Crosby - Nash - Whistling Down the Wire (1976)

Deze heb ik op LP, omdat ik 'm niet op CD kan vinden. Klinkt niet slecht, maar ik denk dat ik 'm nog een paar keer moet horen. 'Taken At All' is sowieso een goed nummer, maar ik heb het gevoel dat dit meer Nash's album is dan Crosby's. "Wind On The Water" (1975) en het eerste Crosby & Nash (1972) album waren in ieder geval beter. Op "Crosby & Nash Live" (1977) is Crosby helaas wat minder bij stem, maar ook die plaat is een aanrader. "Whistling Down The Wire" is het minste wat ik van de 2 samen gehoord heb. Tot nu toe 3.5/5

Deze heb ik ook op lp, maar het kan me na meerder draaibeurten, toch niet boeien, in de verkoop dan maar.

Ik mag de cd graag weer eens onder de aandacht brengen, zij het niet het beste werk van de heren. Beetje traag welliswaar, maar toch nog met genoeg kwaliteit. Geen CSNY niveau, dat dan weer niet. Schrijf ik cd? Ik draaide nog tot voor kort de oorspronkelijke musiccassette (heeft ook ooit nog bestaan jongelui) maar ik heb de fragiele tape inmiddels ingebrand op een cd. De geluidskwaliteit druipt er weer van alle kanten af, zo zie je maar weer. Waarom dit dan weer niet regulier op cd is verschenen...........

Toch best een aardige plaat. Broken Bird begint nogal slecht, maar is toch wel een erg goed nummer, evenals Time After the Time.

Spotlight is nogal standaard en vrij saai, Dancer vind ik een dom nummer hoewel de harmoniezang wel erg mooi is. Mutiny is ook niet veel soeps.

J.B.'s Blues is dan wel weer een mooi nummer. Marguerita is ook oke.

Taken at All is het hoogtepunt van dit album en is misschien zelfs wel hun allerbeste nummer! Foolish Man is een beetje te sloom en de begeleiding is te eentonig, Out of the Darkness vind ik ten slotte niet echt origineel. 4 goede nummers, 2 slechte, en de rest is middelmatig. Ik heb hem voor 6 euro op LP gezien, maar dit is nou echt zo'n album waarbij een cd fijner is omdat je dan makkelijker nummers kan skippen. Afijn, 3*

Inmiddels, nadat ik deze wat vaker gehoord heb, waardeer ik hem wel meer. Ik vind elk nummer nu wel goed, maar toch mist het nog steeds dat beetje extra's om 4* te geven, al zit het er niet ver vandaan.

Leuk trouwens hoe ze de James Bond theme in 'Marguerita' gebruikt hebben.

Toevallig deze gisteren nog gehoord, maar ik vind 'm juist een stuk minder goed dan voorheen. 'Broken Bird', 'Marguerita', 'Taken At All' en 'Out Of The Darkness' zijn goede songs, en ook 'Spotlight', 'Mutiny', 'J.B.'s Blues' en 'Foolish Man' zijn best aardig. 'Dancer' is dan weer een misser. Misschien ligt het aan de productie, maar ik vind het album als geheel niet prettig klinken. Er is ook geen enkel album van CSNY of solo dat ik zo vaak heb moeten luisteren voordat er eindelijk eens iets bleef hangen. Wat mij betreft niet veel beter dan "Long May You Run" van Stills & Young uit hetzelfde jaar. Ook daar waren de songs best goed, maar de uitvoering en afwerking ervan een stuk minder.

Het eigenlijk vrij saaie 'Time After Time' is trouwens een leftover: Crosby had deze al in 1974 geschreven en speelde deze ook tijdens de CSNY reunietour (bijv. tijdens het concert in het Wembley stadion).

'Taken At All' is trouwens nog mooier in de CSNY versie, te vinden in de CSN box set uit 1991. De favoriete CSNY opname van Nash.

Nog mooier? Kan dat dan?

Zal eens zien of ik die box kan downloaden, als die box echt de moeite waard is moet ik er misschien toch maar voor gaan sparen.

Ik heb een hekel aan het downloaden van muziek, dus naar mij moet je misschien niet luisteren, maar als je 'm koopt, krijg je er in ieder geval een heel mooi boekje bij met een biografie, discografie en quotes & fotos van CSN.

Downloaden haat ik ook, doe het alleen zodat ik op m'n gemak kan horen of het de moeite waard is een bepaalde cd te kopen. Lijkt me een hele mooie box, maargoed ik zal eerst eens gaan luisteren of die outtakes echt de moeite zijn om hem te kopen. Prijs ligt rond de 90 euro geloof ik?

Klopt. Ik moest zelfs 100 euro neertellen incl. verzendkosten. Maar hij staat ook regelmatig op marktplaats voor de helft van de prijs.

Ik zal marktplaats in de gaten houden dan.

Jongens, jullie weten veel en jullie hebben dezelfde problemen met het vinden van de cd-versie van whistling down the wire.

Nu zag ik op e-bay weer een aanbieding voor 55 dollar en volgens de gegevens geremasterd en van de erkende en bekende platenmaatschappij MCA.

