Within Temptation - Enter (1997)

Restless is erg goed!!! De rest is ook voldoende!

Dit debuut had ik eigenlijk nog nooit beluisterd. Valt niet tegen, moet ik zeggen, al zijn de songs wel aan de langzame en slepende kant. Alles zit degelijk en verzorgd in elkaar, maar ik hoor de band liever wat vlotter en meer uptempo. Afgezien daarvan, weinig mis mee.

Mother Earth was twaalf jaar geleden mijn kennismaking met Within Temptation (ik zal niet de enige zijn geweest). Een tijdje nadat ik uitgeluisterd was op dat album, leende iemand me Enter.
Dat album beviel me destijds heel aardig. Als ik het nu vergelijk met albums als Velvet Darkness They Fear, Lake of Sorrow, of voor mijn part Mandylion, dan is het nog steeds een heel aardig album. Ook niet meer dan dat. Sharon den Adel’s stem klinkt hier goed, wellicht iets te nadrukkelijk, maar haar zang weet me niet tot het eind van de plaat te overtuigen. George Oosthoek’s grunt is degelijk, maar niet erg gevaarlijk, en er is te weinig interactie tussen beide zangers om het contrast tussen zang en grunt goed uit te laten komen. Muzikaal vind ik het album verder best goed in elkaar zitten. Dat kan niet voorkomen dat Enter een album is dat ik niet vaak draai.

3,5*

Deze cd gekocht n.a.v. een hele positieve recensie in de Aardschok van Robert Haagsma. Geweldige cd, en voor mij ook hun enige cd die er toe doet.

Als je alles zou moeten aanschaffen wat Haagsma een 8,5 gegeven heeft....

Maar moet toegeven dat ik dit altijd een best aardig album gevonden heb. Het kleurt nog lekker donker, t.o.v Mother Earth en later werk.
De zwakke schakel zijn de grunts van Robert Westerholt. (Of is het gabber Piet?) Man man, wat komt die altijd geforceerd en vooral gemaakt stoer over.