Radiohead - Hail to the Thief (2003)
Alternatieve titel: The Gloaming
mijn stem
1568 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Parlophone
-
2 + 2 = 5. (The Lukewarm.) (3:19)
-
Sit Down. Stand Up. (Snakes & Ladders.) (4:20)
-
Sail to the Moon. (Brush the Cobwebs Out of the Sky.) (4:18)
-
Backdrifts. (Honeymoon Is Over.) (5:22)
-
Go to Sleep. (Little Man Being Erased.) (3:21)
-
Where I End and You Begin. (The Sky Is Falling In.) (4:29)
-
We Suck Young Blood. (Your Time Is Up.) (4:56)
-
The Gloaming. (Softly Open Our Mouths in the Cold.) (3:32)
-
There There. (The Boney King of Nowhere.) (5:23)
-
I Will. (No Man's Land.) (1:59)
-
A Punchup at a Wedding. (No No No No No No No No.) (4:57)
-
Myxomatosis. (Judge, Jury & Executioner.) (3:52)
-
Scatterbrain. (As Dead as Leaves.) (3:21)
-
A Wolf at the Door. (It Girl. Rag Doll.) (3:21)
-
Paperbag Writer * (3:58)
-
Where Bluebirds Fly * (4:31)
-
I Am Citizen Insane * (3:33)
-
Fog (Again) [Live] * (2:18)
-
Gagging Order * (3:36)
-
I Am a Wicked Child * (3:06)
-
Remyxomatosis [Cristian Vogel Rmx] * (5:10)
-
There There [First Demo] * (7:45)
-
Skttrbrain [Four Tet Rmx] * (4:25)
-
I Will [Los Angeles Version] * (2:23)
-
Sail to the Moon. (Jo Whiley Show - 28 / 05 / 03) * (4:11)
-
2+2=5 [Live at Earls Court, London, 26 / 11 / 03] * (3:35)
-
Go to Sleep. (Zane Lowe - 08 / 12 / 03) * (3:32)
toon 13 bonustracks
totale tijdsduur:
56:30
(1:48:33)
- nummer 218 in de top 250
Links
Apple Music
0
geplaatst: 21 oktober 2012, 01:46 uur
beste album ooit - van een band (en deze band) - met onsterfelijke goede tracks;
waarom dan geen 5? tjah,... ik houd altijd rekening met wie weet,.. nog beter,...
waarom dan geen 5? tjah,... ik houd altijd rekening met wie weet,.. nog beter,...
0
geplaatst: 22 oktober 2012, 02:58 uur
Yorke leek depressief op Kid A, hier was hij manisch depressief !
0
geplaatst: 15 maart 2013, 12:28 uur
Een lichte vooruitgang tov Amnesiac en Kid A. Verder een vrij vlakke plaat, met slechts enkele (kleine) uitschieters; 2+2=5, Sail to the Moon en Where I end and you Begin.
Toch wel een verdiende 3,5*
Toch wel een verdiende 3,5*
1
geplaatst: 6 mei 2013, 21:33 uur
Sowieso de zwakste plaat van radiohead. Thom heeft constant dezelfde toon in zijn stem en de nummers zijn gewoon net iets te sloom en te depressief. Ik kan me ook niet vinden in het electronische gepeupel in het album. Daarnaast vind ik het album te lang duren. 2+2=5 is wel een heel goed nummer. 3 sterren.
p.s. Radiohead blijft desondanks Hail to the Thief wel de beste band op aarde voor mij
p.s. Radiohead blijft desondanks Hail to the Thief wel de beste band op aarde voor mij
0
geplaatst: 7 mei 2013, 10:30 uur
laserdief schreef:
de nummers zijn gewoon net iets te sloom en te depressief.
de nummers zijn gewoon net iets te sloom en te depressief.
...want de andere albums van Radiohead zijn van die fijne feelgood-albums voor zonnige dagen...
0
geplaatst: 9 mei 2013, 14:54 uur
rarekwabbus schreef:
...want de andere albums van Radiohead zijn van die fijne feelgood-albums voor zonnige dagen...
