Swans - Soundtracks for the Blind (1996)

Beetje wisselvallige plaat, maar de lange nummers zijn om van te smullen! Deze barsten van de knap opgebouwde spanning die uiteindelijk in een oorverdovende climax eindigen. 3,5*

een 4,0* toch wel, heerlijk in labiele bui met buiten veel regen

In dit kader een speciale vermelding voor de trip die " The Sound" is.

Dit is mijn volgende aanschaf denk ik.. de laatste echte plaat van deze meesterband. Ik vraag me alleen af of de verhouding fillers/ goede tracks gunstig is..

Deze monsterlijke dubbelaar van bijna 2,5 uur zou het laatste album zijn van de Swans. Meer dan we ooit hebben gehoord in hun oeuvre is dit album gevuld met abstracte 'soundpainting'. De lange tracks komen hierdoor over het algemeen het beste uit de verf (Helpless child, The beautiful days, Animus, The sound, The final sacrifice), maar ook kortere tracks als Red velvet corridor en Live through me werken wonderen. Al met al is dit dus een zeer indrukwekkend album, al weet de band de boel niet altijd gefocust of überhaupt boeiend te houden. Het schreeuwlelijke, matig opgenomen livenummer Yum-yab killers en de Jarboe-techno van Volcano bijvoorbeeld, klinken compleet misplaatst in deze verder zeer sfeervolle collectie van plechtige, statige soundscapes.

Volcano is inderdaad een zeldzame draak van een nummer. Maar voor de rest geen centje spijt dat ik hier achteraan ben gegaan. Die twee langste nummers .

Goed voorbeeld van 'stoppen op je hoogtepunt'. The Sound en Helpless child zijn inderdaad monsterlijke stukken. Meesterlijke en meeslepende stukken grande guignol.

Op youtube vind je onder de zoeker 'Swans documentary' fragmenten van een van Swans laatste (weergaloze, haast religieus gedreven) optredens met o.a. stukken uit deze nummers.

Frontman Michael Gira zou hierna overstappen op een meer akkoestische band, The Angels of Light. Ja, we worden allemaal oud...

Dus dit is de "Zwanezang" van Michael Gira en Jarboe onder deze naam ?

Voegt dit nog iets toe aan het indrukwekkende ouevre, vraag ik me af.
Gezien ook de tijdsduur laat ik het voorlopig maar bij de voorgangers.

Helpless Child voegt zéker wat toe, een onwaarschijnlijke cathedraal van geluid wordt daar opgetrokken. Life gehoord, nooit meer vergeten. En als de tijdsduur een probleem is, zoek dan met de Duitse verie op Der Tür ist Zu de problemen eens serieus op ...
De vertaalde versie Hilfloses Kind is daar voorzien van een dreunend intro dat de titel Ligeti's Breath heeft gekregen. Tesamen schieten ze ruim voorbij de 20 minuten.

Ergens in het voorjaar van 1992 ( net na release Love Of Life ) mocht ik Swans aanschouwen in de hoofdstedelijke Paradiso. Volgens mij heb ik nog nooit zo'n muur van geluid in zo'n kleine zaal over me heen gehad.



Zal ik zeker eens doen; een Belgische vriend heeft die CD in zijn bezit !

De tijdsduur is niet het probleem hoor, maar of nou ruim 2 uur achtermekaar Michael Gira aan te horen, kan ik op mijn leeftijd gewoon niet meer aan

Dat gevoel ken ik van een optreden in Nighttown, massief en breekbaar,
Ik zal nooit de blik en intensiteit vergeten hoe Jarboe Mother / Father song, een overtreffende kippevel avond.

Naar dat optreden in Nighttown ben ik ook geweest. Ik herinner me een bizar lege zaal en geweldige uitvoeringen van de prijsnummers van deze cd.

Een lege zaal ? Wat een wanbof, wat een wanbof. Als ze morgen weer kwamen, had ik al wie ik direct en indirect ken opgetrommeld om die zaal te vullen tot hij barste.

Was ik maar zo oud

misschien, misschien ...

laat dat misschien maar weg hoor. Ze staan 'gewoon'in Vera en Tivoli de Helling dit jaar.

Wat een plaat! Helpless Child is supermooi!

Ja, Helpless child is idd supermooi (inclusief uitroepteken).

Maar dan zul je The Sound natuurlijk ook zeer waarderen...

Ik schreef op 28 juli 2009:

Jong, onschuldig en met een onbekommerde blik op de wereld wist ik toen nog niets van The Seer...

Tussen 'The sound' en 'Helpless child' is 'The final sacrifice' een beetje het ondergeschoven stiefkindje - ten onrechte! Briljant nummer, Gira's outbursts hier gaan me door merg en been.

