Queen - Queen Forever (2014)
mijn stem
33 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Virgin
-
Let Me in Your Heart Again (4:35)
-
Freddie Mercury - Love Kills [Ballad Version] (4:13)
-
There Must Be More Than Love to This [William Orbit Mix] (3:28)
met Michael Jackson
-
It's a Hard Life (4:06)
-
You're My Best Friend (2:52)
-
Love of My Life [Early Fade-out] (3:33)
-
Drowse [Early Fade-out] (3:39)
-
Long Away (3:32)
-
Lily of the Valley [Single Version] (1:40)
-
Don't Try So Hard (3:40)
-
Bijou (3:37)
-
These Are the Days of Our Lives (4:15)
-
Las Palabras de Amor (4:31)
-
Who Wants to Live Forever (5:16)
-
A Winter's Tale (3:48)
-
Play the Game [Without Synthesizer Intro] (3:15)
-
Save Me (3:47)
-
Somebody to Love [Early Fade-out] (4:53)
-
Too Much Love Will Kill You (4:20)
-
Crazy Little Thing Called Love (2:43)
-
Dear Friends * (1:08)
-
You Take My Breath Away [Without Vocal Reprise Ending] * (4:38)
-
Spread Your Wings [Early Fade-out] * (4:30)
-
Nevermore [Slight Edit] * (1:18)
-
I Was Born to Love You * (4:49)
-
Friends Will Be Friends * (4:06)
-
Jealousy * (3:13)
-
One Year of Love * (4:27)
-
'39 [Single Version] * (3:30)
-
Mother Love * (4:47)
-
Made in Heaven * (5:25)
-
Sail Away Sweet Sister * (3:33)
-
The Miracle [With Crossfade] * (4:57)
-
Is This the World We Created? [With Crossfade] * (2:12)
-
In the Lap of the Gods... Revisited * (3:46)
-
Forever * (3:21)
toon 16 bonustracks
totale tijdsduur:
1:15:43
(2:15:23)
0
geplaatst: 31 oktober 2014, 14:51 uur
Dit is toch niet echt een standaard verzamelalbum, met name omdat er veel nummers opstaan die bijna nooit op verzamelaars van Queen terechtkomen. Dit kan best een leuke aanvulling zijn voor mensen die alleen GH 1 en 2 hebben. Deze is toch beter dan GH 3 vind ik.
0
geplaatst: 8 november 2014, 11:26 uur
Tja... Wat moet je nou van de zoveelste verzamelaar (die aangekondigd was als album met nieuw werk! Maar daar heb ik me inmiddels genoeg over opgewonden) van je favoriete band vinden? Ik houd ontzettend van de muziek van Queen, dus daar hoor je me niet over klagen, ook niet bij deze verzamelaar. Maar die muziek kende ik al.
Nou ja... Het eerste nummer nog niet. Wat mij betreft een prima nummer wat goed in de traditie van de jaren 80 nummers van Queen past. Love Kills in balladvorm klinkt goed zonder de opsmuk van synthesizers. Maar een nummer wat ik al in een stuk of zes andere versies en mixen heb is natuurlijk niet nieuw. Het nummer met Michael Jackson kan me nog niet zo bekoren. Ik vind, net als anderen hier, de mix niet geweldig. Bij de samenzang is Michael duidelijk meer naar voren gemixt. Je kan dan trouwens ook heel goed horen dat Freddie gewoon een veel betere zanger is.
