menu

Johnny Cash - American III: Solitary Man (2000)

mijn stem
4,18 (514)
514 stemmen

Verenigde Staten
Country
Label: American

  1. I Won't Back Down (2:09)

    met Tom Petty

  2. Solitary Man (2:25)

    met Tom Petty

  3. That Lucky Old Sun (Just Rolls Around Heaven All Day) (2:35)
  4. One (3:53)
  5. Nobody (3:14)
  6. I See a Darkness (3:42)

    met Will Oldham

  7. The Mercy Seat (4:35)
  8. Would You Lay with Me (In a Field of Stone) (2:41)
  9. Field of Diamonds (3:15)

    met June Carter Cash en Sheryl Crow

  10. Before My Time (2:55)
  11. Country Trash (1:47)
  12. Mary of the Wild Moor (2:32)

    met Sheryl Crow

  13. I'm Leaving Now (3:07)

    met Merle Haggard

  14. Wayfaring Stranger (3:19)

    met Sheryl Crow

totale tijdsduur: 42:09
zoeken in:
avatar van Madjack71
4,5
Niek schreef: Ook vind ik de verhouding tussen Bono en Cash die Madjack schetst redelijk belachelijk. Want, hoe je het wend of keert; was Rick Rubin er niet geweest dan had Cash nooit aan de American Recordings begonnen en dan zou zijn discografie er vooral een van kwantiteit zijn geweest.


De vergelijking was m.n fictief bedoeld. Maar wel om duidelijk te maken dat jij van mening mag zijn, dat je van een nummer als One af moet blijven, ik daarnaast mij heel goed kan indenken, dat Bono en de zijne, daar geheel anders over zouden kunnen denken. Dat de American serie dankzij Rick Rubin een feit is geworden, doe ik niets aan af. De verhouding tussen kwantiteit en kwaliteit bij Cash weet ik niet, daarvoor ken ik te weinig van die man. Ik denk dat je voor zijn beste werk eerder in zijn oeuvre moet duiken, met daarnaast misschien nog het project met de Highwaymen en natuurlijk de American serie.

Niet alle covers zijn een succes, dat ben ik met je eens. Maar je waardering voor dit album is niet verkeerd. Probeer niet teveel te hangen aan de originele versies en de uitvoeringen te zien voor wat ze zijn...een uitvoering van Cash die nummers vertolkt, die op de een of andere wijze zijn leed en leven verwoorden. Zij het al dan niet met een dikke vinger in de pap t.a.v de keuze door Rick Rubin.

By the way...de 1ste American Recordings is zowat mijn favoriet. Dat album is m.i de puurste van de vijf en staat het dichts bij hem.
Die zou niet misstaan op je plank hoor.

deric raven
Ik vind zijn beste werk wel American Recordings.
Zijn stem is zo mooi breekbaar.
Zijn optredens in de gevangenissen waren baanbrekend, maar zijn latere songs bezatten meer schoonheid.

avatar van Niek
4,5
Madjack71 schreef:
[By the way...de 1ste American Recordings is zowat mijn favoriet. Dat album is m.i de puurste van de vijf en staat het dichts bij hem.
Die zou niet misstaan op je plank hoor.
Daar ben ik wel mee eens ja

avatar van LucM
4,5
Johnny Cash brengt hier zowel (bekende en minder bekende) covers als eigen songs, maar steeds doorleefd en sober gebracht met zijn karakteristieke diepe stem. Zijn versie van "One" van U2 hoeft eigenlijk niet onder te doen voor het origineel en ook deze versie van "Mercy Seat" (Nick Cave) vind ik geslaagd.

avatar van Cor
4,0
Cor
Inderdaad, geslaagde covers, die een nieuw tintje geven aan de songs. Die overigens in de originele vorm ook al veel zeggingskracht hebben, maar er zijn genoeg voorbeelden van 'verkrachte klassiekers' en daar kunnen we Cash niet van beschuldigen. Hele constante lijn, met ook hier weer die prachtige stem. Vanaf American IV werd die stem flink breekbaarder.

avatar van papsie
4,0
De eerste 3 American CD's zijn idd pareltjes waarvan voor mij deze 3de de beste is. De volgende CD's wordt de man een beetje uitgemolken vind ik hoewel je het toch maar moet doen met de dood voor ogen die hem toch al duidelijk in de greep heeft. Maar zijn oudere werk vind ik persoonlijk zijn beste. Zijn periode bij Sun Records en later bij Columbia waar de kwaliteit van de opnames ook beter werd. Op deze CD vind ik persoonlijk de titelsong " Solitary man " het beste nummer met als goede tweede " One ", ook al zijn dit covers. Zeker zo goed gebracht als de originelen.

