Asaf Avidan - Gold Shadow (2015)

Ik hoop dat Nederland ook nog toegevoegd gaat worden. Hij staat toch garant voor de betere optredens die ik heb meegemaakt, met of zonder Mojos.

ik vind deze wat gedurfder dan different pulses. hoor meer variatie en vooral in de iets afwijkende nummers krijgt zijn stem meer power en raken mij daardoor meer. mooi plaatje hoor.

Zeéer fraai album wederom! Maar was niet mijn eerste gedachte toen ik het album hoorde. Tijdens de eerste 2 luisterbeurten dacht ik dat zijn 'kunstje' (z'n stem) wel wat was uitgewerkt. Ah, Different Pulses 2.0 kwam direct bij me op. Maar niets is minder waar blijkt na meerdere luisterbeurten. Asaf heeft meer muzikaliteit in zich dan alleen zijn zeer karakteristieke stemgeluid. Dat wist ik al, maar wordt bevestigd met dit tweede fraaie album zonder de Mojo's.

Het stemgeluid van Asaf is uniek, maar kan daardoor ook overheersend overkomen. Dat het teveel aandacht opeist op het geheel. Daar kan een gevaar in schuilen. Dat juist zijn typerende stemgeluid het extra lastig maakt om te blijven verrassen. Het verrassingseffect is weg. En daarom moet Asaf het nog meer hebben van kwalitatieve muziek. Hij kan niet blijven leunen op z'n schreeuwende excentrieke stemgeluid. En dat deed hij bij Different Pulses al veel minder als je dat album afzet tegen het werk met de Mojo's, waar hij voornamelijk de blues-rock 'uitschreeuwde'.

Stond Asaf op een tweesprong? Meer van hetzelfde of verder experimenteren? In mijn beleving is hij met Gold Shadow ergens het midden gaan zitten. Vernieuwen zonder het roer drastisch om te gooien. Al helt de balans wel over naar de veilige kant. De Oosterse elementen zitten nog steeds mooi verwerkt in de muziek. Over het algemeen is het album minder duister dan Different Pulses, maar kent nog voldoende spanning. En meer dan op Different Pulses wordt de spanningsboog vaker doorbroken met frisse/ vlotte nummers. Vind ik persoonlijk erg fijn, omdat ik bij Different Pulses regelmatig mijn aandacht verlies richting het einde van het album. Gold Shadow biedt meer afwisseling waardoor het ook meer toegankelijk is.

Grappig dat aERodynamIC bij het nummer 'Bang Bang' begint over die bekende cover (My baby shot me down). En inderdaad, staat er ver vanaf. Dit in tegenstelling tot het opvolgende nummer. Had ik net de associatie losgelaten met 'Bang Bang (My baby shot me down)' en dan komt 'The Labyrinth Song' voorbij.. Kan aan mij liggen, maar komt diezelfde associatie weer keihard terug. Het lijkt wel bedoeld. Ik vind het in ieder geval erg typisch... Verder krijg ik - bij de meer theatrale nummers op dit album - een associatie met Little Annie.


Asaf heeft voor mij de verwachting (meer dan) waargemaakt. Ligt in de lijn der verwachting dat ik Gold Shadow beter ga waarderen dan Different Pulses!

Daar heb ik nog geen seconde aan gedacht maar verdomd, nu je het zegt. Ik ben dat wel met je eens ja.
Ik kan me sowieso goed herkennen in je bevindingen over het verrassende. Misschien dat dit album daarom wel zo sterk is: er is geen echte verrassing meer en daarom moet het nu echt helemaal leunen op kwaliteit en die is er.

Heb je niks met zijn zang dan gaat dit album niks voor je worden. Nu zie je nog de grote liefhebbers aan het woord maar dat gaat straks compleet veranderen, let maar op. Ik snap dat dan ook wel.

Kan het beter, kan het mooier? nee, Gold Shadow is uniek: alles zit erin wat muziek zo mooi maakt, en een mix van de recensies van aERodynamIC en keijzm73 volstaat voor mij om dit waanzinnige album van Asaf Avidan te beschrijven. Eén toevoeging: The Labyrinth Song doet mij heel sterk denken aan een nummer van Leonard Cohen!!

Dat had ik ook. Suzanne.

Ja Papartis exact Suzanne. Wel bloedmooi dit nummer van Asaf!!!

Wat een reacties en score hier. Daarom dat ik deze ook een kans gegeven heb. Het klinkt eigenlijk zeker niet slecht, maar die stem begint me eerder te irriteren dan dat ik em zo geweldig vind. Heb het album nu 3x beluisterd en mss ga ik er nog wel aan wennen. Ik ga het album zeker nog enkele kansen geven, uitschieter voor mij is toch wel Little Parcels of an Endless Time,

Niet vo vreemd vind ik. Met zo'n expliciete stem zal het al snel love or hate zijn lijkt me.

