Kate Bush - Never for Ever (1980)

Dit album was beduidend een stuk donkerder dan haar voorgangers. Ook werd wel duidelijk dat Kate Bush een geniaal songschrijver is, zeker tekstueel.
Babbooshka gaat bv over een vrouw die de trouw van haar man test door hem anonieme brieven te schrijven.
Breathing gaat over de effecten van een nucleaire oorlog, gezien vanuit het standpunt van een nog ongeboren baby. Het kind weet dat het gevaarlijk is om de radio-actieve lucht door haar moeder binnen te krijgen, maar het instinct zegt: "breathing my mother in/breathing my beloved in/breathing her nicotine/breathing the fallout in out in out in..."
Prachtig.

Deze cd is samen met Hounds of Love mijn favoriete cd van Kate. van deze cd is Breathing wel mijn favoriete nummer vooral het tussenstuk krijg ik altijd kippenvel van

Een dame om u tegen te zeggen, met een beetje een witchimago. Het past perfect bij haar persoon, haar stem, haar teksten, haar thema's.
'Babooshka' is een pareltje. En zo waar dat het pijnlijk is. De man die verliefd wordt op een meisje zonder haar te kennen. In zijn fantasie is ze ideaal en perfect. In werkelijkheid bestaat zo'n vrouw niet. De vlam die hij eens voelde voor zijn echte vrouw is intussen gedoofd, haar schoonheid verlept. Hij herinnert zich nog maar vaag hoe ze was toen hij nog smoorverliefd op haar was. En dan is er die vreemde, nieuwe aantrekking ...
'Breathing' is misschien wel één van de mooiste nummers van Kate Bush. Eigenlijk wil je het kindje in haar buik zijn, haar schoonheid inademend ...
Je mag niet te vaak luisteren naar Kate Bush, zodat de schoonheid en mystiek geen gewenning wordt. Kate Bush is eigenlijk een beetje 'Babooshka', een verleidster, een droom, een fantasie, een Eva, een Aphrodite, een Athena. Steeds op afstand blijvend, nooit laat ze zich echt kennen. Zo hoort het ook.
De hoes is ook heel mooi. Wat een wereld er van onder haar jurk vliegt ...

Na het tegenvallende Lionheart is dit weer een sterk album. Er staat zelfs een wat harder nummer op (Violin) naast het wat meer dromerige werk (Delius). Army Dreamers blijft helaas een actueel nummer. 4,0

Dit album pas kortgeleden aangeschaft en evenals The Kick Inside is dit ook prachtig! Delius is zo'n nummer wat totaal niet kapot kan. Had ik in het begin moeite met Babooshka, maar ook dat nummer blijkt voor mij een groeiertje. Neem daarbij Breathing en Army Dreamers en je hebt een geweldig album van mevrouw Kate in huis. Mijn een na favoriete album na The Kick Inside

4,5*

Elk album heeft een andere sound en dit derde album "Never For Ever" was een grote stap van de voorganger "Lionheart". Alsof Kate in no time volwassener geworden is. Het album opent met het bekende "Babooshka", één van de beste songs op het album. Bijna alle songs zijn goed al vind ik "Delius" wat langdradig worden. Naast "Babooshka" staan er nog twee hit-singles op het album, namelijk "Army Dreamers" en het wonderschone "Breathing". Van de overige album tracks moet ik zeggen dat ik het heftige "Violin" en het zoete "The Infant Kiss" waanzinnig vind. Never For Ever is een prachtig album!

Alweer een prachtplaat van Kate. Het album is veelzijdig (zie de reactie van FunkStar, daar ben ik het volledig me eens).

Favorieten: The Wedding List, The Infant Kiss. All We Ever Look For, Army Dreamers, Breathing.

Eigenlijk doen alle nummers me op deze cd wel iets!