(quote)
...want de andere albums van Radiohead zijn van die fijne feelgood-albums voor zonnige dagen...
Ik zeg toch ook TE sloom en te depressief. Daar bedoel ik niet mee dat ik de andere platen van Radiohead als feel-good music beschouw.
0
geplaatst: 14 mei 2013, 14:45 uur
Toch raar dat ''I Will'' als minst wordt gewaardeerd. Toch wel een van de beste nummers van dit album wat mij betreft. Vooral als je goed naar de tekst luistert.
0
geplaatst: 15 mei 2013, 15:03 uur
laserdief schreef:
Ik zeg toch ook TE sloom en te depressief. Daar bedoel ik niet mee dat ik de andere platen van Radiohead als feel-good music beschouw.
Ik zeg toch ook TE sloom en te depressief. Daar bedoel ik niet mee dat ik de andere platen van Radiohead als feel-good music beschouw.
Vooruit, dan is het goed.
0
geplaatst: 23 juli 2013, 22:15 uur
Ik beschouwde dit voorheen als één van de mindere Radiohead platen, maar moet toch bekennen dat deze de laatste tijd het meest opstaat. Wat een wereldplaat! Niet erg toegankelijk, maar als het kwartje valt, valt hij op een verdomd goede plek!
0
TheArtfulDodger
geplaatst: 23 juli 2013, 22:18 uur
There Is Always A Siren Singing You To Shipwreck
0
geplaatst: 1 augustus 2013, 11:48 uur
Er staan een paar scharminkels op, regelrechte k*tnummers (dan denk ik aan We Suck Young Blood en helaas ook The Gloaming, een fan-favorite). Het leeuwendeel is echter wel geniaal. Beter dan Amnesiac, vind ik.
0
Dikkop
geplaatst: 27 augustus 2013, 10:57 uur
There There is volgens mij geïnspireerd door One With the Freaks van The Notwist.
Allebei geweldig nummers.
Allebei geweldig nummers.
0
geplaatst: 27 augustus 2013, 18:18 uur
Als ik 2 + 2 = 5 een geweldig nummer vind,kan ik de rest dan ook waarderen?
0
TheArtfulDodger
geplaatst: 27 augustus 2013, 18:33 uur
Volgens mij wel hoor. Het is wel één geheel.
0
geplaatst: 28 augustus 2013, 07:28 uur
Vind het altijd lastig om dat te zeggen maar ik denk dat je sowieso There There en het laatste nummer ook kan waarderen.
0
geplaatst: 6 september 2013, 18:44 uur
Beter dan het voorgaande album. Amnesiac was voor mij op sommige momenten te zeurderig waardoor het soms te langdradig overkwam. Deze is weliswaar langer , maar door de variatie is er genoeg te bespeuren en verveelt deze ook niet sneller. Ik heb hem wel eerst zeker 5 keer moeten beluisteren voor ik het album echt waardeerde.
Dit is een soort van mix tussen de experimentele fase van Amnesiac en Kid A en de gitaarnummers in Ok Computer. De eerste helft van het album is geniaal. Ik heb niet veel met het titelnummer en Scatterbrain maar voor de rest is ook de tweede helft echt te pruimen.
Hail To The Thief is samen met The Bends, Ok Computer en Kid A een topplaat (wel ietsjes minder dan de drie die ik hier opnoem), maar zoals altijd bij deze band moet je in de stemming zijn en het een paar keer beluisteren voordat je het echt waardeert. Achteraf is het allemaal wel de moeite waard. 4,5*
Dit is een soort van mix tussen de experimentele fase van Amnesiac en Kid A en de gitaarnummers in Ok Computer. De eerste helft van het album is geniaal. Ik heb niet veel met het titelnummer en Scatterbrain maar voor de rest is ook de tweede helft echt te pruimen.
