Caribou - Our Love (2014)

Valt me niet tegen, maar soms wel voorspelbaar (Caribou) geluid. Silver is erg mooi en juist Second Chance verrassend anders. Score gaat vast nog wel wat omhoog.

Four Tet vindt Silver ook het mooist. Four Tet op Twitter: "I think I like track 2 on it the best"

Silver is voorlopig ook mijn torenhoge favoriet! Lekker vol geproduceerd.

Na twee maanden weinig van mening veranderd. De plaat heeft wel aan kracht gewonnen nu hij op Spotify in betere kwaliteit te beluisteren is. Second Chance kan ik nu ook een stuk beter waarderen. Mooiste nummer blijft de afsluiter. Zowel qua vibe als productie technisch de meest interessante track voor mij.

Na een paar keer draaien ben ik nog niet erg onder de indruk. De singles vind ik fantastisch: Can't Do Without You was voor mij een van de zomeranthems van 2014 en Our Love is een mooi eerbetoon aan de betere eind jaren '80 house (bv. Inner City). Maar de rest weet ik zo net nog niet... Ik mis tracks als Bowls of Hannibal, mijn favorieten van Swim. Wie weet wat er nog bovenkomt drijven na vaker draaien...

Ik vind het behoorlijk prachtig. Vooral Sliver is geweldig, net als de singles. Second Chance klinkt me te Katy B-achtig met een Four Tet-beat. Dive is dan weer heel erg Clams Casino, maar spreekt me meer aan. Verder kan ik het simpele idee achter de plaat wel waarderen. Caribou kwam er na zijn vorige plaat achter wat voor een intense energie hij kon overbrengen met nummers als Odessa en Sun, en besloot daarom gewoon een plaat te maken die werkt op de dansvloer. Met genoeg lagen om het ook na meerdere luisterbeurten interessant te houden, want het is natuurlijk geen koekenbakker.

Dit valt totaal buiten mijn straatje. Zelden luister ik naar electronic. Maar dit is wel erg goed gedaan. Bezwerende, haast hypnotiserende muziek die je beetpakt en niet meer loslaat. Ik heb Portishead eens geprobeerd, dat is niets voor mij, maar deze variant kan mij best bekoren. Het is soms tegendraads, de spanning is voelbaar. Dat maakt het aantrekkelijk.

Dat deed hij toch ook al met Daphni? Vind deze plaat helemaal niet zo dansvloergericht op een paar nummers na.

Eens. Bovendien geldt dat niet alleen voor zijn werk als Daphni. Ik had gisteravond toevallig (of nou ja, toevallig, met het oog op het concert van aankomende zondag) Swim weer eens op staan en het viel me op dat die plaat juist veel dansvloergeorienteerder is dan Our Love. Caribou keert hier eerder meer terug naar de liedjesstructuur van zijn vroegere werk, uiteraard zonder de elektronica uit het oog te verliezen.

of het nou Iceage, Flying Lotus of Caribou is, musicmeter moet er niet veel van hebben.....

herman & panjoe. Daphni is inderdaad nog meer op de dansende menigte dan Caribou. Ik doelde er meer op dat het succes van Swim zijn ogen verder heeft geopend voor de energie die hij bij groter publiek kan losmaken. Caribou vertelt hier meer over tegen 3voor12 via deze link: 3voor12 - Dan Snaith (Caribou) over 'dansbare dertigersplaat' Our Love - 3voor12.vpro.nl

Lekker interessant... Wat vind je zelf van deze platen? Dat is boeiender.
Caribou en FlyLo zijn al jaren populair op MuMe, geen idee hoe je bij deze opmerking komt. En Iceage staat net als Caribou ook in de Mumeafrekening (Caribou heeft zelfs op 1 gestaan als ik me niet vergis).

