Kayak - Cleopatra - The Crown of Isis (2014)

Voorlopig de laatste Kayak met Edward Reekers en Cindy Oudshoorn. Ben erg benieuwd.

Weer historisch en episch, volgens mij ga ik dit wel gaaf vinden net als Merlin - Bard of the Unseen.
Tel daarbij op dat ik Reekers' stem wel mag en Heerink een beetje een grijze muis vind.

Verrassend, bestaat deze groep nog? En, spelen ze live nog zo oorverdovend hard als in de jaren zeventig?

Ooit gezien (een jaar of 10 geleden ongeveer) in een klein zaaltje met Bertje ' Juli, Juli'. Speelde wel hard, maar verdomd goed !

Zeker benieuwd naar dit album ! Reekers is een top zanger en deze band heeft zeer kwalitatieve muzikanten op Nederlands Top Niveau !

Er komen hier twee gastzangers op voor. Naast de bekende drie - Edward Reekers, Cindy Oudshoorn, en Rob Vunderink - komen ook Martin van der Starre en Alexander van Breemen wat zingen. Geen idee wie dat zijn, maar hopelijk voegen ze wat toe aan de pret.

Voegt in ieder geval wat toe aan het operagehalte!

The Crown of ISIS. Het zit ze ook niet mee met die titel.

Klinkt lekker. Deze gaat wel vaker beluisterd worden...

Kayak is nu op tournee. Ga zelf op 27 december te Leeuwarden. Helaas ook laatste keer met Edward en Cindy. Dit album ga ik nog halen. Benieuwd...

Zoals vanouds weer een ijzersterk album van Kayak op maar liefst 2 cd's. Ton Scherpenzeel hoopt stiekem op een rock opera. Cindy en Edward zien dat volgens mij niet zitten en stappen eind van het jaar uit de band. Ik ben benieuwd waar dit op uitdraait. Edward zal zeker gemist worden want hij is 1 van de beste Nederlandse zangers en er kan er maar 1 Ruthless Queen zingen!

en dan het plaatje onder de hoes met allemaal tanks en afweergeschut (Alpha Wars??). Prima zo!!

Eens kijken of deze morgen ook bij Blokker ligt als ik daar het 'nieuwe' 'Floyd' album ga zoeken.

Gedownload, maar nog niet beluisterd. De score houdt ook nog niet over zie ik.
Ook ik denk erover om 28 december naar Kayak te gaan in Zoetermeer. De laatste keer dat is ze gezien heb is in 1974....

Achgossiemenou, Kayak! Volgens mij heb ik daar nog ergens een single van liggen.

Het album is vandaag eindelijk binnengekomen. Met mijn naam in de linernotes. Daar doe je het voor. Binnenkort maar eens rustig voor gaan zitten.

Cool! Waar heb je dat aan verdiend?

Ik zou nu graag een opschepperig verhaal willen ophangen, maar helaas geen van zulke grotesque verhalen. Het was slechts een perk van de crowdfundingscampagne Met mij hebben nog zeker vijftig anderen het genoegen

leuke plaat van Kayak...moet er nog een beetje aan wennen.

Lijkt het nog op een (recent) eerder uitgebracht album van Kayak?

Ik zit momenteel midden in mijn eerste luisterbeurt, maar ik vind dat het toch heel erg op zichzelf staat als album. Natuurlijk is het herkenbaar post-Heerink Kayak, maar ik denk niet dat je hier een buil aan zult vallen als je dat geluid kan waarderen. Zitten veel Oosterse invloeden in en dan niet van die cliché loopjes zoals bij progmetal vaak het geval is.

Ik ben niet echt in de bui om nu een lange recensie te schrijven, hoewel dit album het zeker waard is. Ik vind dit simpelweg het beste Kayak-album sinds Merlin 2003. Ongelooflijk hoe elke muzikant toch zijn eigen stempel heeft gedrukt op het Kayakgeluid. Edward Reekers en Cindy Oudshoorn overstijgen zichzelf met krachtige vocale prestaties; Scherpenzeel verbaast ons weer door wederom verfrissend uit de hoek te komen in composities en flitsend qua solo's; Hans Eijkenaar is toch een geweldige drummer die wat extra's toevoegd; Jan van Olffen is niet meer weg te denken met dat fretless bass geluid; en natuurlijk is het gitaartandem Vunderink/Vergoossen een absolute meerwaarde. Vooral Vergoossen (je herkent hem uit duizenden) weet me in te pakken met zijn vele solo's en krijgt zelfs een shredmomentje op het einde van 'Queen of Kings'.

Het enige wat me een beetje tegenstaat is de productie, die gewoon wat dof is qua bastonen. Dat was helaas ook al zo bij Anywhere But Here, dus het zullen gewoon de productie van Hans Eijkenaar zijn die niet zo aan mijn smaak voldoet. En Rob Vunderink valt nu toch echt door de mand als zanger. De nummers waar hij op zingt, namelijk 'Setting Things Straight' en 'Matters of the Heart', klinken al wat misplaatst qua stijl, maar zijn stem is zo verouderd en zwak geworden vergeleken met 'Branded' uit Merlin 2003. Jammer. Als achtergrondzanger is hij overigens nog steeds van grote waarde. De gastbijdrage van Martin van der Starre is wel zeer te waarderen overigens.