Hail To The Thief is samen met The Bends, Ok Computer en Kid A een topplaat (wel ietsjes minder dan de drie die ik hier opnoem), maar zoals altijd bij deze band moet je in de stemming zijn en het een paar keer beluisteren voordat je het echt waardeert. Achteraf is het allemaal wel de moeite waard. 4,5*
0
geplaatst: 23 oktober 2013, 23:39 uur
Dat ik hier nog niet op gereageerd had! Eén van m'n favoriete platen, en m'n favo plaat van Radiohead.
De experimentele geluiden van Kid A en Amnesiac hier gecombineerd met (veel) echte liedjes, en die liedjes zijn zeker niet minder dan de nummers op hun eerste drie platen; sterker nog, imho zijn ze vaak beter; minder hoogdravend, existentialistischer.
M'n favo nummers zijn de opeenvolgende drie 'Backdrifts', 'Go To Sleep' en 'Where I End and You Begin', maar die zijn metertijd wel een aantal keer gewisseld. Enige mindere nummer vind ik persoonlijk 'We Suck Young Blood'. Niet zozeer slecht, maar ik vind het gewoon na al die jaren nog steeds een beetje irritant klinken.
Voor 'The Gloaming' ben ik idd ook niet altijd in de stemming, maar soms wel een intens nummer. Desalniettemin zijn er verder geen albums waarbij ik zo zeker ben van die 5 sterren!
Zal ook wel jeugdsentiment zijn
Ik herinner me dat we toen we 16 waren een feestje hadden met een boel mensen in de polder, in iemands schuur. Voor de 3e keer blowen, en toen we knetterlam waren heb ik voor we gingen slapen (op matjes in die schuur) deze plaat op repeat gezet. De volgende dag kwamen een paar mensen vragen wat dat voor spooky shit was, wat de hele nacht gespeeld had; vet indrukwekkend XD
De experimentele geluiden van Kid A en Amnesiac hier gecombineerd met (veel) echte liedjes, en die liedjes zijn zeker niet minder dan de nummers op hun eerste drie platen; sterker nog, imho zijn ze vaak beter; minder hoogdravend, existentialistischer.
M'n favo nummers zijn de opeenvolgende drie 'Backdrifts', 'Go To Sleep' en 'Where I End and You Begin', maar die zijn metertijd wel een aantal keer gewisseld. Enige mindere nummer vind ik persoonlijk 'We Suck Young Blood'. Niet zozeer slecht, maar ik vind het gewoon na al die jaren nog steeds een beetje irritant klinken.
Er staan een paar scharminkels op, regelrechte k*tnummers (dan denk ik aan We Suck Young Blood en helaas ook The Gloaming, een fan-favorite). Het leeuwendeel is echter wel geniaal. Beter dan Amnesiac, vind ik.
Voor 'The Gloaming' ben ik idd ook niet altijd in de stemming, maar soms wel een intens nummer. Desalniettemin zijn er verder geen albums waarbij ik zo zeker ben van die 5 sterren!
Zal ook wel jeugdsentiment zijn
Ik herinner me dat we toen we 16 waren een feestje hadden met een boel mensen in de polder, in iemands schuur. Voor de 3e keer blowen, en toen we knetterlam waren heb ik voor we gingen slapen (op matjes in die schuur) deze plaat op repeat gezet. De volgende dag kwamen een paar mensen vragen wat dat voor spooky shit was, wat de hele nacht gespeeld had; vet indrukwekkend XD
0
geplaatst: 16 september 2014, 00:54 uur
Voorlopig blijf ik nog steken bij een drie (2+2=5 en There There blijven voorlopig in positieve zin hangen), maar het zou me niet verbazen mocht dat cijfer nog verhoogd worden na verloop van tijd.
0
geplaatst: 26 september 2014, 00:09 uur
Ik mag het hopen ja genoeg pareltjes op..go to sleep..sail to the moon..where i end and you begin en zo kan ik nog wel even door gaan..
0
geplaatst: 8 oktober 2014, 18:12 uur
Het blijft lastig bij Radiohead.
Alle albums zijn misschien wel té goed. Zo intens, zo 'vol'.
Ik biecht op dat ik de platen maar zelden luister....
