Boudewijn de Groot - Hoe Sterk Is de Eenzame Fietser (1973)

Om de discussie te beëindigen, in de woorden van Boudewijn zelf:

"Een titel voor de plaat was dus gauw gevonden: 'Hoe sterk is de eenzame fietser' is niet, wat veel mensen denken, een vraag, maar een constatering, een uitroep bijna. "

Boudewijn de Groot.nl - boudewijndegroot.nl

O ja, daar had ik het gelezen.

Jimmy heeft hetzelfde koortje als Walk On The Wild Side van Lou Reed.

Dat zou een inspiratiebron geweest kunnen zijn, gezien de tijd ook.

Viel mij vandaag op.

Dankuwel.

Welke versie van dit album heb jij dan precies, waar die bonustrack op staat?
[Edit]Volgens mij weet ik het al, de super-audioversie

Yep

Fijne plaat. Muzikaal verrassend sterk.

"Terug Van Weggeweest", ontzettend mooie tekst met steengoede muzikaal tussenspel.
"Wat Geweest Is, Is Geweest", stukje poëzie met een sterke waarheid, lekker rustig luisteren...
"Onderweg", eigenlijk het enige nummer op deze plaat waar ik niets mee kan.
"Het Spaarne", heel subtiel gewerkt met een kolossale bezetting aan muzikanten, gaaf.
"Kindermeidslied", vertaling van een gedicht van William Blake, erg mooi. Vertolkt de zorgeloosheid van kinderen tegenover het zwaarmoedige van de schrijver.
"Jimmy", soort-van-titelsong van deze plaat. Opgedragen aan zijn zoon Jim. Leuk wiki-weetje: "Om de "toe-toe-does" in te zingen liet De Groot een Surinaams dameskoortje naar de studio komen. Hij was echter niet tevreden over het resultaat en zong het zelf opnieuw in."
"Tante Julia", lekker kolderiek nummer, hou ik van. Van deze plaat heb ik dit nummer waarschijnlijk het vaakst gehoord. Moet wel zeggen dat ik verwend ben met een modernere uitvoering dan de versie op dit album (en dan bedoel ik niet de carnavalsversie met Nico Haak).
"Ik Zal Je Iets Vertellen", mooi luisterliedje wat wellicht bij de meeste luisteraars herkenning oproept.
"Parijs, Berlijn, Madrid", dit nummer doet een beetje dixieland-achtig aan. De Groot neemt afscheid van zijn verleden. Leuk is de banjo die er later bijkomt en het begeleidend blazerstrio.
"De Kleine Schoorsteenveger", een soort protestsong tegen de hypocrisie, een vertaling van een gedicht van William Blake. Sterk!
"De Reiziger", vooral muzikaal heerlijk, tekstueel niet minder.

Wauw, schitterend album waar ik al veel te lang niet naar geluisterd had.

Na veel vrije seks in de jaren zestig, en het genieten van alle vrijheid die deze tijd te bieden heeft komt het keerpunt.
Je kunt natuurlijk neuken tot je er bij neer valt, maar uiteindelijk komt de zwangerschap, met als gevolg de kinderen.
Ook deze babyboomers zullen zich uiteindelijk voortplanten, en de kijk op het leven zal totaal veranderen.
En dan zit je met die kleine op de fiets, niet meer tegen de wind in, maar mee gaand met de stroming.
Een nieuwe start, waarbij de tijd zonder zoon of dochter zo ver weg lijkt te zijn.
Wat je voorheen als sleur ervaarde, en waar tegen je je verzette, wordt het nieuwe uitgangspunt.
Voorheen moest je hard lachen om de keuzes van je ouders, nu zal je voorzichtig glimlachen bij de gedachtes hier aan.
Voor velen wordt dit gezien als het comeback album van Boudewijn De Groot, maar ik zie het meer als een nieuwe start.
Gewenning en het besef van huisje, boompje beestje, en vervolgens een meer gevoelig, en minder pittig persoonlijkheid tot uiting geven.
Meer rust en regelmaat, en dat straalt Hoe Sterk Is de Eenzame Fietser ook uit.
Ja, ik ben ook vader.
En het ouderschap is het mooiste wat er is.

Mooi van deric.

Mooi deric raven en helemaal mee eens!

Mooie comeback van Boudewijn de Groot. Dit album trapt af met de veelzeggende titel 'Terug van Weggeweest', meteen het hoogtepunt van het album. Deze song is muzikaal perfect uitgebalanceerd, en begiftigd met een prachtige tekst.

Andere straffe nummers zijn semi-titelsong 'Jimmy' (ik ben zelf een fervent fietser), het "kleine" 'De Kleine Schoorsteenveger', 'Wat Geweest Is, Is Geweest' en 'Parijs, Berlijn, Madrid'. Voldoende lekkers dus.

