Monster Magnet - Powertrip (1998)

Hoe kun je zulke cynische/cryptische teksten schrijven, redelijk intelligent klinken op plaat en in interviews en toch tegelijkertijd zo ongelofelijk voluit ROCKEN! De band benadert de muziek op hetzelfde moment zowel ironisch als bloedserieus en het werkt ook nog

niets aan toe te voegen, helemaal mee eens!

Beste MUME's,

Gek dat dit album het laagste cijfer krijgt van alle Monster Magnet's albums. Ik had altijd begrepen dat dit één van hun sterkste albums zou zijn. In ieder geval vind ik het geweldig en kan iedereen het aanraden om te kopen:

Space Lord is als single een klassieker in het genre. 3rd Eye Landslide rockt perfect en de keyboards in See You in Hell kunnen zich met gemak meten met de muziek van The Doors. En de rest van de nummers is ook van zeer goede kwaliteit.

Een heerlijke (muziek)trip, die je keer op keer wil ervaren .

Met vriendelijke groet,
Pantaviar

Best aardig, maar inderdaad zijn Spine Of God, Superjudge en Dopes To Infinity veel beter!

ken alleen deze en mijn voetjes staan momenteel niet stil bij het beluisteren

da's vaak een aardige indicatie wat ik van de muziek vind

op momenten zoals dit, regen bakke uit de lucht en onweer tot en met,draai ik graag even bummer

lekkere kraker

(niet toevallig precies een maand geleden had ik hetzelfde zie ik nu

goh

Leuke plaat met Powertrip en Space Lord als favoriete tracks

Mooi album mijn favoriete nummers zijn Space Lord, Powertrip en See You in Hell.

Geniaal album!
het rockt en grooved als een tiet.
elke noot is juist en aardverschuivend!

Heb ik hier nog niet op gestemd??? Bizar! Bij deze.

Hier breekt the Magnet definitief met haar spacerock verleden. Op de vorige plaat waren de songs al meer gestructureerd.
Op deze plaat zijn zowat alle psychedelische elementen uit de songs gehaald.

Het resultaat is een lekkere smerige rockplaat die heerlijk wegluistert en vooral live stevig beukt.

Op de vorige plaat staat de minder bekende single Negasonic Teenage Warhead. Op deze plaat de kanlhits Space Lord en Tractor.

Nummers die gaan over drugs, sex en wereldverbetering.

een knaller van een album. het spacerock gedoe is achterwege gelaten en dat pakt hier erg goed uit. niets ten nadele van platen als dopes to infinity en de voorgangers , maar dit is bij elke nieuwe song weer een slag in je gezicht. heerlijk.

je hebt tegenwoordig wel ruige rockbands genoeg , maar weinig die kunnen tippen aan deze plaat qua melodie (ja idd het zijn ook gewoon goede liedjes) en goede rock-riffs en uitstekende productie.

krat pils , wat vrienden , en door het huis stuiteren!

Tractor stond overigens ook al op debuut ep...

Geef de voorkeur aan Dopes to Infinity. Niet dat er iets mis is met deze plaats, maar wat mij betreft biedt Dopes to Infinity een beter en consistenter overzicht van wat Monster Magnet allemaal in huis heeft.

Vlak voor het luisteren van de nieuwe cd (komt vandaag) deze maar weer eens gedraaid en tot de conclusie gekomen dat deze cd ook na jaren nog staat als een huis. De enige mindere nummers vind ik "Tractor" en "Goliath and the Vampires", de overige 11 nummers zijn stuk voor stuk goed, met als uitschieters "Crop Circle" en "See you in Hell".

Al met al mischien wel de beste cd van Monster magnet omdat het nauwelijks mindere momenten heeft en veel afwisseling, alleen ken ik de EP met TAB...25 niet, die hier zeer aangeraden wordt.

Het aanraden van Tab25 is niet helemaal terecht Zwart, het is bepaald geen goed beeld van Monster Magnet zoals jij ze kent, Tab25 bestaat uit 3 redelijk wazige muziekstukken (nummers is teveel gezegd), die het goed doen als je een halve ons wiet achter je kiezen hebt (iets wat de bandleden ontegenzeggelijk zullen hebben gehad toen ze hem opnamen)

Ik ga je niet zeggen dat ie niet beluisterbaar is, je kunt hem zelfs best checken (ik heb hem ook gekocht en bij tijd en wijle draai ik hem met veel plezier) maar het is en blijft een buitenbeentje in het ouvre van Monster Magnet en je mag hem missen.

Echt een tussendoortje mijns inziens. Waarschijnlijk dat ze dit daarom ook onder naam Monster Magnet 25 hebben uitgebracht...

Lekker stevige rockplaat met goede teksten en een grote dosis humor en gevoel voor dynamiek...