Alle albums zijn misschien wel té goed. Zo intens, zo 'vol'.
Ik biecht op dat ik de platen maar zelden luister....
0
geplaatst: 1 november 2014, 23:55 uur
Na het formidabele Kid A en het sferische Amnesiac, kwam Hail To The Thief.
Een album die mij eerlijk gezegd wat meer draaibeurten heeft gekost.
Een wederom knap staaltje alternative rock. Maar toch wat zwaarder op de maag.
Yorke is inderdaad nog wat zwaarmoediger en zit echt tegen het neurotische aan.
Het begint zo als meestal gelijk goed met 2+2 =5 en het vlot volgende Sit Down, Stand Up.
Drukke electronica en manische sferen.
Sail To The Moon brengt wat rust met een gitaar en dromerige zang.
De toon is gezet en wat je krijgt is dus electronica maar zeker ook gitaar. Meer dan op de twee vorige albums.
Echter, in het midden krijgen we songs voorgeschotelt die deugen, maar mij iets minder overrompelen.
There There is overigens een klassebak. Fraai opgebouwd met onheilspellende drums en stuwend baswerk. En dan barst het voorbeeldig los. Mijn favo van de plaat.
Eindelijk een song die de rock weer even laat spreken. Goed om te horen dat ondanks hun frisse experimentdrang de wat stevigere rock nog in hun gezichtsveld is.
Met A Punschup At A Wedding komt Radiohead zelfs met een op piano bouwend melodieus nummer. Erg verrassend ook.
Het einde van het album is sowieso erg sterk.
Kortom een plaat die in feite compact is, maar ondanks de variatie net wat minder bekijft dan de albums vanaf The Bends.
Maar ik vermoed dat de rek er nog niet uit is.
Nog maar eens een paar x draaien.
Voor nu een overtuigende 4 sterren.
Een album die mij eerlijk gezegd wat meer draaibeurten heeft gekost.
Een wederom knap staaltje alternative rock. Maar toch wat zwaarder op de maag.
Yorke is inderdaad nog wat zwaarmoediger en zit echt tegen het neurotische aan.
Het begint zo als meestal gelijk goed met 2+2 =5 en het vlot volgende Sit Down, Stand Up.
Drukke electronica en manische sferen.
Sail To The Moon brengt wat rust met een gitaar en dromerige zang.
De toon is gezet en wat je krijgt is dus electronica maar zeker ook gitaar. Meer dan op de twee vorige albums.
Echter, in het midden krijgen we songs voorgeschotelt die deugen, maar mij iets minder overrompelen.
There There is overigens een klassebak. Fraai opgebouwd met onheilspellende drums en stuwend baswerk. En dan barst het voorbeeldig los. Mijn favo van de plaat.
Eindelijk een song die de rock weer even laat spreken. Goed om te horen dat ondanks hun frisse experimentdrang de wat stevigere rock nog in hun gezichtsveld is.
Met A Punschup At A Wedding komt Radiohead zelfs met een op piano bouwend melodieus nummer. Erg verrassend ook.
Het einde van het album is sowieso erg sterk.
Kortom een plaat die in feite compact is, maar ondanks de variatie net wat minder bekijft dan de albums vanaf The Bends.
Maar ik vermoed dat de rek er nog niet uit is.
Nog maar eens een paar x draaien.
Voor nu een overtuigende 4 sterren.
0
geplaatst: 2 november 2014, 09:20 uur
bikkel2 schreef:
Na het formidabele Kid A en het sferische Amnesiac, kwam Hail To The Thief.
Een album die mij eerlijk gezegd wat meer draaibeurten heeft gekost.
Een wederom knap staaltje alternative rock. Maar toch wat zwaarder op de maag.
Yorke is inderdaad nog wat zwaarmoediger en zit echt tegen het neurotische aan.
Het begint zo als meestal gelijk goed met 2+2 =5 en het vlot volgende Sit Down, Stand Up.
Drukke electronica en manische sferen.
Sail To The Moon brengt wat rust met een gitaar en dromerige zang.
