Metal Church - Blessing in Disguise (1989)

Dit vond ik echt een kraker in mijn metalperiode! Buitengewoon goede metalplaat, met prima nummers, soli en stem. Eigenlijk geen zwak nummer te bekennen. Nummers 4 en 5 waren bijzonder goed kan ik me herinneren. 4*

mee eens

draai um nu

wat gedateerd maar metal church had een behoorlijk vet geluid in die tijd

Opnieuw een topalbum na het David Wayne-tijdperk met als nieuwe zanger Mike Howe: over het geheel iets langere nummers met nog altijd de voor Metal Church typische riffs en solo's.

Herinnert zich iemand nog de video voor "Badlands"?

Met deze zanger is Metal Church er iets op achteruit gegaan t.o.v. de eerste twee werkstukken. Maar de zware sound is nog steeds aanwezig en nummers als Fake Healer, Badlands en The Spell Can't Be Broken mag ik nog graag horen. Hierna ben ik destijds wel afgehaakt.

Hm, "The Human Factor" heeft nochtans ook nog zijn goede momenten: The Final Word, The Fight Song. Na "The Human Factor" ben ik destijds afgehaakt.

minpunt van deze plaat is dat het net klinkt alsof de zanger ergens in een of andere kelder staat te zingen , maar de opnameaparatuur en de band zelf op zolder

enigszins op te lossen met het wow effect op mijn mediaplayer

De zang heeft veel weg van Rob Halford vind ik ook van die enorme uithalen soms.Ook heel erg melodieus vind ik deze muziek,en het klinkt lekker heavy ook,sommige riffs klinken een beetje op Metallica,er was ook een nummer die mij een beetje deed denken aan het nummer Of Wolf And Man van Metallica,het begin dan, goed album.

reetegoeie plaat is dit toch, had er weer eens zin in

een nummer als Anthem to the Estranged

respect!!

Sekers, heb de clip toegevoegd! Blijft een vette plaat!

Thanks! Duke op zijn bas door de woestijn, blijft een heerlijk zicht!

Twintig jaar geleden ook al gekocht en ik heb geworsteld met de transfer van zanger: David Wayne out en Mike Howe (ex-Heretic) erin. Ook stapte gitarist Kurdt Vanderhoof in de achtergrond en liet het voorplan aan gitarist John Marshall, hij bleef echter componeren voor Metal Church. Volgens mij is John Marshall nog gitaarroadie van James Hettfield van die andere groep geweest en heeft hij hem zelfs eens op een toer als gitarist vervangen toen James zijn arm had gebroken, dacht ik.
Na twee klassiekers in mijn belevingswereld was het even wennen, het haalt het niet bij de twee voorgangers maar ik vind dat er meer aandacht aan dit album mag worden geschonken. Het heeft zijn kwaliteiten, toen al en nu zeker met de huidige thrash revival. Bestaat hiervan een remaster, want het geluid op mijn versie (CD Elektra / Asylum Records 9 60817-2 uit 1989) vind ik toch tegenvallen: eerder hol dan vol. Nummer zeven It’s a Secret klinkt zelfs abominabel in mijn oren. Het uitstekend drumwerk van Kirk Arrington komt voor mij tevens onvoldoende uit de verf, zeker zijn cymbalen, ik hoor ze bijna niet of het zou slijtage aan mijn trommelvliezen moeten zijn.
Absolute uitschieters zijn voor mij Badlands (geweldige song en video), The Spell Can’t Be Broken en It’s a Secret (ondanks het geluid). Nummers die mij niet meer zo bevallen zijn Anthem to the Estranged en Rest in Pieces (tot aan de versnelling toch). Uw bijzondere aandacht wordt tevens gevraagd voor drummer en bassist, respectievelijk Kirk Arrington en Duke Erickson.
Er is nog iets speciaals met de hoes maar ik ben te luizig om mijn oude Aardschokken te raadplegen, het heeft te doen met één of andere speciale fotografie-techniek, iets van “in negatief trekken”. Wie het weet, mag het natuurlijk zeggen. Een vier, uit nostalgie, uit respect en vooral voor de kwaliteit.

Nou ja - na de berichten bij het eerste album heb ik vandaag de rest van de cd's ook maar even uit de kast getrokken en ik sluit me wat betreft 'Blessing in Disguise' volledig bij Sir's mening aan. Het is een prima cd, net wat melodieuzer en minder chaotisch / frenetisch dan zijn voorgangers, maar helaas met een wat tegenvallende productie. Het klinkt voor mij wat droogjes en brengt de energie die de band bezit niet voldoende over. Ik denk trouwens dat één van de redenen van het niet echt doorbreken van de band ook zit in de wat vreemde bandsituatie - bandleider Vanderhoof zet idd een stap terug en ook Wayne verdween volledig uit beeld (maar werd vervangen door eveneens uitstekend zingende Howe) - en dat waren toch wel de twee boegbeelden van Metal Church.

Verder dus ook voor mij nog altijd een uitstekende cd. Er staat niet echt een nummer op dat ik skip moet ik zeggen - maar favorieten zijn het geweldige Fake Healer, Badlands, The Spell Can't be Broken en Anthem to the Estranged. Toch nog dik een 4, en dankzij de prima songs nog altijd een klasse beter dan 'The Human Factor' (die overigens ook niet 'slecht' is - maar alleen wat meer ... 'doorsnee'?).

