menu

Morrissey - World Peace Is None of Your Business (2014)

mijn stem
3,85 (152)
152 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Harvest

  1. World Peace Is None of Your Business (4:32)
  2. Neal Cassady Drops Dead (4:05)
  3. I'm Not a Man (7:48)
  4. Istanbul (4:41)
  5. Earth Is the Loneliest Planet (3:37)
  6. Staircase at the University (5:27)
  7. The Bullfighter Dies (2:03)
  8. Kiss Me a Lot (4:03)
  9. Smiler with Knife (5:17)
  10. Kick the Bride Down the Aisle (5:17)
  11. Mountjoy (5:02)
  12. Oboe Concerto (4:07)
  13. Scandinavia * (3:34)
  14. One of Our Own * (3:33)
  15. Drag the River * (4:40)
  16. Forgive Someone * (3:10)
  17. Julie in the Weeds * (3:59)
  18. Art-Hounds * (5:06)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur: 55:59 (1:20:01)
zoeken in:
avatar van aERodynamIC
4,5
Morrissey........ de beste man kan niet veel fout doen bij mij dat geef ik toe. Ook solo niet (en dat gaat niet voor iedereen op want The Smiths zijn onderhand heilig verklaard door een groep muziekliefhebbers en solo krijgt hij nogal eens kritiek).

Viva Hate, Vauxhall and I en You Are the Quarry zijn gewoon meesterwerkjes zoals ook veel werk van The Smiths, de andere albums wisselen op dat vlak wel wat maar zijn eigenlijk nooit slecht te noemen wat mij betreft.

Op World Peace Is None of Your Business komt eigenlijk zo'n beetje zijn hele repertoire wel terug.
Earth Is the Loneliest Planet had bijvoorbeeld zo op Years of Refusal kunnen staan en World Peace Is None of Your Business heeft wel iets van You Are the Quarry nummers en zo kan ik wel een tijdje doorgaan.

De rockers vind ik toch wel de mindere nummers. Sowieso vind ik dat Morrissey dat beter kan laten: ze zijn me vaak net iets te lomp (waar The Smiths dan zo sprankelend waren).
Hij is op z'n best in de rustiger tracks en dan merk je dat Morrissey nog steeds niet veel aan kracht heeft ingeboet. De inmiddels 55-jarige zanger kan wat dat betreft nog best wel mee ook al is z'n live reputatie met alle afzeggingen inmiddels berucht geworden.

World Peace Is None of Your Business is een uiterst vermakelijk album, een album waar veel andere artiesten slechts van kunnen dromen maar voor Morrissey begrippen valt het toch wel een beetje in de categorie albums als Your Arsenal, Maladjusted en Years of Refusal en niet Viva Hate, Vauxhall and I en You Are the Quarry helaas.

Is dat erg? Nee. Het zijn prima nummers maar hier en daar nét even te cheesy (Staircase at the University of The Bullfighter Dies) en soms is de muzikale inkleuring niet altijd even mooi maar zelfs dan is het nog prima om naar te luisteren.
Tja, had ie de lat maar niet zo hoog moeten leggen want in het verleden heeft ie gewoon echt te veel schitterend werk afgeleverd of dat nu onder eigen naam was of met zijn bandmaatjes van The Smiths daar gaat dit album helaas geen toevoeging op zijn.

avatar van erwinz
4,5
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Morrissey - World Peace Is None Of Your Business - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Morrissey stak de afgelopen jaren in fysiek opzicht niet in geweldige vorm. De voormalige voorman van The Smiths had last van de nodige kwaaltjes, waardoor de nodige concerten werden gecanceld en er maar weinig kwam van het maken van nieuwe muziek.

Ook in muzikaal opzicht ging het Morrissey overigens niet voor de wind. De man die in 2004 zo glorieus terugkeerde met You Are The Quarry slaagde er niet in om deze zo goede plaat een passend vervolg te geven, waardoor hij in 2009, na de release van het wederom wat tegenvallende Years Of Refusal, zelfs zonder platencontract kwam te zitten.

Het doet allemaal wat denken aan de creatieve impasse waarin Morrissey in de tweede helft van de jaren 90 terecht kwam en die uiteindelijk zou leiden tot zeven jaren stilte. De stilte heeft dit keer slechts vijf jaar geduurd, want bijna uit het niets verscheen vorige week World Peace Is None Of Your Business.

Bijna uit het niets, want de Britse muziektijdschriften kwamen een paar weken geleden al met lyrische recensies. World Peace Is None Of Your Business zou volgens deze Britse tijdschriften een ouderwetse Morrissey plaat zijn en ook nog eens een Morrissey plaat van een ouderwets hoog niveau.

Ik begon daarom met bijna onrealistisch hoge verwachtingen aan de beluistering van de nieuwe plaat van één van de grootheden uit de geschiedenis van de Britse popmuziek en één van mijn persoonlijke favorieten.

Deze verwachtingen worden in eerste instantie helemaal waar gemaakt met de monumentale titeltrack die in alle opzichten als ‘vintage Morrissey’ kan worden bestempeld. Alleen deze geweldige titeltrack geeft World Peace Is None Of Your Business wat mij betreft al bestaansrecht, maar de luisteraar heeft vervolgens nog een lange weg te gaan, zeker wanneer deze kiest voor de Deluxe Edition van de plaat die nog eens zes tracks toevoegt aan het dozijn tracks van de reguliere versie.

