The Beach Boys - Surf's Up (1971)

Is ook een voorbarige conclusie, maar volgens mij heb ik het bij het rechte eind.

Nee hoor, alleen Long Promised Road / Till I Die en
Surf's Up / Don't Go near the Water. Al zou t wel een single zijn geweest, het is een compleet idiote redenering. STD is gewoon een erg zwak bluesnummer van Mike Love.

Erg zwak bluesnummer...
Zal wel aan mij liggen, maar ik vind hem geniaal!

ik vind het ook het minste nummer op de plaat...

Tja blues is niet populair op MuMe Music4ever.

ik ben best wel een bluesfan hoor... voornamelijk folk-blues .

Ik moet me helaas aansluiten bij het gros hier, SDT is de song die ik standaard skip wanneer ik de gladde Bruce Johnston classic heb beluisterd en dan snel door wil naar Carls Feel Flows (die ik overigens voor het eerst hoorde bij de aftiteling van Almost Famous van Cameron Crowe).

In mijn opinie de laatste adem van creativiteit vanuit het Beach Boy kamp (ok, Holland was ook nog een zeer behoorlijke plaat). Carl haalt het beste in zichzelf naar boven met Long promised road en Feel flows. Bovendien is zijn lead vocal op Surf's up prachtig, zijn stem is net iets zoeter dan die van Brian wat hier heel mooi uitkomt. In het tweede gedeelte is het Brian die de zang overneemt (nou ja, overneemt, de song is gewoon de originele Smile opname maar dan iets opgewaardeerd met een paar ondersteunende instrumenten, origineel was het eerste deel instrumentaal, daarna zingt Brian de complete song terwijl hij zichzelf op de piano begeleid, Carl is over het instrumentale gedeelte heen gaan zingen waarna ze het eerste gedeelte van Brian zijn zang en piano hebben weggeknipt en het weer oppakken bij het 2e deel van de song) en waar we de meesterlijke uitsmijter vinden: De prachtige harmonieën. Tezamen met Til I die 2 tranentrekkers van formaat, in a good way! Want mijn God, wat is Surf's up een prachtig stuk muziek!
Het aantal sterke songs wegen gelukkig stukken zwaarder dan de zwakke songs van de plaat (want die zijn er wel degelijk).


****

Apart, Pet Sounds vind ik zeer matig, maar dit album vind ik helemaal geweldig. Niet al teveel mierzoete samenzang (zoals op Pet Sounds) en het nummer Student Demonstration Time vind ik juist een heerlijke afwisseling op dit album. Het is zo NIET Beach Boys...

Dikke 4,5*

De samenzang maakt de Beach boys juist tot de legendarische groep die ze zijn.
En inderdaad, SDT is zo NIET Beach boys, het is ZOO Mike Love

Die mierzoete samenzang vind ik dus verschrikkelijk... Sorry, niet aan mij besteed. Snap heus wel dat ze juist daarom legendarisch zijn, maar niet iedereen houdt ervan he?

Die 'mierzoete' samenzang is volgens mij op elk nummer van dit album te horen. Het maakt de laatste twee nummers juist dáárom briljant (waar deze samenzang het meest op de voorgrond treedt) en vooral daarmee dit album bovengemiddeld goed.

Inderdaad, snap je kritiek ook niet helemaal musicfriek

De laatste 2 nummers zijn nou precies de nummers die ervoor zorgen dat ik niet de volle 5 sterren geef. Ik vind het wel mooi, maar die andere 8 vind ik veel beter. De plaat klinkt sowieso veel meer pop dan Pet Sounds. Moeilijk uit te leggen eigenlijk. Het is ook een gevoel wat ik erbij heb. Nummers als Sloop John B en Wouldn't It Be Nice krommen mij de tenen van nu. Can't help it. Daarom ben ik zo verbaasd dat ik dit album verder wel erg goed vind. Snappen jullie me nog?

Ok, dit verklaart wel het een en ander

Ehm, tsja, een extreme uiting van "smaken verschillen" zullen we maar zeggen.. Ik denk dat de meesten het met me eens zullen zijn wanneer ik zeg dat in mijn opinie de laatste 2 songs juist voor de hoge rating zorgen.
Ok, Sloop John B ben ik ook nooit weg van geweest, vrijwel alle door Al Jardine aangedragen songs (ok, Sloop is een standard) vond ik vrij vervelend om naar te luisteren. Ik noem maar een Cotton Fields..
Dus Musicfriek, we zijn het op dat punt met elkaar eens.. Enkel laat ik Wouldn't it be nice buiten beschouwing want dat blijft een prachtsong, die harmonieën zijn zeker in de bridge fenomenaal.

Inderdaad, Wouldn't It Be Nice behoort tot het beste werk van de Beach Boys, vooral de harmonieën in de intro zijn onnavolgbaar (die in de brug terugkeren). Dan verbaast het me dat een relatief simpel liedje als Sloop John B tussen de nummers op Pet Sounds staat.
Maar goed, de discussie moet over Surf's Up gaan. Zal t hier niet meer over Pet Sounds hebben.

Dit album lijkt wel wat op zijn voorganger, eigenlijk is dit 'Sunflower II'.

