menu

Philip Glass - Koyaanisqatsi (1983)

mijn stem
3,93 (162)
162 stemmen

Verenigde Staten
Score
Label: Antilles

  1. Koyaanisqatsi (3:30)
  2. Vessels (8:06)
  3. Cloudscape (4:39)
  4. Pruit Igoe (7:04)
  5. The Grid (14:56)
  6. Prophecies (8:11)
totale tijdsduur: 46:26
zoeken in:
Joy
pesies,dat de rest niet boeiend is,dat de rest meer een herhaling is van hetzelfde


avatar van argus
3,5
Joy schreef:
pesies,dat de rest niet boeiend is,dat de rest meer een herhaling is van hetzelfde


Nog nooit goed geluisterd naar albums als 'Glassworks' en 'Songs from liquid days' waarschijnlijk, dat is toch iets meer dan een herhaling van zichzelf. Vooral "Songs from liquid days" is super.

4,5
neo (crew)
Opzich ironisch bij een componist die minimalistische muziek schrijft...

avatar van argus
3,5
Deze score is misschien in een aantal opzichten minimalistisch (die kans is bij film-scores aanmerkelijk groter dan bij gewone albums, filmmuziek heeft de neiging om inderdaad nogal eens in herhaling te vallen), maar die albums die ik noemde zijn dat zeer zeker niet. Ik vind ze in ieder geval prachtig.

4,5
neo (crew)
In herhaling vallen bij filmscores is echter in algemene zin geen 'technische stroming'' en dat is minimalisme wel.

avatar van argus
3,5
Ja, goed, maar we begonnen de discussie bij eindeloze 'herhalingen' van muziek, ik dacht even dat dat minimalisme is en dat hij dat soms al of niet expres in zijn muziek doet, zoals zoveel filmmuziek schrijvers dat doen. Ik zeg echter alleen maar dat een aantal albums gewoon erg goed zijn en de moeite van het beluisteren waard. Dan is het een beetje jammer dat iemand bij een filmmuziek album begint (en gelijk al afhaakt) en niet bij een gewoon album, daar zit het repeterende karakter veel minder in.

4,5
neo (crew)
Je hebt een ietswat verkeerde kijk op de term. Overigens is meer wel dan niet buiten Glass zijn filmmuziek zo. Zo verschillend is het echt niet.

avatar van argus
3,5
neo schreef:
Je hebt een ietswat verkeerde kijk op de term.

(leg uit...)
Zal wel, daar begon ik de discussie ook niet over (of joy trouwens). Technieken zijn voor mij op dit punt niet van belang, ik ga af op mijn eigen oren. En die vertelden mij dat er zeer mooie muziek uit mijn stereotoren kwam b.v. gedurende het afdraaien van "Songs from liquid days".

Joy
ik vind dit het enige relevante werkje van glass, dat is wat ik zei, dat jij ander werk goed vind, prima

avatar van Paap_Floyd
4,0
Ik zou erg graag de heropname uit 1998 op Nonesuch uitgebracht op deze site willen zien. Waarom wel drie keer "Music for 18 musicians" van Steve Reich?
Goed, ik voeg hem toe en wacht af wat ermee gedaan wordt.

avatar van JohnWilliams
3,0
neo schreef:
Voor haar de enige relevante/belangrijke/boeiende....


Dan heeft ze nog nooit:"The Hours, Powaqqatsi & The Illusionist" gehoord want die zijn ook prachtig, vooral die laatste.

Joy
powaqqatsi, staat geen enkele review bij, how come?

avatar van JohnWilliams
3,0
Ik kom daarbij omdat ik ze gewoon prachtig vind. Vooral de Illusionist heeft dat duistere sfeertje en dan ook weer prachtig met die violen die er soms doorheen scharrelen gewooon geweldig!

avatar van Leonard91
4,0
Prachtige score van Glass. Een van zijn weinige werken waar ik de zang echt bij de muziek vind passen, zal wel komen omdat ze een melodie zingen die er goed bij past, met weinig tekst.
Die bassen op het eerste en laatste nummer zijn echt geniaal!