Nihilisme
Wat een prachtige versie van de Prince's I See A Darkness. Om stil van te worden, zo mooi. Geweldig dat Oldham zelf ook meezingt.

Nihilisme schreef:
Wat een prachtige versie van de Prince's I See A Darkness. Om stil van te worden, zo mooi. Geweldig dat Oldham zelf ook meezingt.


Inderdaad leuk dat hij zelf meezingt, maar als je dit nummer naast het origineel legt dan wordt dit nummer in mijn ogen volledig verpulverd, de complete dreiging van het origineel is verdwenen en het lijkt ook wat gehaast wat het nummer ook niet te goede komt. Dat Will hier aan meegewerkt heeft zal wel in een vlaag van verstandsverbijstering zijn geweest, want het is er echt niet beter op geworden.

Wat er overblijft is gewoon een aardig, middelmatig nummer, maar voor velen zal de Cash factor er wel overeen gaan en dan wordt niets opeens iets.

Verder niets dan hulde voor Cash en Rubin (die hetzelfde trucje toch ook uitstekend wist uit te halen met Neil Diamond), maar I see a darkness vind ik een jammerlijke misser.

Nihilisme
Ik vind het origineel ook beter hoor, maar ik vind deze versie toch ook écht fantastisch. Misschien inderdaad wel de Cashfactor.

avatar van orbit
3,5
Ik ga deze en de opvolger toch eens voor mijn vader aanschaffen! Hij is ook een Cash-fan en belachelijk dat ik niet meer van de man heb dan een stuk of 20 losse nummers.. Cash is als goede wijn volgens mij, de man werd steeds nog maar beter. Wat een stem!

avatar van Stijn_Slayer
4,0
Hier begint het 'verval' van Cash's stem een beetje op te vallen. Niet dat het wat uitmaakt, de stem blijft net zo mooi, misschien zelfs mooier.

Deze vind ik nog een tikkeltje beter dan de twee voorgaande delen uit de schitterende American Recordings serie. Alleen jammer van die U2 cover...

avatar van bertus99
4,0
Stijn_Slayer schreef:
Alleen jammer van die U2 cover...


Goh, datslaat op Johnny's breekbare versie van ONE.
Die vind ik nou net zoooo schitterend!!

avatar van Thomzic
4,5
Stijn_Slayer schreef:

Deze vind ik nog een tikkeltje beter dan de twee voorgaande delen uit de schitterende American Recordings serie. Alleen jammer van die U2 cover...


Als je niet had geweten dat het een U2 cover zou zijn, had het dan wat uit gemaakt? Ben juist blij dat hij dit nummer naar een hoger niveau weet te tillen,.

avatar van Stijn_Slayer
4,0
Thomzic schreef:
(quote)


Als je niet had geweten dat het een U2 cover zou zijn, had het dan wat uit gemaakt?


Een vervelend nummer is een vervelend nummer, ongeacht wie het geschreven heeft.

avatar van MJ_DA_MAN
4,0
Iets minder dan het album hierna, maar alsnog goed voor 4*. Cash!

En 300e stem voor het album.

avatar van metalfist
Elke keer rillingen als ik I See a Darkness luister...

avatar van bertus99
4,0
metalfist schreef:
Elke keer rillingen als ik I See a Darkness luister...


ja..... ik vandaag ook weer. Brrrrrr.

Overigens vind ik het begin met die gitaarrif van I won't back down ook geweldig. Ik denk dat Tom Petty die speelt.

avatar van Junkie XXL
Weer een goed album van meneer Cash. Het derde album dat ik nu van hem heb geluisterd en ik vind Johnny met de gebroken stem echt het mooist. De speellengte is bij dit album ook weer ideaal. Het album vind ik ook heel sterk eindigen met I'm Leaving Now als 1 van de sterkste nummers van het album en ook Solitary Man is erg mooi. Ik ga waarschijnlijk de hele American Recordings serie luisteren dus meer stemmen zullen volgen.

avatar van herman
4,0
Leeg bericht en reacties daarop verwijderd.

avatar van goldendream
Vraagje als Tom Petty-liefhebber: in welke nummers van Johnny Cash is Tom Petty betrokken, niet alleen van dit album?

deric raven
Volgens de Wiki waren ze op Johnny Cash - American II: Unchained (1996) zijn begeleidingsband.
Verder kan ik je niet van dienst zijn.

avatar van goldendream
Bedankt voor wat uitleg.
Op youtube vind je ook iets, maar het is niet nader bepaald van datum en zo.

avatar van AOVV
4,0
Heel erg mooie plaat van Johnny Cash. Hier staan enkele covers op die het origineel duidelijk overtreffen, naar mijn mening. Dan heb ik het over 'One', 'I Won't Back Down', 'Solitary Man', 'The Mercy Seat'...

