AC/DC - Rock or Bust (2014)

mss mindere nummers maar toch altijd wel typisch AC/DC? dezelfde sound hebben ze toch altijd wel gehad? Ik ken overigens niet al hun albums, heb er maar een stuk of 5 in bezit...

Jazeker weer die typische AC/DC sound.

Zeker een typisch AC/DC album, maar over het geheel wel bovengemiddelde kwaliteit. Alleen de opener en afsluiter en zeker de middelste song zorgen ervoor dat ik er geen 4,5* aan kwijt kan.

Favoriet op dit moment: Baptism by Fire en Rock the Blues Away.

Als je dit album hoort zou je denken dat AC/DC altijd zal blijven bestaan. Maar hoewel het ook zonder Malcolm kan, zijn afwezigheid zet je toch serieuzer aan het denken.

Rock or Bust is in ieder geval nog een welkome aanvulling op de discografie. Het strafste is wel de stem van Brian Johnson. Zo schreeuwen al die jaren en nog altijd geen sleet op. Ongelofelijk.

Na minstens 8 luisterbeurten ben ik toch wel redelijk blij met deze plaat. Toch te weinig hoogtepunten om een 8 (4*) te krijgen, maar wel veel plezier. Wel mooi dat het album expliciet opgedragen is aan Malcolm en op een zijn gitaar naast die van Angus staat met een mooi bovenschrift: In rock we trust! Als fan vanaf 1977 bezorgt me zo'n foto meer kippe(n)vel dan ik had gedacht. Van mij had dat beeld de voorkant mogen zijn. Als titel voor het album ook aardig en passend geweest, maar die titel heeft Meniketti ooit al gebruikt! En AC/DC mag alleen zichzelf kopieëren (vergelijk Hard Times en Money made (Black Ice) eens!).

Rockt wel weer lekker hoor!
Nooit echt een fan geweest van AC/DC maar het is altijd wel een soort van troost dat zulke bands nog steeds aan de weg timmeren.
Jammer hier te lezen van die gitarist.

Wat een bemoedigende berichten hier allemaal over de nieuwe AC/DC ! Als het goed is ligt ie straks op de deurmat, ik ben benieuwd!!

Gewoon gaan met die banaan. Na een keer luisteren kan ik zeggen dat hij heerlijk binnen kwam. Niet te hard en af en toe en goede blues sound. Even afwachten of hij mijn rolatielijst inkomt.

Ik vind het een lekkere plaat.

Misschien is de totale speelduur wat weinig.

Ideaal voor in de auto

Ik vind het eigenlijk allemaal middenmoot wat de band laat horen. Het luistert lekker weg maar zo enthousiast als de reacties hierboven kan ik er niet van worden.
Desondanks fijn om de band weer te horen. Na alle copycatbands van afgelopen tijd is het goed dat de meesters weer terug zijn. Wat mij betreft wel op automatische piloot en geen spannende tracks. Rock The House en Baptism By The Fire zijn mijn favorieten. Dogs Of War trouwens ook maar het nummer moddert wat aan tegen het einde.

ik had er niet meer op gerekend dat er nog een album van ac/dc zou uitkomen maar dus toch nog.

En wat voor een album, het knalt de speakers uit, en wat voor mij het belangrijkste is, is de perfecte lengte van de speelduur. Rond de 35 minuten is echt perfect vind ik, en gelukkig geen overbodige rotzooi om een cd maar compleet te vullen.

En ook erg belangrijk vind ik dat brian erg goed klinkt, niet die rare galm erin vanwege een matige productie of een schor klinkende brian.

Van dit album ga ik de komende tijd veel plezier beleven.

4* geef ik na 2 luisterbeurten zowiezo al.

Vandaag lag ie dan op de deurmat: de nieuwe cd van AC/DC. Gekocht op basis van Play Ball en Rock or Bust. Tja, wat moet je ervan zeggen? AC/DC = AC/DC al 40 jaar lang. Geen band die zo "hetzelfde" is gebleven in al die tijd. Soms met een wat mindere plaat (b.v.Flick of the Switch) , soms met een (veel) betere plaat (b.v. Back in Black of If You want Blood...). Gelukkig is een behoorlijk deel (erg) goed.
Deze nieuwe plaat klinkt dus gewoon als... AC/DC. En lekker dat het klinkt.......


