Booka Shade - Movements (2006)

Eventjes voor de duidelijkheid,
Booka Shade is geen pure minimal house, het is eerder tech-house...

Dikke movements maken op deze oorsnoepklappers

Is volgens mij ook duidelijk een Sigur Ros-sample.

Verder; Wat een uberclassic! Het toegankelijke dancealbum bij uitstek; voor feesten, partijen, nachtelijke misdragingen en ochtenddauw. Melodietjes die ze zo uit de mouw lijken te schudden, een enge mate van effectiviteit! Jammer dat de opvolger zo'n verschrikkelijke sof was....Maar ja wat wil je als je zo hoog inzet!

Tot een maand geleden had ik hier nog nooit van gehoord. Maar na het lezen van wat recensies en reacties op MuMe moet ik geloven dat dit een klassieker is in het minimal techno genre?. Dat is dan een klassieker in een muzieksegment dat over een jaar of wat allesbehalve klassiek zal blijken te zijn. Net als drum 'n bass, happy gabber, triphop en al die andere varianten op dance en stuiterballenmuziek, slechts een heel klein voetnootje in de muziekgeschiedenis blijken te zijn. Dus dat "klassieker" kunnen we in het grote muziekgeheel misschien even een heel klein beetje downsizen? Zo...dat was mijn opening...je kunt nog afhaken

Wat we op deze Movements horen is dus kennelijk minimal techno? Nou, da's best dan. Dan weet ik vanaf nu dat minimal een ander woord is voor simpel. Want zo klinkt deze Movements over het algemeen. Regelmatig dacht ik dat mijn zoon weer eens met Magik Music maker, een software programmaatje van een paar tientjes, in de weer was geweest en zijn brouwseltjes onder de naam Booka Shade stiekem had uitgebracht. De Techno version van dat programma dan he...

Maar goed, ik kan hier als een ouwe zuurpruim moeiteloos een pagina of drie doorzeveren over muziek die natuurlijk helemaal niet voor vaders van middelbare leeftijd gemaakt is. Of ik kan bekennen dat bovenstaande wat mij betreft overeind blijft maar dat deze cd ook bewijs is dat simpel ook wel heel lekker kan zijn. Echt, de juichende kritieken kan ik niet plaatsen, maar wil met plezier toegegeven dat ik dit plaatje toch al diverse malen tot genoegen heb gedraaid. Voornamelijk in de auto, dat dan weer wel. Het leidt niet teveel af, echt concentreren op de muziek om te snappen wat er gebeurd is niet nodig en mijn kindjes worden er heel blij van. Het is gewoon wel lekker en, toegegeven, een prettig unheimisch sfeertje hangt wel als een waas over dit album. Ik kan me verder niet voorstellen dat ik dit over 10 jaar nog eens pak. Ook kan ik me niet voorstellen dat over 10 jaar iemand het ooit nog over dit album heeft. Maar voor nu, ach waarom niet..de zomer komt er weer aan. Overigens heb ik een versie met een live DVD. Ziet eruit als als een zeer vermakelijk avondje uit.

Verder kan ik liefhebbers van deze plaat van harte Musicians of the Mind van D.O.P. aanbevelen. Uit 1992 ! En da's wel een klassieker.

Ik ken het album niet maar vind het een vermakelijk stuk

Ik ben blij dat je dit kan waarderen, Rob, maar je recensie slaat toch wel een aantal keer de plank goed mis.

Ten eerste is dit geen minimal techno. Daarvoor zou ik verwijzen naar o.a. releases van Richie Hawtin en zijn M_nus-label, Ricardo Villalobos, James Holden etc. Dus stellen dat dit populair is door de minimal techno-hype, is incorrect.

Ten tweede, zo simpel is dit allemaal niet. Bij dit soort muziek komt het inderdaad niet echt op virtuositeit op instrumenten, maar het zo inelkaar zetten van beats, loops en melodieën dat het goed in het gehoor liggend, dansbaar geheel is. Als het echt zo simpel was geweest, waarom lukt dan maar zo weinigen om een album van deze kwaliteit te maken?

