Miles Davis - Birth of the Cool (1957)

Vreemde sensaties borrelen op tijdens het beluisteren van dit werk. Wanneer deze muziek door mijn kamer glijdt, voel ik de behoefte opkomen een vlinderdas aan te trekken, mijn lichaam in een penguïnkostuum te glijden en een queeste aan te vatten op zoek naar een schone deerne met een gevederde hoed

Vreemd omdat:

a) Ik nooit of te nimmer een vlinderdas heb bezeten
b) Omdat dergelijke fantasieën zich nooit over mij meester maakten tijdens het beluisteren van een cd.

Dit voelt aan als krachtige muziek, net doordat ze in mijn oren zo vrijblijvend klinkt. Mijn enige probleem doet zich voor ter hoogte van het slotnummer "Darn That Dream", dat in mijn oren klinkt als een soort gemankeerde whiskeyblues. Maar ergens voel ik, dat na verloop van tijd ik goeie vriendjes kan worden met dat slotnummer.

Nu nog zo'n vermaledijde vlinderdas aanschaffen

Dat laatste (vocale) nummer is inderdaad een onwaardige afsluiter van een van de beste jazz-platen ooit. Ik heb eens gelezen dat iemand de stem van Kenny Hagood vergeleek met een gesmolten toffee... kan het treffender?
Er is een nieuwere versie van deze cd te verkrijgen, "The Complete Birth Of The Cool". Deze versie rekt het luistergenot op tot bijna 80 minuten met live-versies, waaronder 2 die niet op het origineel staan ("Why Do I Love You" en "S'il Vous Plait")

2 berichten pas ...

Dit album mag in mijn ogen (of oren) dan wel niet zo goed zijn als het latere Kind of Blue, Bitches Brew, Sketches of Spain... toch is hier al te merken dat Miles Davis gewoon een erg goed muziek-evoel heeft.

Het klinkt wat opgeslotener dan de latere Miles Davis, maar dit heeft een wat meer ontspannen uitstraling.. gewoon mooi

Birth Of The Cool is mijn favoriete Miles plaat. Luister nog niet lang Jazz maar van wat ik heb gehoord isdit het beste, knap gemaakt en erg toegankelijk.

Heb deze hier orgineel liggen. 1 keer opgezet. En ben tot het nummer Jeru gekomen. Moet het nodig weer eens opzetten..

Ijzersterke jazzplaat van Miles Davis. Zit een goede sfeer in en het weet me als geheel te pakken. Samen met Kind of Blue mijn favoriete Davis plaat.

Prima genietbaar jazzalbum dat de gehele tijdsduur onderhoudend is en niet gaat vervelen.
Het swingt de pan uit, behalve dan dat laatste nummer Darn that voice.
Verder ben ik het er ook mee eens dat het wat "opgeslotener" klinkt als de latere Miles, maar past ook wel prima in het geheel.
Toegankelijk album, dat -hier staat 1957, maar volgens het album is het opgenomen in 1949/50- 60 jaar na dato nog steeds fris klinkt.

Mooie hoes trouwens.

lekkere cool jazz

Het zijn inderdaad opnamen van eind jaren '40, maar de plaat is maar in 1957 uitgekomen.

Dit is gewoonweg een klassieker. "Rocker" is mijn favoriet van deze plaat.

Kind of Blue kende ik al van Miles Davis, dit is een andere bekende en hoog aangeslagen plaat van hem. Hij is echter niet te vergelijken met Kind of Blue, naar mijn mening. Waar Kind of Blue lange nummers vol met sfeer heeft, zijn de nummers hier veel korter. Vergelijkingen zijn dus eigenlijk ook zinloos, dus daarom laat ik KoB voor wat het is, en ga ik het over BotC hebben.

Dit album heeft dus korte nummer (voor jazz zeker) die allemaal zo rond de 3 minuten liggen, de duur van een popliedje. Nou heb ik normaal geen problemen met tracks van die lengte, maar bij jazz ligt dat anders. Bij jazz vind ik persoonlijk sfeer nou eenmaal erg belangrijk. Dat hoor ik hier nauwelijks.

