Neil Diamond - Hot August Night (1972)

Beste album van Neil Diamond! Deze dubbelaar vormt 1 van de betere live registraties die ik ooit heb gehoord, erg sfeervol!

Fantastisch live album! Muziek is geweldig, met orkest erbij. Zijn stem is uitermate goed, ondanks dat hij waarschijnlijk verkouden was ten tijde van de concerten.
Helaas lijkt het publiek weggemixed of zo tijdens de liedjes. Het lijkt alsof het publiek niet of nauwelijks meedoet.

Helemaal mee eens! Alsof je zelf in de concertzaal aanwezig bent. Echt briljant 5*

Met dit album ben ik opgegroeid. Mijn vader heeft dit album grijs gedraaid en normaliter zou dan zoiets tegen staan, juist omdat ik toen meer naar Uriah Heep en Led Zeppelin luisterde.
Maar nee, dit album heeft de 'tand des tijds' met glans doorstaan en nog steeds luister ik er met veel plezier naar.

Neil Diamond in topvorm met alleen maar klasse muzikanten cq orkest om hem heen.

Inmiddels aan het beluisteren en de kwaliteit is voortreffelijk
(mfsl) Favorieten Solitary Man,Girl you'l be a Woman soon,Red Red Wine (akoustisch),Cracklin' Rosie en I Am I Said! 4*

Het was een zwoele, hete avond de Greek Theatre in Los Angeles, vandaag 34 jaar geleden. Vanaf het podium klonk vioolmuziek. Langzaam maar zeker bouwde de muziek op tot een crescendo. Dan staat ie er, Neil Diamond, gitaar in hand voor het begin van een geweldige avond vol uitstekende muziek. Ik was er niet zelf bij maar iedere keer als ik de muziek beluister en me ogen dicht doe is het alsof ik ik erbij zit. Voor mij is dit Neil Diamond's beste, een verzameling van zijn verscheidenheid aan hits en wat andere nummers, van rock tot country met ballades, elk uitstekend en energiek geleverd. Ik zal hem weer opzetten, dan kan je meeluisteren!

tree people are u okay there?

wat een album wat een sound wat een stem

als deze man zijn mond open doen heeft hij je bij je kloten wow !!!!

dit album heeft mij als hardrocker verslaaft gemaakt aan neil diamond!!!

girl ta da da u be a woman soon !!!!! i love u so much wow

Misschien wel een van de beste live albums, Neil Diamond staat op de hoes als een echte rocker maar klinkt op dit album fenomenaal goed. Dit is Diamond Live op zijn best! En nagenoeg zin beste songs staan erop. Het prachtige Play me, canta Libre , I am I said maar ook solitary man, meesterlijk goed dit!

Deze Neil komt bij mij altijd een beetje "overthetop"over.
Maar dat vergeef ik hem.(en hij mij ook..hoop ik)

Ik mis alleen Love on the Rocks...

Huh? Da's zeker 10 jaar later.

Dat "over the top" Bedoel je daarmee zijn muziek? In de jaren 80 en 90 heeft hij veel bagger gemaakt, allemaal net niet albums. Ken ze niet allemaal, maar Diamond had zeker eind 60 begin 70 zo tot "Beautiful noise" album prima songs gemaakt. Dit live album is echt een must, tja ook dat zal je niet verwachten na het luisteren...

Nee dat verwacht ik inderdaad niet nadat ik het weereens beluisterd heb....

Met over the top bedoel ik dat ik altijd het idee krijg dat het meer om de vorm als om de inhoud gaat....beetje kitch

En love on the rock (guilty pleasure nr 1) is inderdaad van 8 jaar later.....en toch mis ik het op dit album.

Geeft niet, ik mis het niet op dit album. Vind Love on the rocks best een aardig nummer een paar keer per jaar, maar zeker niet zijn beste (zwijmel/guilty pleasure nr 1), smaken verschillen!

Ik moet ook eerst wat gedronken hebben wil ik het echt kunnen waarderen...

maar in dit geval heeft het voor mij niet zoveel met zwijmelen te maken.Guilty pleasure in de zin van Meat Loaf,Andre Hazes....

foute feestjes,bezopen in de kroeg,meebrullen in de file (uit pure ergenis).....

