Emerson, Lake & Palmer - Tarkus (1971)

Onbegrijpelijk dat dit album slechts 3.0 scoorde !
Als je van deze muziek houd (symfonische rock) een van de beste albums die je kunt hebben.
ELP heeft ook hele zwakke afgeleverd (Love Beach, In the Hot Seat) maar dit is absoluut de beste.

Als Jeremy Bender en Are You Ready, Eddie? er af waren gelaten zou ik het met de opmerking "beste van ELP" eens zijn geweest. Heb het nooit begrepen waarom ze af en toe van de lullige nummers op hun albums moesten hebben.

Ik ben het bijna helemaal eens met deze schrijver. Ik vind Trilogy alleen nog net ietsje pietsje beter, maar dit ter zijde.

Tarkus krijgt van mij 5 punten

Ik ben het met ChrisX eens dat het zo jammer is dat er altijd weer van de lullige nummers opstaan. Het nummer Tarkus is het het beste wat ze gemaakt hebben, maar als totaal is 'Brain salad surgery' veel beter. Maar Hans, zoals altijd smaken verschillen. Anders hadden we dit soort sites ook niet.

hmm 3,5 want ook dit synthesizer / moog gedreutel van keith emerson is te gedateerd.
Was in de jaren 70 een van top lp's ....

Op een dag (ik was nog jong) zat ik naar de tarkus suite te luisteren die ik toen een ok symfo plaatkant a la echoes vond ... best leuk. Maar opeens gebeurde er iets merkwaardigs: ik kreeg een soort van verhoogd bewustzijn en gevoel van het totaal begrijpen van de muziek ... (nee ik had niks gebruikt!) het idee dat er in deze muziek veel meer diepte zat dan in de 'normale' muziek waar ik toen naar luisterde.
Tarkus is mij nog steeds dierbaar.
PS
de "grappige nummers' maken het geheel juist goed verteerbaar!

Zou eens naar Glass Hammer luisteren

Goed, het was pas 1971, dus die plaatkant vullende nummers waren nog relatief onschuldig. Tarkus heeft zijn momenten, maar als geheel vind ik het nogal van hot naar her gaan. De B-kant voegt weinig aan de punten toe. Leuk gezelschap, dat ELP, maar een hele plaat... 2½*

Deze plaat duur 'maar' 38 minuten, dus dat is toch wel uit te houden? Ik vind Tarkus een behoorlijk consistent album. Het titelloze debuut uit 1970 springt in mijn ogen veel meer van 'hot naar her'.
Wat betreft de zgn 'lullige' nummers: ELP klinkt natuurlijk behoorlijk pretentieus. Blijkbaar had men af en toe behoefte zichzelf te relativeren. Overigens is Jeremy Bender m.i. gewoon een leuk nummer. De ode aan producer Eddy Offord (Are You Ready Eddy) valt in de categorie studiohumor en had wat mij betreft inderdaad achterwege mogen blijven.
Ben trouwens wel benieuwd wat Flipper van Benny The Bouncer vindt.

Het slapstick-achtige 'Benny the Bouncer' van Brain Salad Surgery valt onder dezelfde category als 'Are you ready Eddy'. Tuurlijk, de boog hoeft niet alrijd gespannen te staan en iets luchtigs mag wel tussen al die bombast, maar hoogstwaarschijnlijk zien ELP er meer de humor van in dan ik.

Juist Flipper, dat dacht ik ook. Het verbaast me alleen dan wel dat je Brain Salad Surgery als totaal beter vindt dan Tarkus.

Beide albums had ik al 4 sterren gegeven, dus vind ik BSS alleen in detail beter en een nummer als Tocatta geeft dan net de doorslag.

Van dit album is naast 'Tarkus' ook 'The only way' heel mooi, waarin Lake nogal cynisch over religie zingt.

Tarkus is een heel erg goede cd. Het allerbeste ELP album is naar mijn bescheiding mening echter toch nog steeds "Trilogy" .

Hans, je valt in herhalingen (zie je melding van 18 januari j.l. hierboven).

Prettig te weten dat iemand mij in de gaten houdt Maar inderdaad, ik heb het al eens eerder gezegd, zie ook mijn opmerking bij het album "Trilogy" zelf

Een geweldig album van de 3 heren die hier allen in topvorm zijn. Zeer progressief en een absolute grondlegger in het genre van de symfo-rock. Duidelijk 5 sterren net als Brain Salad Surgery, dat nog beter is!

Progman, je vergeet "Trilogy" .

Dat klopt, maar ik ben het weer eens oneens over de vraag, welke van de twee de lullige is. Jeremy Bender vind ik nutteloze rotzooi. Behalve de heren zelf kan ook ik de humor van Eddie inzien. De pianosolo loopt prachtig uit de hand - na de eerste clichédeun volgt ragt Emerson in een paar seconden tijd door allerlei toonsoorten heen. Zeer geestig.
"How did he loose
Six million jews"
op een pseudo-Bach hymne - kan het cynischer?

grappig is dat de band camel bij mij wel al die jaren overleef heeft. dit klinkt echt niet meer ....

ja, 4 sterren vooral voor het lange tarkus , titel track , de andere kant vind ik veel minder

prog van toen prog nog prog was , wat een meesterwerk die titeltrack

hier kan een ware symfo liefhebber dus zijn hart aan ophalen. het 20 minuten lange Tarkus is een van de beste composities uit het genre. de rest van de plaat stelt niet super veel voor met uitzondering van bitches crystal en a time and a place.