De toon is gezet en wat je krijgt is dus electronica maar zeker ook gitaar. Meer dan op de twee vorige albums.
Echter, in het midden krijgen we songs voorgeschotelt die deugen, maar mij iets minder overrompelen.
There There is overigens een klassebak. Fraai opgebouwd met onheilspellende drums en stuwend baswerk. En dan barst het voorbeeldig los. Mijn favo van de plaat.
Eindelijk een song die de rock weer even laat spreken. Goed om te horen dat ondanks hun frisse experimentdrang de wat stevigere rock nog in hun gezichtsveld is.
Met A Punschup At A Wedding komt Radiohead zelfs met een op piano bouwend melodieus nummer. Erg verrassend ook.
Het einde van het album is sowieso erg sterk.
Kortom een plaat die in feite compact is, maar ondanks de variatie net wat minder bekijft dan de albums vanaf The Bends.
Maar ik vermoed dat de rek er nog niet uit is.
Nog maar eens een paar x draaien.
Voor nu een overtuigende 4 sterren.
Na het formidabele Kid A en het sferische Amnesiac, kwam Hail To The Thief.
Een album die mij eerlijk gezegd wat meer draaibeurten heeft gekost.
Een wederom knap staaltje alternative rock. Maar toch wat zwaarder op de maag.
Yorke is inderdaad nog wat zwaarmoediger en zit echt tegen het neurotische aan.
Het begint zo als meestal gelijk goed met 2+2 =5 en het vlot volgende Sit Down, Stand Up.
Drukke electronica en manische sferen.
Sail To The Moon brengt wat rust met een gitaar en dromerige zang.
De toon is gezet en wat je krijgt is dus electronica maar zeker ook gitaar. Meer dan op de twee vorige albums.
Echter, in het midden krijgen we songs voorgeschotelt die deugen, maar mij iets minder overrompelen.
There There is overigens een klassebak. Fraai opgebouwd met onheilspellende drums en stuwend baswerk. En dan barst het voorbeeldig los. Mijn favo van de plaat.
Eindelijk een song die de rock weer even laat spreken. Goed om te horen dat ondanks hun frisse experimentdrang de wat stevigere rock nog in hun gezichtsveld is.
Met A Punschup At A Wedding komt Radiohead zelfs met een op piano bouwend melodieus nummer. Erg verrassend ook.
Het einde van het album is sowieso erg sterk.
Kortom een plaat die in feite compact is, maar ondanks de variatie net wat minder bekijft dan de albums vanaf The Bends.
Maar ik vermoed dat de rek er nog niet uit is.
Nog maar eens een paar x draaien.
Voor nu een overtuigende 4 sterren.
Mooie recensie, kan me er voor een deel in vinden..hopelijk groeit ie nog meer voor je
Vorige albums hebben ze trouwens heel lang over gedaan, deze plaat hebben ze in 2 weken gemaakt en verder niet veel aan gedaan, wel knap eigenlijk...
0
geplaatst: 2 november 2014, 10:07 uur
Was een idee van hun producer..vind m daardoor ook wel rauw klinken. Later hadden ze er toch spijt van dat ze er niet meer aan gewerkt hadden en ze vonden het album te vol, hadden t liever ingekort. Thom Yorke suggereerde later ook een andere tracklisting:
There there
The Gloaming
Sail to the Moon
Sit down. Stand up
Go to Sleep
Where I End and You Begin
Scatterbrain
2 + 2 = 5
Myxomatosis
A Wolf at the Door
Kan me er voor een deel in vinden, maar dan zou ik Punchup moeten missen en Backdrifts en I Will die ik ook mooi vind. Zelfs We suck young blood vind ik iets moois hebben...lastig, maar ik ga de alternatieve tracklisting eens proberen...
There there
The Gloaming
Sail to the Moon
Sit down. Stand up
Go to Sleep
Where I End and You Begin
Scatterbrain
2 + 2 = 5
Myxomatosis
A Wolf at the Door
Kan me er voor een deel in vinden, maar dan zou ik Punchup moeten missen en Backdrifts en I Will die ik ook mooi vind. Zelfs We suck young blood vind ik iets moois hebben...lastig, maar ik ga de alternatieve tracklisting eens proberen...