Het niveau ligt echter net wat lager dan op eerdere albums ('Picknick' spant de kroon), maar dat dit werkje wederom kwaliteit bevat, staat buiten kijf.

3,5 sterren

Helemaal mee eens,vind het zelfs een van de mooiste songs aller tijden van de Groot

Op dit en het volgende album is Boudewijns stem op zijn hoogtepunt. Bijna helemaal volwassen, nog net speels genoeg. Jammer dat hij in de jaren 70 niet meer albums heeft opgenomen.

Vandaag in zeer mooie conditie meegenomen uit de kringloop.

Kende de plaat op Jimmy na, nog niet.

De opener, Jimmy en ik zal je iets vertellen blijven me na de 1e 2 draaibeurten het meeste bij.

Ook tante Julia, maar dat is meer omdat haar borsten op zijn schouders hangen.

Kant a zakt wel erg in na de sterke opener, masr wellicht moet ik die nog even op me in laten werken.

En Jimmy... die loopt bij de voedselbank tegenwoordig toch?

Daar is Jimmy inderdaad wel mee in het nieuws geweest.

Leuke plaat overigens, maar ik hoor liever zijn 60er jaren platen.

Hij is in elk geval geen voetballer geworden.

Hoewel Terug van Weggeweest bijna ongeëvenaard is, deel ik de mening dat kant A erg inzakt niet. Als er al iets minder is, zijn het voor mij eerder de lichtgewichtiger nummers op kant B als Tante Julia, Parijs Berlijn Madrid en toch ook wel De Reiziger.

deric ravenzegt;ik weet niet of dat het is, maar dit is wel mijn favoriete album van Boudewijn de Groot. De bezonkenheid, maar ook de fijne arrangementen (als zo vaak bij werk uit de 70s) van dit album spreken mij zoveel meer aan dan de Boudewijn van de 60s: die wat gratuite maatschappelijke betrokkenheid van 'Meneer de president' of die alles begrijpende ziener, als onze Eigen Bob Dylan. Nee, dan toch liever deze huisvader, die het ook allemaal niet zo weet. Een niet weten die van alle tijden is, en mooi is getoonzet.

Het album vandaag weer eens opgezet, vinyl wel te verstaan. Een prachtig come back album, met mooie nummers. En inderdaad, de jaren 60 zijn hier inderdaad ingehaald. Boudewijn de Groot in een andere leeftijdsfase, die het allemaal ook niet meet weet en twijfelt. Het vaderschap is een steeds terugkomend thema. Terug van weggeweest is een zeer sterke opening van dit album Jimmy bekend. Tante Julia blijft grappig.
Ik heb deze ook op cd, maar vinyl hoort hier toch echt wel bij. En wat is fijner dan die prachtige hoes open te klappen, de teksten mee te nemen en na een kwartiertje even in de benen om de plaat om te draaien. Net als toen...
Dit album laat zien dat Boudewijn de Groot tot de top van Nederlandse artiesten gerekend mag worden.

Een heerlijk album van Boudewijn. Ik kan (nog) niet echt beoordelen hoe het in verhouding staat met zijn andere albums. Maar ik vind het een erg fijn album met mooie sterke nummers.

Mooi verzameling nummers van misschien wel Nederlands fijnste. Meeslepend teksten die heerlijk gebracht worden. En dan heeft hij zelfs nog 2 albums die ik nog meer waardeer.

Eerlijk gezegd ben ik al 30 jaar Boudewijn de Groot fan. Ruim 15 jaar geleden bij een concert geweest en na afloop zijn hand geschud (ook toen die van mijn Doe Maar helden Ernst Jansz en Jan Hendriks overigens...;-)).

Maar verder dan een verzamel cd van Boudewijn had ik niet, pas een paar jaar geleden kocht ik Picknick op cd. De rest van zijn muziek beluisterde ik o.a. via youtube. Een aantal maanden geleden heb ik de 12 cd box uit 2009 gekocht. Nieuw in plastic en dat voor maar 15 euro!

Sinds een aantal weken luister ik het album voor album. Dit is een goed album, muzikaal iets minder dan Voor de overlevenden en Picknick, maar wel een album wat echt tijdloos is en blijft. Dat laatste is niet te zeggen van de eerdere albums van De Groot. IJzersterke eerste nummers. Hier ga ik vaker van genieten.

Nu door naar Waar ik woon en Wie ik ben.....

Tja, als de tekst echt was (citaat):
Geef Han Reiziger een stoel,
geef hem brood en droge kleren,
laat hem zitten bij de haard...
Wat zou Han Reiziger daar zelf van hebben gevonden?

Soms lees ik op Musicmeter echt onzin )