Joy
ik geef na aandachtig beluisteren de voorkeur aan deze, het origineel

dijk van een plaat waar je echt voor moet gaan zitten, liefst met de beelden erbij

5

Koyaanisqatsi_
Pruit Igoe en The Grid, vooral met beelden is een gigantisch hoogtepunt uit het ouver van Philip Glass

avatar van Helicon
4,0
Deze film ooit als kleine jongen gezien en die maakte toen al een GEWELDIGE indruk op mij. Paar jaar geleden maar eens de dvd ingekopt, en toen lande ook volledig de muziek.

Sjonge jonge de muziek is voor mij ook belangrijk element waarom de film zo'n indruk maakt(e) prachtig.

yorgos.dalman
Voor al jullie fans: toch ook maar eens gauw "Music for Candyman" beluisteren.... inclusief zangkoor dat zowel hemels als angstaanjagend tegelijkertijd kan klinken...

avatar van Ducoz
Mooie score is dit

avatar van Stalin
Sinds gister deze geweldige soundtrack op vinyl.
Het valt me nu ineens op hoe sterk sommige stukken aan de ook al zo epische soundtrack van Interstellar doen denken.

Met name dat keyboard in het openingsnummer had zo in de film van Nolan gekund

avatar van HugovdBos
4,0
Stalin schreef:
Sinds gister deze geweldige soundtrack op vinyl.
Het valt me nu ineens op hoe sterk sommige stukken aan de ook al zo epische soundtrack van Interstellar doen denken.

Met name dat keyboard in het openingsnummer had zo in de film van Nolan gekund


Bij de openingsklanken van de film moest ik ook direct aan Interstellar denken, de soundtrack is prachtig en meeslepend.

avatar van bikkel2
4,5
Indien in de mood, een prachtig werkstuk.
Met de film in het zicht nog een stukje indrukwekkender.
Minimalisme in optima forma.
Prachtige coirzang werkelijk en heel indrukwekkende klanken.
Ook zonder film kun je je eigen belevingswereld er op loslaten.
Fraai ook hier en daar het gejaagde sfeertje, wat door een synthesizer perfect wordt weergegeven.
Met z'n allen op deze bol en maar gaan om het voor elkaar te boksen.
Daar tegenover toch ook de mysterieuze sfeer.

Prachtig album.

avatar van davevr
5,0
Heel mooi dit, de opvolger was dan toch wat minder. Volgens mij is het In Paradisium van Fauré een duidelijke inspiratie geweest.

avatar van joko16
4,0
Mooi. Zeker met de beelden erbij

4,0
Vanochtend een gedeelte gehoord in de 'Hart en ziel' lijst van Radio 4. Dat past misschien niet bij Music Meter, maar deze lijst heeft tegenwoordig wel een paar prachtige stukken van Philip Glass, Arvo Part, Ten Holt, Steve Reich.
In 1983 was deze muziek populairder bij een groep 'new wave' fans dan liefhebbers van klassiek. Eind jaren 70 begin jaren 80 was het best een spannende tijd voor muziekliefhebbers, aangezien muziek alle kanten opging en de voorheen duidelijke grenzen doorbroken werden.
Ik heb eerst de muziek leren kennen , daarna pas de film. De muziek maakte de eerste keer een onuitwisbare indruk op mij. Dit was zo totaal anders, zo uniek dat ik direct verkocht was. De herhalingen, de onheilspellende zang, het ritme, gebruik van synths, alles vond ik er mooi aan. De klassieke recensies waren over het algemeen vernietigend, terwijl de pop recensenten het album waardeerden. Nog steeds vind ik het een briljant album. Dit was ook de tijd dat ik bijvoorbeeld Satie leerde kennen door Reinbert de Leeuw bij het festival Pandora's Box. In ieder geval heb ik later nog ouder werk van Philip Glass beluisterd, waaronder Einstein on the Beach, maar dat was pittiger.
Dat Philip Glass nog steeds tussen pop en klassiek in zit blijkt dus wel uit de noteringen hier en in de hart en ziel lijst.

avatar van BlauweVla
3,0
'New Age' fans bedoel je denk in plaats van 'New Wave'?

Gast
geplaatst: vandaag om 07:24 uur

geplaatst: vandaag om 07:24 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.