CunninLynguists - Strange Journey Volume Three (2014)

Sheisty verrast mij sowieso positief op deze plaat!

Ik heb Sheisty nooit echt kut gevonden o.i.d., maar zonder de juiste beat is hij teveel een schreeuwlelijk met een rauwe stem.

Oef, dit is me een album zeg! Misschien wel het beste wat ik tot nu toe gehoord heb van dit jaar. En nog ff een dikke voor die laatste track. Keihard.

Wat is er mis met Psalm One? Levert een erg fijne verse vind ik zelf.

4,0 hiervoor trouwens! Paar mindere tracks (Kings en Innerspace bijvoorbeeld) maar eigenlijk verder consistent dope!

Ik weet het niet. Ik denk dat het aan de flow en het stemgeluid ligt.... Ik heb dat wel vaker met femc's eigenlijk.

Wow! Ben pas bij track 4, maar na In The City moet dit wel weer een geniaal album worden.

Lekker sfeervol album weer. Op een originele manier samengesteld met veel input van fans als ik dat zo lees.

Favoriete nummer: Guide You Through Shadows. Dit nummer haalt echt het niveau terug.

Ik heb dit album nu één keer volledig beluisterd en ik zie de kwaliteit niet terug. Muziek klinkt nogal slordig/bij elkaar gegooid en de drums klinken hier 9 van de 10 keer zo onuitstaanbaar lelijk. Omdat ik de eerste 3 CL albums wel vet vond heb ik alle nummers maar geluisterd. Kno vind ik sowieso een overschatte producer, heeft zo zijn momenten gehad, maar vind hem over het algemeen vrij gemiddeld. De andere producers boeien mij ook niet. De raps steken soms nog wel goed in elkaar en heb ook wel vette verses gehoord, maar dit zijn toch echt te weinig momenten. Ik heb CunninLynguists nooit meer hetzelfde gevonden na A Piece of Strange.

Ik wacht helaas nog altijd op een hiphopalbum in 2014 die ik kan waarderen.

Opletten dat ik Guide You Through Shadows niet meteen ''kapot draai'' - maar wat een heerlijke plaat! Naast die juweel, wederom een CL-album met heerlijke beats en samples (bijv. Makes You Wanna Cry en The Morning). Goede gastbijdragen van top underground MC's; Del, Murs, Aesop, Masta Ace e.a. Voor nu - na een paar keer het album te hebben doorgeluisterd - op zich wel een leuke plaat. Ik zou zeggen, ruim de helft van de nummers vind ik wel lekker, de rest ietsjes minder maar niet ''slecht'' (hier en daar wat storende hooks), en enkel de laatste track valt dan een beetje buiten de boot. Wat betreft lyrical content - op het eerste gezicht - zoals me mogen verwachten van de heren, echter zal ik het album nog wat dieper door moeten nemen om er goed over te kunnen oordelen. In ieder geval blij dat dit is uitgekomen, kwam als een verrassing voor me, daar ik niet zo bezig was laatste tijd met de hiphopontwikkelingen omtrent nieuwe albums. Zodoende kijk ik ook zeer uit naar Atmosphere's nieuwe album!

Hiphop-trio de CunninLynguists zijn misschien wel de vaders van de zomerse no-nonsense hiphop. Hiphop doordrenkt van zomerse beats, jazzy instrumentatie, samples komend uit alle genres en teksten die gaan over alledaagse dingen. Vooral hiphop klassieker Piece of Strange was een duidelijk voorbeeld van dat geluid, maar ook hun serie aan mixtapes genaamd Strange Journey Volume 1 en 2 weken daar niet veel van af. Dit is deel drie uit deze serie, en is de meest coherente van de drie en dit keer wel echt te interpreteren als een op zichzelf staand album.

