Santana - Corazón (2014)

Helaas weer een inhoudsloze (getrachte) hitjes Cd, na al die eerdere duetten Cd's weet ik het nu wel.
Ondanks dat de rode draad Spaans is, hoor je regelmatig in de refreinen Engelsen woorden ed. - het idee/gegeven is leuk voor een artiest wiens roots Mexico is, echter alleen dat is niet voldoende.

Had eigenlijk gedacht dat Santana weer back to earth was adhv de vorige cd Phase Shifter, waar weer uitdagende muziek op te horen was. Dit is er weer één welke Supernatural en dergelijke herhaald. Ook de song "Oyo coma va", uit de goede spannende tijd -nu on acid- is artistiek niet spannend gemaakt.

Er is sprake van een reünie vd band uit de dagen van Woodstock met Greg Rolie, Neal Schon en dergelijke - daar kan ik enthousiast over worden. Hoop dat dit gaat gebeuren en dat de band NL in haar tour zal opnemen.

Deze maar weer vergeten.

Je kunt zeggen wat je wilt over het nieuwe album van Santana maar de cover is een artistiek meesterwerkje. Carlos heeft blijkbaar inspiratie gevonden in het gegeven dat hij de hymne mag spelen van het WK 2014 in Brazilië, samen met Wyclef Jean, Avicii & Alexandre Pires. Dat verklaard waarschijnlijk ook waarom het album grotendeels Spaanstalig is en waarom een drietal nummers in zowel een Spaanse als Portugese versie opgenomen zijn (voor de Deluxe uitgave). Bovendien is er een hele cast aan Latinos en Latinas die hier aan meewerken waarbij de VS en Caraïben niet worden vergeten want ook Pitbull en Ziggy Marley zijn present. Latin Rock alom maar met uitstapjes naar Pop, Ballade, Jazz-Rock, Cumbia en Reggae.

De afgelopen maanden werden er een viertal single uitgebracht: Saideira (met Samuel Rosa), La Flaca (met Juanes), Indy (met Miguel) en Margarita (met Romeo Santos) en dat zijn in mijn ogen ook de beste nummers van het album. Ondanks al die verschillende zangers en zangeressen voelt het album wel als een geheel waarbij het gitaarspel van Carlos Santana meer een leidraad is dan de dominerende factor. Het rustige nummer 'Una Noche en Nápoles' valt iets uit de toon en past misschien beter op het album 'Raíz' welke Lila Downs, Niña Pastori & Soledad samen opgenomen hebben.

De afsluiter 'I See Your Face' is eigenlijk maar een interlude die op de Deluxe versie de scheiding vormt naar de Portugese nummers. Ik had graag gezien dat dit één nummer was geweest waarbij Carlos alles uit de kast haalt maar mogelijk bewaard hij dat voor het volgende 'reünie' album. De covers 'Oye 2014' (met Pitbull) en 'Iron Lion Zion' (met Ziggy Marley & ChocQuibTown) voegen niet veel toe maar verstoort de rest van het album niet. Naast de 4 singles is ook het percussieve nummer 'Yo Soy La Luz' (met Wayne Shorter) erg lekker. Hierop mag ook zijn vrouw en drummer Cindy Blackman Santana een beetje haar ding doen als ware zij Sheila E. Ook het Cumbia-Rock van 'Mal Bicho' met Los Fabulosos Cadillacs opent erg lekker, het is begrijpelijk dat Carlos vooral in de rockier nummers zijn ding kan doen.

Het lijkt me dat Carlos vooral een feestje wilde bouwen voor de Latijns-Amerikaanse gemeenschap en dat lijkt me aardig geslaagd. Bij de volgende Latin Grammy Awards zal dit album ongetwijfeld in de prijzen vallen ook als er geen echt bijzondere dingen op gebeuren. Het is een zomerplaat om die winterblues te doen vergeten.

Vakantieprikkelend. Natuurlijk volgens het beproefde concept. So What!