Mijn moeder had dit album voeger en als kind kon ik het wel waarderen maar wist het absoluut niet op zijn juiste waarde te schatten. Dit is gewoon een geweldig live album en Diamond zingt al zijn grootste en naar mijn idee ook beste hits. Sweet Caroline blijft een van de lekkerste meezingers allertijden.

Prachtig live album en tevens een prima carriëreoverzicht van deze gigant; Groot songwriter maar tevens ook groot zanger met een heel herkenbaar timbre. Eén van de mooiste stemmen ooit!

Respect man! 4.5 sterren !
****1/2

Mooie live registratie. Het enige wat je er op tegen zou kunnen hebben is dat I'm a Believer er niet op staat. Dat hoor ik toch 1000 keer liever dan i am..i said of song sung blue. Maar je kan niet alles hebben. verrassend sterk album van Neil.

Een van de eerste LP's die ik ooit had. Dit soort muziek een beetje uit het oog verloren, want meer op metal en progressief overgestapt. Nu ik weer eens luister is mijn oude gevoel weer terug van hoe goed dit eigenlijk was. En ik vind het nogal dom als mensen zeggen dat ze nummers missen van 1980 op een live-opname in 1972. Of zit er bij mij een draadje los?

Dit is inderdaad het allerbeste album dat Neil heeft gemaakt.
Fantastisch orkest, heerlijke variatie van stijlen. Is inderdaad nadien (vooral na Serenade en Beautiful Noise) veel commerciele rommel gaan maken. Is gelukkig met laatste cd "12 songs" weer op de goede weg!

Hij klonk al voortreffelijk en in de remaster met 3 extra nummers is hij nog mooier. Kippevel. Neil Diamond is wat je noemt een levende legende.

hallo ik ben een fan van Neil van het eerste uur en vindt dit zijn beste album wat hij ooit gemaakt heeft samen met love at the greek maar home before dark is ook een juweeltje.

groetjes aan alle medefans van Bart

Hey, hier ook een fan van Neil

Maar doe mij maar Zuma

alhoewel ik nooit een neil diamond fan geweest ben( te soft ) moet mij van het hart dat dit een schitterende live registratie is waarvoor hulde !

Neil Diamond mag voor sommigen misschien (en voor mij ook soms) te soft zijn, deze live-dubbelaar is een hoogtepunt in zijn oeuvre omdat zijn beste songs hierop staan en Neil Diamond live goed op dreef is.

Vroeger, toen ik nog jong was , was het bij mij altijd hardrock (Deep Purple, Led Zeppelin, etc.) wat de klok sloeg. Ik maakte voor één artiest graag een uitzondering. En die artiest was......... juist Neil Diamond. Mijn geliefde zuster had een heleboel lp's van Neil Diamond die ik heimelijk mee naar mijn zolderkamer nam. Diamond albums als "Stones", "Moods" en "Rainbow" wisten de de weg naar mijn draaitafel te vinden. Echter het allermooiste album van Neil Diamond heb ik altijd "Hot August Night (1972)" gevonden. Een live performence die zijn weerga niet kent.
We leven nu in het gelukkige tijdperk dat al dat moois uit het verleden (jaren '60 en '70) geremasterd wordt her-uitgebracht. Ook "Hot August Night (1972)", met drie extra tracks te weten "Walk On Water", "Kentucky Woman" en "Stones", is zo als remaster te verkrijgen. Net als pak 'm beet 35 jaar geleden geniet ik weer met volle teugen van dit live-meesterwerk van Neil Diamond. Beaster mag Neil Diamond hierboven als soft bestempelen, ik vind de man weergaloos goed. Net als andere grootheden uit vroeger jaren, zoals bijvoorbeeld naamgenoot Neil Young, weet Neil Diamond mij met zijn latere werk nog maar matig te boeien. Maar "Hot August Night (1972)" is een kroonjuweel in de populaire muziek en één van de beste live registraties die ik ken. Hulde en petje af. Nog steeds met volle overtuiging 5*****

Girl...You'll Be A Woman Soon....prachtig nummer; kennen geleerd via de film Pulp Fiction....