Wat is er te wel horen? Allemaal leuke deuntjes op de trompet. Het is allemaal erg toegankelijk, en ook nauwelijks een buil aan te vallen, maar dat is ook net mijn probleem. Als achtergrondmuziek vind ik dit prima, maar voor mij is het ook echt niet meer dan dat. Als ik er echt naar ga luisteren, verveelt het me al ontzettend snel.

Ik kan er verder weinig aan opmerken, en snap ook prima waarom anderen hier wel positief over zijn. Ik kan er gewoon niet zoveel mee, hoewel het album zeker z'n momenten heeft.
Maar, eerlijk is eerlijk: het swingt wel lekker!

En Darn That Dream... tja, die hoort er eigenlijk natuurlijk niet bij. Stond pas op een re-release uit '71. Dus dat nummer zie ik dan maar door de vingers...

Deze cd zit zaterdag gratis bij het NRC handelsblad... leuke manier om aan dit cdtje te komen...

Ja ik heb hem net binnen, nou goed, mijn ouders
Klinkt erg goed, stem volgt!

Het is toch onvoorstelbaar dat je dit inderdaad zomaar krijgt, ik hem ook via de krant ontvangen.
Het gaat niet alleen om de cd, er zit een prachtig boek aan de cd vast. Met informatie over Miles Davis, mooie foto's en alles wat interessant is om te weten over het album.

Voor mij de 2e cd van Davis na Kind of blue.
Maar ik geloof dat we de actie van de NRC van harte mogen toejuichen. Hoe goed het album is zal natuurlijk nog moeten blijken..

Ja, vond hem zojuist ook in de bus. Ziet er leuk uit. Hij staat nu op. Even wennen als je alleen 'Bitches Brew' kent.

Of ik me laat verleiden om de hele box aan te schaffen (15 cd's) voor 99 euri weet ik nog niet. Weet iemand hier of het een aardige jazz-collectie(tje) is?

De box bevat de volgende albums:
01. Miles Davis - Birth of the Cool
02. Norah Jones - Come Away With Me
03. Stan Getz - Music for Lovers
04. Herbie Hancock - Maiden Voyage
05. Chet Baker - Sings
06. Art Blakey - Moanin'
07. Michel Petrucciani - Best of the Blue Note Years
08. Sarah Vaughan - After Hours
09. Wayne Shorter - Speak No Evil
10. Sonny Rollins - Newk's Time
11. Dexter Gordon - Our Man in Paris
12. Bill Evans & Jim Hall - Undercurrent
13. John Coltrane - Blue Train
14. Charles Mingus - Jazz Portraits
15. Ornette Coleman - At the Golden Circle (Vol. 01)

Ik kende Birth of the Cool al, maar had 'm nog niet. Met zo'n leuk boek erbij wilde ik 'm wel voor €3,20.

Die collectie is wel de moeite waard, maar wie een beetje into jazz is heeft veel waarschijnlijk al. Het zijn nml. wel klassiekers (dus van een behoorlijke mate van kwaliteit kun je wel uitgaan). Het zijn niet de meest avontuurlijke jazzplaten moet ik er wel bijzeggen. Je jaagt er de visite niet mee weg (en dat is voor veel mensen denk ik een voordeel?).

Let wel, die albums kun je vaak ook wel voor 5 euro scoren (soms nog wel voor minder). Wil je dus de set met de boeken erbij voor ongeveer 25 euro meer?

Is inderdaad de vraag.

Plus dat ik in het geheel niet "into jazz" ben, het is voor mij geen optie om de hele collectie te kopen of sowieso te hebben. Tenzij de NRC vanaf nu wekelijks een boekje uit de serie bij de krant stopt.
Maar liefhebbers vinden het vast een mooie 'box'.

Wat ik draai bij visite is in hoge mate afhankelijk van hoe graag ik ze weg wil hebben (of juist niet)

Ben wel benieuwd of de NRC dit elke week zal doen, of dat het alleen is om de mensen enthousiast te maken.
Verder vind ik dit een erg interessant album, elke keer dat ik het vandaag op heb gezet, hoorde ik weer iets nieuws. Favorietes nummer is voor nu Jure.

Dit is speciaal om de mensen enthousiast te maken. De begeleidende brief die er bij zit is duidelijk genoeg dat je ze alle 15 kunt krijgen voor 99 euro. De rest gaan ze dus echt niet gratis meesturen met de krant.

