Asaf Avidan - Gold Shadow (2015)

Mooier kan 2015 voor deze Asaf ambassadeur niet beginnen

Mooi nieuws! Na dat vandaag het nieuwe album van Steven Wilson officieel is aangekondigd is er nu ook een nieuwe Asaf Avidan. Deze ga ik zeker beluisteren, Different Pulses blijft een geweldig album.

De samples laten een wat losser geluid horen, luchtiger van toon met wat meer soul. Ik kreeg er soms een beetje een Amy Winehouse gevoel bij.

Mooi dat hij toch weer wat anders doet op dit album. De verwachtingen lopen hoog op.

Een album waar ik in ieder geval reikhalzend naar uitkijk in 2015. Asaf kan bij mij sowieso weinig fout doen, dus ik heb alle vertrouwen in dit album

Ik heb zo het gevoel dat de twee knallers voor mij gelijk al in januari zitten: deze en het debuut van Benjamin Clementine.
Net als bij Different Pulses voel ik gewoon weer dat er een geweldig album aan zit te komen en daardoor ben ik toch ook wel weer een beetje bang dat het tegen kan gaan vallen.

Little Parcels of an Endless Time is in elk geval een voltreffer.

Ik was niet helemaal overtuigd van "Over My Head" maar "Little Parcels of an Endless Time" maakt me toch weer helemaal benieuwd naar dit album.

'Over My Head' had ik een tijdje geleden al gehoord en viel me inderdaad wat tegen. 'Little Parcels of an Endless Time' is echter wel een geweldig nummer. Benieuwd of hij het niveau van Different Pulses kan evenaren (of overtreffen?).

Vroeg mij al af hoe lang het zou duren voordat de eerste interessante release van 2015 zou komen. Dacht eerst dat het de nieuwe Panda Bear of het debuut van Benjamin Clementine zou kunnen worden, maar dan zie ik deze ineens op de voorpagina staan. Different Pulses kreeg van mij net niet de volle mep, dus ik ben erg benieuwd.

Hij lijkt ons land ditmaal trouwens over te slaan met zijn tour dit jaar.

Ik hoop alsnog dat er wat data komen!

Samen met die van Benjamin de meeste interessante releases deze maand (en er zijn er nog meer die erg leuk zijn: 2015 gaat sterk van start).

Wat is Little Parcels Of An Endless Time een fantastisch mooi nummer! :O

inderdaad erg mooi! zeer benieuwd naar dit album

Reuze benieuwd naar deze plaat. De vorige platen waren allemaal raak!

En weer 3 tracks vrijgegeven.

Asaf Avidan - Gold Shadow - YouTube

Asaf Avidan - The Jail That Sets You Free - YouTube

Asaf Avidan - Ode To My Thalamus - YouTube

Gold Shadow doet me enorm aan Dez Mona denken, en die heb ik heel hoog zitten! Prachtnummer zeg. Daar ben ik echt tegen even stil van.....

Het ziet er naar uit dat er weer een album aan zit te komen dat heel heel hoog gaat scoren bij mij. Ik voel dezelfde kriebels als ten tijde van de laatste dagen voor release van Different Pulses.

Hoe nieuwsgierig ik ook ben naar die tracks, zeker na al de positieve berichten; ik wacht nog even tot het hele album beschikbaar is. Releasedatum is overigens 12 januari, en niet vandaag zoals hier staat aangegeven. Jammer.

Nee hoor. Ik heb hem zojuist gekocht bij mijn plaatselijke platenboer
Dat wordt een avondje me, myself en Asaf op de bank vanavond!

Kon het niet laten, net even vluchtig op het werk geluisterd en ben nu al enorm enthousiast!
Een nummer als A Part of This had zomaar een Shirley Bassey nummer kunnen zijn.
Stem en beoordeling volgen snel!

Nederland is altijd eerder (vrijdag) dan het buitenland waar hij pas vanaf maandag te koop is.

Ik wil de lp versie hebben dus ik moet ook nog even wachten op het daadwerkelijke album (op andere wijze is het me al wel gelukt uiteraard)

In België meestal ook al te vinden hoor, de vrijdag (morgen dit album eens gaan kopen)

De normale LP release staat op 23 januari. Wellicht wat uitgesteld.
De CD is gelimiteerd en inmiddels al wel beschikbaar (vanaf de 9de).

Toen ik in oktober 2009 de tip kreeg dat Asaf Avidan wel wat voor mij zou zijn (ik luisterde in die tijd veel naar artiesten uit Israël) kon ik achteraf niet meer dan dat beamen, maar het ging verder: Asaf werd in een zeer rap tempo één van mijn favoriete artiesten van de laatste paar jaar.

Hij is het nog steeds.

Niet vreemd dat ik reikhalzend uitkeek naar de opvolger van zijn album Different Pulses. Zijn optredens en albums met de Mojos waren te gek. Wat een band was dat, wat een albums zijn dat. Maar de Mojos zijn al een tijd niet meer en met Different Pulses sloeg Asaf een andere richting in. Een richting die me zeer goed beviel.
En wat inmiddels al te horen was van de opvolger beviel me net zo goed. Het was nog een beetje de vraag wat de andere 6 nummer zouden doen met me.

