Radiohead - Hail to the Thief (2003)

4**** voor mij.

Is toch Radiohead, dus standaard van een enorm hoog niveau.

Ik hoop eigenlijk dat Radiohead straks een keuze gaat maken:

- of terug naar OK Computer tijdperk
- of terug naar het experimentele van Kid A/Amnesiac
- of iets nieuws bedenken zoals ze al vaker hebben gedaan.

HTTT is wat mij betreft te veel een mengeling om iedere fan iets te bieden. Staan veel goede nummers op, maar als totaal vind ik het niet overtuigend.

Vooral Punchup at a wedding kan mij niet boeien.
Ook there there is het voor mij net niet.

The gloaming en Backdrifts zijn echt boven komen drijven na veel luisterbeurten. En vanaf het begin ben ik echt gehecht aan we suck young blood.

Sit down stand up, wolf... prachtnummers.

Juist die veelzijdigheid en het 'iedereen tevreden stellen' is zo goed aan deze plaat! Beter en beter wordt ie

Klopt zeker.
Als ik 2+2=5 hoor moet ik het daarna gewoon nog
een keer horen,zo goed.
Vergeet trouwens pianospel van nr.11 niet,
magistraal.

Bestaat deze plaat echt al weer 2 jaar... heb hem al die tijd al in huis, en er misschien 3x, en niet eens echt intens, naar geluisterd. Raar toch, ik blijf het maar uitstellen. Na dit weekend moet het er dan maar eens van komen, als ik de toch redelijk enthousiaste verhalen hier mag geloven

Wat grappig, ik had dezelfde ervaring. Ik had vooraf begrepen dat deze Radiohead-cd vol zou staan met echte popliedjes, maar toen ik hem voor het eerst draaide vond ik hem knap lastig. Eerst maanden laten liggen, toen toch maar weer aan begonnen, maar nu met de instelling dat ik de cd als het ware moest veroveren. Dat hielp. En nu is het een van mijn favorieten.
Dus eh, vooral gaan luisteren!

Het album krijgt van mij nu definitief een 5 en ik vind dat ie beter is dan Ok Computer. Deze plaat heeft dan ook een nieuwe plek in mijn top 10 gekregen en heeft zelfs Revolver van de Beatles een plekje omlaag geholpen, dit album staat bij mij nu op 2. Echt een topalbum..het duurde even maar het eurootje is volledig gevallen! Mensen koop en geniet!

Het heeft lang geduurd voordat ik dit album ook beter vond dan OK Computer. Dit kwam dan vooral door de laatste 5 nummers, maar nu staat het ook vrij vast op nummer 2. Het samplegebruik in de ritmes gecombineerd met de melodien en zang overdonderen me elke keer weer. Het nummer ´Idotheque´ op Kid A deed me realiseren dat ik toch de voorkeur geef aan deze style van Radiohead: de schoonheid die te vinden is in OK Computer wordt hier namelijk toch wat beter gepresenteerd op een krachtigere manier. Hiermee bedoel ik dat opbouw, qlimax en afwerking ervoor zorgen dat er veel meer gebeurt in dat lichaampje van me, iets waar ik natuurlijk op zoek naar ben in muziek en dus langer houdbaar blijft.

Mijn versie van ´The Gloaming´ duurt trouwens 4.22 is nog een stuk bevredigender!

Blijft de vraag natuurlijk waarom OKC wel in je top 10 staat en Kid A niet.

Oh en ik heb denk ik geen voorkeur, ik vind beide incarnaties van Radiohead zeer geslaagd.

Vreemde vraag, aangezien ik het alleen over ´idiotheque´ heb als voorkeur voor een style. Net zoiets is dat jij geen voorkeur hebt, maar toch OK Computer best een stuk boven Kid A hebt staan in je top 10 . Kid A heeft trouwens heel lang in mijn top 10 gestaan, maar nadat ik enkele liveversie had gehoord van ´The National anthem´, ´Idotheque´ en ´Morning Bell´, begon ik toch interesse te verliezen in dit album als geheel; telkens bij het horen van deze nummers verlangde ik naar de liveversies. Hierbij moet ik wel pennen dat ik ´How to Disappear Completely´ nog steeds wel het beste Radiohead nummer vind.

