Queen - Queen Forever (2014)

Volgens mij willen ze het in de categorie 'love-songs' scharen. Niet toevallig dat de 3 'nieuwe' nummers over de liefde gaan; wellicht dat we volgend jaar weer een andere categorie voorgeschoteld krijgen.
Zonder te cynisch te worden, ik vind het fijn om deze nummers weer eens te horen, maar de echte toegevoegde waarde zie ik nog niet. Ook omdat de 'nieuwe' nummers niet van een gigantisch hoog niveau zijn. 'Let Me in Your Heart Again' is niet meer dan een veredelde demo, maar omdat dhr. Mercury zo'n gigantisch geweldige strot had, lijkt het zowaar nog wat. Ik moet hem uiteraard nog in betere kwaliteit horen, maar ik ben niet zo kapot van de productie op deze drie nummers.

Maar ik klaag niet, ben altijd blij als de heren wat uitbrengen, je kan het namelijk ook in de schappen laten liggen.

'Let Me In Your Heart Again', ik beluister 'm vanmorgen voor het eerst, is inderdaad niet meer dan een verijdelde out-take van The Works. Het intro is letterlijk die van 'Hammer To Fall', en de gitaarsolo van Brian komt me ook deels érg bekend voor. Verder vind ik de melodie en refrein niet erg sterk en wat ver gezocht. Het lijkt wel of niet alle tekst in de maat past soms. Freddie's uitmuntende stem, de The Works-sfeer en de Queen-saus maken het wel lekker, maar bijzonder... nee. Logisch dat ze dit niet op The Works hebben gezet, en zelfs niet later op Made In Heaven.

Dit is toch niet echt een standaard verzamelalbum, met name omdat er veel nummers opstaan die bijna nooit op verzamelaars van Queen terechtkomen. Dit kan best een leuke aanvulling zijn voor mensen die alleen GH 1 en 2 hebben. Deze is toch beter dan GH 3 vind ik.

Vandaag is Let Me In Your Heart Again officeel gereleased op Youtube. Ik mag hopen dat op het album een andere versie staat, want oh mijn god wat is dit een vreselijk mix. Die William Orbit kan zich beter met Madonna bezig houden; zelden zo'n gedateerd gedrocht gehoord. Hoe komen ze erbij....

Ik hoop ook dat het een iets meer rockerige song is op de plaat, ik kende het nummer niet. Nu ik deze mix hoor doet het me wel goed om eens iets nieuws te horen met Freddies geluid! Wat een geweldenaar was die man toch!

Hier kan je overigens een sampler vinden van dit album.

Ook ballad versie van love kills vind ik overigens niet echt heel erg bijzonder ... maar zijn stem blijft betoverend... al zingt ie "altijd is Kortjakje ziek..."

Zojuist QueenForever kunnen luisteren en gelukkig staat er een 'normale' versie van Let me in your heart again' op. Is inderdaad een 'Hammer to Fall' achtig nummer, maar vind het best de moeite waard. De rest kan me redelijk gestolen worden; Love kills ballad gaat ook nog wel, maar ik vind vooral de mix van 'There Must Be More Than Love to This' weer behoorlijk tegenvallen. Die William Orbit ligt me niet echt merk ik. Hadden Fred en Jackson ook niet 'State of Shock' opgenomen? Had ik liever gehoord moet ik zeggen! Rechtenkwestie misschien?

De rest van de plaat is gesneden koek, veel geweldige nummers, maar luister ze veel liever in de context van het album waarop ze stonden. Ik laat hem in ieder geval in de winkel liggen, maar voor mensen die niet zo bekend zijn met de Queen-catalogus, maar ook niet houden van greatest hits, tja misschien deze dan maar kopen.

Ondanks dat deze uitgave nogal overbodig is, is er wel veel aandacht besteed aan de verpakking. De digipack ziet er fraai uit, zo ook de cd's en het boekje. Ook zijn alle teksten aanwezig. Kan zijn dat ik de enige ben die dit belangrijk vind maar vind het altijd jammer als ik het gevoel krijg als iets haastig is uitgebracht. Dat is bij deze uitgave niet het geval. Voor de muziek, dat we allemaal kennen 3,5 ster.

De 2 heren gaan weer touren. Zou het daarmee ook te maken hebben dat dit album juist nu wordt uitgebracht?

Taylor en May hebben in de zomer al een Amerikaans tourtje gedaan. Met Adam Lambert. Europa volgt.
Met de release van het 1974 Rainbow concert en dit zoveelste verzameld werk, kunnen ze weer even vooruit.
Apart is wel dat zij nu een concert starten met dezelfde insteek als 1974.
Procession als intro en dan aftrappen met Now I'm Here.
Zelfs Stone Cold Crazy en In The Lap Of The Gods ( revisted) werden weer gespeeld.