De muziek is allang niet meer psychedelisch maar Monster Magnet zou best wel eens de beste rock&roll band van de jaren 90 kunnen zijn...

Het begin van het einde.
De lekkere fuzzy psychedelica werd verruild voor, op coke , geld en foute vrouwen gebaseerde Power/Stadion-rock.
Toch denk ik dat met deze plaat MM meer nieuwe fans heeft aangeboord dan oude verloren.

Je mag de koerswijziging niks vinden, maar om het nu het begin van het einde te noemen gaat wat ver...

Ik vind de nummers met-kop-en-staat zoals the Magnet ze levert vanaf Dopes to Infinity lekkerder en prettiger dan de LSD-muziek van de eerste platen en EP's.

Ik weet niet of een stap voorwaarts is, maar van mij mogen ze door blijven gaan met het maken deze sleazy rock'n'roll...

Het is ook iets persoonlijks ,bij deze plaat haakte ik af. Dopes to infinity is wat mij betreft de laatste goede plaat.
Ze hebben waarschijnlijk maar een paar fans verloren , die net als ik , het meest uit hun dak gaan op het oudere werk.
En zoals ik al zei , met deze plaat hebben ze ongetwijfeld een gigantische bron nieuwe fans aangeboord. Dus voor MM het begin van een nieuwe (vruchtbare) periode. Ik kan er niets mee.

Uigegroeid van drassig hashrokersorkest tot een vuige rockband. Ik vind het allebei best. Powertrip barst van de energie en klinkt ook nog eens als een klok. De derrtien puntige songs zitten na één keer luisteren direct in je hoofd zonder vervelend te worden.

Hoewel het muzikaal er geen steek mee houdt, moet ik qua uitstraling vaak denken aan een kruisbestuiving tussen Kyuss en Motörhead.
De teksten blijven lekker gek en Dave Wyndorf spuugt ze vol overtuiging over ons uit.

Toffe plaat.

powertrip. Leuke song

powertrip, leuk album!

Voor mij het beste album van deze band. Powertrip, Crop Circle en Your LiesBecome You zijn de uitschieters..

Queens Of The Stone Age zijn de heersers over de woestijnrock.
Binnen de Amerikaanse stadsdelen wordt de strijd gevoerd tussen Ministry en Monster Magnet.
Gokken, prostitutie en illegale straatraces.
Alles wat God verboden heeft.
Powertrip is geen pact sluiten met de duivel.
Powertrip is een nachtelijke rondleiding door Gotham City.
Waar superhelden het leven zuur wordt gemaakt door motorrijdend tuig.
Personages die het daglicht niet kunnen verdragen.
Of die dan net zo onfris en onbetrouwbaar over komen als in de nacht.
Niet voor niks ontstaat dit album in Las Vegas.
Het Luilekkerland voor de verslavingsgevoelige rocker.
Dave Wyndorf heeft een hoog overgevoeligheidsfactor hiervoor.
Terwijl andere artiesten juist op een bepaald moment kiezen om zich hiervan te distantiëren, gaat hij de uitdaging aan.
Een bijna fatale overdosis tot gevolg.
Als je recente foto’s ziet, dan zie je een opgeblazen persoon.
Waar de lichaamsvreemde stoffen zich geen uitweg meer lijken te vinden.
Letterlijk veranderd in een monsterlijke magneet.
Trieste omstandigheden.

Beest van een plaat Zakt nergens in, swingt van begin tot einde en bevat 2 goede zachtere nummers. En Bummer moet tocht wel 1 van de hard rockendste songs ooit zijn ?

Afgelopen zaterdag was er weer een op en top fitte (ogenschijnlijk in ieder geval) Dave Wyndorf te bewonderen op Speedfest.....

Oftewel:
http://www.musiczine.net/nl/components/com_datsogallery/img_pictures/monstermagnet3_20121210_1669628535.jpg

Goed om te zien! Hopelijk doen ze een festival dit jaar in Belgie.

Eerlijk is eerlijk : ik vindt Monster Magnet op deze plaat nog harder rocken dan op hun eerdere stonerschijven. Voor de sfeer en grooves zou je eerder naar hun voorgaand werk kunnen luisteren maar Allejezus wat is dit een fucking vette rockschijf Na al die maanden nog nix aan kracht ingeboet en alle nummers hebben nu hun charmes. Crop Circle als perfecte opener, Powertrip en Space lord als de legendarische singles, Bummer die hier met alle hoofdprijzen gaat lopen, I see you in hell als heerlijke afwisseling en Het rustige Your lies become you als afsluiter. Het mooie is dat alles hiertussen niet eens ondermatig is maar de genoemde songs zijn voor mij wel de hoogtepunten. 4* naar 4,5*