Man, man, man, het is weer genieten. Deze fanboy keurt de plaat meer dan goed.

Als je denkt naar een vrouw te luisteren, valt het met die stem best mee allemaal...

Asaf Avidan beweegt zich een beetje in een lagere versnelling op deze plaat. Daarmee hoor je volgens mij nog beter hoe muzikaal de man wel niet is. Oké, de stem kan je niet bevallen, maar dat-ie goed kan zingen staat als een paal boven het meer van Galilea.

En dan de vergelijking met Different Pulses, daar lijkt het eigenlijk niet zo heel veel op en dat is mooi. Er zit meer 'souligheid' of zo in - een plaat met een eigen smoel en wel een warme smoel.

Heerlijk!

Hm, toch staan ook hier staan toch wel wat mindere nummers op moet ik zeggen. Zo is These Words You Want to Hear een vrij gemiddeld popliedje vergeleken met de rest, en begint The Jail That Sets You Free mij al wat te vervelen. Al kan ik het die laatste nog wel vergeven, aangezien het een nummer is wat het mogelijk goed op 3FM o.i.d. zou kunnen doen, zodat hij bij het grote publiek meer is dan die man (of vrouw?) die meezingt op die leuke Wankelmut remix.

Nogmaals, geweldig album is dit, maar net als op Different Pulses zijn het die wat mindere momenten die mij er nét van weerhouden om 5* te geven.

De Israëlische zanger Asaf Avidan maakte enkele jaren furore met zijn band The Mojos. Daarna richtte hij zich op zijn solocarrière, die in 2012 met Different Pulses zijn eerste succes kende. Gold Shadow is het tweede album van de zanger met kenmerkende hoge stem en legt de relatie met folk, rock en indie.

Over My Head is de ontspannen en melodieuze opener van het album. Asaf weet je bij zijn eerste woorden beet te pakken in emoties en sfeer. Een simpel maar effectief liedje die de deur opent naar Ode to My Thalamus. Lopend door de nachtelijke bossen voel je angst en het weer wordt grauwer. Je zintuigen nemen alle informatie in je op en een vervlogen liefde lijkt je in het diepe duister te gooien. Het nummer is sfeervol opgezet met orgeldeuntjes en oplaaiende blazers.

My blood is boiling and the callus is hot
My veins are twisting in a sailor’s knot
My Thalamus is growing down into my tongue
And all I taste is pain in every kiss and song
I know this story, and I know it well
The cracks are showing in my pearly shell

The Jail That Sets You Free is een ritmisch nummer dat door middel van herhalende deuntjes uitmondt in een groots refrein. Asaf klinkt opnieuw overtuigend in stemgeluid en weet ook dit wat snellere nummer onder controle te houden. Op Little Parcels of an Endless Time stapt hij weer over naar een wat langzamer ritme. Een goede overgang want ook dit nummer klopt van begin tot eind. Het refrein is bombastisch en vergroot de inhoud van de teksten. Het orkestrale begin van My Tunnels Are Long and Dark These Days is meeslepend en brengt je in ontspannen sferen die de teksten meer tot je laten komen. Beangstigend sfeervol in een tragische setting. Als we denken het beste al gehad te hebben vangt het titelnummer Gold Shadow aan. De pianoklanken zuigen je mee en doen het kippenvel op je armen verschijnen. Asaf weet op elk moment in het nummer de juiste snaar te raken. Een indringend nummer van pure schoonheid doordrenkt met emoties.

There’s a gold shadow seeping through the door
There’s a cold sparrow lying still upon the floor
Dead and true as lipstick
Slow as the speed of skin
There’s a gold, gold shadow growing from within

Met Let’s Just Call It Fate wijzigt de stijl van het album, country invloeden dringen door. De akoestische gitaar brengt een fijn deuntje mee die in het refrein wordt versterkt met samenzang. Niet het meest opvallende nummer van het album, maar bij vlagen sterk. De accordeon zorgt in These Words You Want to Hear voor het melodieuze geheel. Het is jammer genoeg geen overtuigend nummer met kinderlijke zang tussendoor. De inzinking op de tweede helft van het album is ook met A Part of This nog niet voorbij. Het klinkt allemaal wat te simpel en ook de teksten weten niet meer overtuigen. Het schitterende geluid van het orkest maakt gelukkig nog het nodige goed.

