Johnny Marr - Playland (2014)

Nieuwe single. Leuke popmuziek.

Easy Money is een erg lekker nummer zeg met een heerlijke gitaarriff.

Het verschijnt pas 6 oktober maar nu al twee stemmen (zonder verdere verklaring hier).
O.a. van Coldplaythebest. Ik ben benieuwd wat Marr daar van vindt, zo'n steunbetuiging uit onverdachte hoek!

.Het album staat al twee dagen op Spotify vandaar dat mensen kunnen stemmen en beoordelen .
Ik heb het een keer of 3 voorbij horen komen in de afgelopen dagen ,maar het maakt niet echt een verpletterende indruk op me.Het klinkt een beetje vrijblijvend en de pioniersrol die Marr had,lijkt een beetje te zijn uitgedoofd.Het kan natuurlijk niet altijd 24 karaats zijn wat er blinkt,maar van sommige artiesten verwacht je nu eenmaal iets meer dan van anderen. 2 en halve ster tot nu toe,maar misschien stijgt dat nog in de toekomst.

Maar minder dan zijn vorige album, The Messenger?

The Messenger was in ieder geval een prima album.

Ik vind hem minder dan The Messenger in ieder geval,die ik overigens nog niet heb beoordeeld met een cijfer.

De single Easy Money deed het ergste vrezen, maar gelukkig valt de rest van de plaat mee. Al is het inderdaad een stukje minder dan The Messenger.

Hier en daar wordt er een synth tegenaan gegooid, dan lijkt het zowaar nog iets. Kan de saaiheid toch niet verbloemen. Wat een teleurstelling.

Weinig durf in de liedjes en nog steeds een matig zanger. Single Easy Money is niet best.

Ik ben het met met de gehele zin van Vanderkets niet eens.

Prima vervolg op The Messenger. Marr maakt aanstekelijke songs in het indie genre en verbaast vriend en vijand met een tweede plaat op rij. Meat is murder was nog niet achter de rug of The Queen is dead lag al klaar, zo'n déja vu krijg je er een beetje van maar dan 30 jaar later.

Niet dat dat niveau nog wordt gehaald, maar Marr is bezig met het creëren van een meer eigen geluid, vrije korte puntige rocksongs met een sterke melodie. Er is wat mij betreft niets mis met zijn stem, past er prima bij. Easy money een sterke eerste single.

Het enige waar je nooit wat aan kunt doen is het opnieuw creëren van het verrassingselement dat The Messenger vooral had omdat Marr jarenlang niets van zich had laten horen. En omdat The Messenger daarom veel door mij werd gedraaid ken ik de songs ook beter. Maar of dat nu automatisch moet leiden tot een beter oordeel over dat album.

Laten we het er op houden dat Marr in ieder geval goed bezig is.

Voortreffelijke Britse pop. Niet zo fris als Miles Kane of Alex Turner, maar dat hoeft toch niet als er een generatie tussen zit. Marr combineert historie en actualiteit probleemloos aan elkaar en geeft de liefhebber zo veel luisterplezier dat deze naar het lijkt groeipotentie heeft.

gewoon een leuke cd Easy Money is een erg leuk nummer

Best een lekker plaatje, maar wat een foute hoes....
Net zoals deze trouwens:

Noel Gallagher

Pfff....what were they thinking???

The Messenger was een verrassende comebackplaat voor Marr, waarop muzikaal werd teruggekeken naar late 70s New Wave, The Smiths, 90s en 00s Britpop en Electronic, maar toch fris klonk. Het titelnummer en New Town Velocity klonken zelfs zodanig origineel dat ik ze niet echt kon kon terugkoppelen naar eerdere invloeden, waardoor goeie hoop had voor de kwaliteit van nieuw werk van Marr.

Dat is waarom deze Playland mij zo tegenvalt. De plaat is grotendeels 'on the road' geschreven en opgenomen, en dat is te horen. De plaat zit qua sound erg dicht tegen de vorige aan, maar doet er kwalitatief voor onder. Het klinkt alsof het album te haastig is opgenomen, en er niet kritisch naar de kwaliteit is geluisterd.

Het mist een echte uitschieter, en de echt goede nummers zijn op één hand te tellen. Voor mij zijn het Easy Money, Dynamo, The Trap (een duidelijke knipoog door Outdoor Miner van Wire) en This Tension.

Playland klinkt over de gehele lijn wat stijf, mede door Marrs zang en de geforceerde zanglijnen. Op gitaargebied is deze ook gewoon minder memorabel dan Marrs daadwerkelijke kunnen.