Jett Rebel - Hits for Kids (2014)

Matig talent, het spijt me, maar wat je ook van zijn muziek vindt, je kunt deze knul gewoonweg niet wegzetten als een "matig talent". Tekstueel niet de sterkste, akkoord. Maar muzikaal zeker een van de grootste talenten die Nederland ooit heeft gehad. Mensen die anders beweren kan ik niet serieus nemen.

Nou mensen, schieten maar

Aan de ene kant heb ik zoiets van: laat die gozer lekker doen waar hij zin in heeft, wie zijn wij om zo keihard te oordelen over muzikaal talent dat wij zelf ontberen. Maar aan de andere kant: kan iemand hem even terugfluiten en met beide benen op de grond zetten? En Giel en Matthijs ook snel een halt toeroepen deze artiest nog verder te hypen? Ik moet wel zeggen dat zijn muziek soms erg catchy is en de gitaren lekker klinken. Echter, de teksten zijn gewoon niet goed genoeg. Het lijkt wel alsof hij van elke gedachte een liedje heeft gemaakt. En daarbij een vertaalboekje heeft gebruikt. Ik kan me overigens niet voorstellen dat als je 150 shows in een jaar doet er nog even een goed album naast kunt schrijven. Dat is naar mijn mening ook niet gebeurd. Talent? Dat toch wel. Maar laten we het (nog) even niet groter maken dan het is.

Mee eens. Grootste talent wat Nederland ooit heeft gehad, is in dit stadium schromelijk overdreven.
En hij heeft goed geluistert naar allerlei grootheden. Dat maakt niet uit. Jatten is van alle tijden, maar het is onzin om hem nu al een op een voetstuk te plaatsen.
Een jaar of 5. Dan praten we verder.

Ik vind hem enorm overschat!

Natuurlijk kan ie leuk spelen, enzo.. maar zo bijzonder vind ik het allemaal niet. Ook na het beluisteren van dit album blijf ik bij die mening!

titel is overigens zeer gepast..precies wat het is naar mijn idee. Enige positieve aan dit album is dat Kids later hun weg vinden naar de goede richting van muziek

Zwaar overschat en enorm gehyped, en als dit hét talent van Nl moet zijn, zegt dat genoeg over de rest....

Is die papagaai op de hoes ooit van Herman Brood Geweest?
Zat zeker nog een flinke lading van dat witte spul tussen de vleugels.

Dat is het dus.......... Brood is terug !!! Maar nu als Jett Rebel. Incl. Gaai.

Ik zag hem gisteren live bij de opening van de Museumnacht. Naast het gegeven dat hij de aandacht in zijn eentje niet wist vast te houden, werd vanwege de eenmansuitvoering zonder de Rebelliaanse muzikale omlijsting de aandacht extra naar de tekst geduwd. En die teksten zijn nu eenmaal niet zijn sterkste punt.

Als ik zelf een liedje in elkaar zet, ben ik vooral bezig met de muziek en de vocale arrangementen. Teksten zijn voor mij een soort van noodzakelijk kwaad, maar ik doe mijn best om er wat van te maken.

Ik denk dat dit voor Tuinstra exact hetzelfde werkt. Wanneer hij speelt zit hij er volledig in en kun je bij vlagen zien wat een geweldig muzikaal talent hij is. Maar teksten zijn voor hem duidelijk secundair. Tuurlijk, je kunt niet op elk vlak uitblinken, maar hij neemt soms dermate stroperige frases in de mond die ik niet zou durven opschrijven. Of hij moet er meer tijd en concentratie insteken - wat met zijn overduidelijke ADHD waarschijnlijk geen optie is - of hij zou een tekstschrijver in de arm moeten nemen, want zijn teksten doen de soms geweldige muzikale omlijsting gewoonweg tekort.

Aan de andere kant; deze jongen komt net kijken. Geef hem een paar jaar, ik denk dat er nog veel briljante muziek in deze Rebel zit.

Potentie heeft ie zeker. Maar hij is nog jong. De levenservaring op ten duur kan tekstueel wellicht ook bijdragen.
Denk dat alles nog moet groeien. Zijn muziek zal meer een eigen indentiteit moeten krijgen.
Inderdaad eens kijken op lange termijn.
Ik vind in dit stadium dat je er nog niet al te veel over kan zeggen.