Om het kort te houden is dit een heel uitgebouwd concept met kleurvolle thema's waar Kayak soms zelfs weer teruggrijpt op de prog van weleer zoals op 'Tarsus' of 'Actium'. Ik denk dat iedereen die Kayak een warm hart toedraagt dit gewoon moet proberen. Heb gehoord dat de eerste oplage al uitverkocht is, dus dat zegt wat.

Ik heb hem dan ook maar besteld

Scherpenzeel c.s. moeten maar hopen op een trouwe schare aan fans, die nog bereid zijn om dik in de twintig euro neer te leggen voor een (dubbel-)cd. Dat doe ik nog zelden, voor Kayak ben ik evenwel bereid een uitzondering te maken.

Ik blijf toch ook altijd maar hopen dat de aanschaf van een cd blijft aanzetten tot nieuwe productie.

In een eerder stadium had ik overigens al eens de single Celopatra-The Crown of Isis gekocht. Twee jaar geleden of zo iets.
Het nummer duurt 7:38 maar het lijkt er op dat ik het niet meer terug vind in de tracklist. Staat het nummer uiteindelijk helemaal niet op de cd of vergis ik mij daarin?

Het nummer is opgesplitst in She Rules My World en The Crown of Isis. En wat gepolijst natuurlijk

Toch twee mooie tracks dan op voorhand. Als de rest van de cd met dat niveau kan meekomen is het een geweldig album!

IK heb gisteravond een optreden van Kayak gezien (in Dordrecht) waarbij ze voor het overgrote deel nummers van dit album speelde . In wezen een rockopera. Indrukwekkend spel van de heren en Cindy is imponerend. Het lijkt me op dubbelcd wel echter teveel van het goede.

Het is een machtige cd, een enorm epos. Mooi geschreven, mooi uitgevoerd en mooie songs over het algemeen. Het is geen makkelijke kost maar dat zijn we de laatste jaren ook niet meer van Kayak gewend.

Ik wil er alvast wel van zeggen, dat meesterbrein Scherpenzeel één van de weinigen is geweest in de scene in de afgelopen 40 jaar die eigenlijk nooit enig water bij de wijn heeft gedaan. Het ene Kayak albums is iets lichtvoetiger dan het andere, dat kan nog.

Maar eigenlijk is hij inzake Kayak compromisloos. Goed, Cleopatra is een gecompliceerd, ingewikkeld album, vol met symfonisch en orkestraal "geweld" dat bij beluisteren veel eist van z'n luisteraars. Je kunt gewoon niet zeggen iets te gaan doen en daar een muziekje bij op te zetten en dan van het niveau Cleopatra.

Je moet hier echt voor gaan zitten, het in je opnemen en dan concluderen dat band en luisteraar een ware slag met elkaar hebben geleverd. Een gezamenlijke slag, daar niet van. Maar Scherpenzeel maakt het zichzelf, band, luisteraar niet gemakkelijk. Als je er van houdt is het verder geweldig. Maar om de waarheid te zeggen is het vooral bestemd voor de doorgewinterde Kayak fan.

Dit is geen album waarmee je doorbreekt naar het grote publiek. Je pleziert er wel je vrij kleine kring van toegewijde fans mee. Maar het is ontdaan van elke commerciële insteek, het sluit niet aan bij de muzikale tijdgeest en de lengte ervan maakt het nog minder toegankelijk.

Maar voor mensen zoals ik, die alles van Kayak wel in huis hebben en inmiddels ook wel wat gewend zijn, is het prachtig.

Scherpenzeel, daar begon ik mee, houdt dus zijn rug recht, maakt het zichzelf ook niet gemakkelijk. Eerlijk gezegd toont het een waar vakmanschap, een werkwijze, waar menige topband, gelauwerd of niet, nog heel wat van zou hebben kunnen opsteken, de afgelopen 30 jaar.

3,5*** na een keer of vier luisteren.

Misschien teleurstellend en misschien wordt het nog een halfje meer.

Mijn punten van kritiek zijn uiteindelijk: te hoog gehalte aan musical/theater achtige songs en te weinig symfo. Album duurt te lang. En uiteindelijk blijf ik er bij dat Max Werner de beste zanger van Kayak ooit is geweest.

Het is een heel lastig album te beoordelen, vooral omdat het echt veel tijd slurpt om het goed te beluisteren. Ik heb uiteindelijk Letters from Utopia en Nostradamus er nog maar eens naast gezet en beluisterd. Dat zijn toch de albums uit dezelfde hoek als Cleopatra en ook dubbele cd's.

Maar die andere albums vind ik beter.

Mocht Ton Scherpenzeel aan mij nog eens vragen, wat zal ik eens? Dan luidt mijn antwoord een album van maximaal 45 minuten, mooi symfonisch, met enige vaart en met aandacht voor (klassieke) gitaar, akoestisch en elektrisch. Een enkele popballad. Laat ik het van het type Close to the fire noemen.

En ik zou zorgvuldig een nieuwe zanger uitkiezen.

Geheel mee eens. Een halfje meer voor de moeite in ieder geval. En daarna maar hopen dat Kayak weer een echte progband wordt en weer wat meer teruggaat naar de inventieve beginjaren. Dat is het enige wat nog open ligt. En met de aanstaande bezettingswissel zou het bovendien meer kansen kunnen scheppen.

Wat ik begrepen heb is dat Ton Scherpenzeel juist meer van dit soort rock opera's wil gaan maken. Denk dat het verleden in het verleden zal blijven.

God beware me...