Opener Over My Head kennen we nu wel. De eerste single was in eerste instantie toch even wennen voor mij. Dit was wel heel erg luchtig en het meezing gehalte hoog. Niks mis mee, maar het was toch even slikken. Dat gevoel raakte ik gelukkig al heel snel kwijt. Misschien niet behorend tot het allerbeste dat hij geschreven heeft, pakkend is het wel en de repeatknop is veelvuldig gebruikt de afgelopen weken. En die stem he....... ik blijf er toch van houden.

Met Ode to My Thalamus konden we eerder deze week kennismaken. Wat een geweldig spannend nummer is dat. Het past ook op Different Pulses. Wat dat aan gaat heeft hij die sound zeker niet vaarwel gezegd. Ik hoor hier een hoop soul in en dat is dan toch weer wel een andere categorie waar Asaf zich mee is gaan bemoeien maar dan op geheel eigen wijze (zijn kracht!). Is het heel raar als ik aan Amy Winehouse moet denken bij dit nummer? De passie, de ronkende soul sound, de koortjes en die lekker rauwe stem. Dit swingt en dit maakt je verliefd.

The Jail That Sets You Free, ook al eerder te horen deze week, wist me gelijk al bij eerste beluistering te pakken. Ook dit is swingende pop (met dank aan de synths). Zijn muziek lijkt luchtiger en luchtiger te worden maar het knappe is dat het op dusdanige wijze verpakt is dat je je toch door wat stekeligheden heen moet werken en dat maakt Asaf op dit moment tot één van de meeste interessante artiesten binnen het populaire genre wat mij betreft . De rauwe blues is verder weg dan ooit, maar Asaf lijkt zijn sound gevonden te hebben.

Het nummer dat na Over My Head bekend werd gemaakt draagt de naam Little Parcels of an Endless Time. Wederom zo'n nummer dat heel snel boeit en verslavend werkt. Een rijk palet aan geluid, de kenmerkende zang er bovenuit en we hebben goud in handen. Tegendraads, prikkelend maar nergens pretentieus of provocerend. Nummers als deze werken masserend. Dit is genieten voor muziekliefhebbers.

My Tunnels Are Long and Dark These Days opent alsof er een Bond-film van start zal gaan. Slepend. Shirley Bassey? Een beetje, maar ik denk veel meer aan een favoriet Belgisch bandje: Dez Mona. Zanger Gregory Frateur weet ook regelmatig zo'n stemmetje op te zetten met een vergelijkbaar donkere sound.
Het is het zoete orkest dat hier voor dat Bond sfeertje zorgt. Majestueus, gracieus zo u wilt.... het is wederom een kleine zijweg die hij hier verkent met nog altijd die eigen aangelegde nieuwe hoofdweg goed in vizier houdend.

En dan titelnummer Gold Shadow. Een nummer dat bij eerste beluistering al keihard binnenkwam en dat gisteren met alle nare gebeurtenissen in de wereld (Frankrijk in de schijnwerpers nu even voorop) nog net even harder wist te raken. Nee, tekstueel heeft het er niets mee te maken natuurlijk. Maar er zit een snijdende pijn in dit nummer dat mij tot op het bot raakt. Ik noemde Dez Mona al en hier voel ik dat nog sterker. Ook die band heeft mij ooit tijdens een concert zo diep weten te raken. Alles klopt hier. Ademloos kan ik hier naar blijven luisteren. Goddomme wat is dit toch mooi!!!

Let's Just Call It Fate komt eigenlijk te snel als de laatste tonen wegsterven van de titelsong. Maar elk nummer dat van start moet gaan na zo'n intiem nummer heeft het zwaar.
Het gaat om een midtempo nummer dat vrij gemoedelijk klinkt. Een prima keuze dus op dit moment binnen het album. Een lieflijk koortje doet de rest. Vrij eenvoudig, maar perfect om even op adem te komen. Een schakelmomentje.

These Words You Want to Hear doet me tijdens het kinderlijke intro een beetje denken aan The Tiger Lillies, een wat obscuur cabaretesque muziekgezelschap uit het Verenigd Koninkrijk, zelfs de manier van zingen komt enigszins in de buurt. Asaf doet het wat luchtiger en vooral minder obsceen, want daar zijn The Tiger Lillies zeker niet vies van.
Het nummer brengt de vrolijke uitgelaten sfeer wat terug maar lijkt de soul inslag weer achterwege te hebben gelaten.

A Part of This zoekt de randen van het cabaret ook op. Denk aan kleine, oude theaters waar lang vergeten artiesten al jaren hun zelfde kunstje vertonen. Het heeft iets triests, maar weet tegelijkertijd ook een glimlach op je gezicht te toveren. Kitsch? Misschien wel een beetje, maar als groot Marc Almond fan zeg ik daar absoluut geen nee tegen.