Ik ben wèl een fan, maar dan echt van de periode; begin (half jaren zestig) tot en met The Jazzsinger.
Daarna was het inderdaad kut met peren; grootwarenhuismuzak-niveau, maar tot die tijd; Neil Diamond; Yes, yes, yes!

Het was die pàkkende stem, die prachtige arrangementen, dat volle van zijn muziek dat me enorm aansprak.

Dit live-album behoort zeker bij de allerbeste liveplaten ever, dus voor de lijstjesmensen, vergeet dit album daarin niet op te sommen, want het is er één om duimen en vingers bij af te likken!

Hulde aan een wat vergeten artiest, ondanks het "eerherstel" door Rick Rubin.
Véél potten breekt hij daar niet meer mee. Daar bereikt hij enkel nog zijn oude fans mee, en boort hij er geen nieuwe aan.

Dus; formidabel livealbum, dat eigenlijk in géén enkele platenkast zou mogen ontbreken.
Tenminste, mocht men mij er naar vragen en ik zou moeten zeggen, sorry, dàt heb ik niet... ja, daarvoor zou ik me nu eens schamen, zie!

Uiteraard in unanimiteit van de Vlomse jury; Five points (stars!!)

(alléén het moeilijk vindbare en prachtige "Morningside" is de aanschaf al dubbel en dik waard...)

Ik ben verre van een fan van Neil Diamond. Ook bij mij gelden de bekende kritiekpunten: soms wat soft, zeurderig en kitscherig.

Toch kan deze live plaat er goed mee door. De geluidskwaliteit is trouwens uitstekend, wat in 1972 nog niet altijd het geval was.

Ik begrijp wel wat fredpit bedoelde met 'over the top'. De strijkers mogen af en toe wel even dimmen. In bijv. 'Sweet Caroline' (en tegen het einde van de plaat bijna voortdurend) zorgen ze louter voor aangedikt sentiment, wat natuurlijk een eigenschap van kitsch is. Hij had ze eigenlijk wel thuis mogen laten, scheelt ook nog aanzienlijk in de kosten.

Diamond kan af en toe ook wat arrogant, gespeeld en geforceerd overkomen op mij, ook wat dat betreft is het me net iets te ver over de top. Neem nu zijn verhaaltje in 'Soggy Pretzels', dat is niet oprecht, dat is in scène gezet.

'Red Red Wine' is dan een typisch voorbeeld van een zeurend kitschnummer, en 'Porcupine Pie' is ook maar onnozel, waar ik de humor bovendien niet van inzie.

Jullie begrijpen, ik heb een reputatie hoog te houden, dus ik kan niet al te hard van stapel lopen over deze plaat.

Natuurlijk staat er ook genoeg werk van niveau op: 'Crunchy Granola Suite', 'Solitary Man' (hoewel ik verscheidene coverversies meer waardeer), 'And the Grass Won't Pay No Mind', of een mooi, kaal nummer als 'Girl, You'll Be A Woman Soon'.

Neil bevalt me op deze plaat het beste als hij lekker rockt, of juist intiem, zonder poespas speelt. De volgende keer dat ik een plaat van Neil draai kies ik echter toch weer voor After the Gold Rush.

Edelkitsch, mooie stem, foute muziek ( ja, ja voor mij natuurlijk.)

Een plaat waarvan ik het niet erg vind dat een ex ' em heeft meegenomen.

Overigens altijd afgevraagd wat die pose op de hoes nu uitbeeldt: de (gewenste) lengte van zijn lid?, of speelt hij luchtdoedelzak?

Ik heb Neil Diamond onlangs aan het werk gezien in antwerpen en het is knap wat die man nog presteert, en het staat buiten kijf dat hot august night zijn beste plaat is en blijft, maar dat doet geen afbreuk aan zijn recent werk met Rick Rubin of het live-album dat hij in 2010 uitbracht. Een groot artiest.