Earth & Fire - Gate to Infinity (1977)

Een A-kant die best te doen is en een B-kant die verraadt welke richting Earth & Fire op gaat. Ik snap heel goed dat de scores behoorlijk zakken. De symfo is weliswaar een beetje terug. De eerste vijf songs hebben een aardige, dromerige sfeer, maar de hoogtijdagen lijken me wel voorbij. Er zat niet echt iets tussen wat indruk maakte. 78th Avenue laat dan de eerste echte pop horen, waarbij ik na moet geven dat Jerney Kaagman wel erg mooi zingt. De lagere klanken zijn eruit. Eerlijk gezegd herken ik Anita Meyer niet. Zou echt niet weten hoe ze klinkt. Het is de flauwe pop die het album de das omdoet. Daar kan het redelijke begin niet tegenop.

Tussenstand:
1. Song Of The Marching Children
2. Atlantis
3. Earth & Fire
4. To The World Of The Future
5. Gate To Infinity

Mmm, bij het beluisteren van de eerste nummers kreeg ik nog wel een symfo-vibe, al klinkt het wel alsof de band hier beduidend minder inspiratie had dan op de vorige vier albums het geval was. Bij A Lifetime Before komt de toegankelijkere kant al wat beter naar voren en bij Green Park Station en Driftin' trek ik het echt niet meer. Dit wil niet zeggen dat het album zelf een complete mislukking is, want ik vind Smile bijvoorbeeld best mooi gezongen, maar het gaat niet de juiste kant op.

Tussenstand:
1. Atlantis
2. To The World Of The Future
3. Song Of The Marching Children
4. Earth & Fire
5. Gate To Infinity