Wild Beasts - Present Tense (2014)

Wanderlust doet me nog niet zo veel, om eerlijk te zijn.

Het klinkt alsof ze direct verdergaan waar ze met End Come Too Soon, de afsluiter van Smother, gebleven waren. Ik vind het wel een mooi liedje, hoewel ik aan de andere kant hoop dat hun wat minder abstracte en meer speelse kant niet geheel verdwenen is.

Hier kijk ik enorm naar uit!

Smother is een meesterwerk! Hier kijk ik des te meer naar uit!!

Vind Wanderlust misschien wel het sterkste nummer van Wild Beasts tot dusver. Veel zin in

Werkelijk prachtig nummer dat Wanderlust. Smother is niet ver weg, wat helemaal niet erg is

Goed nummer inderdaad, Wanderlust. Benieuwd naar deze!

Wow! Hier kijk ik echt naar uit.

Volgens mij is deze helemaal nog niet gelekt. De stem is fake. Hij is in ieder geval niet op internet.

Ze speelden 3 nieuwe nummers tijdens Eurosonic;

3 On Stage - Eurosonic Noorderslag - NPO

Smother was een ongelooflijk sterk album waar ik beter 'is een ongelooflijk album' van kan maken. Het heeft in de loop der tijd niet aan kracht ingeboet. Niet dat Limbo, Panto en Two Dancers de tand des tijds niet hebben overleefd.... integendeel, maar dat zijn wel albums waar ik wat meer voor in de stemming moet zijn. Je moet ook immers goed tegen de stem van Hayden Thorpe kunnen.

Present Tense is daarom een album waar ik enorm naar uitkeek: gaat het een vervolg zijn op Smother? Gaan ze wederom nieuwe wegen in of hebben we dat nu wel een beetje gehad? Want de Wild Beasts zijn wat dat aan gaat enorm avontuurlijk aangelegd als je de 3 voorgangers naast elkaar legt.

Al tijdens het eerste nummer, tevens titelsong, merk je dat de sfeer wat donkerder en duisterder is en dat de electronica wat meer naar voren komt. In elk geval klinkt het spannend.
En dat gaat voor het hele album wel op: Thorpe gaat wederom aardig de hoogte in maar ook de diepe warme stem van Tom Fleming doet veel waardoor je een Antony Hegarty gevoel krijgt (Nature Boy), dit ook door de dramatiek die door je luidsprekers heensijpelt en dat alles onder een regelmatig donker electronica geluid dat warm vloeiend en in golvende bewegingen de nummers voortstuwt. Prachtig vind ik dat!

Hoogtepunten zijn moeilijk te noemen eigenlijk. Ik hou van het deinende in Mecca maar ook het knisperende in Daughters (met een Fleming die zijn lage stem opzet af en toe ondersteund door de hoge stem van Thorpe) en de donkere elektronische saus die eroverheen gaat. Ook het dromerige Palace dat het album afsluit klinkt goed in het gehoor (ik krijg er zelfs een beetje een O.M.D. gevoel bij en vraag me niet waarom).

De 'gekte' van de eerste albums lijkt er vanaf.... ze borduren voort op Smother met toch weer de nodige accentverschillen.
Ze slagen er weer in om met een boeiend album te komen waar je echt even in moet duiken en waar je ongetwijfeld na afloop helemaal fris richting platen- of cd-speler loopt om maar één ding te willen: repeat!

“We’ll feel things they’ll never feel” zingt Hayden Thorpe.... u doet het er maar mee.

Klopt. Ze gaan de 'Smother' pad op. Ik vind het persoonlijk niet erg dat de gekkigheid eraf is. Wild Beasts vind ik juist op de top staan als ze donkerig en duisterig zijn. Vooral die afwisseling van de 2 zangers vond ik op Smother adembenemend. Volgens mij zingt de 2de zanger niet meer mee op dit album heb ik het gevoel?! Het album is ook veel meer experimenteler dan Smother.
Zeer boeiend album dat ik veel luister!

'Volgens mij zingt de 2de zanger niet meer mee op dit album heb ik het gevoel?! '
Volgens mij wel hoor, luister maar eens goed naar Sweet spot....

Ah ja. haha ik trap er altijd in. Ze hebben vrijwel dezelfde identieke stem.

Waanzinnig mooie plaat weer. Ik houd zo veel van deze band

Ik vraag mij af of deze plaat hele goede recensies krijgt omdat het de beste plaat van Wild Beasts is tot nu toe, of omdat er nog niet zoveel goede platen zijn uitgekomen en deze plaat aan het begin van het jaar daardoor opvalt?

Palace brengt me gelijk kippenvel bij de eerste luisterbeurt.

Dat vind ik nogal meevallen. Al genoeg goede platen gehoord dit jaar.

Ik heb er toch al best wat gehoord dit jaar (dat nog maar net op gang is): Lost in the Trees, The Hidden Cameras en Alcest bijvoorbeeld

Bombay Bicycle Club, Mogwai, James Vincent McMorrow, You Blew It enzovoorts. En nu dus ook Wild Beasts!

Leuk, maar ben net niet helemaal overtuigd.

