IQ - Subterranea (1997)

Heeft er iemand de LP-versie van dit schitterende werk besteld bij GEP? Wel snel zijn!!! Er zijn maar 500 exemplaren geperst. 3 LP's verwerkt in een schitterende hoes. Er zitten ook nog een paar extra, niet uitgegeven nummers bij van Subterranea. Als je het mij vraagt, schitterend hebbedingetje!!!

Heel veel gedraaid, en hij groeit nog steeds. Prachtige melodieën, mooie warme en kleurige arrangementen, een incidentele Genesis connection die alleen maar aangename associaties oproept en nergens stoort (hoewel de plot me niet zozeer aan The lamb alswel vooral aan Operation: mindcrime doet denken) en een goed volgehouden spanningsboog. Waar ik me echter het meest over verbaas is die stem: eenzaam, vriendelijk, kwetsbaar en raadselachtig (in de zin van "hij laat iets te raden"). Als ik hem ergens mee zou moeten vergelijken kom ik op twee namen uit: de zeer jonge Bowie, en iemand op wiens naam ik maar niet kan komen . Hoe dan ook, een geweldig album en een grote ontdekking voor mij.
 

Erg weinig toe te voegen aan alle bovenstaande lofuitingen. Beschamend eigenlijk en vreemd dat ik IQ nu pas ontdek. Ik ben toch al een jaar of 20 gek van dit soort muziek. Zit nu al een week of 2 de bijbehorende live dvd ademloos met koptelefoon te bekijken/beluisteren. Briljant simpelweg.

Dit zal toch wel mijn minst favoriete IQ-album zijn. Er staan fantastische nummers op, het titelnummer, Failsafe, Capricorn, The narrow margin, maar toch ook wel vrij veel opvulsel. Daarnaast duurt dit album me - zoals overigens bijna elke conceptuele dubbelaar - veel te lang en het vrij vage verhaal helpt ook niet echt.

Hierbij teken ik wel direct aan dat ik dit album bepaald niet slecht vind, ik vind alleen alle andere albums beter.

Ik kan me nog goed herinneren dat toen deze uitkwam, ik dit de beste plaat ooit vond. Nu moet ik bekennen dik deze plaat niet erg vaak draai, maar vandaag dus weer eens, en inderdaad,dit is blijft een van de beste platen ooit.

Elke song, elke intrumentaal tussenstuk, alle teksten, het gevoel, het concept. Het klopt als een bus met geen enkel saai moment.

Een van de weinige IQ albums die ik niet ken en heb. Moet toch eens verandering in komen. Bovenstaand commentaar maakt me nieuwsgierig.

Staat niet eens in z'n top 10, zo goed vind Ozric 'm dus niet...

Weet je dat ik geen idee heb wat er op dit moment in mijn top 10 staat. Ik heb overigens een top 50 nodig, voor al die meesterwerken, die er gemaakt zijn...

Deze plaat weer eens opgezet. Eén besef en één inzicht: de nummers bevatten meer "Genesissy" (dat klinkt niet goed) passages dan ik me herinner, maar zulke muzikale overeenkomsten (vergelijkbaar met hoe andere bands geïnspireerd zijn door c.q. klinken als Yes en Pink Floyd) zijn totaal niet storend wanneer de muziek goed genoeg is – zoals hier.

Zat vandaag in de auto en zette deze weer eens op. Was even geleden dat ik hier naar geluisterd had. Eigenlijk zonde, want het blijft een geweldig conceptalbum met heerlijke muziek. Ik herinner me het concert in 013 Tilburg destijds. Ik had toen echt het gevoel dat ik bij iets bijzonders aanwezig was, zoals mensen ooit dat gevoel moeten hebben gehad toen ze the lamb lies down on broadway live zagen. Binnenkort komt de film versie van het album op dvd. Toch maar eens kijken of ik die op de kop kan tikken. En ook weer eens op zoek naar de dvd van het concert van Subterranea.

Helaas gebeurt het mij nog wel eens dat een plaat waar ik bij de eerste kennismaking uiterst enthousiast over was, bij zijn "tweede leven" (beluistering één of twee jaar later) aanzienlijk minder indruk maakt. Subterranea echter vond ik drie jaar geleden al goed maar nu zo mogelijk nog beter : een overdaad aan ijzersterke melodieën, een perfect gebruik van een incidentele sax, prachtige instrumentale stukken (Laid low, The other side, de tweede helft van Tunnel vision), een ademstokkend moment bij "So what if you're sentimental?" in Capricorn (en hoor ik trouwens even later in datzelfde nummer een knipoog naar Strawberry Fields forever ?) en een ondraaglijk weemoedige coda van het laatste nummer: "Told me I was brighter than most and I believed it all then..." Akoestische gitaar, orgel, kwetsbare stem, soms is dat even alles wat je nodig hebt. Naar 5*.