Net als die vorige Strange Journey albums, staan er bijzonder veel gast-bijdrages op deze plaat. Zo geeft Del The Funky Homosapien opener Strange Universe die heerlijke spacy sfeer die hij ook wist te creëren op de Deltron 3030 albums. Maar ook bijvoorbeeld Masta Ace, Tonedeff, J-Live, Murs and Grieves en vele anderen geven acte-de-presence. Dat maakt de plaat enorm veelzijdig maar, ondanks dat het een vooruitgang is op die vorige twee mix-tapes, ook wel een beetje onsamenhangend. Een overkoepelend thema als dat van Piece of Strange valt er dan ook niet te bespeuren. Desalniettemin komen ze er mee weg; daarvoor is de kwaliteit gewoonweg te hoog en de productie te goed. Van het surf-nummer inclusief brekende golven, waarin je je direct op het strand waant, South California, tot het door trombone voortgestuwde Drunk Dial, overal hoor je het speelse spel van het trio. En dat laatste nummer van het album Urutora Kaiju knalt er ook wel enorm krachtig en indrukwekkend uit, met de snelle raps van Tonedeff en de hardste beats van het album.

Strange Journey Volume 3 is misschien niet een volwaardig album, en mist door de vele gast-bijdrages en verschillende stijlen wat coherentie. CunninLynguists hebben echter al lang bewezen dat ze een exceptioneel sterk gezelschap zijn en dat bewijzen ze hier ten volste. De beats zijn raak, de sfeer is zwoel en spannend en het album is de juiste lengte. En hierdoor kent 2014 weer een extra meesterlijke hiphop release.
Pat-sounds: Album CunninLynguists - Strange Journey Volume 3 (2014) - pat-sounds.blogspot.nl

Heerlijk relaxte, soms zomerse, chill hiphop verzorgen CunninLynguists op dit Strange Journey Volume 3, maar wel hiphop 'met ballen': te zwoel wordt het haast nergens. Dit komt door de hoge kwaliteit van de verschillende gasten en de heerlijke flows die zij en de bandleden zelf verzorgen bijvoorbeeld. Maar ook door de hoge kwaliteit van de verschillende nummers, met heerlijke beats en samples en instrumentaties. Soms lees ik dat de grote hoeveelheid aan gast mc's de samenhang hindert, maar ik hoor toch echt een mooie samenhang tussen de verschillende nummers, die een herkenbare heldere productie hebben. En de verschillende invullingen zijn daar meestal ondergeschikt aan.

Het is echt geweldig hoeveel fraaie songs hierop staan. Het eerste blok met de goede opener Strange Universe, het geweldige In the City, het zomerse South California & een favoriet Drunk Dial (die blazers!) staat gelijk als een huis. Daarna volgt een klein dipje met aardige nummers. Maar vanaf het oh zo mooie Guide You Through Shadows & het sterke Castles zijn we weer terug op een heel hoog niveau.
Kings vind ik prettig luisteren, met dat gitaartje op de achtergrond. Hot is een dipje, maar daarna volgt gelijk weer een goed nummer: The Format met ook Masta Ace. Dying Breed heeft een fijn sfeertje, lekker nummer is dat. Makes You Wanna Cry begint prachtig mooi en houdt die sfeer goed vast. En dan volgen de twee sterke afsluiters nog: Beyond the Sun (wel een wat minder refrein) & Urutora Kaiju met een dijk van synthesizer en een briljante Tonedeff.

Er staat 'gewoon' heel veel moois op dit album, met die heerlijke saus van CunninLynguists eroverheen. Is dit de hiphop plaat van 2014?

Een van de beste albums van CL. Naar mijn mening kan dit zich moeiteloos meten met wrff, su en oneirology.

Innerspace is een van mijn favoriete nummers van CL, heb dat nummer helemaal grijs gedraaid sinds het album in mijn bezit is. De sample op het begin en op het einde laten mij nog steeds gissen wat er allemaal achter zit, erg stijlvol gedaan. De beat is geniaal, zweverig en teer zoals alleen Kno dat kan. Toby vind ik in tegenstelling tot de meeste wel goed komen, fijne teksten en een goede chemie met Deacon en Natti.

Waar de chemie met Toby goed is vind ik dit minder met Substantial en vooral RA Scion op Guide you Through Shadows. Begrijp me niet verkeerd, het is nog steeds een van de beste CL nummers ooit (imo), maar met alleen Deacon en Natti (en heel misschien Tonedeff) erop was dit misschien wel mijn favoriete CL nummer geworden. Desondanks nog een prachtig nummer waar Deacon de beste verse van het hele album neerzet.

Dying Breed (die Thomax productie is heerlijk) en Urutora Kaiju (heerlijk hoe die skit overgaat in het nummer) zijn mijn overige favorieten. De rest van de tracks zijn gewoon steengoed zoals je van CL mag verwachten.