0
geplaatst: 2 november 2014, 10:24 uur
Ik vind het als geheel aardig kloppen. De creativiteit is er en dat rauwere randje vind ik ook zeker niet storend.
Interessant album, maar het is zo'n plaat waarvan je af en toe hoort dat de leden zichzelf af vragen waar nu naar toe. Daardoor is er veel afwisseling en zeker experimentdrift.
Maar qua songmateriaal vind ik 'm tot nu toe iets minder.
Maar het kan nog best komen. Zal niet de 1e plaat zijn die ik pas later op de juiste waarde schat.
Interessant album, maar het is zo'n plaat waarvan je af en toe hoort dat de leden zichzelf af vragen waar nu naar toe. Daardoor is er veel afwisseling en zeker experimentdrift.
Maar qua songmateriaal vind ik 'm tot nu toe iets minder.
Maar het kan nog best komen. Zal niet de 1e plaat zijn die ik pas later op de juiste waarde schat.
0
geplaatst: 2 november 2014, 10:29 uur
bikkel2 schreef:
Ik vind het als geheel aardig kloppen. De creativiteit is er en dat rauwere randje vind ik ook zeker niet storend.
Interessant album, maar het is zo'n plaat waarvan je af en toe hoort dat de leden zichzelf af vragen waar nu naar toe. Daardoor is er veel afwisseling en zeker experimentdrift.
Maar qua songmateriaal vind ik 'm tot nu toe iets minder.
Maar het kan nog best komen. Zal niet de 1e plaat zijn die ik pas later op de juiste waarde schat.
Ik vind het als geheel aardig kloppen. De creativiteit is er en dat rauwere randje vind ik ook zeker niet storend.
Interessant album, maar het is zo'n plaat waarvan je af en toe hoort dat de leden zichzelf af vragen waar nu naar toe. Daardoor is er veel afwisseling en zeker experimentdrift.
Maar qua songmateriaal vind ik 'm tot nu toe iets minder.
Maar het kan nog best komen. Zal niet de 1e plaat zijn die ik pas later op de juiste waarde schat.
Kan ik me goed voorstellen..ook dat het misschien bij vlagen wat minder overrompelend is..dit album heeft bij mij heel lang geduurd voordat ik m echt goed vond..alsof je er meer in moet gaan zitten. Bends is anders die blaast je omver, hoef je niks voor te doen
0
geplaatst: 2 november 2014, 10:47 uur
The Bends kwam snel binnen. Maar Kid A vreemd genoeg ook. Die is toch van een andere snit. Zijn de 2 favorieten so far.
Maar laat ik zeker Ok.Computer en In Rainbows niet vergeten.
Razend knap dat je als band op een vrij constant nivo blijft presteren.
King Of Limbs is die echt minder luigifort ?
Maar laat ik zeker Ok.Computer en In Rainbows niet vergeten.
Razend knap dat je als band op een vrij constant nivo blijft presteren.
King Of Limbs is die echt minder luigifort ?
0
geplaatst: 2 november 2014, 10:56 uur
Ja die 2 zijn ook heel goed..ja erg knap om zo lang op zo n niveau te blijven zitten. Tja, daar zijn de meningen over verdeeld..de recensies destijds waren gemiddeld, niet exceptioneel, aantal mensen vindt t geweldig, aantal stuk minder, het is wel een mooi electronisch geheel..een stuk rustiger, geen gitaren..beetje kabbelend, niet heel slecht, maar zeker niet heel erg indrukwekkend..vind ik.. Staan wel hele mooie songs op zoals Bloom en Codex. Voor mij een 3,5/4 album..als je In Rainbows daarvoor en HTTT hebt gehad, ben ik niet echt onder de indruk, maar nogmaals niet slecht...maar wie weet ga jij iets anders vinden
* denotes required fields.