MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Television Personalities - Mummy Your Not Watching Me (1982)

mijn stem
3,57 (7)
7 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Whaam!

  1. Adventure Playground (3:03)
  2. A Day in Heaven (4:42)
  3. Scream Quietly (4:14)
  4. Mummy Your Not Watching Me (3:10)
  5. Brian's Magic Car (3:57)
  6. Where the Rainbow Ends (3:44)
  7. David Hockney's Diaries (6:46)
  8. Painting by Numbers (3:27)
  9. Lichtenstein Painting (3:14)
  10. Magnificent Dreams (2:59)
  11. If I Could Write Poetry (5:08)
totale tijdsduur: 44:24
zoeken in:
avatar
woggle
-If I Could Write Poetry- briljant

avatar
Apart dat deze een stuk minder hoog gewaardeerd wordt dan de 1e en 3e.
Aparte plaat, nou ja die kwamen er in 1981 wel vaker.
Moeilijk te plaatsen en dat is wel mooi eigenlijk: psychedelisch, wat weg van the Chills, XTC, Kinks, Felt, ook wel wavey
Heerlijk

avatar van RonaldjK
4,0
Over het debuut van Television Personalities was ik best enthousiast. Ik omschreef het als "lo-fi gitaarliedjes met de wortels in de jaren '60 beat". Die jaren '60 zijn gebleven maar nu zou ik er de benamingen garagerock, psychedelisch en 'voorafschaduwing van jaren '90-Britpop' aan willen toevoegen.
De plaat stond tot vandaag te boek als uit 1981 stammend, dank aan CHIEP voor de correctie. Het stamt namelijk uit januari 1982. Klein verschil misschien, maar zo staat op op de juiste plek in mijn afspeellijst.

Met opener Adventure Playground lijkt de groep wel verwant aan The Fall, A Day in Heaven knipoogt nadrukkelijk naar de jaren '60 en Scream Quietly heeft met z'n zanglijn en sobere toetsenlijn zowel jaren '60 beat als new wave in zich. Het kan allemaal. Door het vette Engelse accent (is dit Cockney, de groep kwam immers uit Londen?) van titelnummer Mummy Your Not Watching Me klinken de Television Personalities zowel authentiek als melancholiek, waarbij de baslijn soms vals lijkt - en toch klopt het.

En zo gaat het door, verschillende invloeden alsof je de oudere broers van de gebroeders Gallagher van Oasis hoort musiceren. In alle charmante lulligheid werkt het goed, getuige Brian's Magic Car met z'n retropiepjes (ook in '82 al zeer nostalgisch) en Where the Rainbow Ends dat naar Woodstock en The Byrds geurt.

Kant 2 begint via de bijna zeven minuten van David Hockney's Diaries met Amerikaanse garagerock en psychedelica als belangrijkste ingrediënten. Vervolgens gaan we gedurende twee nummers schilderen: beatinvloeden in Painting by Numbers en de sfeer van 1968 in Lichtenstein Painting.
Het orgeltje keert terug in Magnificent Dreams om gevoelig af te ronden met liefdeslied If I Could Write Poetry.
Bijzondere muzikale keuzes voor een album dat in 1981 werd opgenomen, versterkt door de holle, galmende productie die opvallenderwijs af en toe opzettelijk z'n echo verliest. Er wordt gespeeld met stijlen én productie. Stronteigenwijs in de goede zin des woords.

Daarmee rond ik de new wave van januari 1982 af. Ik kwam van Hüsker Dü en hun debuut Land Speed Record en alvorens naar februari over te stappen, ga ik eenmalig terug naar 1981 en het debuut van Opposition, eveneens uit Londen.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 06:51 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 06:51 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.