Prima album. Veelal goede/fijne producties en raps. Staan wel wat mindere tracks op, maar het merendeel is goed of erg goed te pruimen.

4*

Eens met de bovenbuurman. Atmosphere levert dit jaar een album met meer body, dit album, op een paar tracks na, zet ik weinig op. Twijfel tussen 3,5 en 4, het is me op veel tracks te zoetsappig. Dying Breed is misschien wel favoriet.

Ik vind dit moeilijk te vergelijken, deze is meer een kruising tussen een mixtape en een album (zeg maar een mixtape met alleen maar eigen producties) en is daardoor heel gevarieerd. De beats zijn stuk voor stuk heel goed en de gastartiesten voegen allemaal wat toe maar het is niet één groot verhaal zoals Southernunderground en A Piece of Strange dit waren en Southsiders van Atmosphere dat is. Maar als je de losse tracks zou beluisteren dan kun je wel weer stellen dat er hier misschien iets meer uitschieters op staan. Voor mij ontlopen ze elkaar kwalitatief weinig, Southsiders is een mooi geheel maar binnen het concept is dit ook een ongehoord dope album. Door de andere manier van benaderen zal je bij Atmosphere misschien meer geneigd zijn om het album van begin tot eind te beluisteren, terwijl je hier in principe regelmatig tracks zou kunnen skippen of de volgorde van de nummers door elkaar gooien zonder dat dit heel de luisterervaring hoeft te ondermijnen.

Helemaal eens!

Momenteel voor slechts € 8,49 verkrijgbaar op WowHD.

Exact mijn gedachte, ik snap de hype niet zo...

Onderhoudende plaat die toch te weinig verrassingen in petto heeft om hoge ogen hier te scoren.
Kno lijkt 3/4e van de tijd op automatische piloot te producen, en ja dat levert nog steeds aangename beats op, maar hij kan zo veel beter. Het avontuur is weg, de drums klinken altijd vrij standaard en de samples zijn een herhalingsoefening.
De raps en feats zijn over het algemeen vrij goed maar ook niks memorabel.
Maar door die paar uitschieters (The Format, Dying Breed en Urutora Kaiju) toch een ruime 3,5*

Nee, ik begin er niet meer aan die CunninLynguists albums.
Dit is alweer zo'n album dat mega hoog gewaarderd wordt maar ik weinig mee kan.
Er staan een aantal leukere tracks op dan op hun vorige albums maar verder weer veel vervelende producties met al die hippie samples.
Jammer van de talentvolle rappers.
Vind CunninLynguists nog steeds vooral een saaie Jurassic 5 of POTS versie.

Lekker hoor. Zoals Kos er niet meer aan wil beginnen, zo weet ik eigenlijk niet waar ik moet beginnen bij Cunninlynguists. Er zijn nog zoveel albums van deze rapformatie die ik nog niet heb beluisterd en ik weet zeker dat ik de meerderheid vast zal waarderen.

Ik ken eigenlijk met name 'Will rap for food' redelijk goed en 'A piece of strange' en 'Southernunderground' heb ik misschien 1-3x geluisterd. Echter vind ik vrijwel alles retegoed.
Dit is van die muziek waar ik vaak gewoon niet echt de tijd voor neem(/heb) om alles nieuw te ontdekken (of gewoon sneller iets anders opzet).

Maar als ik het opzet denk ik wel steeds "damn, wat lekker!" - die beats zijn over het algemeen gewoon heerlijk, de raps zitten goed inelkaar, het flowt. Dit album heeft wat minder rauwe beats, maar klinkt zeker niet minder, omdat de raps gewoon toch soort van rauw/retro blijven klinken.. ofzo..

Kings is dan weer mijn favoriete nummer. Apart om te zien hoe smaken verschillen.

Meeste tracks zijn goede concepttracks, en dat mis ik juist bij Kings, wat gewoon een zeer typische hiphoptrack is met een ietwat vervelend refreintje. Niet zozeer heel slecht, maar valt een beetje buiten de boot heb ik het gevoel.

Zal erlaan liggen dat ik niet zo'n fan ben van concept tracks, het gaat voor mij puur om sound.