Dat dacht ik ook al, elke zaterdag dan maar de NRC gaan kopen.
Ik ben zelf nog niet zo bekend met jazz, dus ik laat me verassen!

Nou, volgend weekend zul je dus geen cd bij de krant aantreffen. Dit is eenmalig. Anders koopt niemand die box.

Overigens heeft dat boekwerk een waardeloos bevestigingssysteem voor de cd. Ik krijg hem er niet meer op. Da's nou weer jammer.

En de waardering voor het album is als gevolg van de NRC-actie zowaar met 0,01* gestegen.

Ja de waardering zag ik ook al, ik kende Miles Davis alleen van Kind of Blue waar ik erg enthousiast over ben. Dit album vind ik iets minder dan Kind of Blue maar mijn stem zal rond de 4 sterren zijn.
En ik heb zelf ook last van dat systeem, ik heb het zelf per ongeluk te hard ingedrukt waardoor ik hem er ook niet meer op krijg, het boek is wel weer erg mooi!

Link

Wat een zuurpruim!

De box lijkt me, gelet op de prijs en het aantal cd's, goed verzorgd. Waar Kamer wel een punt heeft, is dat de info in het boekje een beetje een wikipedia-achtig gehalte heeft. Dat had beter gekund.

Of je het feit dat dit album de aanduiding "Best of Blue Note 01" meekrijgt, als misleidend mag typeren - het album is oorspronkelijk niet op het label uitgebracht (staat hier dus ook fout) -, is maar de vraag. De rechten van de mastertapes zijn nu immers in handen van Blue Note, zodat je de huidige uitgave (in deze boxset) best een "best of" van Blue Note kunt noemen.

Ik val er, anders dan Kamer, in ieder geval niet over. Heb wel wat beters te doen.

Nou ik kom 'em regelmatig tegen en dat valt nogal mee. In grote lijnen heeft ie gelijk en zijn gelijk is nog pijnlijker dan het in eerste instantie lijkt:

We schrijven begin 2006: de Volkskrant brengt een box op de markt die Best of Blue Note heet; daarna komt een box-best of Verve Jazz Ladies en ten slotte in 2007 een box met Blue Note materiaal geselecteerd door Hans Dulfer.

If my memory serves me well, was iig de eerste box rond de 70-80 euro; het kan zijn dat ie voor abonnees iets goedkoper was dan voor non-abo's.
Afgezien van de bezwaren die Gijsbert Kamer terecht uit, is het dus niets meer of minder dan een kopie van een actie van de Volkskrant; een beetje creatieve bloedarmoede. En dan de prijs: Blue Note releases bevatten regelmatig een flyer met daarop 20 uitmuntende/essentiële Blue Note releases (o.a. Dexter Gordon, Thelonious Monk, John Coltrane, Sonny Rollins) en in het verleden (wellicht nu nog) kon je bij Sounds in Leiden voor ca 30 euro 5 Blue Note releases meenemen. Dan heb je niet die flutsige boekjes erbij, maar have Google will find en anders:The Rough Guide to Jazz.

Deze actie: een kopie, geen respect voor de historie, not exactly a bargain en overbodig (jazz voor de salontafel) - echte jazzo's gaan dan naar zo'n zaak als Sounds - imo bevat deze box ook minder materiaal dan die 20 Essential Blue Note Albums.

Bij Velvet (Sounds) in Leiden is dat nog steeds zo, ik heb daar ook mijn meeste jazz-albums gekocht. En een van de jongens achter de toonbank is wel een kenner is een kenner, die me ook wel eens wat minder voor de hand liggende releases heeft aangepraat en daar enthousiast over kan vertellen.

Desalniettemin kijk ik dit gegeven paard (ik heb ook een abo op nrc) niet in de bek, maar ik ben blijer met een deluxe uitgaven van Coltrane's Giant Steps die ik zondag bij een popquiz won.

Tuurlijk heeft hij gelijk, maar wie geeft er nou om op welk label een album is verschenen (zolang er geen prutsers bij een label zitten)? Ik hoef de box ook niet te hebben, maar ik kruip niet meteen achter de pc om een boos, betweterig essay te schrijven.

