Judas Priest - Redeemer of Souls (2014)

Het bejaarden-collectief probeert het nog één keer, maar het resultaat is lichtelijk beschamend. Wanneer je als kind in 1979 in aanraking komt met het magistrale live-album Unleashed In The East gaat de liefde daarna natuurlijk niet meer voorbij, maar dit is taaie kost. Ik wil dit nieuwe album graag goed vinden, maar verdomme, het lukt maar niet. Het songmateriaal is log en ongeïnspireerd, verder om zeep geholpen door de brakke productie. Waarom huurt de band niet eens een fatsoenlijke producer in? Rob Halford is redelijk bij stem, maar ook hij kan weinig met de fletse en vlakke songs, die maar niet tot leven willen komen. En ze duren ook allemaal zo lang. Nee, voorganger Nostradamus was met terugwerkende kracht zo slecht nog niet. Die plaat had tenminste nog zo zijn momenten.

Na het slappe Nostradamus hoopte ik op een echt Priest-knaller. Helaas is Redeemer Of souls dat niet geworden. Net als bij mijn andere jeugdhelden van Iron Maiden moet ik concluderen dat de koek nu echt op is!

Dit één na laatste album van Judas Priest heb ik destijds hij uitkwam aardig vaak geluisterd en is naar mijn mening lang zo slecht nog niet. Toch weet 'Redeemer of Souls' zich niet goed te herpakken uit het slechte beeld van 'nostradamus' en blijft het album toch wel een beetje trikkie om naar te luisteren.

Echter kent de band er wel weer wat pit achter te zetten, en voornamelijk begint het album erg sterk, hard en snel waarna het inderdaad na 'Hell & Back' kakt het weer wat in en word het toch wat stroever om naar het album te luisteren.

De nieuwe gitarist weet er pit in te brengen, en dat is vaak ook goed te horen. Toch is natuurlijk een boegbeeld van Judas Priest verdwenen en dat was ook te zien toen Halford de band had verlaten, echter is het gemis van Downing wel iets minder dan dat ik dat had met Halford. Het nummer 'Halls for Valhalla' had het album op de kaart gezet in mijn ogen en heeft het album ook weer iets gered, want hiermee gingen we toch weer wat terug naar de oude roots. Al om al, een prima album die toch redelijk vlot en fijn weg luisterde, heerlijk om weer eens te horen.

Tussenstand:

01. Painkiller
02. Screaming for Vengeance
03. Defenders of the Faith
04. Sad Wings of Destiny
05. Sin After Sin
06. British Steel
07. Angel of Retribution
08. Stained Class
09. Redeemer of Souls
10. Turbo
11. Killing Machine
12. Nostradamus
13. Point of Entry
14. Rocka Rolla
15. Demolition
16. Ram It Down
17. Jugulator

De prijs voor lelijkste Judas Priest-productie gaat naar Redeemer Of Souls. Waar Nostradamus zo glorieus geproduceerd was en een Halford had die klinkt als een ware metalgod, gaat het hier al vanaf het begin fout met gruizige gitaren, blikken drums en een Halford die klinkt alsof hij het allemaal maar net kan bijbenen. Bij de titeltrack dacht ik eerder aan Running Wild en dat is in de context van Judas Priest geen goed iets. Gates Of Valhalla begint hoopvol, maar laat wederom een uitgebluste zanger horen die het allemaal niet echt meer kan bijbenen. Waar ik zei bij Nostradamus dat Priest volwassen was geworden, hoor ik hier vooral een seniele band die nog wel willen maar niet helemaal meer weten hoe het moet.

Hey, natuurlijk is de productie hier de grootste boosdoener. Waar ik bij Painkiller zei dat het album me vermoeide door de hard gemixte drums die alle nuance uit de songs slaan, doet Redeemer Of Souls me fysiek pijn. Nog nooit eerder heb ik een Judas Priest album zo verschrikkelijk lelijk vinden klinken. De eerste keer dat ik het album enkele maanden geleden hoorde via koptelefoon kon ik hem ook amper uitzitten. Nu gaat dit na de pracht en praal van Nostradamus nog steeds niet goed af, maar het lukt me om het vol te houden. Cold Blooded is het eerste nummer waar ik een 'hell yeah!'-gevoel bij krijg. Metalizer klinkt op zich ook nog best aardig. Crossfire is dan echt weer oerlelijk. Battle Cry klinkt dan weer veel beter, maar heeft weer bedroevende zang van Halford. Ja, in vergelijking met andere albums die ik minder waardeer is het allemaal nog best stevig en stoer, maar daar wordt ik in deze context niet blij van. Breng het nog maar eens opnieuw gemixed uit en ik geef het nog een tweede kans.

Ach, het artwork is mooi?

Voorlopige tussenstand
1. Nostradamus
2. Defenders Of The Faith
3. Sin After Sin
4. Ram It Down
5. Stained Class
6. Sad Wings Of Destiny
7. Angel Of Retribution
8. Turbo
9. Screaming For Vengeance
10. Demolition
11. Painkiller
12. British Steel
13. Rocka Rolla
14. Jugulator
15. Redeemer Of Souls
16. Killing Machine
17. Point Of Entry

Bij de release heb ik er niet naar omgekeken en ook nu heb ik het gevoel niets gemist te hebben. Het is jammer dat K.K. Downing eruit is, maar ik heb ook niks tegen deze line up. Het gaat me om de muziek en Priest maakt een geweldige fout door met een compleet verrotte productie te komen. Alles lijkt wel een tandje te langzaam gespeeld te worden Rob Halford lijkt er ook geen zin meer in te hebben. Daar komt ook nog bij dat de songs nergens echt boeiend en soms ronduit slecht zijn. De solo's mogen er wel wezen hoor, maar verder klinkt het erg ongeïnspireerd.


Tussenstand:
1. Sad Wings Of Destiny
2. Defenders Of The Faith
3. Sin After Sin
4. Nostradamus
5. Ram It Down
6. Angel Of Retribution
7. Stained Class
8. Screaming For Vengeance
9. Turbo
10. Painkiller
11. Rocka Rolla
12. British Steel
13. Demolition
14. Killing Machine
15. Point Of Entry
16. Redeemer Of Souls
17. Jugulator