Björk - Vulnicura (2015)

Er komt weer een liveversie van dit album, naast de strings-versie die al op MuMe te vinden is (waar ik niet geweldig enthousiast over was) was er al een zeer beperkte uitgave op Rough Trade, die binnen enkele dagen al niet meer te krijgen was..

Nu komt er dus een officiële versie met een tracklist die zeer veel lijkt op die laatstgenoemde (enige verschil is de volgorde en All Neon Like dat wel op de Rough Trade versie staat).. ben dus benieuwd hoe verschillend het wordt. Maar aangezien ik die laatste niet heb, maar wel erg sterk vind wordt het een verplichte aanschaf als deze uitgave er ook maar enigszins in de buurt komt.

(kan alleen nog maar hoezen met sticker vinden dus hem nog niet toevoegen )

Ik heb bij Björk heel vaak dat ik het album op zich wel goed geslaagd vindt. Vulnicura bevat heel mooi gearrangeerde strijkers en "Family" kan ik erg waarderen vanwege het experimentele karakter.

Maar door alle aandacht eromheen verliest het bij mij zijn kracht. Ik was vroeger erg fan van haar experimentele videoclips, maar bij Vulnicura hebben ze voor mij juist de muziek wat meer teniet gedaan. Het wordt daardoor erg artifarty hipster ipv kunst wat mij persoonlijk kan raken.

prachtig album. ik kocht het als engelse versie in tweedehands platenwinkel.de muziek heeft wat mij betreft veel raakpunten met ‘homogenic’. dat blijft voor mij haar magnum opus.

Was pasgeleden met mijn lief op vakantie en we waren herinneringen aan het ophalen van ‘vroegere’ vakanties. In de afgelopen 32 jaar hebben we best wel een patroon ontwikkeld. De ene keer naar de Alpen, de andere keer naar een land ten noorden of zuiden (of erin) van de Middellandse Zee. En tegenwoordig ook weleens wat verder. Traditioneel luisteren we onderweg en tijdens veel naar muziek. Lekker samen mee galmen in de auto. Of ergens rustig op de achtergrond.

De eerste keer dat we samen gingen vliegen gingen we naar Lesbos en ik luisterde nog met een walkman naar muziek. Ik leerde toen Post en Debut kennen en dat gaf mij een echte zomer vibe die ik nog steeds met mij meedraag. Naar de Middellandse Zee gaan we niet meer in de zomer. Te warm, het lijf wordt ouder en ik kan niet vaak stilzitten of liggen op een strand.

Ik heb het ‘nieuwe’ werk van Björk nooit echt geaccepteerd. Björk en ik hebben elkaar ooit op een dag losgelaten. Maar toen we vorige week naar ons noorden terugreden stond de dame toch wel veel op in de auto. En we beseften dat we al zo veel herinneringen hebben gemaakt tijdens onze vakanties. En ik besefte dat ik, nu ik richting de 60 Björk achterna ga, best weleens wat meer open mag gaan staan naar haar ‘latere’ werk.

Dus vanochtend weer eens dit album opgezet en ergens sijpelt ze langzaam weer naar binnen. Ergens is het haar bijzondere en unieke stem. De muzikale scenario’s die ergens herkenbaar maar altijd wat vreemd om mij heen blijven hangen.

Volgend jaar ga ik in februari naar haar geboorteland. Hoort haar muziek bij de reis die ik daar ga maken ? Kan de winter aldaar met haar zomerse invloed bij mij wedijveren ? Ik weet het niet maar het is wel tijd voor haar en mij om te proberen om weer misschien eens met elkaar verder te gaan. Zij was daar al. Nu ik nog.