The Antlers - Familiars (2014)

Na het toch zwakkere Burst Apart een nieuw album van deze strakke Indie Rock band. Ben benieuwd of ze de weg van bovengenoemde doorzetten.

YouTube - The Antlers - "Palace" alvast een voorproefje.

Wow, dat slaat behoorlijk in. Kippenvel!

Behoorlijk ja, alweer een mooie release om naar uit te kijken!

Altijd leuk als er een grote release wordt uitgebracht op mijn verjaardag. Alleen al om dat gegeven kan ik niet wachten op mijn verjaardag. *dans*

Heerlijk om ineens dit nieuws te horen.. Kijk al even uit naar nieuwe plaat van hen, vind zowel Hospice als Burst Apart niets minder dan geniaal

Na de 2 meesterwerken! nu een derde van de heren!
Na het beluisteren van Palace krijg ik toch echt een lading kippenvel over me heen!
Jezus wat een band!

Poeh, wat een klasbak van een nummer, zeg! Buiten is het 22 graden Celsius, maar binnen staat het kippenvel op mijn armen...

Hoh Palace is goed zeg.

Man man, ik heb die nieuwe plaat nu al nodig. Palace is echt het niveau van Hospice.

Ik behoor tot de minderheid die Burst Apart beter vond dan Hospice, dus het zal spannend worden voor mij of ze de hoge verwachtingen kunnen waarmaken.
Palace is niets minder dan wonderschoon en kanshebber voor nummer van het jaar, dus ik heb er wel vertrouwen in

Gezellige hoes in ieder geval.

Palace is echt hemels, lang geleden dat een nummer mij tot tranen wist te beroeren

Niet alleen Palace. Ik heb ook het met het nummer Revisited!

IJle zang, trompet en vooral veel sfeer. Het was al te horen op Palace en heel Familiars staat er vol mee en dan ben je bij mij aan het juiste adres.

Als in een trage rivier stromen de nummers stuk voor stuk voorbij en het beste dat je kunt doen is erop meedrijven.

Een nummer als Hotel doet me enorm aan Gazpacho denken maar dan met fijne trompet in de hoofdrol.
Sfeer dus...............

Ik kan me voorstellen dat dit voor velen een beetje te veel van het goede is allemaal en het zou me zelfs niet verbazen als sommigen het als ronduit saai gaan bestempelen.
Je moet hier voor in de stemming zijn, je moet dit voelen, je moet je overgeven en doe je dat niet of lukt dat simpelweg gewoon niet dan zou dit best wel eens tegen kunnen vallen.
Zelf vind ik de bijdragen van de trompet, hoe mooi ook, op den duur overkomen als een voorspelbaar trucje en dat is jammer want dan verdwijnt de magie en ontstaat er lichte ergernis.
Misschien ook de reden waardoor ik dit album heel erg goed vind maar ik nog niet tot een uitmuntende score wil overgaan.

Hoe dan ook weet Familiars me wel degelijk te grijpen en is het duidelijk een album dat nog een aardige tijd een verkenningstocht verdient. Niets zo leuk als dat.

Wat een machtige plaat weer zeg

Palace is prachtig. Het gehele album doet me denken aan Brasstronaut, en dat is een compliment. Tot nog toe een 4*, maar moet nog wat dieper graven in het album.

Man man, komt het officieel 16 juni pas uit? Al die extreem vroege leks dit jaar zeg...

Das wel heel vroeg ja, dacht eigenlijk dat ie al uit was. Maar misschien kunnen ze in de tussentijd nog wat schaven? Of een hele nieuwe plaat opnemen? Of ben ik nou onredelijk?
Hospice vond ik een onvergetelijk meesterwerk. Burst Apart was een aardige opvolger die de verwachtingen net niet waar maakte. En deze? Tja..... Saaie, inwisselbare meuk waarbij de blazers worden ingezet als vervelende stoplap in plaats van mooie detailoefening. Alle negen nummers etteren door in hetzelfde landerige tempo, intensiteit en urgentie is voor mijn oren nergens te vinden alhier.

Na het teleurstellende Burst Apart zijn The Antlers opnieuw terug met een dijk van een plaat, die bijna het niveau van Hospice haalt. Palace is meteen één van hun beste nummers ooit, een warm deken waarin het heerlijk toeven is. Zoals Gherdt hierboven vermeldt is de urgentie wat weg, maar dat stoort mij eigenlijk helemaal niet.