Tot zover de 'nieuwe' muziek. Die staat dus vreemd genoeg allemaal aan het begin van de cd. Dat komt natuurlijk een evenwichtige opbouw niet ten goede. Ik vind namelijk dat het bij een verzamel-cd gaat om opbouw en samenhang. Er zijn naar mijn idee altijd twee soorten doelgroepen, vanuit de platenmaatschappij gedacht, voor dit soort albums. Namelijk de fans die alles willen hebben ('helaas' behoor ik tot die groep) en het aanboren van nieuwe liefhebbers. Voor die laatste groep vraag ik me af of dit album (ik heb de dubbel-cd versie) nu werkt. Hoewel uit verschillende tijdperken nummers gekozen zijn, vind ik het maar een raar bij elkaar geraapt geheel. Dat heeft natuurlijk te maken met het gekozen thema van liefdesliedjes. Daardoor krijg je toch een bepaald soort nummers die voor mij geen representatief beeld van de groep geven. Het zijn dan namelijk logischerwijs meer de rustige nummers, terwijl Queen juist zo bijzonder was door de grote variatie in hun muziek.
Ook de opbouw snap ik niet helemaal. Er is bijvoorbeeld een blok van drie nummers van Innuendo achter elkaar. Maar op andere momenten lijken nummers volstrekt willekeurig achter elkaar gezet. En het idee om te eindigen op de tweede cd te eindigen met de pianoversie van Who Wants To Live Forever (die in de gewone versie de eerste cd beëindigd) ontgaat me ook enigszins.
Concluderend kan ik niet anders stellen dat de muziek dan wel goed is op deze compilatie, maar het toch op meerdere vlakken ernstig tekortschiet als goed geheel en representatief overzicht. Doordat het oorspronkelijk ook nog aangekondigd was als album met nieuw materiaal en het dat behalve 'Let Me in Your Heart Again' niet is, komt het voor mij niet boven de drie sterren uit.
Nou ja... Het eerste nummer nog niet. Wat mij betreft een prima nummer wat goed in de traditie van de jaren 80 nummers van Queen past. Love Kills in balladvorm klinkt goed zonder de opsmuk van synthesizers. Maar een nummer wat ik al in een stuk of zes andere versies en mixen heb is natuurlijk niet nieuw. Het nummer met Michael Jackson kan me nog niet zo bekoren. Ik vind, net als anderen hier, de mix niet geweldig. Bij de samenzang is Michael duidelijk meer naar voren gemixt. Je kan dan trouwens ook heel goed horen dat Freddie gewoon een veel betere zanger is.
Tot zover de 'nieuwe' muziek. Die staat dus vreemd genoeg allemaal aan het begin van de cd. Dat komt natuurlijk een evenwichtige opbouw niet ten goede. Ik vind namelijk dat het bij een verzamel-cd gaat om opbouw en samenhang. Er zijn naar mijn idee altijd twee soorten doelgroepen, vanuit de platenmaatschappij gedacht, voor dit soort albums. Namelijk de fans die alles willen hebben ('helaas' behoor ik tot die groep) en het aanboren van nieuwe liefhebbers. Voor die laatste groep vraag ik me af of dit album (ik heb de dubbel-cd versie) nu werkt. Hoewel uit verschillende tijdperken nummers gekozen zijn, vind ik het maar een raar bij elkaar geraapt geheel. Dat heeft natuurlijk te maken met het gekozen thema van liefdesliedjes. Daardoor krijg je toch een bepaald soort nummers die voor mij geen representatief beeld van de groep geven. Het zijn dan namelijk logischerwijs meer de rustige nummers, terwijl Queen juist zo bijzonder was door de grote variatie in hun muziek.
Ook de opbouw snap ik niet helemaal. Er is bijvoorbeeld een blok van drie nummers van Innuendo achter elkaar. Maar op andere momenten lijken nummers volstrekt willekeurig achter elkaar gezet. En het idee om te eindigen op de tweede cd te eindigen met de pianoversie van Who Wants To Live Forever (die in de gewone versie de eerste cd beëindigd) ontgaat me ook enigszins.
Concluderend kan ik niet anders stellen dat de muziek dan wel goed is op deze compilatie, maar het toch op meerdere vlakken ernstig tekortschiet als goed geheel en representatief overzicht. Doordat het oorspronkelijk ook nog aangekondigd was als album met nieuw materiaal en het dat behalve 'Let Me in Your Heart Again' niet is, komt het voor mij niet boven de drie sterren uit.
* denotes required fields.