Ja Kid A vind ik nu op dit moment even wat minder. Alhoewel..
Morning Bell behoort tot een van de mooiste nummers ooit wat mij betreft.

Ik vind Radiohead helemaal fantastish, maar van hun laatste 4 albums vind ik deze de "minste".

Naar mijn mening is het gitaarwerk op the bends en ok computer beter dan op httt. De electronica op Amnesiac en Kid A is weer sterker dan de electronica hier.

Wat overblijft is een karig "Where I end" die net echt hoogstaand is qua artistieke waarde,een voor mij wel geslaagde "We suck young blood", het vreselijke "Punchup at a wedding", een innovatieve "Myxomatosis" en 2 prachtige afsluiters. 4**** geef ik, een voor Radiohead lage waardering.

Wie vind de electronica van httt beter dan van de vorige albums?

Wie vind het gitaarwerk beter dan de vroegere Radiohead?

Daar gaat het bij dit album toch helemaal niet om.
Hierop is juist een mix te horen en dat is wat ik (en vast vele anderen) er zo lekker aan vinden.
Ik vind het gitaarwerk ook gewoon helemaal niet minder op dit album en de electronica ook niet. Het wordt misschien van allebei minder gebruikt.
Voor mij iig een goede combinatie.

Ik lees even bovenaan deze pagina en ik ben het eens met HiLL.
Voor mij hoeft het volgende album helemaal niet 1 kant op, doe maar gewoon lekker vanalles door elkaar. Als het maar weer een fantastisch album wordt!

Niet perse beter in de zin het overklast de andere albums. Dit album is spannender, het moet meer rijpen, daar waar Ok Computer natuurlijk veel toegankelijker is. Niet voor niets het beste verkochte album van de band..Dit is echt een groeiertje..

Het begint al erg goed met een lekkere rocker...simpelweg erg lekker en toegankelijk. Dan komt wat mij betreft het irritantste nummer, erg druk wel cool..al begint dit nummer wel erg mooi. Sail to the moon, de rust...het spannende, het relaxte........PRACHTIG.
Sail to the moon...begint spannend...is mysterieus..donker....en lekker...Backdrifts heeft dat lekkere on the road gevoel bij mij....lekkere gitaren. Go to sleep is simpelweg erg lekker...de drums zijn echt heerlijk. Lekker ritme. Where i End...mooie piano..lekkere bass, grappig geklap en deprimerend goed...en ja de stem he....We suck young bloud...dat geluid, die bas...het vage..lekker, vaag nummer...niet de beste. The Gloaming begint lekker mainstream..lekkere gitaren..en gaat lekker los later...There, There....werkelijk schitterende samenzang...zo mooi...snik kan er om huilen..dit vind ik echt mooi! A Punchup een van de lekkerste nummers het begint al lekker met die bass en die piano..erg lekker. Myxomatosis...woooww dat knalt erin! Goed nummer...Scatterbrain klinkt echt Radiohead...is Radiohead..gewoon goed. A Wolf at the door...een van de betere nummers ook....lekkere ritme..lekker loom..goed.

Kortom ik vind dit gevarieerder dan Ok Computer..lekkerder..langere houdbaarheidsdatum...denk ik...meer voor iedereen iets..dat bevalt mij erg goed.

(Excuus voor mijn amateuristische uitleg van de nummers..:) ik ben geen Zachary..;)

Ik heb niet echt een voorkeur als het gaat om de stijlen. Ik kan wel stellen dat OKC een beter album is dan Kid A. Nu ik er zo over nadenk ga ik toch meer richting het gitaargeorienteerde. The Bends staat op 4,5 en OKC op 5. Kid A heb ik ook op 5 staan, maar Amnesiac en HTTT staan op 4, die zijn dus ietsjes minder.

