Jacco Gardner - Hypnophobia (2015)
mijn stem
120 stemmen
0
geplaatst: 21 april 2015, 23:14 uur
Waarom ik bij de eerste klanken van Another You aan het intro van Jesus Christ Superstar moet denken is me een raadsel.
Een ander raadsel is het feit dat Jacco Gardner zo enorm aanslaat overal. Nee, niet omdat ik er geen bal aan vind, maar meer hoe een jongen uit Nederland dat toch maar voor elkaar krijgt en dat met klanken uit lang vervlogen tijden.
Of is dat het hem nu juist? Het nostalgische laagje dat kleeft aan Gardner, tijdloze laagje zelfs (ook al is het dat natuurlijk niet echt).
Het debuut is een plaat die ik nog steeds zeer graag draai en Clear the Air doet me telkens naar de volume knop grijpen die dan toch echt hoger gaat. Wat een heerlijkheid.
Hypnophobia is het vervolg. Het roemruchte tweede album en juist bij Jacco Gardner was ik vooraf nogal sceptisch. Gaat dit nog wel een keer werken? Is één album misschien niet gewoon genoeg? Gaan we niet één grote herhalingsoefening tegemoet?
Nee!! Eén album is niet genoeg. Dat bewijst deze kunstenaar van sprookjesachtige pop wel, want zo voelt Hypnophobia wel voor mij: sprookjespop. Een droomwereld. Een Gepetto die in een andere wereld zijn werkjes maakt, en laat zo'n werkje dan nog tot leven komen ook.
Gardner slaagt erin een intiem wereldje te creëren waar je de kans krijgt als een klein kind rond te dwalen en je weer onbevangen te laten verwonderen door de meeste simpele, kleine dingen.
'Gewoon jaren '60 psychedelica dus, net als de voorganger' zal menigeen brommen.
Misschien wel. Toch heeft dit album een andere vibe. De ingrediënten zijn ietwat anders (minder orgel, meer gitaar, minder zang) maar die 'magic touch' is gebleven. Voor anderen zal het wel een ordinaire retro truc zijn en die grijpen dan liever terug op het werk van Syd Barrett. Dat mag, moeten ze ook zeker doen.
Jacco's wereld is anders. Dat zijn middelen dan grotendeels hetzelfde zijn als in de 60's wil niet zeggen dat hij geen bijzonder mooi sfeertje anno 2015 weet neer te zetten. Instagram is toch ook razend populair?
Hypnophobia is geen tegenvaller en vormt een waardig vervolg op Cabinet of Curiosities.
Een ander raadsel is het feit dat Jacco Gardner zo enorm aanslaat overal. Nee, niet omdat ik er geen bal aan vind, maar meer hoe een jongen uit Nederland dat toch maar voor elkaar krijgt en dat met klanken uit lang vervlogen tijden.
Of is dat het hem nu juist? Het nostalgische laagje dat kleeft aan Gardner, tijdloze laagje zelfs (ook al is het dat natuurlijk niet echt).
Het debuut is een plaat die ik nog steeds zeer graag draai en Clear the Air doet me telkens naar de volume knop grijpen die dan toch echt hoger gaat. Wat een heerlijkheid.
Hypnophobia is het vervolg. Het roemruchte tweede album en juist bij Jacco Gardner was ik vooraf nogal sceptisch. Gaat dit nog wel een keer werken? Is één album misschien niet gewoon genoeg? Gaan we niet één grote herhalingsoefening tegemoet?
Nee!! Eén album is niet genoeg. Dat bewijst deze kunstenaar van sprookjesachtige pop wel, want zo voelt Hypnophobia wel voor mij: sprookjespop. Een droomwereld. Een Gepetto die in een andere wereld zijn werkjes maakt, en laat zo'n werkje dan nog tot leven komen ook.
Gardner slaagt erin een intiem wereldje te creëren waar je de kans krijgt als een klein kind rond te dwalen en je weer onbevangen te laten verwonderen door de meeste simpele, kleine dingen.