Geen enkel nummer klokt af voor de 5-minuten grens bereikt is en de band neemt uitgebreid de tijd om een bepaalde sfeer neer te zetten. Het tweeluik Directions (die laatste 2 minuten!) en Revisited is gewoon om te huilen, zo mooi . The Antlers leveren met Familiars hun tweede meesterwerk af. Bovendien is het in tegenstelling tot het loodzware Hospice een plaat die je op eender welk moment van de dag kan opleggen.

Inderdaad, die laatste paar minuten van Directions zijn van een onaardse schoonheid. Zo hoor ik wel meer hele fraaie stukskes, denk dat ik de trompet ook wel een mooie toevoeging vind. Peter Silberman en co zijn wederom als engeltjes neergestreken op deze verrotte aardkloot om weer een prachtig stuk af te leveren.. of overdrijf ik nu over een album dat niet eens uit is. Hoe dan ook, bijzondere band dit.

Palace steekt er met kop en schouders boven uit, maar het is een mooi plaatje!
Nog een paar keer uithoren!

Als The Antlers-liefhebber kan ik een lichte teleurstelling na de eerste drie luisterbeurten niet ontkennen. Het klinkt wel weer mooi. De nummers zitten goed in elkaar, de productie is sterk als altijd. En ja, die trompet is een prachtige toevoeging. Toch mis ik de urgentie. Het vliegt me niet zo naar de keel als Hospice deed en - eerlijk is eerlijk - dat mag ik misschien ook niet verwachten. Maar ook Burst Apart kent urgente momenten waar Familiars vooralsnog niet aan kan tippen. Urgentie wordt ingeruild voor sfeer en dat is jammer. Hoekige guitaarlicks hebben plaatsgemaakt voor ronde blaaspartijen.

Een paar hoogtepunten zijn er wel gelukkig. Als dat simpele maar toch zo grijpende piano-intro van Palace gaat spelen, kan het nummer al bijna niet meer stuk. En dan werken ze het ook nog eens heerlijk uit met aanzwellende blazers. Ook Revisited steekt flink boven het maaiveld uit. Waar sommige nummers wel erg lang doorkabbelen verveelt het langste nummer van de plaat geen moment. Multi-intrumentalist Darby Cicci staat heerlijk aan zijn contrabas te plukken en de zang van Peter Silberman roept nu eens wel iets op van de urgentie waar ik zijn band zo om ben gaan waarderen.

Al met al dus een gemengde eerste indruk. Hopelijk gaan er nog de nodige kwartjes vallen de komende tijd. The Antlers hebben in ieder geval genoeg credits opgebouwd om ze ruim de kans te geven en - wie weet - nog een sterretje erbij.

Ze spelen trouwens in Paradiso in oktober: http://www.paradiso.nl/web/Agenda-Item/The-Antlers-1.htm

Pfff, het gaat wel even duren voor ik deze muziek 'doorheb'. Onnodig lang uitgesponnen nummers die me erg zwaar op de maag liggen. Op Palace na krijgt nog een enkel nummer het voor elkaar om continu te blijven boeien. Ik hoor een hoop mooie muziek, maar het is wel erg veel van hetzelfde en kabbelt erg langzaam voort.

Alleen Intruders en Revisited blijven voorlopig al een beetje hangen, de een omdat het een duidelijk riffje heeft, de ander omdat het veel tekst heeft. En Palace natuurlijk, dat nummer ken ik goed geneog om schitterend te kunnen noemen.

WildBeats & theAntlers beiden een song Palace op hun laatste product; dat vraagt om een vergelijking. beide hebben een vergelijkbaar fundament
Het paleis van the Antlers is statiger, maar binnen bij WildBeats is het een stuk vrolijker en kan worden gedanst. Dat maakt de keuze wellicht te eenvoudig.

Huppakee, 5 sterren. Wat een album, weergaloos goed en wordt maar beter en beter en beter en beter.

Voorlopig 3,5 omdat ik enkel nog maar Palace en Hotel heb geluisterd.
Hun vorige plaat Burst Apart kon me minder bekoren dan Hospice en heb de indruk dat ze met de nieuwe liedjes de lijn van Hospice terug hebben opgenomen.

Lang geleden dat een lied zoals Palace me kippenvel heeft bezorgd.

Uitkijken naar releasedatum.

Ik download geen albums. Maar ben een koper. Dus heb alleen Palace nog gehoord. En die klonk erg goed. Dat en de prachtige cover van dit album trekken mij over de streep om deze aan te schaffen. Nogmaals, wat een mooie cover. 1 van de mooiste ooit. Is daar trouwens een topic over? De mooiste album covers?

Ik heb hier maar een woord voor nodig: "sfeer".