Wild Beasts is maar een lastige band. Ze zijn het muzikale equivalent van een cultureel verantwoord museum-bezoek, en het hoge en wellicht wat zeurderige stemgeluid van de beide zangers Hayden Thorpe en Tom Fleming valt niet bij iedereen in de smaak. Dat ze kwalitatief hoogstaande muziek hebben uitgebracht staat echter buiten kijf, en op de vorige albums wisten ze desalniettemin een vrij toegankelijk geluid neer te zetten door pakkend gebruik van o.a. synths en piano. Op hun nieuwste plaat, Present Tense, lijken ze wat meer het experiment op te zoeken en is het geluid bovendien allemaal heel wat elektronischer.

Dat bleek al direct op de eerste single, Wanderlust. Hier werd direct de enigszins nieuwe richting van de band op gepresenteerd. Toch kon je meteen horen dat dit gewoon Wild Beasts is, want de verschillen met de vorige albums zitten hem vooral in de (elektronische) details. Op Nature Boy (#2 van het album) is direct die lekkere percussie die we al eerder van ze hebben gehoord en uiteraard treden die karakteristieke stemmen overal weer op de voorgrond. Het getuigt van lef dat ze het experiment in ieder geval niet schuwen, en de nummers klinken allen veelzijdig, zeker als Fleming ook soms zijn zware en lage stem inzet. Dat alles geeft het album een wat donkerdere sfeer dan de vorige albums, zeker op de bijna ambiente afsluiter Palace, maar het frisse geluid dat Wild Beasts doorgaans zo goed maakt is er een beetje af.

Present Tense is in ieder geval een logisch vervolg op Smother, dat al een klein beetje deze nieuwe richting wist te verkennen. Wat we hier dan hebben is wederom een geslaagd art-pop album, maar een echte overtuigende samenhang heeft het niet en het album meandert maar wat heen en weer en is nergens écht heel sterk.

Wild Beasts staat dit jaar in ieder geval op Motel Mozaique, en is zeker live een vette aanrader als ook het oude repertoire met het nieuwe wordt gemixed.

Pat-sounds: Album Wild Beasts - Present Tense (2014) - pat-sounds.blogspot.nl

Slechts 2 minuten 35, Maar wat een schoonheid: A Simple Beautiful Truth. Veel te kort nu moet ie direct op de repreat.
Geweldig album, op afstand het beste in maanden 2014.

Nee toch? Vind de stemmen van de zangers echt totaal niet op elkaar lijken. De één zingt erg laag en de ander erg hoog.

Nee. De ene zingt heel hoog. De andere zingt én heel hoog én heel laag. Ze zijn heel makkelijk door de war te halen als ze hoog zingen.

Dan zal het wel aan mij liggen. Heb zelf in ieder geval geen moeite om de twee zangers te onderscheiden. Sterkste nummer vind ik overigens Mecca, met die haast R&B-achtige beat.

Dan gok ik dat je de ene zanger niet eens herkent, omdat ze zóveel op elkaar lijken en je denkt dat ie alleen laag zingt.

Dat zal het vast zijn.

Jaren geleden luisterde ik wel eens naar 'Hooting and Howling' en 'All the King's Men'. Dat vond ik vooral vocaal gezien boeiende nummers, maar ergens vond ik ze heel koddig. Two Dancers heb ik dan ook nooit volledig beluisterd. Sindsdien heb ik Wild Beasts volstrekt niet meer gevolgd, totdat ik zojuist stuitte op 'Wanderlust'. En wat een track is dat, zeg. Mijn hemel. Zo meeslepend, zo virtuoos vol gearrangeerd en dan die vlijmscherpe tekst. Waar de twee hier genoemde oudere nummers mijns inziens een kitscherig randje hadden, hoor ik hier naast het eerder ook al helder doorklinkende muzikale talent een hoop vakmanschap. Deze mannen hebben grote stappen gemaakt.

Dit album kent een paar hele mooie momenten (Wanderlust, Mecca, A Simple Beautiful Truth), maar is over het algemeen toch wat vlakjes. Ik geef dan liever de voorkeur aan de ‘gestoorde’ sound op Two Dancers, waar de nummers alle kanten op schieten. Ik snap heel goed dat ze na dat album voor een andere insteek hebben gekozen in plaats van een herhaling van zetten, maar mij spreekt dit stukken minder aan.

Totaal ander album als Two Dancers. Dat is overigens het enige album dat ik ken van Wild Beasts maar wat voor mij wel een ontzettend goed en origineel album is. Dat hoor ik niet bij deze Present Tense. Daar is de originaliteit ver te zoeken. Niet slecht maar een album wat me niet zo weet te raken als Two Dancers.

Fijne plaat van Wild Beasts. De eerste twee nummers zijn erg sterk. Dat niveau wordt niet de hele plaat vastgehouden, maar het zakt nergens door de ondergrens. Dikke 3,5***.

Ik kende deze band echt totaal niet, eerste wat ik van ze luisterde was de single 'Wanderlust'. Een fantastisch en meeslepend nummer waar vooral het einde zeer indrukwekkend is door uitstekende songwriting. Mijn interesse was gewekt en ik heb Present Tense gewoon even opgezet. Van het begin tot het einde zeer plezierig, ik kan de stijl zeer waarderen van dit hippe indie-bandje. Hoogtepunten voor mij zijn het eerder genoemde nummer, Sweet Spot, Mecca, Palace en man wat is A Simple Beautiful Truth een heerlijk nummer. 4* voor Present Tense!

Beste track van Wild beast m.i.