Ook 'I See a Darkness', dat in de originele uitvoering al prachtig is, vind ik geweldig. Vooral de samenzang met Will Oldham (schrijver van het nummer) in het refrein. Pakkend, heel erg pakkend. Dit vind ik zijn beste uit de American Recordings-serie, na 'The Man Comes Around'.

4 sterren voor nu.

sugartummy
dit is een sterk album zonder missers, maar ook zonder uitschieters naar boven zoals "hurt".

avatar van TEQUILA SUNRISE
4,0
Blijft een mooi intiem ingetogen album met Cash zijn doorleefde stem hoewel ik de opvolger nog net iets beter vind.
Heerlijk om aan het eind van de avond op je gemak te beluisteren met koptelefoon, dan dringt de emotie van de plaat pas echt tot je door.
Rick Rubin heeft Johnny Cash wel naar grote hoogte gestuwd in deze american recording serie, vooral I See A Darkness springt er voor mij bovenuit, maar eerlijk gezegd zijn er geen zwakke broeders op deze plaat te vinden.

avatar van spinout
4,0
Mooie versies van aangename nummers. Cash wist hoe je een nummer moest schrijven, maar ook hoe je een nummer moest coveren:door het jou nummer te maken. Luister en leer.

avatar van EttaJamesBrown
5,0
spinout schreef:
Mooie versies van aangename nummers. Cash wist hoe je een nummer moest schrijven, maar ook hoe je een nummer moest coveren:door het jou nummer te maken. Luister en leer.


Helemaal eens. En leer dat het het jouw nummer is.

En ik smelt van the lucky old sun....

avatar van west
4,5
Wat een prachtige serie hebben producer Rick Rubin, veel topmuzikanten en bovenal the one and only Johnny Cash neergezet met de American Recordings. Dit deel III: Solitary Man is één van de beste, een soms indringend mooie plaat.

Van de LP is side A van het allerhoogste niveau. I Won't Back Down is een prettige opener, maar op Solitary Man snijdt de fraaie stem van Johnny Cash al dwars door je heen. That Lucky Old Sun is een fijn vervolg, maar de briljante versie van U2's One is oh zo mooi. Nobody is fraai, maar I See a Darkness is echt prachtig, net als het ijzersterke The Mercy Seat.

Side B is meer country gericht, de moeite waard, maar niet zo fraai al side A. Noemenswaardig is bovenal het sterke slotnummer Wayfaring Stranger. Ook het laatste duet met zijn vrouw June Carter is mooi. Een prachtplaat uit een hele mooie serie, binnenkort weer uitgebracht op vinyl.

avatar van Niek
4,5
Niek schreef:
Kan hier toch niet geweldig enthousiast van worden. Tis allemaal wel relaxed enzo, maar ik herken de covers te erg in bepaalde nummers en het resultaat vind ik dan gewoon een zwak aftreksel. One en I See A Darkness, daar moet je in principe van af blijven; die zijn te goed om te coveren. Het resultaat vind ik dan ook 'kriebelig'. Originele versies zijn vele fracties beter. Ik ben ook bang dat als ik meer originele versies leer kennen, dat ik deze plaat steeds minder ga waarderen..
Ben ondertussen vijf jaar verder en mijn laatste statement is gelukkig onwaar gebleken. De plaat is me steeds beter gaan liggen en ben bv Wayfaring Stranger als een absoluut pareltje gaan zien.
Madjack71 schreef:
By the way...de 1ste American Recordings is zowat mijn favoriet. Dat album is m.i de puurste van de vijf en staat het dichts bij hem.
Die zou niet misstaan op je plank hoor.
En dat staat ie - net als deze - ondertussen ook . Bedankt voor jouw en MacKenzie's vlammende betogen voor deze platen .

avatar van nlkink
5,0
En het ging maar door. Dit album is weer een beetje mooier dan de voorganger. En die was al zo goed! Dit is één van mijn albums die altijd standaard in mijn Ipod nano speler staan opgeslagen. Vanaf het eerste tot het laatste nummer alleen maar hoogtepunten. Op een bootleg CD heb ik nog een alternatieve versie van 'That Lucky Old Sun' waarbij Johnny wordt begeleid door iemand die op een vleugel speelt. Die klinkt misschien nog wel melancholieker dan de versie op dit album. Als ik zo de bootlegs 'American Outtakes', 'More American Outtakes' en 'Unearthed' beluister dan kan ik me voorstellen dat het erg moeilijk is geweest om een definitieve tracklist samen te stellen.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:14 uur

geplaatst: vandaag om 13:14 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.