menu

Tracy Chapman - Tracy Chapman (1988)

mijn stem
3,77 (415)
415 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Folk
Label: Warner Bros.

  1. Talkin' 'bout a Revolution (2:38)
  2. Fast Car (4:58)
  3. Across the Lines (3:22)
  4. Behind the Wall (1:46)
  5. Baby Can I Hold You (3:16)
  6. Mountains o' Things (4:37)
  7. She's Got Her Ticket (3:54)
  8. Why? (2:01)
  9. For My Lover (3:15)
  10. If Not Now... (2:55)
  11. For You (3:09)
totale tijdsduur: 35:51
zoeken in:
avatar van musicfriek
4,5
Ik kan er eigenlijk nog steeds niet bij dat Tracy het nummer Baby Can I Hold You geschreven heeft. Zelden zo'n mooi, lief en intens liedje gehoord. Leuk ook als je helemaal verliefd bent. Erg sterk debuutalbum waar ik na 20 jaar nog steeds van kan genieten. 4*

avatar van thelion
5,0
Het was 11 juni 1988 rond half 7 's avonds........... En daar zat ze ineens helemaal alleen op een houten barkruk op het imense podium in het Wembley Stadion tijdens Nelson Mandela 70th BirthdayTribute concert zo fragiel en breekbaar en oooooh zoooo mooi...........

Gelijk deze cd gekocht en is altijd een van mijn favorieten gebleven...........

vooral de nummers Talking About A Revolution, Behind the Wall en Baby Can I Hold You zijn prachtig........

Het is een All-time favoriet voor mij....... haar latere werk kan ik ook zeer warderen maar deze is toch wel haar beste............

avatar van Ronald5150
4,0
Het debuutalbum van Tracy Chapman is er eentje om in te lijsten. Deze dame heeft zo’n karakteristieke stem dat het bij een blanco luisterbeurt best moeilijk is om vast te stellen of het nu een man of vrouw is die zingt. Chapman’s stem is donker en warm, met een mooie diepe timbre. Dit geeft haar een uniek geluid. Zonder dat ze al teveel varieert, vind ik het nergens saai worden. Haar stem is ideaal voor haar melancholische liedjes. ”Fast Car” is de grote hit, en hoewel het een prachtig liedje is, vind ik persoonlijk ”Baby Can I Hold You” van intense schoonheid. Maar eigenlijk staan er geen slechte liedjes op ”Tracy Chapman”. Het zijn stuk voor stuk mooie luisterliedjes die na al die jaren nog gewoon staan als een huis.

avatar van deric raven
4,0
De auto als het ultieme ontsnappingsmiddel.
Vluchten van de harde werkelijkheid.
De mogelijkheid biedend om je vrij te voelen.
Bruce Springsteen bezong het al in The River.
Tracy Chapman doet het nog eens over in Fast Car.
Beide een stem van een genaratie.
Eigenlijk is er weinig veranderd.
Alsof ze in een spiegel kijken, en daar elkaar treffen.
Tracy wat onzekerder, Bruce zelfverzekerder.
Er zijn opnames dat ze samen My Hometown zingen.
Natuurlijk prachtig, maar een gemiste kans.
Graag had ik ze in de rol van stel gezien, samen in hun Fast Car.
Zoals Peter Gabriel en Kate Bush deden met Don’t Give Up.
De realiteit en zwaarte om te overleven in een verharde maatschappij.
Ondanks dit prachtige, gevoelige debuut lukt het Tracy Chapman niet om definitief door te breken.
Een overdosering aan vrouwelijke singer songwriters domineren even het tijdsbeeld.
Tanita Tikaram, Heather Nova, Suzanne Vega en zelfs Sinead O' Connor verdwijnen ook al snel weer naar de achtergrond.
Het sterrendom blijft vreemd genoeg voornamelijk een mannenwereld.
Vrouwen in een soort van onderdrukte positie.

avatar van Pietro
4,0
Bij het merendeel van de artiesten die maatschappelijk geëngageerd zijn, twijfel ik wel eens aan hun oprechtheid. Vaak is het namelijk zo dat een drang naar publiciteit meespeelt die het vaak wint van de goede intenties. In het geval van Tracy Chapman heb ik dat gevoel nog nooit gehad. Sterker nog: haar vaak pittige teksten en authentieke aanpak wisten me direct te overtuigen. Met haar donkere stemgeluid weet ze keer op keer een diepe indruk op mij te maken en haar teksten zijn uit het leven gegrepen.

Neem nu een track als Talkin’ Bout a Revolution, een van de mooiste protestnummers ooit geschreven. Telkens als ik dat nummer hoor, denk ik – bewust of onbewust – aan het verwerpelijke apartheidssysteem dat Zuid-Afrika ten tijde van de release van dit album al decennialang teisterde. Dat zal ook te maken hebben met haar aanwezigheid op het festival ter ere van de 70e verjaardag van Nelson Mandela. Zelden was een songtekst treffender dan hier het geval is.

Ook Fast Car, over een jonge vrouw die zich probeert te ontworstelen aan haar leven vol armoede, is bijzonder indrukwekkend. Recht uit het hart gezongen en vertolkt, iets wat niet gezegd kan worden van de wanstaltige cover die Jonas Blue enkele jaren terug opnam. Alles wat het origineel zo bijzonder maakt, ontbreekt daar. Ik verbaas me er echter niet over dat zo’n volkomen inwisselbaar nummer zo goed scoort in de hedendaagse hitlijsten.

Ik geloof Tracy als ze zingt over hoop en onvervuld verlangen, over haar strijd voor een rechtvaardige maatschappij. Zo handelt Behind the Wall over huiselijk geweld en is Across the Line een aanklacht tegens racisme. Soms is er wat ruimte voor een wat lichtere toon, zoals in Baby Can I Hold You. Het intense stemgeluid van Tracy maakt echter dat ieder nummer een bepaalde zwaarte in zich heeft.

In mijn waardering voor deze plaat speelt ook mee dat ik me goed kan verplaatsen in de thema’s die Tracy aansnijdt. Is er dan helemaal niets aan te merken op dit alom geprezen debuut? Weinig, maar soms kabbelt het album wat te rustig voort en dan neig ik er naar bepaalde tracks te skippen. Toch is dit een prima debuut, dat mij direct naar meer deed verlangen. Veel verder dan opvolger Crossroads ben ik echter nog niet gekomen, maar laat ik de rest van haar discografie ook maar eens een kans geven: 4*.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:51 uur

geplaatst: vandaag om 17:51 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.