Niet zo afgunstig en klein Hollands een talent gelijk weer de grond in boren. Bovendien is 23 jaar niet te jong. Tegenwoordig zijn alle oude rock helden 70 plus, dus de norm is wel wat verschoven.
Jeff Rebel heeft heel veel passie en energie in zijn kleine lichaam zitten, is passie en hartstocht niet de essentie van Rock and Roll. Teksten? Leuk hoor een goede tekst, maar voor een goede tekst lees ik liever een goed boek.
Eén van mijn favoriete nummers heet You, dat woord wordt constant herhaald, en zwingen dat het doet. Teksten moeten niet worden overschat.

You, die van Ten Sharp?

Nee joh.... , George Harrison.

niet mijn ding deze jongen kan toch veel meer
jammer ik verheugde mij op deze cd

Deze plaat is zeker goed! Het nummer Dance underneath the Sheets is mijn favoriet. Al jaren ben ik een groot Prince liefhebber en tot mijn verbazing zie ik in sommige nummers de eigenzinnigheid van deze grootheid naar voren komen. Natuurlijk kan en mag je ze niet in één adem noemen maar deze jongen is een groot talent. Jett Rebel mag van mij in de luwte zichzelf verder ontwikkelen. Vraag of eerder verzoek aan NL om deze jongen niet te vernietigen met té veel commercieel geweld

Elke vergelijking met Prince gaat enorm scheef. Enige is dat hij liefhebber is van zijn muziek en dar hij daardoor is geïnspireerd. Hierdoor zie ik dat veel Prince fans ook geïnteresseerd zijn in jett rebel, maar deze Prince fan dus niet

Het is een beetje Prince zoals Prince op z'n laatste albums: ene oor in en andere weer uit. Soms eigenlijk gewoon vervelende nummers. Dance Underneath The Sheets is dan wel weer een betere kopie.
Opvallend dat ik de naam Queen nog niet ben tegengekomen hier, want die komt ook vaak bovendrijven in mijn beleving.

Gek genoeg pakt de flow van dit album me ietwat beter dan de EP's en teksten kunnen mij meestal niet veel schelen dus dat neem ik totaal niet mee in een beoordeling.

Absoluut een mannetje om in de gaten te houden maar voorlopig is dit toch minder goed dan alle hotemetoten in Nederland ons willen doen laten geloven. De EP's vond ik niet veel, dit pakt me ietsje beter maar het is en blijft maar net aan.

Ik ga ook eens luisteren. Benieuwd wat dit mannetje al kan/nog niet kan (gelieve door te strepen wat van toepassing is). Want de meningen zijn verdeeld. Een vreemde vogel volgens mij, zag ik hem niet een keer bij DWDD langskomen? Een tikje gehypet. Maar wie weet zeggen we over vijf jaar wel dat je op Hits For Kids al kon horen dat hij veel in z'n mars had.

@lennon: deze prince liefhebber ook niet. een vergelijking gaat volledig mank. De laatste worp van prince is van veel betere kwaliteit dan dit knip en plakselwerk. ps. het engelse taalgebruik van prince is ook ietsje beter dan dat van de heer rebel

Een groot liefhebber van Mars/Venus, maar het geluid op dit album is iets te minimalistisch. Ik mis het geflirt met rock/funk, dat schuift een beetje naar de achtergrond. Tyrannosaurus Rex is het hoogtepunt(je).

Ik ga volgende week live luisteren en dan zal blijken of ik Jett R. serieus ga nemen of niet.
En die constante vergelijking met Prince: die promoveerde pas op zijn 3e album van muzikaal toptalent naar vernieuwend, baanbrekend genie.

Oh, dan zal Jelte over een jaar of 8 ook wel de plaat van het deccenium maken

In eerste instantie was ik onaangenaam verrast. Was namelijk diep onder de indruk van Jett Rebel's optredens op televisie. Echt één en al energie, performance en muzikaliteit.
Daardoor waren de eerste paar tracks van het album even doorbijten, omdat het juist kleine ingetogen liedjes zijn. Maar na twee keer luisteren ben ik weer net zo onder de indruk van deze artiest.