Oja....na 1 luisterbeurt 3,5*, maar dat kan best nog wel wat meer worden.

Klinkt net zoals al zijn voorgangers... 100% AC/DC. Ik hou wel van verandering maar bij AC/DC zou dit enig 'wenkbrauwengefrons' teweeg brengen. Het was een plaat waar ik vol ongeduld op zat te wachten... en de mannen hebben me niet op mijn honger laten zitten. Lekker rollende plaat waar ik met plezier een 4 aan geef!

PS: ik vind hem beter dan Black Ice...

Na 6 jaar weer een werkje van AC/DC en deze valt zeker niet tegen Luistert heerlijk weg en waar Black Ice misschien iets te lang was, is deze mij weer wat te kort. Play Ball vind ik tot op heden misschien het minste nummer; Dogs of War en Miss Adventure spreken me op dit moment het meeste aan. Voor mij is dit in ieder geval de beste sinds Ballbreaker. 4 sterren.

Ja, dames en heren, vanaf vinyl klinkt het weer allemaal errug lekker hoor! En zeer vermeldenswaard: wat een coole hoes! Als je de hoes beweegt, knalt AC/DC uit elkaar.
En er zit ook nog eens een fraai fotoboek in de gatefold hoes + de cd. Zo doe je dat dus.

En kijk eens naar de score (3,7*), mocht je twijfelen: dit is de beste AC/DC plaat sinds Back In Black. In Rock We Trust.

hmm, het korte van het album vind ik geen probleem, het luistert lekker weg en ik zet het album op replay. Inderdaad is dit een beter album dan Black Ice. Dogs of war en Baptism by fire zijn nu de favorieten

Na een paar halve liters Grolsch best ok, maar het is en blijft liftmuziek in vergelijking met een Powerage.

Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat de relatief hoge score vooral wordt beïnvloed dor de honger die er altijd nog naar een nieuwe AC/DC is. En die honger had ik ook. En materieel is de honger bevredigd, het album is daar! Leuke hoes, 11 nieuwe nummers, veel onbedoelde en ongewilde aandacht door de situaties omtrent Malcolm (triest) en Phil (dom). Maar daarmee is het nog geen topplaat geworden, voor 4* of meer mag er best één onvergetelijke riff op staan. En die heb ik nog niet gehoord (ja, ik heb wel geluisterd, tot nu toe dagelijkse dosis) Lekkere stampers en goed geproduceerde meezingers, super voor in de auto en duurt niet te lang. Dat was het dan.

Voor hun harde bluesrock van het allerbovenste plankje in de AC/DC-keuken neme men een volledige portie Powerage, van een geluidsdrager naar keuze. In zijn geheel en hard afspelen, om daarna versuft en nog nazwetend van het meebangen en springen op Kicked in the teeth, vast te moeten stellen dat lekkerder dan dit er wel niet meer zal zijn.
Neem Rock or Bust op een andere dag tot u, u eet toch ook niet op 1 dag in een sterrenrestaurant om daarna bij een willekeurige fastfoodketen vast te stellen dat het eigenlijk net zo lekker is?

@riesj68 : Ik sluit me aan bij je stelling dat de relatief hoge score komt door de honger naar een nieuwe AC/DC. Het is allemaal wel oke, maar nergens springt er iets uit, helaas. Brian zingt goed, maar dat drumwerk van Phil.... ook al staat AC/DC voor recht-toe-recht aan, hier en daar een roffeltje of een afwijkende klap op de toms bijv., had de monotone drumpartijen wat kunnen opsieren.
Ik moet wel zeggen dat er een aantal lekkere loopjes op staan, waarbij de bas ook lekker mee doet. Play Ball en Emission Control vind ik de beste nummers.

Kort, maar krachtig: precies wat voor AC/DC!
Na het album meerdere keren beluisterd te hebben moet ik zeggen dat ik toch weer best tevreden ben over dit album. De mannen laten horen dat ze na al die jaren nog prima mee kunnen draaien. Lekkere, korte rocknummers met veel blues invloeden. De korte speelduur zorgt ervoor dat ik dit album de laatste tijd regelmatig beluister, want het luistert wel erg lekker weg.
Niet vernieuwend of bijzonder, maar nog altijd zeer degelijk werk van deze oude rotten.

Kort album maar typisch AC/DC. Brian zingt (schreeuwt) weer zoals vroeger.
Goede nummers, nergens echt uitschieters. Ik vond Black Ice net iets beter, meer catchy riffs.
Goede vervanger voor Malcolm ook trouwens.