'Gewoon jaren '60 psychedelica dus, net als de voorganger' zal menigeen brommen.
Misschien wel. Toch heeft dit album een andere vibe. De ingrediënten zijn ietwat anders (minder orgel, meer gitaar, minder zang) maar die 'magic touch' is gebleven. Voor anderen zal het wel een ordinaire retro truc zijn en die grijpen dan liever terug op het werk van Syd Barrett. Dat mag, moeten ze ook zeker doen.
Jacco's wereld is anders. Dat zijn middelen dan grotendeels hetzelfde zijn als in de 60's wil niet zeggen dat hij geen bijzonder mooi sfeertje anno 2015 weet neer te zetten. Instagram is toch ook razend populair?
Hypnophobia is geen tegenvaller en vormt een waardig vervolg op Cabinet of Curiosities.
0
geplaatst: 2 januari 2016, 18:11 uur
De Nederlandse multi-instrumentalist Jacco Gardner heeft veel bereikt in de laatste twee jaar.
Zo tourde Gardner dit jaar met zijn band een maand lang door Amerika en zelfs door Canada.
Wereldwijd is Gardner wel bekend en zo bracht hij zijn nieuwe album ‘Hypnophobia’ dit jaar uit op wel drie verschillende labels over drie verschillende landen.
De plaat is wereldwijd te koop, in Nederland onder Excelsior Records en verder in Europa onder Full Time Hobby en in Amerika is zijn album te vinden onder het Polyvinyl label.
Op ‘Hypnophobia’ keert Gardner terug met een gelijksoortig geluid als op zijn debuut ‘Cabinet of Curiosities’ maar deze keer met iets meer psychedelica en instrumentale library music nummers.
Net als voorheen zocht Gardner ook nu naar 2dehands instrumenten die hij zelf via marktplaats kocht en er thuis mee aan de slag ging, opzoek naar het verborgen geluid!
En na veel experimenteren vormde onze Nederlandse multi-instrumentalist tien nieuwe nummers.
Drie nummers op dit album zijn volledig instrumentaal en geeft het album een wat meer fantasierijke sfeer. Voor wat meer diepgaande psychedelische nummers volgt er al snel het nummer ‘Face To Face’ en het acht minuten lang durende ‘Before the Dawn’ waar het hoogte punt langzaam wordt in opgebouwd. Totaal vormt het zich een top album met vele uitblinkers van ons Nederlandse succesvolle artiest om trots op te zijn!
4,0*
Zo tourde Gardner dit jaar met zijn band een maand lang door Amerika en zelfs door Canada.
Wereldwijd is Gardner wel bekend en zo bracht hij zijn nieuwe album ‘Hypnophobia’ dit jaar uit op wel drie verschillende labels over drie verschillende landen.
De plaat is wereldwijd te koop, in Nederland onder Excelsior Records en verder in Europa onder Full Time Hobby en in Amerika is zijn album te vinden onder het Polyvinyl label.
Op ‘Hypnophobia’ keert Gardner terug met een gelijksoortig geluid als op zijn debuut ‘Cabinet of Curiosities’ maar deze keer met iets meer psychedelica en instrumentale library music nummers.
Net als voorheen zocht Gardner ook nu naar 2dehands instrumenten die hij zelf via marktplaats kocht en er thuis mee aan de slag ging, opzoek naar het verborgen geluid!
En na veel experimenteren vormde onze Nederlandse multi-instrumentalist tien nieuwe nummers.
Drie nummers op dit album zijn volledig instrumentaal en geeft het album een wat meer fantasierijke sfeer. Voor wat meer diepgaande psychedelische nummers volgt er al snel het nummer ‘Face To Face’ en het acht minuten lang durende ‘Before the Dawn’ waar het hoogte punt langzaam wordt in opgebouwd. Totaal vormt het zich een top album met vele uitblinkers van ons Nederlandse succesvolle artiest om trots op te zijn!
4,0*
* denotes required fields.