Een opname is voor hem blijkbaar iets anders dan een optreden. En ook hier is hij origineel, ongrijpbaar en muzikaal. Mooie meerstemmige zang, vreemde wisselingen en een mengelmoes van stijlen en sounds die soms aan de sixties doen denken, maar ook aan de de zeventien en eighties. Maar net als het retro begint te lijken doet hij weer iets waardoor het een eigen geluid krijgt. Hij schuwt clichés niet, maar ik meen daar soms ook ironie in te horen (zoals het klassieke 'cha-cha-cha'-slot van Sister. Het einde van Hold You lijkt op een technisch foutje, maar ook dat zou best eens bewust kunnen zijn. Kortom een album dat verrassend is, en interessant genoeg om grijs te draaien.

Jammer dat de Free Record Shop niet meer bestaat, daar zou Hits for Kids namelijk in de bak tussen Kinderen Voor Kinderen en K3 belanden.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Jett Rebel - Hits For Kids - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Er wordt inmiddels al ruim een jaar lang overdreven druk gedaan over Jett Rebel, het alter ego van de Haagse muzikant Jelte Tuinstra.

Jett Rebel bracht tot dusver twee aardige, maar zeker niet opzienbarende of ook maar enigszins onmisbare, EP’s uit en kreeg in De Wereld Draait Door het afgelopen jaar meer exposure dan welke muzikant dan ook, wat hem zeker geen windeieren heeft gelegd.

Ik vond de optredens van Jett Rebel in DWDD persoonlijk niet zo bijzonder en stoorde me nogal aan de, al dan niet door geestverruimende middelen opgewekte, leegheid in de interviews. Het kwam op mij allemaal nogal nep over en ik hou niet van nep. Ook de lyrische commentaren van Matthijs van Nieuwkerk en de zijnen droegen niet bij aan een positief oordeel.

Ik was dan ook van plan om met een hele grote boog om de man’s debuut, Hits For Kids (de titel belooft al niet veel goeds), heen te lopen, maar als serieuze popjournalisten het gaan hebben over het grootste talent van eigen bodem aller tijden en muziekliefhebbers er op de diverse fora als tegenreactie blind op gaan inhakken, word ik toch nieuwsgierig en beschouw ik het bijna als mijn plicht om er ook iets over te zeggen.

Inmiddels heb ik Hits For Kids een aantal keren beluisterd en ik weet nog steeds niet wat ik er van moet vinden. Duidelijk is dat Jett Rebel heel goed heeft geluisterd naar een aantal grootheden uit het verleden. Het oeuvre van Prince kent hij ogenschijnlijk op zijn duimpje, maar ook de soloplaten van Paul McCartney zitten op detailniveau in het geheugen van Jett Rebel. Een fraaie selectie andere relevante platen uit met name de 70s en 80s maakt het referentiekader compleet.

Hits For Kids opereert vooral binnen de kaders van de pop en rock. De invloeden uit de funk, die op de vorig jaar verschenen EP’s nog prominent aanwezig waren zijn naar de achtergrond gedrongen. Dit betekent overigens niet dat de vergelijking met de muziek van Prince minder relevant is geworden, want de naam van Prince is bij mij nog altijd de naam die het meest opduikt bij beluistering van Hits For Kids.

Hits For Kids bevat 14 songs en duurt alles bij elkaar ongeveer drie kwartier. Na die drie kwartier stel ik me keer op keer dezelfde vragen: (1) hoeveel echt memorabele popliedjes heb ik gehoord? (2) hoeveel echt nieuws heb ik gehoord? (3) hoeveel goede ideeën heb ik gehoord.

Keer op keer moet ik concluderen dat ik geneigd ben om op de eerste vraag "nul" en op de tweede vraag "niets" te antwoorden. Een groot deel van de songs op Hits For Kids blijft uiteindelijk niet echt hangen en borduurt objectief beschouwd wel erg nadrukkelijk voort op muziek uit een ver verleden. De vergelijking met Prince doet anders vermoeden, maar als ik Prince hoor, hoor ik niet Prince in zijn beste jaren. Hetzelfde geldt voor de McCartney die ik soms hoor.