Wat nu tourt is geen Queen.....

Inderdaad, het is puur en alleen de naam Queen. Verkoopt natuurlijk ook veel beter. Maar Queen zonder Freddie en John is geen Queen. Beide heren waren essentieel voor de sound van de band.

Daar valt inderdaad over te discusseren lennon. Ze hadden beter door kunnen gaan als 50% Queen & Adam Lambert.
Maar ja, Queen verkoopt nu eenmaal beter.
De mannen kunnen nu eenmaal moeilijk afscheid nemen.

Natuurlijk zijn Taylor en May ook belangrijk geweest in het totaalplaatje. Muzikaal maar ook composorisch. Maar Queen is vooral Queen met Mercury en Deacon in de gelederen.
Ik heb met deze move ook wel wat moeite. Maar goed, daar is onderhand genoeg over gezegd.

En dan de tickets. ..als freddie er bij zou zijn... volledig terecht...maar een soort van tribute band voor die bedragen. .. Ok vind t nogal wat. ..
In 2004 ben ik ze ook gaan zien. Puur om t feit om nog iets van die magie mee te pikken...maar de magie was freddie... en die was er nou net niet bij helaas..

OK, deze cd staat er dus los van, iets voor de feestdagen ofzo lijkt me. Was al bang dat ze deze tracklist zouden gaan spelen.

Op zich ben ik blij dat de muziek van Queen nog in flinke concertzalen te horen is. Daarom ga ik er toch naar toe.

Pauls Rodgers + Queen... ik heb het twee of drie keer gezien, maar het was geen combinatie wat mij betreft. Dan vind ik die Lambert beter passen.

Maar nee. Het heeft niets maar dan ook niets van de magie die Queen in hun oorspronkelijke bezetting had.

'Let Me in Your Heart Again' (op de CD) is 'n prachtig nummer, fijn dat het tevoorschijn is gekomen. Hopelijk komt er ooit nog eens iets boven water..

Nummer 3 hadden ze van mijn mogen overslaan en het niet zo bekende 'Spread Your Wings' blijft echt geweldig.

Spread Your Wings was in 1978 nog net een top 20 hit in de Nederlandse Top 40. Vrij bekend nummer toch wel en zeker de videoclip waar de heren staan te blauwbekken in een sneeuwlandschap.

Tja... Wat moet je nou van de zoveelste verzamelaar (die aangekondigd was als album met nieuw werk! Maar daar heb ik me inmiddels genoeg over opgewonden) van je favoriete band vinden? Ik houd ontzettend van de muziek van Queen, dus daar hoor je me niet over klagen, ook niet bij deze verzamelaar. Maar die muziek kende ik al.
Nou ja... Het eerste nummer nog niet. Wat mij betreft een prima nummer wat goed in de traditie van de jaren 80 nummers van Queen past. Love Kills in balladvorm klinkt goed zonder de opsmuk van synthesizers. Maar een nummer wat ik al in een stuk of zes andere versies en mixen heb is natuurlijk niet nieuw. Het nummer met Michael Jackson kan me nog niet zo bekoren. Ik vind, net als anderen hier, de mix niet geweldig. Bij de samenzang is Michael duidelijk meer naar voren gemixt. Je kan dan trouwens ook heel goed horen dat Freddie gewoon een veel betere zanger is.

Tot zover de 'nieuwe' muziek. Die staat dus vreemd genoeg allemaal aan het begin van de cd. Dat komt natuurlijk een evenwichtige opbouw niet ten goede. Ik vind namelijk dat het bij een verzamel-cd gaat om opbouw en samenhang. Er zijn naar mijn idee altijd twee soorten doelgroepen, vanuit de platenmaatschappij gedacht, voor dit soort albums. Namelijk de fans die alles willen hebben ('helaas' behoor ik tot die groep) en het aanboren van nieuwe liefhebbers. Voor die laatste groep vraag ik me af of dit album (ik heb de dubbel-cd versie) nu werkt. Hoewel uit verschillende tijdperken nummers gekozen zijn, vind ik het maar een raar bij elkaar geraapt geheel. Dat heeft natuurlijk te maken met het gekozen thema van liefdesliedjes. Daardoor krijg je toch een bepaald soort nummers die voor mij geen representatief beeld van de groep geven. Het zijn dan namelijk logischerwijs meer de rustige nummers, terwijl Queen juist zo bijzonder was door de grote variatie in hun muziek.
Ook de opbouw snap ik niet helemaal. Er is bijvoorbeeld een blok van drie nummers van Innuendo achter elkaar. Maar op andere momenten lijken nummers volstrekt willekeurig achter elkaar gezet. En het idee om te eindigen op de tweede cd te eindigen met de pianoversie van Who Wants To Live Forever (die in de gewone versie de eerste cd beëindigd) ontgaat me ook enigszins.

