The Church - Starfish (1988)

Ik kan Forget Yourself ook zeker aanraden zeker als je van de meer rock gerichte kant van The Church houdt: dit album laat The Church van een andere kant zien, met naast meer atmosferische songs ook stevige nummers en vooral een productie die foutjes en rafelrandjes intact heeft gelaten en het gebruik van zeer weinig overdubs.

Ik denk dat ik eerder de atmosferische kant van de band verkies.
Aan de binnenkant van de hoes staat een erg fraaie tekst, maar dat is geen songtekst als ik me niet vergis? Iemand enig idee waar dit op slaat?

Dan zit je in ieder geval goed met Starfish, hoewel het natuurlijk ook wel een echt rock album is!

Ik hou ook wel van rock, maar liefst niet rechttoe rechtaan. Wat gitaarwerk betreft vind ik jouw top 10 om te smullen. Met albums als 'Head Over Heels', Our Love To Admire', 'Priest = Aura' en 'What does anything mean?' zitten we naar mijn mening op het hoogste niveau qua gitaarsound. Een goede tip ( indien je hem nog niet kent ) voor jou is Feeding The Flame van Sad Lovers & Giants; ook die is instrumentaal om te likkebaarden.

@Lost Highway,

bedankt voor de tip! Ik heb al wat zitten luisteren op de myspace site en dat klonk inderdaad interessant. Daar moet ik binnenkort maar eens achteraan.

Ja...dit was een mooie plaat. Ik was hem zo goed als vergeten.

Deze plaat heb ik werkelijk grijsgedraaid.
Samen met "Seance" mijn favoriete churchplaat

Door de KO van 1988 ben ik bij dit album beland; ik ken The Church wel en vind dit een 'nette' plaat met een aantal sterke/mooie songs en de rest is op zijn minst voldoende. De sound/sfeer doet me echt aan mijn jeugd denken. Mijn favoriet is duidelijk Under The Milky Way.

Ik dacht ... laat ik de bonustracks eens toevoegen.

Wint zo'n album de knock-out 1988 compititie en telt het warempel
geen enkele "mening" of "recensie" ... ook daaraan moet heel dringend
wat veranderd worden ... gun me wat tijd om hem nog eens te beluisteren.

Ben wel erg nieuwsgierig naar de bonustracks dazzler.
Dit album trek ik met enige regelmaat uit de kast, deze plaat is wat mij betreft niet bepaald aan slijtage onderhevig.
Prachtig album, hun magum opus.

Austalie in de jaren 80.
Muzikaal gezien kwamen er hier veel bands vandaan in deze bloeiperiode.
INXS en Midnight oil boeken internationaal succes met hitsingletjes.
Nick Cave zijn solo carrière komt op gang.
Op alternatief gebied zien we dat Crime + The City Solution, Triffids en Dead Can Dance een grote groep aan volgelingen opbouwt.
En dan hebben we ook nog The Church.

The Church die een klein hitsucces had met Under The Milkyway.
Waarbij het intro gejat lijkt van Space Oddity.
Under The Milky Way, met terugwerkende kracht een van de meest tijdloze songs uit de jaren 80.
Van het geweldige album Starfish.
Wat maakt The Church en Starfish zo speciaal?

Is het de sfeer van de golvende gitaarlijnen in Destination, later gekopieerd door onder andere The Search?
De geniale single Under The Milky Way, met het doedelzak achtige middenstuk?
Het aan Bryan Ferry herinnerende Blood Money?
De verloren parel Lost?
De opeenvolging van pakkende songs; zoals Antenna, dat me aan Waterboys en Big Country doet denken.
Of is het de jachtigheid van Reptile?
Ik weet het niet; het blijft pakkende muziek.

En toch is dit album van The Church niet eens zo bijzonder.
Met zeker Heyday, Gold Afternoon Fix en Priest=Aura bewijzen ze dat ze kwalitatief meer hoogstandjes kunnen maken.
Dus zelfs geen eendagsvlieg te noemen.

@DR - verdomd; heb ik 'em net een week in huis , tweemaal weer gedraaid (na 20 jaar), gevoel van nou da's nie verkeerd - kom jij met deze mening. Ik hoorde zelf hier en daar al een parallel met U2 uit de begintijd; het was 'softer' dan ik het in mijn geheugen had.

U2 hoorde ik er ook wel in terug.
Heeft wel de sfeer van October.
Tenminste als totaalbeeld gezien dan.
Ben me de laatste jaren steeds meer aan het verdiepen in muziek uit Australie.
Zeer vruchtbare bodem in de jaren 80.

Je haalt me de woorden uit de mond, deric.
Heyday was al een relatief onopgemerkt juweeltje (ook door mij ben ik bang) maar nadat de oortjes waren uitgespoeld door het prachtige Starfish ben ik er vanaf 1988 eens goed voor gaan zitten.
En GAF en P=A zijn inderdaad minstens net zo goed.