Kan er toch sprake zijn van een officiële uitgave van Whistling down the wire en dan misschien alleen in Amerika?

Als ik dit schrijf vind ik het eigenlijk al een beetje onzin, want waarom zou het dan niet voor iedereen te koop zijn, voor maar een paar euro? Want met alle respect, alles van dit duo is veelvuldig uitgebracht en heel goedkoop te krijgen.

Toch als ik de cd bekijk, ziet het er erg officieel uit. Het lijkt er op, dat ie uitgebracht is in 2000. Iemand bekend met een officiële uitgave of met het antwoord op de vraag hoe je dat te weten kunt komen?

Het klopt: er is inderdaad in 2000 een officiele remaster CD uitgebracht, maar die is kort daarna weer uit de catalogus gewist. Geen idee waarom, misschien is de remaster wel heel slecht? Als ik 'm vind, ga ik ook niet meer dan 20 euro uitgeven aan deze CD; ik denk dat hij binnenkort wel weer gewoon opnieuw uitgebracht wordt.

De afgelopen jaren heb ik veel te veel betaald voor CD's die niet meer verkrijgbaar zouden zijn: "Innocent Eyes" van Nash en "Right By You" van Stills zijn inmiddels gewoon weer verkrijgbaar, en ik heb er minstens 40 euro te veel voor betaald.

Treurig!

Ik ga ook zeker geen 55 euro betalen voor deze cd. Het belandt alleen maar in de zakken van speculanten.

Het is net wat je zegt, ze zullen er wel weer eens mee komen en ik doe nog maar even met mijn ingebrande copy vanaf een cassette!

Bedankt voor het uitzoeken!

By the way: wel laatst C & N live uit 1977 voor € 4,99 gekocht (recensie volgt nog).

Spotlight en J.B.'s Blues vind ik wat minder. De rest van dit album bestaat uit klasse songs, vooral de vier laatste tracks.

Eigenlijk is dit album maar 4 sterren waard, maar omdat het een grote nostalgische waarde voor mij heeft, ken ik 4,5 sterren toe.

'Out of the Darkness' is ook zo'n mooi nummer.

Ik gooi er toch een volle ster bij.

Het is geen Wind on the water en over het eerste (en het laatste!) album van het duo nog maar gezwegen, maar ik ben er toch wel tevreden over, mijn waardering stijgt er voor.

Alleen het verkrijgen van die cd versie hé. Hoe lang zal dat nog gaan duren....

Er raakt alsmaar meer CSNY spul out of print. Manassas' Down the Road, al Crosby's solowerk op z'n debuut na, CPR cd's....

Ik zie het eigenlijk treurig in wat betreft reissues, dus gelukkig heb ik de LP.

ik vind het toch maar een lichtelijk overroepen plaatje , ze hebben veel betere gemaakt !

Als duo alleen maar eigenlijk, maar dit is toch ook geen slecht album.

Mijn probleem met "Whistling Down The Wire" is dat ik Crosby's nummers niet zo goed vind. Misschien is dat ook de reden waarom er maar 1 track op Crosby's "Voyage" staat (het matige 'Dancer'). Als je het vergelijkt met zijn bijdragen aan "Wind On The Water", is het vrij teleurstellend. Alleen 'Out Of The Darkness' is uitstekend, maar Nash en Craig Doere hebben aan dat nummer meegeschreven.

De nummers van Nash zijn wel erg goed, en misschien wel beter dan de songs die hij voor "Wind On The Water" schreef. 'Mutiny', 'Marguerita', 'Taken At All' en 'Broken Bird' zijn allemaal zeer onderschat.

Ik vind Nash's derde solo-album "Earth & Sky" dan ook beter dan "Whistling..."

Gelukkig was Croz wel in staat om voor het tweede CSN album prachtig werk als 'Shadow Captain' en 'In My Dreams' te schrijven.

Time after Time en Foolish man vind ik toch ook zeker niet slecht hoor!

Slecht zijn ze inderdaad niet, maar ze klinken als overblijfsels van eerdere platen (het vrij saaie 'Time After Time' speelde Crosby ook al tijdens de CSNY tour in '74). 'Foolish Man' vind ik al veel beter op het eerste live album van Crosby & Nash.

Toch nog een cd-exemplaar gevonden via eBay voor ongeveer 20 euro incl. verzending vanuit VS (valt dus behoorlijk mee).

Het geluid van de remaster is prima en de liner notes zijn interessant. Zo wist ik niet...
* dat sommige tracks van dit album al tijdens de sessies voor "Wind On The Water" waren opgenomen en dus eigenlijk gewoon 'leftovers' zijn (is in enkele gevallen ook wel te horen helaas...)
* dat 'Dancer' al in 1971 werd opgenomen, uiteraard in andere versies (mogelijk met Stills, Nash, Young en Joni Mitchell!)
* dat Crosby niet tevreden is met 'Out Of The Darkness'. Ongelooflijk maar waar, het wordt zelfs als een van de minste songs op het album gezien. Crosby vond het een geforceerde poging om het grandioze 'To The Last Whale' van het vorige album te evenaren.