Het lijkt genoeg om Hits For Kids genadeloos af te serveren, maar daar is Hits For Kids van Jett Rebel weer te goed voor. Het antwoord op de derde vraag levert immers een onwaarschijnlijk groot getal op. Hits For Kids is een plaat die bijna overloopt van de goede ideeën, verrassende wendingen, mooie loopjes, flarden van briljante refreinen en flarden van in potentie geweldige songs.

Een muzikant die met zoveel goede ideeën op de proppen kan komen is een bijzondere en bijzonder getalenteerde muzikant. Een muzikant die al die ideeën weet te verpakken in perfecte popliedjes die ook nog eens weten te vernieuwen is een muzikaal genie. Daar zit nog een hoop ruimte tussen, maar je moet ergens beginnen.

Een muzikaal genie is Jett Rebel nog lang niet, maar dat geeft ook niet. Prince had ooit zes jaar nodig om van het dramatisch slechte For You bij Purple Rain uit te komen en ook McCartney moest eerst een paar jaar in een bandje spelen voor hij een geweldig solodebuut kon afleveren. Jett Rebel heeft de tijd en moet vooral niet te vroeg pieken en zijn kruid verschieten. Prince maakt inmiddels al een jaar of 20 middelmatige platen en dat gun je een genie niet.

Het betekent wel dat ik nu ben opgescheept met een plaat van momenten, maar wel bij vlagen geniale momenten. Hits For Kids is daarmee geen echte krent uit de pop, maar het is wel een plaat die je steeds weer wilt horen wanneer je eenmaal gegrepen bent door de betere momenten op de plaat. Het blijft echter ook een plaat die twijfels of op zijn minst vragen oproept. Ik ben er nog lang niet van overtuigt dat Jett Rebel er in muzikaal opzicht toe doet of gaat doen. Ik geef Jett Rebel voorlopig het voordeel van de twijfel. Mijn echte oordeel volgt na de altijd zo moeilijke tweede plaat. Erwin Zijleman

En dit is zijn 2e plaat.

hmmmm.... fijn dat je JelTe nog wat de ruimte geeft. kan een eind met je oordeel over deze plaat meegaan.
maar in de slipstream zeg je zaken over Prince waar ik het pertinent mee oneens ben.

en als je dat op persoonlijke titel zegt ("ik vind de eerste van Prince dramatisch" of "naar mijn smaak blinkt Prince al twintig jaar niet meer uit") soit, maar als stelling vind ik dat deel van je recensie (zeker ook omdat het geen meerwaarde heeft in je beoordeling van JR) aanmatigend.

zit wat in, neem ik mee

Opmerkelijke passage in de bovenstaande recensie: '... als serieuze popjournalisten het gaan hebben over het grootste talent van eigen bodem aller tijden en muziekliefhebbers er op de diverse fora als tegenreactie blind op gaan inhakken...'

De schrijver impliceert naar mijn mening teveel dat serieuze popjournalisten geen muziekliefhebbers zijn en vice versa. Totale onzin, waar haal je het vandaan? Als ik, (pop)journalist, geen muziekliefhebber was geweest, dan had ik hier niets te zoeken.
Als de auteur dan ook nog eens een uiteenzetting gaat houden over hoe die wel niet over Prince denkt (terwijl je eerder nog 'vraagtekens ' zet bij de relevantie van Prince met Jett Rebel en zijn werk), dan schiet die zijn doel echt helemaal voorbij.
Kortom, te weinig duiding en teveel poespas in deze opgeblazen opinie over dit album.

Nee, dit is zijn eerste plaat.
Venus & Mars is een compilatie van twee EP's en een 'los' nummer.

Dit is een verkeerde interpretatie. Ik impliceer niets. Ik constateer alleen dat zowel muziekjournalisten als muziekliefhebbers op de fora zwaar overdrijven.

Verder vergelijk ik Jett Rebel met het mindere werk van Prince, ik zie niet wat daar mis mee is, maar goed.

Maar laten we het over de plaat hebben. Mijn conclusie: veel goede ideeën, geen memorabele songs, geen vernieuwing. De rest staat er alleen omdat ik van MusicMeter hele recensies moet kopiëren in plaats van alleen linken.