Zit 'm nu voor het eerst te luisteren. Zat in een doos met cd's die ik van iemand heb overgenomen. Ik had al wel een paar albums van IQ in de collectie (o.a. The road of bones, Ever, The wake en Are you sitting comfortably?) dus wist wel tot waartoe de band in staat is. Maar dit overstijgt tot nu toe alles wat ik reeds van ze kende. Magistraal album zeg! Prachtige melodieën in zowel muziek als zang. Nummers die erg smaakvol in elkaar overlopen. En een mooie productie die alles fantastisch uit de speakers laat komen. Tsjonge, wat een mooie en overrompelende ervaring op een donderdag avond waarop je niks verwacht.

Het beste album van alles wat ik ooit gekocht heb wat betreft neo-prog muziek, krijg hier nooit genoeg van. Geweldig van de eerste t/m de laatste seconde, beter dan dit is er niet.

Ik hou hier niet van. Dat zwaar aangezette gedrum, die lange uithalen qua zang, dat opzwepende; vermoeiend.

Tijdloos document die IQ heeft gemaakt, waar ik wel wat tijd voor nodig heb gehad om die op de juiste waarde in te schatten.
Voor mij was dit dus wel een groeiplaat, maar na diverse luisterbeurten kan ik hier goed van genieten.

Vooral het gitaarspel op dit album spreekt mij bijzonder aan. CD 1 vind ik net wat beter dan CD 2.

Ik probeer het af en toe maar elke keer dezelfde conclusie: ik trek die zanger niet. Wat een irritante stem. Verpest het volledig voor mij

IQ heeft geen gebrek aan epics en werkelijk schitterende nummers maar The Narrow Margin blijft toch wel van een andere orde. Wat een ongekend gaaf nummer blijft het.

Ik weet nog dat het album uitkwam. Ik werd inderdaad compleet omver geblazen. Van het eerste nummer tot de laatste seconden van het laatste nummer kan dit zich met gemak meten met ander klassieke symfo werk. Ook al heb ik Ever denk ik vaker gedraaid. Immers moet je hier echt voor gaan zitten en het in je opnemen.

Dit blijft als zodanig hum Magnus opus.

In de jaren 90 vaak live gezien. Altijd weet dikke pret.

Toen deze plaat uitkwam, kocht je maar 1 of 2 cd's per maand, zo duur was muziek kopen toen. En dan was dit nog een dubbelaar ook.

Ik was 20 en stoeide nog met de middelbare school. Ik ha zowel 's-ochtends als 's-avonds een bijbaan (in de schoonmaak) om die school te kunnen betalen, maar ik moest en zou een diploma halen. Ik ben blij dat ik toen heb kunnen doorzetten. Mijn dagen waren wel lang. Om 5 uur op en pas rond 10 uur 's-avonds thuis.

Deze plaat was mijn soundtrack. Ik had deze continu in mijn walkman, en ook al begreep ik niet veel van het verhaal, ik leefde helemaal mee. Ik dacht dat het over het leven op straat ging, drugs, dakloos zijn en foute vrienden hebben.

Ik heb de band nooit live gezien, ik ga niet graag naar concerten, en had bovendien geen geld voor tickets. Heb ook nooit gesnapt waar mensen het geld vandaan haalden.

Deze plaat is mij altijd erg dierbaar geweest, al draai ik het nooit meer. Ik vind de plaat erg lawaaiig en veel te vol. Er is weinig dynamiek en er zijn ook weinig rustpunten, wat de plaat nu hedentendage een lange en vermoeiende zit maakt. Wie weet zet ik het ooit weer eens op. 'Capricorn' heb ik altijf zo'n mooie sobg gevonden.

Kwam deze toevallig tegen in de 2e hands cd bak bij de Plato in Leiden. Ik had wel eens van IQ gehoord maar nooit wat geluisterd dus even snel een blik gewerkt in Musicmeter. Hoge score zag ik en voor een tientje kon kan ik de gok wel wagen dacht ik. Inmiddels een aantal keer gehoord dus nu tijd voor een score. Muziek is schitterend en heeft inderdaad het niveau van bijvoorbeeld Brave of Generation 13. Zang valt tegen maar begint wel inmiddels te wennen. Aantal sterren 4,5 (halfje eraf vanwege de zang). In ieder geval is dit tientje goed besteed