The Spiderz - Pressure (1979)

Nederlandse new wave, lang niet zo slecht. Doet af en toe zelfs denken aan Magazine en vroege Simple Minds.

Ik kom 'em regelmatig tegen, maar laat 'em wel liggen, omdat ie - als m'n geheugen me niet in de steek laat - dit toch beduidend slapper was. Zeg maar een éénkopsteezakje dat al 3* eerder was gebruikt

Afgelopen juli was ik voor het werk in Antwerpen en tijdens de middagpauze liep ik onverwacht tegen platenzaak Tune Up aan. Daar kwam ik de derde van The (Flyin') Spiderz tegen, Pressure genaamd, oorspronkelijke persing.
Deze staat niet op mijn streamingkanaal en daarom kan ik van dit sterke album, verschenen ergens in 1979, geen track in mijn afspeellijst met new wave plaatsen. Dat is héél jammer.

The Flyin' Spiderz begonnen als stevige kroegrockgroep, met debuut The Flyin' Spiderz (1977) werd overgeschakeld op punk en al met opvolger Let It Crawl ('78) werd voor een ruimere aanpak gekozen. Die trend zet zich voort op derde album Pressure, reden om de groepsnaam in te korten tot The Spiderz.

Maar liefst elf aangename nummers, opgenomen in de Rockfield Studios in Wales en geproduceerd door Laurie Latham, die dan onder meer Manfred Mann's Earth Band en Ian Dury & The Blockheads op zijn cv heeft staan. De groep is uitgegroeid tot een kwintet: Guus Boers liet de gitaar los en concentreerde zich op zang, gebleven zijn gitarist Koos Cornelissen, bassist John Snep en drummer Henri Hoeymans, nieuw is toetsenist Bart Brouwer.
Frisse new wave is het gevolg dankzij sterke composities, een warme productie en de grotere mogelijkheden die via de klavieren binnenwaaien. Net als op de voorganger zijn er gastbijdragen van saxofonist Appie Baars.

Een pompende start met Do You Feel The Pressure Too? met eigenwijze gitaarlijnen en warme toetsen wordt gevolgd door onderkoelde spraakzang in Not Sensitive en het springerige I Wanna Be Used for Love waar Cornelissens galmende gitaar opvalt, gesteund door een Stranglersachtig orgel.
De voet gaat van het gaspedaal in het midtempo I Want to Believe, als contrast volgt het punkachtige Shake Your Head waar Boers heerlijk lijzig zingt en Cornelissen gruizig soleert. Het orgel in het sferische The Fall sluit kant 1 weer geheel anders af, zoals The Damned het jaar erop ging doen.

Birthday trapt kant 2 vlotjes af en At Night I Call Your Name doet hetzelfde. Let's Stick to Dancing baadt in warmte en een pakkende drumcomputer, spoedig vergezeld door echte drums. Opnieuw valt de productie van Laurie op. Het vlotte Yours Tonight heeft een sterk refrein, pakkende gitaarlijn en gehak op de piano. (She's a) Teaser sluit de boel bijna mystiek af: gothic avant-le-lettre.

De namen van de muzikanten zijn Nederlands en wij kaaskoppen hebben dan vaak een reflex dat het niet goed zou zijn. Onterecht. Sterke nummers die doen denken aan Magazine en de vroege Simple Minds, zoals twee berichten hierboven terecht staat aangegeven. Ook moet ik denken aan Ultravox! toen John Foxx daar nog de scepter zwaaide. De ruimere aanpak zorgt voor variatie en Boers vindt wederom diverse registers en sferen in zijn stem. The Spiderz is een naam die meer bekendheid verdient.
Op het eenzijdig bedrukte inlegvel staan de liedteksten en een groepsfoto. Een album dat per draaibeurt groeit en met koptelefoon valt extra op hoe goed dit album is geproduceerd. Daarom zonder enige twijfel een waardering van 4,5 ster.

Website Written In Music publiceerde in 2014 een helder carrièreartikel over de groep. In 2020 verscheen een heruitgave van het het debuut op vinyl en 31 augustus 2025 stond de groep in Paradiso, Amsterdam op het Nederpunk Festival.
Pressure is een vergeten wavepareltje. Oorspronkelijk verschenen bij WEA hoop ik dat Warner hem spoedig op streaming zet, een heruitgave op vinyl zou even passend zijn. Daarbij moet ik ook op zoek naar de opvolger, Lines of Lust uit 1980.

Tot zover mijn inhaalslag van new wave in de jaren '77-'79, die begon nadat ik single Is Vic There? van het Engelse Department S uit december 1980 besprak.
Mijn reis door new wave vervolgt bij 1981, maar dan moet ik eerst die nummers in chronologische volgorde zetten. De eerste halte is al bekend: single To Cut a Long Story Short, afkomstig van Journeys to Glory van Spandau Ballet.