Concluderend kan ik niet anders stellen dat de muziek dan wel goed is op deze compilatie, maar het toch op meerdere vlakken ernstig tekortschiet als goed geheel en representatief overzicht. Doordat het oorspronkelijk ook nog aangekondigd was als album met nieuw materiaal en het dat behalve 'Let Me in Your Heart Again' niet is, komt het voor mij niet boven de drie sterren uit.

De drie nieuwe songs zijn fenomenaal!
Met name de eerste twee, die een beetje in de stijl zijn van It's a Hard Life en The Game.

De derde song klinkt iets minder verrassend, maar een duet tussen twee van de grootste zangers ooit, en allebei ook al zolang geleden overleden, doet wel heel erg veel met me.

De rest van de plaat is opgezet (denk ik) om zoveel mogelijk ballads met piano achter elkaar te plempen.
Ik vraag me af of de compiler zich ervan bewust is dat John Deacon ook de nodige pianopartijen heeft ingespeeld (Spread Your Wings, You're Me Best Friend).
De rock-kant van Queen is grotendeels genegeerd, maar toch luistert het allemaal wel lekker weg.

The Game verrast wel degelijk, omdat deze mooi aansluit op de nieuwe songs, maar Love of My Life, Dear Friend, etc. zijn te zoet voor woorden, en uit hun context gerukt. Nevermore en Lily of the Valley zijn subliem maar horen beiden bij een drie-lui, dus ook uit hun context gerukt.

Ik snap alleen ook niet wat Drowse op de plaat doet. (doet Freddy uberhaupt wel mee op die song?). Zelfde geldt voor Long Away. Twee ijzersterke songs, waarvan ik de indruk heb dat er erg nodig een Taylor en een May song op de plaat moesten. Ik denk dat de songs nooit eerder op een verzamelaar hebben gestaan, dus misschien wel weer leuk dat de globale Queen-kenner deze songs ook eens krijgt te horen.

Ik moet ook zeggen dat ik nog niet eerder de remasters heb gehoord. Ik las dat het een verzameling is van 2011-remasters en ook wat 2014-remasters.

Daarbij is er wat aan de fade-outs en intro's geknutseld, wat een hoop songs toch nét even wat anders maakt. Voor de Queen-verzamelaar toch een leuk hebbedingetje.

En zoals ik al eerder zei: Love Kills en Let me In Your Heart Again zijn fenomenaal. Beter dan wat er op Made in Heaven is terecht gekomen.

Zeer vreemde opeenvolging van songs. Drowse, Long Away, Lily Of the Valley... ik zou het niet vezinnen. Voor de fans die al alles hebben totaal zinloos, als kennismakingspakket eveneens zinloos. Conclusie: zinloze compilatie.

Zinloze compilatie met twee waanzinnig mooie nieuwe songs en een interessante remix, ook veel remasterde songs. Inderdaad is de opeenvolging van songs nogal discutabel, maar dat zal ongetwijfeld wennen.

Ik ben blijkbaar de enige niet-cynicus.

Wat is DIT nu weer voor onzin....
houwesop.
Ik zag zelf weer een concert poster hangen (instant braakneiging)
Maar los daarvan, welke tamme idioot haalt het anno 2014 nog in zijn hoofd daar heen te gaan.

Wat is onzin?

En waarom is iemand idioot om Queen met Adam Lambert te zien?
Ga ergens de verveel uit hangen met je gekke opmerkingen.

Blijkbaar is er weinig te doen in Berlijn...

Schnee komt hier alleen te voorschijn om zijn gal te spuwen.
Zet wat leuks op man en schrijf een stukje.
Pfffff

Ik denk dat de gedachte is dat deze verzamelaar past naast Greatest hits 1,2 en 3. Als je die drie hebt en verder niets kan deze best wat toevoegen vind ik.

Ik vind het ook wel leuk dat de May en Taylor kant van Queen eens aan het grote publiek aan het licht komt.

Mensen die van Queen enkel een verzamelaar willen hebben zullen verrast worden door Long Away en Drowse of Sail Away Sweet Sister.

De enige twee songs die ik echt niet vind passen zijn Lily of the Valley en Nevermore, want die zijn zo uit hun verband gerukt, dat het een beetje nietszeggende songs zijn geworden.

De feestdagen komen er aan en als je echt niets meer kan verzinnen is een verzamelaartje altijd leuk. Toch is dit wel een mooie keuze van iets minder voor de hand liggende songs. De relaxmodus van Queen heeft me toch altijd wel getrokken en dit is dan zeker een leuke compilatie.

Als ik goed geteld heb staan negen songs van deze CD al op 1, 2 of 3. Ach ja, iedereen moet het zelf maar weten. Een beetje Queenliefhebber heeft alles al in huis.