Het zal beide best beter gepresenteerd zijn op vorige albums, maar ik ervaar de combinatie van de 2 meer als 1 van de redenen der effectiviteit van dit album. Nog een heel belangrijke rede is de avontuurlijke variatie binnen de nummers en binnen het album als geheel. Elk nummer laat me met een uitermate bevredigend gevoel achter omdat er zoveel gebeurt op een manier waarop ik dat wil horen: Soms opgewekt, soms enigzins deprimerend, maar telkens vol emotie met een tikkeltje mysterie eromheen via juiste samples en structuur. Daar komt bij dat veel nummers een heerlijke, soms subtiele, opbouw hebben met veel climaxerende momenten erin. Dit werkt toch beter voor mij en alle nummers zijn dan ook raak. Op Kid A en Amnesiac is dat ook het geval, maar na de liveversies gehoord te hebben van sommige nummers, werden de albums toch een stuk minder aantrekkelijk. Betere liveversies van nummers op dit album heb ik nog niet gehoord.

Hmm, ik vind httt toch vrij rustig, zonder echt los te gaan (geen minpunt hoor). Denk alleen niet dat httt veel luisterbeurten nodig heeft. Kid A en Amnesiac daarentegen juist wel (tenzij je ze andersom koopt). httt zijn veelal losse liedjes, zonder enig verband. Kid A en OKC waren als totaalconcept zo sterk.

Qua combinmaties van stijlen lijkt httt veel op Amnesiac. Amnesiac staat in mijn top 10. httt zie ik daar niet zo snel verschijnen.

Opvallend, ik vind Amnesiac duidelijk minder eigenlijk. Daar staan imo toch echt een paar zwakke broeders op.

?, hoeveel luisterbeurten had je zelf nodig om tot dit 4 sterren oordeel te komen? Ik vond Kid A na de derde keer trouwens al geweldig en bij HTTT heeft dit me zeker 20 luisterbeurten gekost, waarvan de eerste 5 weinig positief waren (zoiets ervaar ik nu ook met Deus - The Ideal Crash). Pff, natuurlijk, dom! Je zit opgesloten in die allesbepalende overgangsfase (been there), zet dit album alsjeblieft nog veel keer op (done that) !


Ik ben totaal niet thuis in het fenomeen totaalconcept van een album. Welk verband doel je precies op? Tekstuele thematiek gok ik enerzijds, ik kan hier gelijk bij zeggen dat ik niet op inhoud van teksten let. Bij Radiohead ligt dit sowiezo vrij ingewikkeld en me hierop orienteren vind ik te ver gaan. Mijn eigen muzikale brein de woordencombinaties laten maken zorgt ervoor dat de muziek ook veel meeslepender wordt; een beetje van jezelf in de muziek dus . Anderzijds de overgangen van nummers als het verband. Ik geef de voorkeur aan 1 lange muzieksensatie van 50 minuten, maar zoals ik al pende: als ik in zo´n sessie stukken hoor die eigenlijk gewoon stukken beter gedaan kunnen worden, zwakt het geheel daardoor juist ook stukken af. Bij 14 van deze losse nummers, ervaar ik 14 individuele muziekstukken die compleet zijn. Hierdoor is de som der delen toch nog effectiever lijkt het.

In de beginperiode van Kid A moest ik trouwens het album als geheel luisteren, maar dit veranderde in het luisteren van losse nummers als ´How to Disappear Completely´ en ´Idioteque´. In de beginperiode van HTTT luisterde ik veelal losse nummers als ´Go To Sleep´ en ´There There´, maar nu moet ik het hele album achter elkaar horen. Het blijkt dus weer dat het album dat de langere tijd nodig heeft om zo groots te worden, ook overwint. Precies zoals ook bij jouw het geval was waarschijnlijk...

Het is heel moeilijk uit te leggen. Een album vol goede nummers is nog niet meteen een leuk album als geheel. Bij Kid A en OKC vind ik het geheel vele malen sterker dan alle nummers individueel. Misschien komt het doordat bepaalde numemrs een sfeer meedragen die je nodig hebt om een ander liedje optimaal te kunnen beluisteren. Het kost wat tijd om meegezogen te worden. Bij HTTT lukt mij dat niet. Ik heb de cd uiteraard vanaf de release al in huis en circa 100x beluisterd. Iets mis ik, ik kan het alleen niet benoemen. Misschien zijn het wat ingewikkelde structureren die te weinig voorkomen of juist het feit dat ik stuk voor stuk ga vergelijken met andere albums en zodoende tot een minder oordeel kom.

