Radiohead - I Might Be Wrong (2001)

The national anthem en I might be wrong zijn twee nummers waar ik eigenlijk weinig mee heb. Als ik ooit een Radiohead top 50 samenstel, staan geen van beide erin, denk ik. Toch moet gezegd worden dat op dit album beide nummers naar mijn mening beter tot hun recht komen dan op het studio-album. Toch weet het begin van dit album me niet helemaal te pakken.

Morning bell vind ik al heel wat beter. Gewoon een 'goed' Radioheadnummer, niet meer, maar zeker niet minder. De uitvoering wijkt wat mij betreft niet zo veel af van de studioversie, maar dat hoeft ook niet altijd. Lekker nummer.

Like spinning plates wijkt dan weer wél ontzettend veel af van de studioversie en dat geeft een overweldigend goed resultaat. Deze versie is gewoon 10x beter dan de albumversie, hoewel die ook niet slecht is. Het briljante pianoloopje bevalt me echter veel meer dan het mysterieuze geluid op de albumversie. Eerste hoogtepuntje!

Het ene hoogtepunt na het andere, want het volgende nummer is Idioteque. Veel beter kan een live-uitvoering niet zijn, denk ik zo. Idioteque is nog beter dan op Kid A! Bij live optredens zie je Thom Yorke vaak na dit nummer hijgend over zijn micro hangen. Dit beeld kan ik me perfect voorstellen als het nummer gedaan is!

Everything in its right place gaat verder op het goede elan! Weer een toppertje, hoewel ik deze net iets minder vind dat op Kid A (in tegenstelling tot Idioteque dus). Ik vind persoonlijk dat het nummer nét iets te lang gerokken word, maar dat is natuurlijk mijn persoonlijke mening.

Een nummer dat voor mij niet gehoeven had, is Dollars & Cents. Absoluut geen favoriet van mij. Jammergenoeg breekt dit nummer het constante niveau van het tweede deel van deze plaat.

Eindigen doen we met het briljante True love waits. Eén van de 10 beste nummers van Radiohead? Absoluut! Eén van de 5 beste nummers van Radiohead? Overdreven? Misschien, misschien ook niet.
Ik vind het alleszins een geweldig nummer. Zoveel passie, zoveel emotie, maar zo eenvoudig. Ik ben er helemaal weg van!
Jongens, een tip, enkel en alleen voor het slotnummer is dit album de aankoop al waard! Elke Radioheadfan MOET True Love Waits kennen!
Soms denk ik dat als Radiohead enkel rustige nummers zou maken, ze hélemaal geen concurrentie zouden hebben als beste groep ter wereld. Neem nu Street Spirit, Exit Music, How to disappear completely, Fake plastic trees, Sail to the moon, Videotape... True Love Waits past perfect in dit rijtje topsongs!

Drie vullers, twee goede nummers en drie briljante nummers, lastig te beoordelen. Ik denk dat 4* wel verdiend zijn! Al bij al een kort, maar meer dan degelijk live-album.


Favorieten: True love waits en Like spinning plates (gevolgd door Idioteque).

4*

Terwijl ik niet zo heel veel heb met het album Kid A, vind ik de nummers van dat album die live op deze live EP worden gespeeld juist weer wel goed. Het rockt dan ook meer dan op de plaat. De piano versie van Spinning Plates is juist weer wat rustiger, maar erg mooi.

Alle nummers zijn erg goed gespeeld en geweldig neergezet. Dat vind ik juist ook sterk aan deze EP: de sfeer. Die is bij vlagen haast betoverend te noemen. Ik vind deze EP horen tot het allerbeste wat Radiohead gemaakt heeft en dat wil toch wat zeggen.

Radiohead is live is misschien nog beter dan op hun platen.
Zo weten ze hun nummers volledig anders te spelen, maar ze blijven even sterk en soms zelfs sterker: Morning Bell. Thom Yorke brengt zijn stuk beter dan op de platen zoals de zang in The National Anthem. Een schitterende track trouwens.

Maar ook het ontroerende Like Spinning Plates mag zich als live versie bij het rijtje toevoegen van "Beste Radiohead songs". Idioteque is ook schitterend, hoe ze van een electronische song zo iets origineels en krachtigs hebben kunnen maken is fantastisch. Ook de verlengde versie van Everything In It's Right Place is weer compleet anders. Maar zeer sterk gebracht opnieuw.

Deze Live EP mag zich gerust na Kid A de sterkste plaat noemen, volgens mij.
Krappe 4,5*.