4,5*

Erg goed album vind ik, 4,5 sterren waard. Dit album heeft een zomerse maar toch duistere sfeer, als een warme zomernacht. De voorkant vind ik erg mooi, met al die fantasiewezens die onder Kate's jurk uitkomen. Ik vind alle liedjes leuk en telkens aan het eind van een liedje denk ik weer 'oh, leuk, nu komt dat nummer!'. Mijn favorieten zijn 'Babooshka', 'The Wedding List', 'Violin', 'Breathing' en 'The Infant Kiss'. Omdat ik zin heb om lekker veel te schrijven (:P) hier alle nummers apart behandeld:

1. Babooshka: 5/5
Briljant liedje over een vrouw die haar man wil 'testen'. Iedere keer als ik dit liedje hoor moet ik wel meezingen (lekker schreeuwen bij het refrein ).

2. Delius (Song of Summer): 4/5
Het liedje dat me het gevoel van een warme, benauwde maar toch niet onaangename zomernacht geeft. Dit liedje maakt 'Never for Ever', voor mij, het geweldige, zwoele album dat het is.

3. Blow Away (For Bill): 4/5
Ook een prachtig liedje, al weet ik niet precies waar het over gaat. Dit liedje heb ik toen ik jonger was (rond de 5, ben nu 14) erg veel geluisterd. Ik heb er erg goede herinneringen aan.

4. All We Ever Look For: 4/5
Geweldig liedje (alle liedjes zijn geweldig op deze cd!). Het melodietje is erg mooi. Het refrein vind ik zelf wat minder.

5. Egypt: 3/5
Het enige liedje met 3 sterren op deze cd (op Night Scented Stock na, maar dat kan ik niet echt een liedje noemen). Ik vind het wel een leuk liedje, maar alle andere liedjes zijn net iets beter. Als ik dit liedje luister krijg ik het gevoel dat ik in de woestijn van Egypte sta, bij nacht, maar het is niet koud.

6. The Wedding List: 5/5
Fantastisch nummer! Net iets beter dan alle liedjes met 4 sterren; dit liedje heeft net iets meer. Je kunt heerlijk meezingen op het upbeat deel (wat mijn zusje me niet altijd in dank afneemt ).

7. Violin: 5/5
Superliedje. Ook op dit liedje kun je heerlijk meezingen/meekrijsen (mijn zusje is niet blij als dit liedje gedraaid wordt ). Bij Kate klinkt het niet als krijsen. Niemand doet dat haar na, durf ik te wedden!

8. The Infant Kiss: 5/5
Mooie ballad over (volgens mij?) een vrouw die op en klein jongetje verliefd wordt. Het klinkt erg triest, maar het liedje wordt er alleen maar mooier op .

9. Night Scented Stock: 3/5
Mooi, maar niet echt mijn smaak. Op het eind zingt het koor nogal vals .

10. Army Dreamers: 4/5
Leuk liedje, niet subliem, maar het kan ermee door. Dit liedje heeft, vind ik, een beetje een groene, legerachtige (logisch ) stijl.

11. Breathing: 5/5
Één van de mooiste liedjes van Kate. Het klinkt zo mooi, zo wanhopig dat ik er kippenvel van krijg (vooral de eerste keer in het refrein dat ze 'Breathing' zingt).

Dat was het dan . Samengevat: één van de beste albums van Kate. Geweldige liedjesvolgorde, ik geniet iedere keer weer van de cd als ik hem luister.

Kan iemand mij proberen uit te leggen waarom ik nu pas dit album voor het eerst in mijn leven draai?

Ruime verzameling Kate in de kast maar deze pas sinds deze maand. Fraai.

Iedereen mag wel eens een dwaling maken. Niet te veel schuldgevoelens hebben, je hebt de dwaling nog kunnen rechtzetten. Het is als vergiffenis voor je zonden op je sterfbed. Toch nog op tijd binnen.

@Yoshi, Egypt is juist één van mijn favoriete nummer. Schitterende sfeer die wordt gecreerd door Kate haar stemgeluid en de achtergrond geluiden. Na twee luisterbeurten 4,0*, maar dit kan zeker meer worden!