Ook mijn fave BB album. SST vind ik totaal niet bij het album passen maar gelukkig staat het als laatste track op kant A van de LP. Als ze ooit nog eens op CD in mijn kollektie komt gaat dat een probleem worden .....

bolus je bedoelt SDT zeker , by the way ik vind het een goed album en SDT een fijne single vroeger , en de hoes is gewoon prachtig

Mijn favouriete Beach boy's plaat tot nu toe, en het eerste reguliere album dat ik van ze heb gekocht. Deze bevalt me zeer goed, maar ik moest er wel echt even inkomen. Naar The Beach Boys heb ik moeten leren luisteren en na een aantal draaibeurten begreep ik dan ook eindelijk pas de kracht van nummers als Don't Go Near The Water. En die hoes, prachtig en zo niet-Beach Boys.

Uitstekend album van the Beach Boys, zeker één van hun beste. Hun befaamde samenzang heb ik altijd graag gehoord en ze kunnen ook mooie songs brengen.
"Long Promised Road", "Disney Girls" en vooral het slotnummer "Surf's Up" vind ik prachtig.
"Student Demonstration Time" is overigens een bewerking van het Coasters-nummer "Riot in Cell Block #9" (jaren '50).

4,5 ** Mike Love drukte SDTdoor: totaal niet pasend in de sfeer van het album, want muziek van buitenaardse schoonheid .
Good Vabrations is zó goed dat het in de supermarkt nog mooi is, maar Surf's Up moet je niet teveel horen: tè mooi tè ontroerend, tè geniaal.

"Sunflower" beschouw ik als een luchtig, fris en positief album, vrij vrolijk ook, "Surf's Up" is over het algemeen veel donkerder, negatiever, melancholischer, maar dat maakt het ook zo interessant om ze na elkaar te beluisteren. Het zijn allebei kwalitatief hoogstaande albums.

"Sunflower" eindigt met "Cool, Cool Water" ("In an ocean or in a glass / Cool water is such a gas") en "Surf's Up" begint nota bene met "Don't Go Near The Water" ("What's happened to the water? / Our water's going bad"). Het contrast kan wat dat betreft niet groter zijn.


Ben ik het mee eens, ik had veel liever Dennis en Carl's "4th Of July" (zie de "Good Vibrations - 30 Years Of The Beach Boys" boxset) of het nog steeds onuitgebrachte "(Wouldn't It Be Nice To) Live Again" (door iedereen die het gehoord heeft wordt het gezien als het allerbeste nummer dat nog in de kluizen ligt) gezien in plaats van "Student Demonstration Time". Beide nummers vielen af na een conflict binnen de band.

Verder is dit dik en dik in orde.

Heb jij deze song gehoord. Zo ja, waar heb je 'm gevonden?

Op http//smileywmile.net staan wat feitjes over deze opname.
O.a. jam met lange fluitsolo van Charles Loyd...

Nee, jammer genoeg (nog) niet. Het circuleert nog niet onder de fans. Ik heb wel twee, drie cover versies van het nummer (door mensen uit de Beach Boys 'scene' als Alan Boyd en Adam Marsland), die erg trouw zouden zijn aan het origineel, en zodoende een behoorlijk beeld geven van hoe het klinkt. En de andere Dennis Wilson composities uit deze periode zijn wonderschoon en kunnen zich makkelijk meten met het beste van broer Brian, dus dat belooft ook veel goeds.

Oi joi joi, na Pet sound mijn lievelings BB, je komt echt van alles tegen op dit kleine meester werkje.
Ik heb Brian W. nog eens persoonlijk mogen bedanken voor zijn prachtige muziek maar dat had ik beter niet kunnen doen, het was net een wassen beeld en er kwam ook net zoveel geluid uit.

Je moet ze ook aan het begin van hun carrière pakken, dan praten ze nog met mensen. Zo heb ik ooit in de Kalverstraat de hand geschud van Mark Knopfler vlak na de release van de eerste Dire Straits en vlak voor hun eerste Paradiso optreden ...... Een paar jaar later had die waarschijnlijk ook dwars door me heen gekeken .........

SDT is voor mij de reden dat ik vaak alleen kant B (ja, heb 'm op vinyl...) draai. Vaak 's avonds laat met het licht uit en het volume op max. Dan is SDT echt veel te lawaaierig.

Maar goed. Meest briljante kant B die ik in mijn toch niet onooglijke collectie plaatjes en CD's heb, met een geniaal 3-luik van Brian Wilson (die toch al ver heen moet zijn geweest op dat moment?) op het eind.

Sunflower gaf ik net een mooie verhoging, maar bij Surf's Up heb ik toch wat gemengde gevoelens. Het album is me te wisselvallig en het kabbelt in het begin maar een beetje voort.

Don't Go Near the Water en Take A Load Off Your Feet vind ik leuke nummers. Long Promised Road en Disney Girls vind ik helemaal niks. De eerste vier nummers zijn alleen allemaal te veel in hetzelfde tempo. Ik ben dan ook blij dat ik even wakker geschud wordt door Student Demonstration Theme. Tuurlijk, het is maar een standaard bluesrockertje, maar er zit pit in, en dat missen veel andere Beach Boys nummers vaak. Het zorgt voor een prettige afwisseling.

Vanaf dat moment gaat het de goede kant op met dit album. Feel Flows is een klasse nummer en ook Lookin' At Tomorrow is hier een van de uitblinkers. Met A Day in the Life of A Tree zit er helaas nog even een misser tussen. Ik zit echt niet te wachten op zo'n 'kerkorgel'. 'Till I Die en Surf's Up maken het gelukkig meer dan goed.

De onvoldoende ga ik in ieder geval alvast weghalen. Er staan een aantal sterke nummers op, dus uiteindelijk ben ik toch blij met de aanschaf.