En nu maar hopen dat ze op 5 mei 2015 niet teveel van Rock or bust spelen. Alhoewel, lang kan het dan niet duren
Benieuwd wie de drumpartijen voor zijn rekening gaat nemen, ik hoop op een verzoening met Phil.

Lekker, op het fietsje naar de Gelredome!

Het nieuwe album betekent vooral veel voorpret voor de tour die komen gaat. Altijd een feest, dus wie ze nog niet heeft gezien, het loont de moeite! Niks Bust in 2015, Rock!! Kaarten voor Nürnberg, München en Köln zijn binnen! Of tenminste, "verbindlich reserviert" via Eventim. Voor Gelsenkirchen even wachten tot woensdag, nog geen veldkaarten beschikbaar. Kaartjes net over de 100 euro en extreem hoge verzendkosten, maar goed, we zijn binnen! Dan is Gelredome een koopje!
Rock The House!

riesj68: ik heb wel kaarten voor Gelsenkirchen. Er waren ook staanplaatsen beschikbaar, mogelijk waren ze op? Jij gaat 'gewoon' minstens vier keer?!

Ik zet trouwens Rock or Bust in mijn jaarlijstje voor Musicmeter. Een beetje gitaargeweld in die soms wat te verantwoorde lijst kan nooit kwaad.

west Ik dacht dat het nog wel zou lukken om 9.15, maar alleen staanplaatsen tribune nog beschikbaar. En ja, minstens 4 keer, als het lukt vaker! Een of twee keer echt vooraan om alleen maar te feesten, en de rest op een klein beetje meer afstand voor het totale plaatje. Alleen tribune komt niet bij me op. Kon als jongen van 10 nog niet naar de Rijnhal, dus pak nu alles mee wat kan. En in Duitsland zijn ze flink populairder dan hier, dat zag je wel toen ze samen met de Stones speelden.

En vooruit, al heb ik niet de hoogste score, er mag inderdaad wel wat gitaar in de jaarlijst, ik doe mee!

Ik ben een beetje verbaasd over sommige reacties op o.a. dit forum , maar ook elders op internet.
Al meer dan 30 jaar ben ik ac/dc fan , maar om een lang verhaal kort te houden. Het is lang geleden
dat ik de hockeystick van achter het schot vandaan heb moeten halen:). Met andere woorden dit is een heeeeele goede plaat geworden met magistrale riffs. Beetje geintroduceerd op black ice (b.v. langere stille momenten tussen de akkoorden) en perfectioneerd op deze plaat. Ook de cliche woorden aan het eind van een zin , maar ook de klemtonen/timing daarvan en het extra riffje zullen bijdragen dat veel van deze nummers zullen uitgroeien tot ware ac/dc klassiekers uit de Brian Johnson periode , vergelijkingen met begin jaren 80 lps is niet echt fair(dan maakt geen een band meer een goede lp b.v. maiden , saxon , metallica enz.. ) en AC/DC uit de Bon Scott periode was een totaal andere band. De productie is ook top. Ik vind b.v. Flick of the Switch ook een hele goede lp , als met mij vele andere ac/dc fans/verzamelaars , dit ter info. Ok, terug naar de plaat. Got some rock and roll thunder had er wel af gekund , rock the blues away is mijn inziens ook wat te slap (als ook Shook you all night long:) Emission control is een groeier en de na na na's zijn ze vergeven. De rest van de plaat is echt van de bovenste plank en een nummer als b.v. 'sweet candy' is nu al een ac/dc klassieker. De tijd zal het leren , maar Black ice is niet half zo goed als deze super plaat. Ik geef geen score op musicmeter , maakt me ook niet uit , maar ik had 5 sterren gegeven of hadden jullie een nog betere plaat verwacht?? Die hebben jullie ook , maar dan over een poosje.......

En nog een 0,5je erbij.

He,he, ik zie het al voor mij als dit album die inderdaad "verantwoorde lijst" zou aanvoeren, prachtig toch

'Gewoon' vet op nummer 1: dat zou inderdaad mooi zijn. Maar ja, het is al mooi als 'ie de lijst haalt. Vorig jaar is het trouwens ook gelukt met Black Sabbath.

Bij mij staat ie er ook in in ieder geval!