Juist ja, een fraai album. Minder vernieuwend als The kIck inside natuurlijk, maar een bloedmooi album. Net zoals de meeste van haar platen.
Army Dreamers is gewoon formidabel!

4 sterren! ****

De voorlopige tussenstand na twee keer luisteren is 4 sterren. Maar zoals bij andere Kate Bush platen loont het om ze vaker te beluisteren.

Het enige echt zwakke punt vind ik Violin. Kate gaat hier wel erg over-the-top in haar vocale geweld. Blow Away en All We Ever Look For zullen waarschijnlijk nog een paar luisterbeurten nodig hebben om hun schoonheid prijs te geven. Voorlopig hoor ik het nog niet echt.

Maar zet daartegenover nummers als Delius, Egypt, Army Dreamers en Breathing. Stuk voor stuk prachtige nummers. Ook het vroeger door mij gehate Babooshka blijkt toch wel een erg lekker nummer te zijn.

Misschien dat er nog een 4,5 in zit.

Van het meisje met de piano naar wonderlijk homogeen klinkende klankexperimenten zonder in geluidsfreakerij te vervallen met geleende instrumenten en inzet van verzamelaar broer Paddy Bush en de Fairlight. Ook als geheel doorlopende voorstelling blijft het briljant. Sprookjesachtig, wonderlijk. Meesterwerk.

Wat ontzettend mooi geschreven, milus. Inmiddels is dit mijn favoriete Kate Bush-album geworden. Sprookjesachtig is wel het meest passende woord voor dit album.

Dit is ook mijn favo album,Kate Bush op haar best!

Ik vind dat nummer eigenlijk wel typisch Kate. Op elk album staat er wel een nummer waarin ze door het dak gaat. Dit is een hele goeie plaat met een schoonheid die in woorden niet te vangen is. Delius is daar een perfect voorbeeld van: Pure, wonderschone sfeer!
Ik kan dit album geen substantiële recensie geven. Daarvoor is het te wispelturig, dat ook gelijk de kracht achter dit album is.

De cover is absoluut top!!!

4.

Prachtig album. Favorieten blijven voor mij toch Babooshka, Army Dreamers en Breathing. Voor mij blijft the Dreaming het beste album.

beste album van kate bush!!

deze moest ik nog origineel hebben
bij deze is dat vandaag gebeurd...
dit blijft een bijzonder sterk staaltje muziek!!!

Mooi donker elfjes pop album, alleen moet het wel nog een stuk wennen.

3,5

Kate Bush. Het eerste wat bij mij opkomt is een discussie met mijn moeder over haar stem. Volgens mij is ze honderd procent Engels, maar dat kan volgens mijn moeder niet, die half Iers en half Brits is, want pure Engelse mensen kunnen niet zo hoog zingen als mevrouw Bush. Om deze twist te beslechten wordt de bijbel van de popmuziek erbij gepakt en na een paar regels te hebben gelezen wordt duidelijk dat Kate Bush half Iers en half Engels is. Daarmee kan ik maar één ding doen: mijn moeder feliciteren met haar bevinding. En dan nu de muziek.

Het album ziet er goed verzorgt uit (de lp dan). Mooie tekening op de voorkant die mooi doorloopt aan de binnenkant. Het ziet er sprookjesachtig uit. De achterkant van de hoes ziet er ook goed uit. Daar is mevrouw Bush vier keer te zien als vleermuis. In de muziek wordt deze creatieve lijn voortgezet. Sfeervolle songs met een mooi eigen karakter en boodschap. Nu ik dit zo opschrijf met de muziek op de achtergrond kan ik maar één ding in het algemeen opmerken: het is allemaal met de uiterste zorg opgenomen en bedacht. De typische hoge stem van Kate Bush doet zelfs lastige kwesties zoals dit wordt bezongen in een track als Army Dreamers klinken als iets waar je niet zo zwaar aan moet gaan tillen. Toch bespeur ik in de tekst wel een politieke boodschap.