Je kan veel van dat stuk zeggen, maar boos? Ik vind het een tamelijk beheerst schrijven.

Wacht maar tot je een scriptie moet schrijven. Het gaat ook om respect voor de geschiedenis; qua labesl is het werk van Davis echt een drama.

Jij hebt toch ook het liefste al het werk van Nikkelen Nelis (de Jong) op het originele label? Mocht ik ooit besluiten om voor vinyl van Buffalo Springfield te gaan, moet het echt ATCO zijn.

Boos niet, wel een beetje zuur.

Na de info van Mju begrijp ik het wel. Het NRC kopieert hier een eerder project van de Volkskrant. Maar om dan die box zo af te branden - want dat doet Kamer eigenlijk - vind ik misplaatst. De suggestie dat dit 'Birth of the Cool' niets met Blue Note van doen heeft, is niet juist. De rechten van het album zijn nu in handen van Blue Note en dan mag het gerust een "best of" van Blue Note genoemd worden. En volgens mij wordt in het boekje wel vermeld dat het album oorspronkelijk op Capital is uitgebracht (maar dat weet ik niet zeker; moet ik even checken). Hoe dan ook, ik val daar niet over. Voer voor puristen. Al geef ik toe dat het netter is om niet de suggestie te wekken dat het gaat om oorspronkelijke Blue Note releases, daar waar dat niet het geval is.

En doet het wat af aan de kwaliteit van de cd-box? Ik ken de albums niet, maar ik vermoed dat het kwalitatief allemaal redelijk tot goed is.

Is het dan erg dat het "salonfähige" jazz is? Nee toch? Niet per se. Dit 'Birth of the Cool' is toch een prima plaat, hoe toegankelijk die ook is.
Bovendien dient de box vooral de pr van zowel NRC als Blue Note. Dan spreekt het toch voor zich dat albums zijn uitgekozen die vermoedelijk "goed" zullen liggen bij het bredere publiek. Daar is toch niks mis mee?

Zoals ik al zei, heeft Kamer mogelijk wel een punt mbt tot de inhoud van de bijgeleverde boekjes. Het boekje van 'Birth of the Cool' had wel wat meer diepgang mogen hebben. Maar goed, het is gericht op een breed publiek. Niet iedereen heeft behoefte aan uitgebreide informatie.

Prijs-kwaliteit? Niet echt verkeerd dacht ik. Zoals Stijn al aanstipte, betaal je zeg maar 25 euro extra voor de boekwerkjes. Is dat te veel voor 15 boekjes met foto's? Valt mee toch?

Iets anders is of je niet beter zelf wat veldwerk kunt verrichten, d.w.z. uitzoeken wat zo'n beetje de mooie jazz-albums zijn, en die vervolgens voor een mooi prijsje op de kop tikken (5 a 10 euro). Ben je net zo duur uit of mss iets meer, maar heb je meer kwaliteit.

Kan best. Maar om deze box zo af te kraken, omdat op sommige albums uit de box vermeld staat "Best of Blue Note" vind ik een beetje flauw of beter gezegd.....zuurpruimerig.

Hmm, ik ben dus sinds kort bezig met een waanzinnig project: de 1001 albums van de 1001 albums before you die-lijst te luisteren. Het begin van die lijst zit vol jazz-shizzle: Duke Ellington, Count Basie en Thelonious Monk bijvoorbeeld. Echt denderend enthousiast ben ik nooit geweest over dat genre, maar hoe meer je er naar luistert, hoe beter het me gaat aan staan. Zeker als het niet te druk en moeilijk gedaan wordt.

Miles Davis kende ik van naam en na wat me ingelezen te hebben blijkt het een nogal invloedrijk figuur in de muziekgeschiedenis te zijn. Ik hoor het niet direct van dit compilatie-album af om eerlijk te zijn. Sowieso weet ik soms totaal niet wat ik met sommige nummers mee aan moet. Miles Davis toetert zich een weg door de tracks heb ik het idee en hij doet dat vast vakkundig, maar het geniale hoor ik er dus niet in. Maar aan de andere kant vond ik dit wil okee, heb me nauwelijks geïrriteerd, behalve dan aan het laatste nummer. Daar wordt opeens in gezongen, wat suf!