Bang Bang is geen cover van het overbekende nummer (My baby shot me down) maar mag van mij zeker net zo bekend gaan worden. Hier een blues/country invloed, maar dan niet op de rauwe manier zoals we die kennen van de albums met de Mojos. Frédérique Spigt moet maar eens goed naar dit nummer gaan luisteren: misschien kan ze er ooit eens een goede cover van maken, kijkend naar wat voor albums ze recentelijk afleverde.
Asaf kiest hier voor een helder geluid terwijl hij het wel degelijk een donkere sound had kunnen geven. De samples die te horen zijn zorgen voor een vreemde twist waardoor dit één van de meest spannende nummers van dit album genoemd mag worden.

Op The Labyrinth Song lijkt Asaf een beetje de sfeer te willen benaderen van dat ene bekende nummer One Day (Reckoning Song) genaamd. Het verhaal rondom dat nummer mag inmiddels wel bekend zijn. Hij schijnt geen fan van de remix te zijn maar het heeft hem wel veel bekendheid opgeleverd dus dan maar vastzitten aan een grote hit. Als dat nieuwe fans oplevert hoef je niet te mopperen en het is duidelijk gebleken dat hij daarna nog veel beter werk heeft afgeleverd.
The Labyrinth Song is minder toegankelijk (want geen echte meezinger) maar qua sfeer wijkt het in mijn oren niet zo heel veel af van die hit. Het is vrij ingetogen, wat dit album met al zijn invloeden tot een bonte toverbal maakt.

Fair Haired Traveller doet het ook rustig aan met een kristalhelder gitaargeluid. Ik hoor een echo Wonderful World in deze lieflijke albumafsluiter.

Ben ik een tevreden mens? Ja, meer dan dat. Ben ik een fanboy? Ongetwijfeld (dus neem mijn enthousiasme wel mee na het lezen van mijn bevindingen: het is door een gekleurde bril). Is dat erg? Ik kon na Different Pulses niet verwachten dat hij het kunstje nog eens zo flikken, maar hij doet het wel degelijk: whambam in 1 keer die volle mep. Gewoon, omdat dat kan. Gewoon, omdat ik weer helemaal verliefd ben op geweldige muziek. Dus is het erg? Ach, dat mogen anderen nu gaan uitmaken.

Dus de Europese release was vandaag o.i.d? Ook ik heb hem inmiddels weten te pindakazen. Ben benieuwd.

Nee, Nederland (en blijkbaar België ook) heeft nieuwe releases altijd op de vrijdag waar andere landen in o.a. Europa dat op maandag hebben. In de VS is de release meestal op een dinsdag.
We boffen dus telkens weer

Ongetwijfeld ook de reden dat we een pindakaasversie kunnen vinden. Maar dit wil ik op vinyl hebben!

Mooie review aERodynamIC Dat heb je ook snel gedaan zeg!

Wow! Mijn eerste kennismaking met Asaf Avidan 'Little Parcels Of An Endless Time' Ben diep onder de indruk. Veel beter dan het bekende hitje 'One Day'. Mijn quotering volgt nog...

En dan niet vergeten om naar het album Different Pulses te luisteren (en daarna die met de Mojos)


De helft was natuurlijk al bekend

Gold Shadow, tranen met tuiten.

Prachtige review weer aERo

Heb de eerste luisterbeurt achter de rug. Ben enthousiast, maar net iets minder dan bij Different Pulses. Dit album leunt minder op de productie (op zich goed), maar is tevens stuk minder gelaagd. De WOW-factor ontbreekt op het eerste gehoord, maar duidelijk is dat er weer een geweldig album is afgeleverd.

Prijsnummers: Over My Head, The Jail That Sets You Free (wellicht radio-vriendelijk?), Little Parcels Of An Endless Time, Gold Shadow en The Labyrinth Song.

Ik zet 'm snel nog een keer op.

Dat dacht ik eerst ook even (en wilde inzetten op 4,5*) maar ik besefte gelijk dat het ook komt dat dit volgt na Different Pulses. Kwam dit na de derde, Through the Gale, dan was het gevoel hetzelfde geweest.

Een beetje 'het probleem' van zo'n beetje alle artiesten die hun discografie meer en meer uitbreiden. Ik heb een paar artiesten die een paar keer 5* scoren bij mij en dan zie je toch dat als ik dan echt moet kiezen ik sneller zal gaan voor die eerste 5* in de rij.

Inmiddels pak en beet vier luisterbeurten erop zitten en ik ga mee in de lofzang hier; dit album is wat mij betreft minstens zo goed als Different Pulses. Waar zijn vorige werk hoge pieken en wat kleine dalen bevat, is Gold Shadow als geheel een stuk consistenter. DP is daarom voor sommigen wellicht spannender, maar Gold Shadow luistert tot nog toe een stuk fijner weg.

In ieder geval is dit een meer dan waardig vervolg en zal hij de komende weken nog regelmatig op mijn afspeellijst staan.

Top! Maakt me nog meer benieuwd en alvast gelukkig dat ik naar zijn optreden in de AB ga.