Het album wordt er ondanks het geluid en de liner notes niet echt beter op, maar ik ben blij dat ik mijn elpee en cd-r (met daarop dezelfde lp overgezet via de pc) kan vervangen. Het is dus verstandig om eBay goed in de gaten te houden.

Ik vind Out of the darkness eerlijk gezegd ook niet het beste nummer van het album. Whistling down the wire als geheel is ook minder dan Wind on the water.

Desalniettemin: jaloers! Ik wil ook nog steeds heel graag de remaster hebben, vooral ook nieuwsgiering naar het verbeterde geluid.

Wel minder dan Wind on the water maar toch zeker geen slecht album van het duo, zo is nu ook weer niet. Staat bij mij al geruime tijd op één inzake aan te schaffen cd's zodra het album op cd verkrijgbaar is.

Gekocht voor 28 pond via Amazon.co.uk. Ik kon niet langer wachten.

Hopelijk is het een beetje een nette versie. Ik heb nog zitten aarzelen over het wat goedkopere The ABC-years, The Best of Crosby & Nash. Maar die heeft uiteindelijk 'slechts' 7 van de 10 nummers van Whistling down The Wire (1976).

Rare Greatest Hits is dat, met 8 nummers van Wind on the Water (1975), 7 dus van dit album en 4 van het Live album (1977). Het sluit wel netjes bij elkaar aan in tijd. Maar niets van het eerste album of solo.
Wie deze drie albums heeft kan automatisch The ABC Years componeren, als daar dan nog behoefte aan is.

Nu kan ik eindelijk mij ingebrande versie vanaf een musiccassette in de wilgen hangen Maar ik ben maar bereid slechts voor een zéér enkele cd dit soort bedragen neer te tellen. En langer wachten dan 30 jaar wil ik ook niet.

En blij dat ik het gedaan heb. Geluid is prima.

Ik had mij schrap gezet, mijn verwachtingspatroon lag laag, ongeveer op een geschat niveau van een verbeterde thuiskopie.

Maar eerlijk is eerlijk: ik geloof dat ik een echte en goede Amerikaanse versie heb gekregen, van platenmaatschappij MCA, uit 2000 en nota bene geremasterd. Keurig boekje er bij met relevante informatie.

De remastering zou zijn uitgevoerd door "Erick Labson at MCA Music Media Studio's" Een aardig verhaaltje van Steve Silbermann in het cd-boekje.

Ik lees nu ook voor het eerst dat een keur aan artiesten hebben meegedaan, de Mighty Jitters werden ze door Crosby en Nash genoemd, zo schrijft Silbermann. O.a. David Lindley, Danny Kortchmar, Russ Kunkel en Tim Drummond.

Whistling down the wire was één van mijn eerste albums van CSN&Y (in welke samenstelling ook). Dus een beetje bijzonder mag het best zijn...

Wat dit album uitzonderlijk maakt is de constante kwaliteit van Nash' songs.
Die heeft namelijk vaak de neiging om sentimenteel of kinderlijk te worden.

Na lange tijd weer eens herbeluisterd en een aantal dingen vallen me in negatieve zin op. Allereerst doet de begeleidingsband ernstig afbreuk aan het totaalgeluid. Zet Crosby & Nash in de studio met enkel een Steinway en twee Martin D-45's en je hebt sowieso een beter klinkend album te pakken. Zo eenvoudig kan het zijn (luister maar naar BBC 1970 of Another Stoney Evening). Dat scheelt minstens een halve ster.

Ik hoor hier steeds van die haastige, halfbakken Jackson Browne-arrangementen. Niet dat ik iets tegen Jackson Browne heb, maar C&N zijn toch meer folky en Brownes arrangementen zijn veel sterker dan die op Whistling Down the Wire. Echt overtuigd ben ik nooit geweest van deze groep muzikanten (al hebben ze als The Section aardige albums gemaakt), maar hier vertonen ze een groot gebrek aan smaak en karakter.

Om het af te maken verdrinken de nummers in zo'n vreselijke MOR-productie, typerend voor 1976. O.a. Richie Furay en Chris Hillman bewandelden dat jaar diezelfde doodlopende weg. Plak dan ook meteen een sticker met 'this record is FM-approved' op de hoes.

Alles bij elkaar ontstaat er dan een soft-rockalbum. Dat kan toch niet de bedoeling zijn? Ik neem dat genre eigenlijk nauwelijks serieus en bovendien vind ik Crosby & Nash er simpelweg te goed voor. Toch bewijzen ze dat ze met nogal inhoudsloze teksten kunnen komen en daarmee leiden ze identiteitsverlies.

'Out of the Darkness' is wat dat betreft helemaal treurig met zijn sentimentele overgangen en strijkertjes. Jullie horen met Neil Young, niet met Neil Diamond, te spelen, denk ik dan. Zonder Stills en Young voelen Crosby en Nash zich weliswaar beter op hun gemak, maar wellicht dat het vaarwater toch wat te rustig wordt als ze te lang alleen gelaten worden.