The Alan Parsons Project - The Instrumental Works (1988)

Zoals wel vaker geldt bij compilaties van albumartiesten : de daad van het verzamelen zelf is nutteloos want de nummers komen meestal pas echt tot hun recht in de context van het hele album, maar wát er op de compilatie staat is kwalitatief dik in orde. De instrumentals van APP zijn nooit opvullertjes of tussendoortjes, altijd zorgvuldig opgebouwde en gearrangeerde (en niet zelden zeer spannende) sfeerschetsen, en dat betekent dat The instrumental works een fraaie en bovendien zeer gevarieerde collectie vormt waarop de zang eigenlijk niet gemist wordt. Wat wèl gemist wordt is iets van Tales of mystery and imagination... ten opzichte van de overige (kortere) nummers hierop is een kwartier lang The fall of the House of Usher wel wat véél, en om daar één of twee van de vijf delen uit te lichten zou raar zijn geweest, maar A dream within a dream zou hier niet misstaan hebben (of heeft de afwezigheid daarvan te maken met de ten tijde van de release wellicht nog spelende problemen van Mercury versus Arista?). Maakt niet uit : zoals gezegd een enigszins overbodige maar op zichzelf behoorlijk goede verzameling.

Ik ga hier eigenlijk wel mee met musician. De instrumentale nummers werken goed in de context van de albums waar ze voor bedoeld zijn. Rustpuntjes zou ik ze niet direct willen noemen, maar het is de afwisseling tussen vocale en instrumentale nummers die de Alan Parsons Project-albums typeren.

Een heel album met enkel de instrumentals is nog steeds herkenbaar APP, maar voor mij werkt het niet: ik hoor nu eigenlijk vooral wat ik mis.

En als je inderdaad dan ook nog eens Lucifer weglaat...