Ten derde, ik verwacht dat men het over 10 jaar nog steeds wel over deze plaat heeft. Wellicht niet in de mate waarin men het nu over elk nieuw album van Coldplay heeft, maar dat komt omdat het commerciële muziekformat zichzelf in stand houdt, waarbij dit muziek nauwelijks een kans krijgt. Dat het toch zo populair is, komt omdat gewoon een ijzersterk album is. Het is toegankelijk (overal waar dit gedraaid wordt, valt t goed), maar niet plat (wat 90% van de commerciële dancemuziek wel is), gevariëerd en bevat een aantal hele sterke tracks. Lijkt mij voldoende om het, iig in het genre dance, een klassieker te noemen.

Haah, dank je Titmeister voor je geheel correcte uiteenzetting!

Ik volg je mening helemaal. Ik ben het er niet mee eens, maargoed, over smaak valt niet te twisten.

Je opmerking m.b.t. Magik Music Maker valt wel even helemaal verkeerd. Nee, dan heb je er op dat gebied helemaal geen kijk op.

En zo simpel als het "lijkt" is het dus niet. Elk hihatje, clapje, effectje is tot in perfectie uitgebalanceerd. Dat onderscheid dit album met name van al die doorsnee prut die je verder veel voorbij ziet komen.

Iets wat mooi is, of goed, klinkt altijd simpel. Als je mooi voetbal ziet dan lijkt dat ook simpel, maar is dat ook zo?

En het is helemaal niet voor jongeren, ouderen etc gemaakt, gewoon voor iedereen die het kan waarderen.

Het mooie van dit album is dat het meteen al lekker klinkt, en hoe meer je het luistert des te meer je het nog gaat waarderen en gaat inzien hoe knap het in elkaar zit. En ergens weet je dat ook als je toch, ondanks dat het zo simpel is, het toch wel lekker vind klinken.

Ik vind de intelligentie ervan afdruipen eerlijk gezegd. Niet altijd een rechte lijn volgen, op de juiste momenten net de dingen anders doen, en dan toch af en toe die ontlading. Eentonig en toch ook zo veelzijdig. Simpel en toch complex. Ingetogen en opzwepend. Het zit er allemaal in en tekent hoe mooi dit allemaal in elkaar zit. En het klinkt gewoon heel puur. Waar het merendeel ten onder gaat aan een overkill aan effecten, is dit gewoon puurheid.

Ik daag je uit, wie dan ook, om zoiets in Magik Music Maker te maken Als het zo simpel was, dan waren er wel meer die met zoiets briljant simpel zou komen.

In mijn ogen ook een instant klassieker. Misschien niet voor iedereen, maar voor menig muziek fan wel.

Voor mij in ieder geval wel een klassieker, dit album. Booka Shade staat ook niet voor niets op 1 en 2 in mijn lijst van meest gedraaide nummers op last.fm

Heerlijk ontspannende muziek. De twee Duitsers verheffen hier het begrip elektronische muziek toch wel naar een hoger niveau en bewijzen dat dit ook doordachte en mooie muziek kan zijn. Spijtig dat Mandarine Girl hier zo verminkt is, de 8-minuten versie vind ik hun beste track. Heerlijke harmonieën, en het moment dat het thema voor het eerst wordt aangebracht is magisch.

Bedankt voor de toelichting. Laten we het er op houden dat ik zonder al teveel kennis van dit deel van het muziekspectrum mijn gevoelens heb neergepend. Tis dan ook vooral mijn waarheid en die mag je in dit genre gerust met een korrel zout nemen

heerlijk albumpje waar je heerlijk in kan weg dromen; wat inmiddels al meerdere malen gebeurt is!

Wat is Mandarine Girl toch ongelooflijk lekker wanneer hij keihard gedraaid wordt!