Het bluesy Bang Bang is qua muzikale afwisseling absoluut niet verkeerd al is de zang toch wel van een minder niveau dan voorheen. Het is zonder een twijfel een opluchting dat Asaf met The Labyrinth Song toch weer wat van zijn emotionele kwaliteiten laat zien. Een vertellend verhaal dat met zijn eenvoudige opzet en ontspannen klanken Asaf zijn zangkwaliteiten in de aandacht zet. Afsluiter Fair Haired Traveller is van pure schoonheid. Schitterend in melodie en een emotievol geheel.

Een meesterwerk, daar leek het album Gold Shadow lang op af te stevenen. Het is dan ook teleurstellend dat de tweede helft van het album roet in het eten gooit. Toch staat het album boordevol met muzikale pareltjes vol met emotie, spanning en prachtig ontwikkelde melodielijnen. Het afwisselende karakter in muzikale stijlen pakt deels goed uit en geeft aan dat Avidan niet terugdeinst voor wat vernieuwing in zijn muziek. Asaf is nog niet op zijn muzikale hoogtepunt, maar toont met Gold Shadow zijn muzikale kwaliteiten meer dan eens aan.

4*

Afkomstig van Platendraaier.

Staat in mijn vinyl wishlist. Goede stem en de muziek neemt je mee..

De mijne komt morgen binnen: ik verheug me er nu al op. Niks zo leuk als een fysiek exemplaar draaien.

Op Vinyl? Waar heb je m besteld?

Amazon.fr (tegelijk met de nieuwe Benjamin Clementine die vrijdag binnenkomt). Daar is de release blijkbaar eerder.

Hoe zit het met de bezorgkosten bij Amazon tegenwoordig? Weet nog dat dat een aantal jaar terug een fortuin kostte.

Ik heb het samen met de nieuwe Benjamin Clementine gekocht en dan kost het niks.

Helaas de pech dat het laatste nummer niet goed was dus Asaf is retour. Aangezien ze het niet meer op voorraad hebben geld terug. Enorm balen natuurlijk want nu maar wachten of het inderdaad volgend weekend in Nederland uitkomt.
En nog meer balen als Benjamin dan vandaag binnenkomt maar de speler weg moet ter reparatie (volgende week pas klaar).

Hoe dan ook: wat lastig verkrijgbaar dus.

Opnieuw een mooie, maar wisselvallige plaat. My Tunnels en Gold Shadow zijn prachtig, maar een irritant niemendal zoals These Words You Want to Hear had hij toch beter kunnen schrappen.En The Labyrinth Song lijkt wel gewoon een tweede Reckoning Song.

IK blijf fan van zijn karakteristieke, breekbare stem! Nu vooral kippenvel bij de rustige afsluiter, misschien wel zijn mooiste song tot nog toe!

Komende week verkrijgbaar op vinyl in NL

Mijn eerste kennismaking met deze prachtige stem. Ik was er 100% van overtuigd dat ik naar een dame aan het luisteren was totdat ik eventjes google raadpleegde. Rauwe, hese doch vertederende stem die me bij momenten doet denken aan Nina Simone. Ik begrijp best wel dat mensen hier op afknappen net zoals de stem van Antony (Antony and the Johnsons), maar als je helemaal mee bent met de sfeer die gecreëerd word op dit album dan kan je alleen maar toegeven dat dit een fantastische plaat is geworden. Voor mij alvast een kandidaat voor de eindejaarslijstjes. "en het is nog maar Januari "

Dan zou ik zeker ook naar zijn andere albums luisteren Mayo

Ga ik zeker doen Aero. Nu ben ik bezig met kippenvel aan het krijgen bij mijn eerste kennismaking van de nieuwe Benjamin Clementine.

Goed bezig

Voor mij in januari twee keer een 5* album. Komt maar zelden voor en al helemaal niet bij albums die net uitkomen.

Bij voorgaande cd's kon ik telkens maar niet wennen aan zijn stem en vond ik de muziek niet altijd even interessant. Bij dit album pakte de muziek me direct en ben ik intussen aan zijn stem gewend.

Daar waar ik wat moeite heb met Benjamin Clementine, toverde Asaf met de eerst klanken van zijn stem direct een brede glimlach op mijn gezicht. Dit wordt mooi was meteen mijn reactie. En dat bleef het ook.

Dit komt bij mij ook emotioneel meer binnen. Het klinkt voor mij op de een of andere manier meer gemeend en oprecht. Ik ga het album eerst nog vaker luisteren voor een uitgebreidere recensie en een score, maar erg fijn album!

Het album begint me beter te bevallen, halfje erbij.

Nogmaals wat een prachtige plaat. Meeslepende muziek, aparte stem. Ook een plaat die je lekker harder moet luisteren dan normaal.