Ik heb de indruk dat Kilbey vaak gebruik maakt van natuurelementen als metaforen voor onze moderne maatschappij. De teksten worden op ontspannen manier voorgedragen maar bevatten vaak verborgen kritiek op het mensdom.

Destination voelt aan als sloffen door de woestijn waarna rond +/- 4 minuten een onweer losbarst. Sfeervol gitaarwerk, de delays, de tekst, de piano aan het einde, je kan een album niet beter beginnen.

Under The Milky Way laat duidelijk horen waar de band zijn inspiratie haalt, nl in de golden sixties. Gouden melodie, dromerig refrein, zowaar een doedelzak, dit soort mooie popsongs hoor je opvallend weinig dit decenium; al hebben we met oa Fleet Foxes terug bands die licht psychedelische popsongs schrijven (en gelukkig maar!)

Zo kan ik over elke track wel iets lovends zeggen, de met het scheppingsverhaal flirtende rocker Reptile, de moderne wals Antenna (misschien wel het allermooiste nummer op Strafish) of het idealistische New Season. Welkom in de wondere wereld van The Church.

Zelden werd ik zo onmiddelijk gegrepen door een plaat als deze... Weer een ontdekking door Musicmeter bedankt alvast voor deze ontdekking...

Dit album is inderdaad een juweeltje Barrett.
Tip: luister ook eens naar Gold Afternoon Fix de opvolger van dit album.

Ik zou eerder opteren voor Priest = Aura als opvolger van Starfish.

Zeer goed jaren '80 album. Een beetje dromerig maar zeer goeie Pop. Ik vind het een meesterwerk.

Het enige album dat ik van deze band ken maar ben het hier wel mee eens.

Vooral Under the milky way, North South East and West en Blood money doen het goed hier.

Voordat ik mij twee maanden geleden op Music Meter inschreef had ik dit album nog nooit beluisterd. Ik kende alleen - heel vaag zelfs - alleen het nummer 'Under the Milky Way'. Ik ben afgelopen weken dit album gaan beluisteren omdat het de knock-out 1988 gewonnen had. Volkomen terecht mijns inziens. Ik vind dit een uitstekend jaren tachtig album met geen enkel zwak nummer. De hoogste waardering van mijn kant voor deze uitstekende pop uit het land van de kangoeroes lijkt mij daarom ook niet overdreven.

5,0*

Die doedelzakken bij Under The Milky Way

Ik had deze vandeweek weer eens op staan en moest op meerdere momenten wel heel sterk aan een ander favoriet Australisch bandje denken qua sound en zang. Ze waren zo'n beetje tegelijkertijd actief, kan dus niet zeggen dat de een van de ander gejat heeft en doe ook geen uitspraken wie ik beter vindt. Nee....

Gewoon een tip voor liefhebbers van dit album; luister ook eens naar The Go-Betweens, verzamelaar Bellavista Terrace bijvoorbeeld, en het solowerk van Grant McLennan. Het zal geen toeval zijn dat McLennan en Kilbey in de jaren '90 nog hebben samengewerkt in het Australische bandje Jack Frost.

4 jaar lijkt me wel genoeg tijd.

Vanavond weer eens beluisterd dit pareltje, genoeg over gezegd en over geschreven.
Ik moet toch maar eens achter de geremasterde versie aan van dit album met de bonusnummers

Heerlijk album dat opgevolgd werd door Priest=Aura. jammer dat de heren daarna wegebden en in het niet verdwenen

Gold Afternoon Fix zit er nog tussen en na Priest=Aura kwamen nog enkele fraaie albums, maar commercieel succes bleef uit.

Mijn oude lp weer eens gedraaid (later ooit op cd vervangen) en eenmaal aangekomen bij Antenna de bijna 'schokkende ontdekking' dat ik dat nummer misschien nog wel mooier vind dan Under the Milky Way dat voor mij altijd één van de beste jaren '80 nummers is geweest (en nog is).

Toch leuk om dat op zo'n manier te 'ontdekken'. Een lp die al een eeuwigheid in de kast staat kan anno nu voor 'wonderen' zorgen.

Er mag sowieso een halfje bij......

Dit album is toch een beetje herontdekking, met dank overigens aan The War on Drugs, wier laatste plaat mij erg aan The Church deed denken. Toch wel een erg fijn album dit, een van de beste jaren '80 popplaten. Naast natuurlijk het alom bekende Under the Milky Way vind ik vooral Destination en Reptile echt topnummers. Deze gaat omhoog naar 4,5*!

Via Under the milky way tonight bij dit album terecht gekomen. Ik hoorde het nummer op de radio en was direkt gegrepen door dat fantastische jaren 80 sfeertje en geluid! Beetje U2, beetje The Call, beetje Midnight Oil hoorde ik maar kon het niet thuis brengen. The Church dus! Heb het album nu een aantal maal gehoord en kan eigenlijk geen slecht moment ontdekken.