Movements is waarschijnlijk mijn favoriete electro-plaat. Ik heb nog twee extra nummers trouwens, 'Shimmer' en 'Hide and seek in geisha's garden', die toch wel een mooie extra vormen. Een rustig sfeerplaatje schijnbaar, dat ideaal is om op de achtergrond te spelen, maar dat hier en daar toch wel erg dansbaar uit de hoek kan komen ('In White Rooms') en enkele fantastische melodieën herbergt. Minpuntjes zijn het erg zwakke 'Take a Ride' en 'Lost High', en met de koptelefoon is het ook wat te eentonig.

Ik moet hier eens achter gaan zoeken. De liedjes die ik ken zijn alvast top, nu de rest nog checken . Jammer genoeg zijn de cd's die ik al tegengekomen ben verschrikkelijk duur.

Dan zoek je verkeerd; of je hebt weinig geld - bij amazon.co.uk GBP 4,87 (new) + 1,79 voor verzending oftewel totaal ca 7,80 euro.

Beiden misschien . Nee maar ik zag deze cd al langer in de cd winkels waar ik regelmatig kom liggen, en de cd zat ook al enkele jaren op mijn verlanglijstje. Het probleem was dat de prijzen veelal tegen de 18 euro ofzoiets aanlagen. Vorige week heb ik hem dan uiteindelijk zien liggen voor 8 euro in de Bilbo en heb ik hem maar gekocht . Maar nu blijkt dat ik voor 20 cent ben afgezet

Hele fijne plaat. Lekker melodieuze muziek zonder teveel poespas erin. Mandarine girl en Body language zijn echt classics.

Vandaag aangeschaft! ken een paar losse nummers hiervan ( in white rooms en mandarin girl) maar voor de rest ben ik nog een booka shade-maagdje. ben benieuwd.

Deze stond al heel lang op mijn verlanglijstje en nu dus eindelijk gekocht. Ik had het album natuurlijk al eerder beluisterd, maar nu zit het voor het eerst in mijn CD-speler.

En mijn mening erover wordt nogmaals bevestigd: deze plaat is gewoonweg geniaal. Het is op zijn minst de beste house-plaat die ik ken misschien wel één van de beste elektronische albums die er volgens mij ooit gemaakt zijn.

De reden is simpel: alles hierop is gewoon perfect. Ieder bliepje, iedere bastoon, iedere noot, ieder effectje, ... ze vallen allemaal exact op hun correcte plaats en ik durf gerust zeggen dat er op het ganse album geen enkele noot is die mij irriteert. De manier waarop deze plaat "af" is, kan ik gerust indrukwekkend noemen.

Diep respect. En qua score krijgt deze plaat van mij makkelijk de volle zwier: 5 sterren.

Knaller van een album Sfeervolle, gebalanceerde dance die inderdaad weinig tot geen missers bevat.

is dit deel van een soort alternatieve dance stroming? samen met lindstrom, fennesz, luomo, paul kalkbrenner, ricardo villalobos, trentemoler, herbert, dr lektroluv?

In ieder geval wel een stijl die ik persoonlijk prima te beluisteren vind. Ging/gaat wel een beetje buiten de grote Sneakerz/Sensation adorerende dancemassa om, ja, hoewel lang niet alles als 'ongankelijk' te kenschetsen is. Deze cd sowieso niet.

In de periode waarin deze uitkwam had je bovengemiddeld veel leuke nummers binnen die er-nét-buiten-vallende categorie. Qua meer recente varianten kom ik o.a. via internetzender Paris One Reverse en Tocadisco's Tocacabana-mixen aan m'n trekken (dit voor mensen die van zoiets houden).

Deze cd ligt hier nog ergens in huis, onder andere Mandarine girl vond ik destijds erg leuk. Erop dansen deed ik niet, ik heb deze voornamelijk met de ogen dicht en op de bank liggend beluisterd. Hij is inmiddels stof aan het verzamelen maar misschien moet ik hem daar binnenkort eens onderuit halen.