Naast dit zware thema is zo'n track als Violin erg lekker om alle frustraties er uit te gooien. Wat dat betreft is dit zo'n album wat alle kanten uitgaat behalve de verkeerde. Iedere song is voor mij zoiets als een schilderij. Rustig na kijken en steeds weer andere zaken ontdeken.

ja, een goede kate bush , al is hij nou wel behoorlijk gedateerd

Gedateerd? Vind ik reuze meevallen eigenlijk. Ben er nu wel over uit dit ik dit haar beste album vind Allemaal tijdloze nummers als geheel kan ik hier meer mee dan The Kick Inside, alhoewel dat ook een prachtig album is (4,5*). Mijn ouders hadden deze op LP en was altijd wel onder de indruk van de hoes.

Goed geschreven musicfriek, gedateerd is dit album niet. Een woord als gedateerd is voor mij een leeg begrip waar ik niets mee kan. Dit album van Kate Bush kan nog vele jaren mee zonder aan kracht te hoeven inleveren. Dit heb ik wel met latere platen die van haar uitkwamen, maar deze, Never for Ever, staat na al die jaren nog als een huis.

Elke keer als ik deze opzet vind ik hem stiekem ergens weer het beste van Bush, maar dat heb ik dan ook weer met the Dreaming, Aerial en Hounds Of Love... Never For Ever heeft nog wat van het kinderlijke naiviteit van haar eerdere werk (vol met fantasierijke en dromerige beelden) maar nu heeft ze ineens helemaal door hoe dit te verweven met melodieen en instrumenten zodat het geheel haar meest orginele werk was tot op dat punt. Haar stemgebruik is trouwens ook fenomenaal, wat me weer terugbrengt op de discussie van Gerards Dream met zijn moeder, wie ik wel erg leuk vind. Never For Ever brengt ook altijd weer herinneringen terug aan m'n jeugd. De schitterende hoes is waarschijnlijk m'n favoriete artwork van alle albums die ik heb. De lp heeft ook een mooi plaatsje thuis.

Je moet wel wat te bomen hebben als je met je moeder aan de thee zit. Als dit over muziek gaat en in dit geval over Kate Bush geeft dat een leuke discussie die altijd verbonden blijft met dit album. Daarom is Never for Ever een album met een dubbele bodem voor mij, wat ik nooit wil verliezen.

Goed album, en bracht 3 singles voort. Opmerkelijk, de single versie van Army dreamers is langer dan de album versie. Mooie coverart. Op vinyl.

wat een prachtmuziek, en prachtvrouw. Het is eigenlijk allemaal al gezegd hier. Jammer dat ze zo weinig bekend is, maar dat hoort ook wel bij haar.

Dit album doet mij een beetje duizelen als een poefbom van Zwarte Magica, na haar wat "zwakkere zuster" album Lionheart.
Babooshka kende ik natuurlijk al, dus dat is een prettige binnenkomer met dat typische Bush sfeertje en refrein.
Delius had voor mij niet zo gehoeven, maar ik stoor me er ook niet aan.
Blow Away neemt me weer verder mee op een trip waar ik het gevoel krijg nog het e.e.a te gaan beleven.
Het komt goed los met All we ever look for en het prachtige nummer Egypt, die van mij nog wel een flink aantal minuten had mogen doorgaan.
The Wedding List brengt me weer eventjes terug naar de geniale absurditeit van mevrouw Bush om me vervolgens mee te nemen naar Violin, die Nina Hagen ook zeker niet misstaan zou hebben. Had ik bij Don't push your foot on the heartbrake het gevoel dat de stem niet echt paste bij die rock...hierbij is het een heerlijke potpourri van muzikaal geweld.. The infant Kiss en aansluitend Night Scented Stock doet mij hopen dat Kate nog eens een soort van moderne klassiek doet componeren.
Army dreamers wederom met die typische Kate Bush sfeer wat op Hounds of love welhaast geperfectioneerd word.
Breathing..is de epic van haar.

Al bij al een prachtig en evenwichtig album met sterke composities die m.i tot de betere werken van haar hoort.