Sail to the moon vind ik minder dan pyramid song
Backdrifts vind ik minder dan Idioteque
There there vind ik minder dan lucky etc. etc.

Mijn favoriete radiohead tracks staan gewoon niet op dit album.

Ik ben het hier inderdaad ook mee eens.
Dit album heeft mij toen eigenlijk van mijn 'radiohead-gekte' afgeholpen denk ik.
Het mist de totaal-sfeer die de vorige albums wel bezitten (OKC, KidA, Amnesiac). Wat blijft er dan over op dit schijfje? Een aantal losse tracks achter elkaar die ik niet eens zo ontzettend goed vind voor radiohead's doen.

Dit is eeen fantastisch goed album..en wat is er mis als het losstaande nummers zijn?

Hoewel ik het album niet echt ken is het 'toaal-syndroom' mij wel bekend. Als ik cijfers moet geven aan bijvoorbeeld nummers van Sticky Fingers en Exile On Main St. komt de eerste er beter uit, maar in zijn geheel vind ik de tweede beter. Radiohead fans hebben dat blijkbaar ook bij OK Computer en Hail To The Thief Ik zal ze binnekort eens beide in z'n geheel beluisteren.

Ik heb bij dit album ook niet echt een 'totaalgevoel', maar dat maakt me eigenlijk niet zoveel uit. Het probleem is dat hier maar 2 Radiohead favorieten van mij op staan: 'There, There' en 'Go To Sleep'.

De meeste albums die ik ken en/of heb zijn niet een totaal geheel, interesseert me geen reet. Als het goed is, is het goed.

Helemaal mee eens, het maakt mij ook niks uit of een album
een geheel is of niet.
The White Album van The Beatles is ook niet echt een geheel
maar het is wel het beste album aller tijden vind ik.

De meeste albums zijn geen geheel en hoeven ook helemaal geen geheel te zien. Er zijn natuurlijk wel uitzonderingen zoals Dark Side Of The Moon.

als het goed is, is het goed,

maar... als het beter is, is het beter

en ook... als het perfect is, is het beter dan goed.

Radiohead httt is inderdaad goed, OKC en Kid A en Amnesiac zitten tussen beter en perfect in.

Ik vind Amnesiac het zwakste broertje van alle Radiohead albums.

Hier ben ik het niet helemaal mee eens. Bij een album als geheel voelt het volgende nummer als een voortzetting van de vorige. Bij individele nummers zit ik vaak in de sfeer van het nummer en word daar uitgetrokken als een volgend nummer begint. Dan moet ik als het ware opnieuw meegesleept worden in het volgende nummer, terwijl dit bij een album als geheel niet nodig is. Dat is dan niet altijd even oorstrelend en misschien kost het daardoor juist meer tijd om zo'n album volledig te waarderen. Maar goed, ik hoor dit album na een lange tijd juist als volledig album omdat ik zo gewend ben geraakt aan wat er gaat komen. Ik zou alleen het begin van 'Myxomatosis (judge, jury & executioner)' aankaarten als vreemde overgang nog steeds. Dus eigenlijk heeft bloempje24 wel gewoon gelijk, maar het volgt gewoon weer helemaal je eigen belevenis. Zo beleef ik 'Fitter Happier' na 'Karma Police' op OK Computer als een ernstige verstoring van de sfeer. Echter, als ik het zou overslaan, zou 'Electioneering' het helemaal verpesten, dus ik hoor het toch maar gewoon aan . Dus, Hail to the Thief zit tussen beter en perfect in, Interpol - Turn on the bright lights daarentegen is wel helemaal perfect en ook weer geen album als geheel... ik dwaal af... Bij mij lijkt het ieder geval dat ik sneller uitgekeken ben op die gehele albums.

Radiohead heeft ook zelf aangegevn dat de 2e helft van HTTT at random geplaatst is, op de afsluiter na. In hoverre het dan ook klopt weet je dan nog steeds niet bij Radiohead!