menu

David Crosby & Graham Nash - Whistling Down the Wire (1976)

mijn stem
3,27 (28)
28 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Polydor

  1. Spotlight (2:51)
  2. Broken Bird (2:44)
  3. Time After Time (2:32)
  4. Dancer (4:51)
  5. Mutiny (4:45)
  6. J.B.'S Blues (2:41)
  7. Marguerita (4:13)
  8. Taken at All (3:08)
  9. Foolish Man (4:30)
  10. Out of the Darkness (4:24)
totale tijdsduur: 36:39
zoeken in:
Ozric Spacefolk
Op mijn zoektocht naar nieuwe, goede folkbandjes, toch maar uit armoede deze plaat op gezet.

Ik wist niet dat ik deze nog niet had gerate. Ik vind het een echt lekkere country/folk/roots plaat.
Ik verbaas me eigenlijk een beetje over de lage eindscore, maar dat doe ik wel vaker op deze site.

Ozric Spacefolk
Vreemde regels hier op de site. Moet de artiest niet gewoon Crosby Nash zijn?

avatar van Stijn_Slayer
3,5
Hoor hier eigenlijk weinig country en helemaal geen roots.

Ozric Spacefolk
Stijn_Slayer schreef:
Hoor hier eigenlijk weinig country en helemaal geen roots.


In mijn beleving is dit een pure country/roots/folk plaat. Beetje Americana, maar wel van de gladde soort. Een echte studio-plaat.

avatar van Stijn_Slayer
3,5
Meer gepolijste westcoastpop. Bij roots denk ik echt aan authentieke producties en instrumenten (mandoline, banjo, gitaren waarvan je hout bijna kan ruiken). Inderdaad echt een studioplaat, dat is de spontaniteit niet ten goede gekomen.

Ozric Spacefolk
Volgens jouw beschrijving ben ik een echte rootsmuzikant.

Maar ik zeg al snel roots als het ver weg staat van popmuziek en danspasjes. Dat de productie nogal vol en gepolijst is, neemt niet weg dat de songs lekker authentiek over komen. De composities dan.

Bij Westcoastpop, denk ik aan Fleetwood Mac en Steely Dan.

avatar van Stijn_Slayer
3,5
Ik zou deze plaat ook zo in hetzelfde rijtje als Fleetwood Mac durven zetten, al zijn Crosby & Nash als je ze terugbrengt tot de essentie veel meer folkies dan FM. Die essentie is hier te veel verloren gegaan, als je het mij vraagt.

Ozric Spacefolk
Ja, dat las ik in je recensie.

Ik ben persoonlijk niet zo vies van goede pop, met goede pop bedoel ik dan ook goede pop.

Zo is bijvoorbeeld Al Stewart ook van epische folkrock afgebogen naar gelikte pop, en dat werkt prima voor mij.

Deja Vu ken ik bijvoorbeeld ook, en is een superbe plaat, en veel rauwer dan deze, en toch vind ik deze plaat prima werken.

avatar van musician
4,0
Hooguit dan wellicht het witte album van Fleetwood Mac, het eerste met Lindsey Buckingham en Stevie Nicks.

Beide bands getuigen uiteraard van een goede smaak

Toch is het gitaarspel van Buckingham (zeker later) moeilijk met C & N te rijmen. Ik ben benieuwd, wat Crosby zou vinden van Lindsey en andersom.

avatar van Stijn_Slayer
3,5
Ja, de witte en ook Rumours wel. De productie doet ook een hoop wat dat betreft.

Gast
geplaatst: vandaag om 20:31 uur

geplaatst: vandaag om 20:31 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.