Ik vind dit eigenlijk wel een verrassend goed album nadat ik er zeer uiteenlopende meningen over gehoord had. Misschien is er niet zo'n absolute uitschieter als de eerste 2 tracks op Swim (de openingstrack probeert wel zeer hard maar schiet toch net wat te kort) maar de "deep cuts" halfweg vind ik op deze dan weer interessanter dan op de meeste Dan Snaith albums waar ik halfweg een beetje indommel om dan op het einde weer bij de les gebracht te worden door een strategisch geplaatste topper.

Het recept is hier voldoende variatie, een experimenteler techno nummer als Mars heeft hier moeiteloos zijn plaats naast de trashy vrouwelijke vocalen op Second Chance of Dive en Julia Brightly waarvan het slechtste dat ik kan zeggen is dat het voor mij wat langer had mogen duren. Ook qua insteek kiest Snaith hier trouwens redelijk wat invalshoeken, op het eerste zicht lijkt het een makkelijke "love conquers all" plaat maar dat is buiten onder andere Silver (voor mij het absolute hoogtepunt) en Back Home gerekend. Snaith kiest voor een overwegend positieve vibe maar trekt dat dan weer in zowat de helft van de nummers in twijfel, iets wat mij betreft een interessante mix oplevert. Prima album.

Dit album is samen te vatten met: 'meh'.

Wat een suffe electronica zeg.

Het begint geweldig met de eerste twee nummers, maar daarna zakt het in en wordt het saai.

het gaat om de laatste platen, krijgen allemaal lage scores, maar laat je niet zo op de kast jagen....

Je dacht toch niet serieus dat ik me zo snel op de kast laat jagen. Vond het gewoon een irrelevante opmerking. Heb je dit album eigenlijk wel beluisterd en vind je er ook wat van?

Kant één vind ik prima maar kant twee komt pas aan het eind van het verder vrij saaie Mars op gang. Dat staat een topscore in de weg maar overall een fijne plaat. Denk dat liefhebbers van deze plaat Darkside ook wel cool zullen vinden.

Valt me nu pas op dat je hier op hoezen kan klikken en dan een uitvergroting krijgt. Zeker de hoes hier is schitterend!

Carl Craigs Your Love Will Set You Free (c2's Set U Free Remix)

Geweldige remix is dat; al ettelijke keren in sets voorbij horen komen (de afgelopen maand) en het was telkens het hoogtepunt.

En bij deze heb ik nu ook iets nieuws ontdekt. Waarvoor dank!
Ondertussen voor de eerste keer aan het beluisteren, valt me niet tegen. Ga ik zeker nog meerdere malen beluisteren voor een gedegen oordeel. Voor een cijfer is het weliswaar nog te vroeg.

back home is prachtig

Hoewel deze hier lager scoort dan swim vind ik dit album zelfs nog net iets beter. Ik zat na beluistering toch met een licht gevoel van euforie en dat is altijd goed.

Dit album wordt met de jaren beter.

Volmondig eens. Heb nog steeds een lichte voorkeur voor Swim, maar dit kruipt dichterbij.

Your Love Will Set You Free is de beste plaat uit het Caribou-oeuvre

Grappig, dat nummer ben ik nog erg gaan waarderen toen ik het met regelmaat hoorde in da club. Inmiddels weer eens soort van terug bij af en vind ik het wel de minste track van het album. Goede herinneringen aan tho en allerminst een slecht nummer. De rest blijft wel beter overeind en doet zeker niet onder voor Swim wat mij betreft (die ik al meer ben gaan waarderen). Misschien dat ik deze wel beter vind, net wat intiemer en verfijnder.
Erg vet ook die transformatie naar old school house op Our Love

Even goed als swim voor mij. De nieuwste staat hier in het te luisteren lijstje maar hoor en lees al veel goede dingen.

Heerlijk eclectisch dance/electronic plaatje, meandert vrolijk door het landschap van 30 jaar dancemuziek en pikt her en der wat mee. Silver is zeker een meesterlijke track, maar Second Chance vind ik ook heerlijk met die verhogingen in toon.

Live in Utrecht
Can’t Do Without You