The “The Great Annihilator” was al een stuk zweveriger van toon dan de voorgaande albums van Swans, maar “Soundtracks for the blind” lijkt echt een paradigm shift te zijn voor deze band. De bij vlagen angstaanjagende muziek richt zich een stuk minder op individuele nummers maar focust zich meer op soundscapes en het neerzetten van sfeer.
-
Het venijn van dit album zit met name in de lange nummers. Het ruim 15 minuten lange Helpless child is geïnspireerd door Glenn Branca en heeft een verwoestende conclusie Maar ook the final sacrifice weet zich in mijn gehoorveld vast te bijten. Een slepende, doch dwingende opbouw waar in de Gira de longen uit zijn lijf schreeuwt.
-
De band voegt ook hier en daar wat fieldrecordings toe, met veelal kippenvel als gevolg. Het best werkt dit op het nummer “How They Suffer, wat begint met een werkelijk massieve Drone, die onderbroken wordt door een man die verteld dat hij blind is, waarna een subtiel ambientachtig stukje in wordt gezet. Het spoken word stukje van I was a Prisoner is op een rare manier erg verontrustend.
-
Ik heb wel wat moeite met de lengte van het album. Twee en een half uur lang de kwaliteit hooghouden is een welhaast onmogelijke opgave. De band laat de bal hier twee maal vallen. De grootste missers op dit album zijn, toevalligerwijs twee Jarboe-nummers: volcano en yum yab killers. Op zichzelf vind ik ze niet eens zo vreselijk , maar ze vallen qua sfeer buiten de boot. Dat is jammer, want op deze momenten voelt het album aan als een soort van B-sider, terwijl het toch eigenlijk zo veel meer is dan dat.
-
De grootste kracht van het album zit in de manier van opbouwen. De band maakt subliem gebruik van herhaling die op eerste gehoor ellenlang doorgaat. Beetje bij beetje worden er verschillende laagjes toegevoegd. Het is een stoomtrein die zich met veel lawaai voortbeweegt. Deze manier van opbouwen zouden ze een goede tien jaar later perfectioneren op "The Seer" en "To Be kind".
-
Concluderend een zeer sterk, gevarieerd album van Swans, waar ze een geheel andere kant van zichzelf laten zien. Niet elk nummer valt sterk uit, maar het totaalplaatje overtuigd met verve. 4.5*

Fraai stukje Misterfool waar ik me goed in kan vinden, ook ik vind Yum-Yab Killers een storend element op cd 1 tussen verder fraaie stukken als Helpless Child, The Beautiful Days en All Lined Up

Dit meesterwerk zal op vinyl uitkomen. Een belofte die Gira zeker zal nakomen. Eindelijk!!!

Op vinyl ? Thnks voor je post. Rrrrrrrr

Al sedert 2014 werd bevestigd dat Soundtracks for the Blind op vinyl ging uitkomen en dit voor 2015. Trouwens heel hun oeuvre zal via Young God worden gereleased! Filth en hun EP Swans werden al uitgebracht en zijn trouwens nog steeds te koop via de site. Dan zou je denken dat alles in volgorde zal gereleased worden met Cop, Greed, Holy Money, enz als volgende releases. Maar volgens Gira mogen we eerst White Light en daarna Soundtracks verwachten als een reissue!

Maar deze parel werd nog nooit op vinyl uitgebracht, zo ook niet Swans Are Dead. Maar voor Soundtracks komt daar nu verandering in. Hopelijk ook voor de live dubbelaar Swans Are Dead! Daar is echter geen bevestiging over. Persoonlijk zie ik Soundtracks maar pas in 2016 uitkomen met het vieren van zijn 20ste verjaardag.

Ach we zien wel.

Dit op vinyl. Goh, ik ga alvast sparen voor de 5 dubbelaar....

Oh nou, dan ben ik toch benieuwd wanneer (en of het nog gaat gebeuren), want...


...deze datum is nu ruimschoots gepasseerd !

Inderdaad. Een van de redenen zijn de concerten. Toch nog goed nieuws want tussen de vele concerten door (periode eind 2016 en begin 2017 dus) is er uiteindelijk al een herdruk beschikbaar op pre order voor The Great Annihilator. Op een later tijdstip komt Soundtracks for the Blind op 3xLP. Nu zijn ze opnieuw druk aan hun Europese tournée bezig. Maar wat dit album betreft hoeven we ons geen zorgen maken. Er komt een vinyl set van dit album uit op YGR.

Is The Sound een eerbetoon aan de gelijknamige band?