Epica - The Quantum Enigma (2014)

Zesde album alweer van wat mijns inziens nog steeds de beste metalband van Nederland is. Geen grote veranderingen ten opzichte van het vorige album, al is de produktie ditmaal weer wat voller en bombastischer. Vooral de eerste paar track zijn qua geluid behoorlijk dichtgemetseld. Naarmate het album vordert krijgen de songs meer ruimte om te ademen. Zangeres Simone Simons is uitstekend bij stem en de band presteert op vol vermogen. Enige minpuntje betreft het songmateriaal dat, hoewel uitstekend, min of meer voortborduurt op eerder werk. Afgezien daarvan een topplaat.

Het meest metalalbum van de band tot nu toe, want verdomd als de gitaren dit keer echt niet alles geven. De deathmetalpassages die af en toe voorbij komen zorgen voor heerlijk intense momenten tussen de doorgaans meer gemoedelijke orkestraties. Het creëert uiteindelijk wel een album dat erg zwaar op de maag ligt met zijn bijna 70 minuten, maar de kwaliteit is non-stop enorm hoog. Bijna hoog genoeg voor een score als Design Your Universe, maar het verplettert alles bij elkaar net teveel dat iets meer rustpunten het album nog beter hadden gemaakt.

Dit neemt verder niet weg dat een song als Natural Corruption echt wonderschoon is. Die melodielijn geeft kippenvel. Canvas Of Life is een ballad die me eveneens iedere keer kippenvel geeft. Simons breidt wederom haar stemarsenaal flink uit en valt vooral op, op de momenten dat ze een 'normaler' geluid opzet als tegenhanger van het opera-achtige. The Fifth Guardian - Interlude is een prachtig intermezzo waarbij ook Aziatische sferen naar voren komen. De afsluitende titeltrack heeft weer een aantal enorm fijne proggy momenten. Alles bij elkaar wederom een knaller van een plaat.

Tussenstand:
1. Design Your Universe
2. The Quantum Enigma
3. Requiem For The Indifferent
4. The Divine Conspiracy
5. Consign To Oblivion
6. The Phantom Agony

Nu wel duidelijk is dat na de eerste jaren het gothicjurk-bakvissengehalte nagenoeg weg is en de muziek veel uitdagender is geworden, ben ik wel om wat Epica betreft. De keerzijde voor mij is nu dat met de zoveelste zeventig minuten durende plaat vol bombastische muziek de verzadiging hard toeslaat. Ik haal er voldoende uit om van te genieten, maar ik betwijfel of ik er wel het volle uit haal. Het metalgehalte is weer gegroeid. Wanneer je God Dethroned leden in je band hebt, is het niet verbazingwekkend dat het soms wel heel erg naar death metal neigt. Er blijft wel genoeg symfonica over en ook dit album is absoluut de moeite waard. Ik zal alleen later een moment moeten vinden om dit met wat meer behapbare delen tot me te nemen. Verder niets dan (de gebruikelijke) complimenten. Dit album staat op nagenoeg dezelfde hoogte als Requiem For The Indifferent.



Tussenstand:
1. Design Your Universe
2. Requiem For The Indifferent
3. The Quantum Enigma
4. The Divine Conspiracy
5. Consign To Oblivion
6. The Phantom Agony