Dat zou ik zeker doen Zeer genietbaar schijfje maar erop dansen doe ik ook niet echt! Zowiezo ligt mijn interesse qua dance & electro meer bij laidback luisterplaatjes dan op de "meestampers" om het zo te zeggen en daar is deze Movements een mooi voorbeeld van.

Tsja Fennesz staat ongeveer evenver af van Dr. Lektroluv als Joni Mitchell van AC/DC. Wel is het zo dat er eigenlijk al sinds eind jaren '80 diverse dancebewegingen geweest, die zich vooral afspeelden in het underground/clubcircuit en waarvan de uitwassen maar zeer af en toe doordrongen tot de mainstream. Midden jaren '00 had je eigenlijk 2 parallelle bewegingen daarin: de elektro (met artiesten als Justice, Fischerspooner, Boys Noize en Dr. Lektroluv) en de minimal techno / micro house (met artiesten als James Holden, Nathan Fake, Ricardo Villalobos en Luciano). Gevoelsmatig hoort Booka Shade eerder bij die tweede stroming, al hebben ze wel een redelijk op zich staand geluid.

Daarnaast is er eigenlijk ook sinds eind jaren '80/begin jaren '90 een stroming in de electronische muziek die elementen van de dancemuziek gebruikten om 'luistermuziek' te maken. Dit heet IDM (Intelligent Dance Music) en is vaak wat complexer en minder mainstream dan de gewone dance-muziek. Tot deze tak behoort Fennesz, maar uit jouw lijstje hebben Lindstrom en Trentemoller ook zeker dingen gedaan die als IDM beschouwd kunnen worden.

Ik hoop dat mijn uitleg je wat verder heeft geholpen.

IDM: een uitermate verwarrend en onduidelijk label - de wiki erover staat vol onzin en creërt alleen nog maar meer verwarring.

Zo wordt James Holden ook getypeerd als IDM; werd Depeche Mode ook wel eens als zodanig aangeduid en zie ik namen verschijnen die gewoonlijk weer als EBM worden getypeerd. Imo is IDM een US-term en daar begrijpen ze in de regel weinig van Europese muziek ("dreampop" is nog zo'n onhanteerbaar, nietszeggend label).

Tobin wordt ook als "IDM" getypeerd - in mijn beleving ben je een knap intelligente danser als je meer dan 4 coherente dans moves kan maken op Tobin.

De paring van Bookashade met ATM, Boratto en Villalobos (de laatste net fff iets minder) - daarin kan ik me wel in vinden - miminal zei je toch?

Mwa, kan uit ervaring vertellen dat je prima kan dansen op Amon Tobin - voor zover je mijn spastische bewegingen dansen kan noemen natuurlijk. Verder is IDM per definitie (ondanks de naam) niet gericht op de dansvloer, maar juist meer als luistermuziek. Dat is het kaderhaakje waaraan je wat mij betreft het subgenre kan ophangen


Zou het eerder micro house noemen, maar terminologiegemierenneuk daargelaten zitten bovengenoemde artiesten wel redelijk in elkaars schuitje; al is het albumwerk van Trentemoller weer wat killer en rustiger dan dat van de andere 3.

In aanvulling op vorig bericht: Verleden week een herkansing gegeven. Pakte me helaas niet zoals 'ie dat in 2006 deed, ondanks dat ik nog steeds hoor dat het behoorlijk goed in elkaar zit allemaal. De muziek kwam nu killer op me over dan dat 'ie dat destijds deed. De relatief bekende nummers blijven wel leuk.

Er zijn dingen die (enigszins) in die richting zitten die me meer raken, al betreft dat doorgaans losse nummers ipv gehele albums, en dan kan ik díe beter opzetten.

Met dit schijfje ga ik binnenkort een bezoeker van Marktplaats of de tweedehandshoek van Bol heel gelukkig maken, denk ik.

In White Rooms