In de tracks die volgen laat Morrissey horen dat hij zijn eigen muzikale erfenis weliswaar eert, maar dat hij nog steeds niet bang is om nieuwe wegen in te slaan. Waar de titeltrack van de plaat op iedere Morrissey klassieker had kunnen staan, laten de meeste andere tracks op de plaat een ander Morrissey geluid horen.

Het is een geluid waarin de instrumentatie varieert van sferisch en atmosferisch tot behoorlijk bombastisch. Wat rustig begint met lastig te plaatsen achtergrondgeluiden, stemmige gitaren en ijle synths, kan zo maar omslaan in een geluid dat wordt bepaald door hoge gitaarmuren (waarvoor Morrissey nog steeds een beroep doet op oudgediende Boz Boorer) of zelfs een kakafonie van geluid. Hiertegenover staan songs die teruggrijpen op het geluid van The Smiths, al liggen ook in deze tracks de muzikale uitbarstingen constant op de loer. Het meest opvallend zijn echter de invloeden uit de Spaanse en Mexicaanse muziek, die steeds prachtig contrasteren met het wat zwaarder aangezette geluid.

In eerste instantie ligt het allemaal wat zwaar op de maag en vraag je je af wie deze plaat heeft voorzien van een bij vlagen overvolle productie. Dit blijkt ervaren rot Joe Chiccarelli, die werkte met iedereen tussen Frank Zappa en The White Stripes. Joe Chiccarelli staat zeker niet bekend als subtiele producer, maar op World Peace Is None Of Your Business lijken af en toe alle schuiven open te staan en lijkt, zeker bij eerste beluistering, sprake van overdaad, die soms zelfs pijn doet aan de oren.

Inmiddels ben ik wat meer gewend aan de nieuwe Morrissey plaat en volgen toch steeds meer tracks de weg die de titeltrack al direct bij eerste beluistering mocht doorlopen. Morrissey kiest op World Peace Is None Of Your Business af en toe misschien wel voor een erg vol geluid, maar de levende legende klinkt op zijn nieuwe plaat van de eerste tot de laatste noot geïnspireerd en dat was de afgelopen jaren wel eens anders.

World Peace Is None Of Your Business blijkt na enige gewenning een plaat vol memorabele Morrissey songs, die lijntjes uitwerpen naar alle uithoeken van zijn prachtige oeuvre. Het zijn songs vol prachtige gitaarlijnen, songs met de uit duizenden herkenbare vocalen van een uitstekend bij stem zijnde Morrissey en uiteraard songs met heerlijk bijtende en cynische teksten. De enorme bak muzikale versiersels die vervolgens is toegevoegd zal je voor lief moeten nemen, al overtuigen met name de exotische invloeden op de plaat steeds meer.

In eerste instantie stond de overvolle productie me vooral tegen, maar uiteindelijk blijkt deze toch voor een belangrijk deel functioneel. De volle instrumentatie en de grote verschillen tussen hard en zacht dragen bij aan het dynamische karakter van de plaat en geven de songs in een aantal gevallen kracht waar dat nodig is. Zeker wanneer je met aandacht naar de plaat luistert blijkt het allemaal bijzonder knap in elkaar te zitten en verandert een kakafonie van geluid steeds vaker in een eigenzinnig muzikaal landschap vol onverwachte maar vaak trefzekere details.

World Peace Is None Of Your Business is zeker niet zo goed als platen als Vauxhall And I, Viva Hate, Your Arsenal en You Are The Quarry, maar persoonlijk vind ik de plaat, zeker na enige gewenning, veel beter dan de platen die Morrissey de afgelopen jaren maakte. Verder blijft het natuurlijk zo dat zelfs een middelmatige Morrissey plaat nog veel beter is dan het meeste andere dat verschijnt. World Peace Is None Of Your Business is zeker niet middelmatig en behoort daarom tot de beste releases van het moment. Erwin Zijleman

avatar van musician
4,5
Ook hier sprake van een geweldig album. Zo'n Kiss me a lot is toch een prachtig Morrissey pareltje?

Ik las ergens dat iemand vond dat Morrissey vitaal klonk en ik kan mij daar helemaal bij aansluiten. Vitaal, goed bij stem en geïnspireerd.

Als je toch Morrissey vergelijkt met dat Johnny Marr album van vorig jaar , is Morrissey wel dichter bij het idioom van The Smiths gebleven dan Marr. En dat komt niet alleen door de stem van Morrissey maar wel door de wisselingen in tempo, de donkere kant die af en toe mooi oplicht, af en toe de akoestische gitaar die wordt ingezet. Typisch ook kenmerken van Smiths albums.

Dan nog is natuurlijk de vraag of de kwaliteit van de songs van Morrissey hoog genoeg is om elk vergelijk met The Smiths te kunnen doorstaan. Dat wil er nog wel eens aan ontbreken maar ik kan voor World Peace is none of your Business alleen maar de duimen omhoog steken.

Grappig trouwens dat hij bij het oude label Harvest zit, maar dat is geheel iets anders.

avatar van AstroStart
4,5
pdonidvie schreef:
(quote)


En? Ben je geslaagd in je opzet?


Helaas gestrand!

Gast
geplaatst: vandaag om 10:51 uur

geplaatst: vandaag om 10:51 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.