De productie kan veel beter, maar eigenlijk vind ik het ook weer niet echt een probleem. Er is wel wat raars mee. Fake Healer hakt er bijvoorbeeld direct heerlijk in. En dat voor een relatief mid-tempo song als opener. Het is een geweldige meebruller waarop nieuwkomer Mike Howe direct kon laten horen wat hij in huis heeft. Bij het daaropvolgende Rest in Pieces (April 15, 1912) heb ik het idee dat de mix ineens zachter is geworden. Ik heb ermee leren leven.

Metal Church klinkt volwassener en probeert iets complexer te zijn. Dat lukt ook best met het geweldige Badlands en de (soms wat langdradige) ballade Anthem To The Estranged. The Spell Can't Be Broken en It's A Secret zijn weer iets eenvoudiger van aard en zorgen derhalve voor de balans. Nieuwkomer Mike Howe levert een prima job. En de songs zijn best boeiend moet ik zegeen. De overrompelende klasse van het debuut wordt uiteraard niet bereikt, maar Blessing In Disguise zou ik zeker niet links laten liggen.
The Human Factor trouwens ook niet.

Heerlijk album van Metal Church met een aantal prachtige nummers. Ze klinken hier inderdaad een stuk volwassener en zijn ook zeker gegroeid. Vooral Badlands vind ik geweldig. De productie is wat dof, maar zeker niet vervelend. Goede plaat met een goed debuut van zanger Howe.

Vind deze eigenlijk wel iets beter dan het debuut.

Andere zanger maar wederom een prima album! De strot van Mike Howe bevalt me uitstekend trouwens. Technisch een betere zanger dan Wayne. Ik heb Fake healer altijd een wat merkwaarige opener gevonden. Niet omdat het een minder nummer is (integendeel) maar meer qua tempo. Je verwacht zo'n nummer niet snel als opening van een album.

Ontdekt met het nummer Fake Healer. Geweldig krachtige metalsong is dat toch. Sindsdien fan van Metal Church. Toen Mike Howe de band verliet was het wel over met de sterke platen.
Mike Howe heeft trouwens ook nog een hele sterke cd gemaakt voor zijn Metal Church periode met de band Heretic (cd heet breaking point). In het straatje van Metal Church.

De edit-knop zit toch altijd gevaarlijk dichtbij de quote-knop

En nog eens even nakijken nadat je geëdit hebt is natuurlijk nergens voor nodig.

Breaking Point ken ik niet. Die ga ik eens opzoeken. We hadden vroeger van Heretic wel de EP Torture Knows No Boundary in huis, maar dat was gene vette.

Hehe ja blijkbaar wilde ik even een statement maken ofzo. Ik zal het niet meer doen mensen.

Mike Howe terug achter de microfoon las ik! Ben benieuwd...

Dat nieuws verraste me enigszins. Maar vind het tegelijkertijd ook wel logisch. Zo slecht was de periode Howe helemaal niet.

Nee alles behalve vind ik!

Fantastische plaat met naar mijn mening de definitieve lineup (geweldige show op Dynamo, iemand?). The Human Factor is ook nog zeer de moeite!

Het nieuwe album met Howe wordt overal zo goed ontvangen. Kan aan mij liggen, maar wordt er niet echt warm van. Jullie?

Tjonge de recensies hier zijn lovend. Op een of andere manier dit album helemaal gemist (in '89 met heel andere dingen bezig) maar ga het absoluut luisteren.
Waarschijnlijk blaast een album als dit de laatste XI omver. Kijk en dat bedoel ik nou.

maar weer ff opgezet; het blijft een super CD ehh ja de productie had wat beter gekund.

Naar aanleiding van het optreden in Iduna, anderhalve week geleden, toch maar dit album op CD besteld. Mike Howe vind ik persoonlijk wat beter dan wijlen David Wayne en dat Kurdt Vanderhoof zijn plaats overdroeg aan John Marshall kon me ook niet deren. Blessing in Disguise is toch wat minder rechttoe rechtaan dan The Dark en met name de tijdsduur valt op: veel lange nummers. Allemaal wat complexer in opzet en dat pakt goed uit. Die afsluiter heb ik altijd wat gewoontjes en weinig bijzonder gevonden en het instrumentale It's a Secret niet meer dan leuk. De rest is allemaal klasse, kan niet zeggen dat Fake Healer en Badlands er met kop en schouders bovenuit steken; daarvoor is de rest te goed. Heb een 2018 heruitgave uit de Music on CD-serie: classic albums available again on CD. Nu maar hopen dat ze The Human Factor ook opnieuw uitbrengen.

Ik had in de agenda staan om richting Iduna te gaan voor de op z'n minst interessant te noemen package van Armored Saint en Metal Church. Het lot bepaalde echter anders en ik moest helaas verstek laten gaan. Later begreep ik van iemand die er wel geweest is dat Mike Howe het erg moeilijk had qua zang. En weer iets later dat hij dus ziek was en de complete resterende tour is gecanceld. Voor mij persoonlijk een kleine pleister op de wonde maar jammer en doodzonde natuurlijk!

Was tegen mijn verwachting in vrij druk in Iduna en dat ik Metal Church mooier vond dan Armored Saint, was ook tegen de verwachting in. Ik vond Mike Howe goed bij stem maar zeer regelmatig, bij langere instrumentale passages, zat hij aan de zijkant van het podium in de rust met een flesje water. Erg veel optredens zou Armored Saint niet verzorgen. Lijkt me meer een zeldzaamheid om te zien dan Metal Church.