4 sterren voor een prachtig elp album. ze kunnen echter nog beter. kijk maar eens naar brain salad surgury,trilogy of black moon.

In mijn ''prog'' periode was E.L.P wel 1 van de favorieten.
Een trio met veel bombarie,muzikale virtuositeit en concepten.
De pers heeft hun wel eens verweten gebrek aan emotie te tonen in hun muziek.
Eigenlijk hadden ze daar gewoon gelijk in.Met uizondering misschien van bepaalde Greg Lake songs.
Lake gaf zijn nummers vaak een warme acoustische, bijna folky feel mee.
Tja en dan Tarkus.Een typisch 70er jaren album.De titeltrack is overdonderend maar tegelijkertijd minder boeiend dan dat ik het ooit vond.
Het geriedel van Emerson is knap maar ook druk en bij vlagen erg nerveus.
De kortere nummers zijn aardig,maar ook niet meer dan dat.
Bitches Crystal en A Time And A Place vallen in positieve zin op.
Tarkus is vooral een album die heel aardig in het tijdsbeeld past van toen.
Nu komt het op mij over als een plaat die de tand des tijds moeilijk doorstaan heeft.
Een 3, maar krap aan.

Sorry Bikkel, ik ben het niet met je eens. Toen ik in 1971 kennis mocht maken met "Tarkus (1971)" was ik totaal overdonderd door de symfonische rock van Emerson, Lake & Palmer. Nu zo'n 35 jaar later draai ik "Tarkus (1971)" af en toe nog wel eens. Ik luister er nog steeds met veel plezier naar en mijn exemplaar van "Tarkus (1971)" heeft de tand des tijds tot nu toe uitstekend weten te doorstaan. B.t.w. dat geldt wat mij betreft ook voor de E.L.P. albums "Brain Salad Surgery" en "Trilogy".

Ik zie dat ik mijzelf weer aan het herhalen ben. Toch laat ik mijn bericht maar staan .

het titelnummer is eigenlijk voo mij makkelijk te omschrijven als het beste keyboard gebruik ooit. elp kan ik omschrijven als zeer veelzijdig.

Oppassen met dat soort absolute uitspraken want heb je echt ALLES gehoord dat er is om dat oordeel te kunnen vellen.

Persoonlijk ken ik toch echt wel betere voorbeelden van interessant keyboard gebruik. Luister maar eens naar muziek van de eerste twee albums van Happy The Man bijvoorbeeld of naar het debuut van UK.

Maar, wat je wel kunt zeggen dat het keyboard gebruik op dit album vooruitstrevend ja zelfs revolutionair was en als zodanig van grote invloed.

Geeft niet - heel goed. Je spreekt wat de tand des tijds betreft ook voor mij.

Misschien ben ik de enige, maar wanneer deze plaat opstaat zit ik altijd met plaatsvervangende schaamte naar dat stukje met "Why did he lose six million Jews" te luisteren. Sowieso is het tekstueel allemaal niet veel soeps, maar muzikaal zit dit album wel gedegen in elkaar.

Eerlijk gezegd zie ik, in tegenstelling tot de meeste mensen hier, de humor van 'Jeremy Bender' en 'Are You Ready Eddie' ook wel in. Het zijn natuurlijk niemendalletjes, maar af en toe iets luchtigs na de topzware pretenties van de overige muziek mag ook best eens...

Zit wat in maar dat had wat mij betreft niet helemaal hoeven doorslaan in een 'fuifnummer' als 'Are you ready, Eddy?'. U begrijpt het al, ik zit ook bij het korps dat die de titeltrack die mij bij vlagen het hoofd op hol weet te brengen en eigenlijk niks kan met de tweede plaatkant. Ik kom er eigenlijk nooit toe om dit op te zetten. ELP is eh, laat we zeggen. voor weinig stemmingen weggelegd.

Hoewel Emerson, Lake & Palmer misschien wel mijn favoriete progressieve rockgroep is vind ook ik deze plaat wat gedateerd klinken. Iets waar het debuut, Trilogy, Pictures at an Exhibition en Brain Salad Surgery helemaal geen last van hebben.

Dit album is sowieso na het erg sterke debuut een flinke stap terug. Het titelnummer is aardig, en knap gecomponeerd natuurlijk, maar dan vind ik 'Take A Pebble', 'Karn Evil Nine' en 'Piano Concerto' véél sterker.

De tweede plaatkant vind ik ook niet echt overtuigend. 'Jeremy Bender' is maar een nutteloos nummer. 'Infinite Space' is eigenlijk heel saai. Daar heeft 'The Only Way' ook wat last van, om nog maar te zwijgen over 'Are You Ready Eddie'. 'A Time and A Place' vind ik wel best goed, en in mindere mate kan 'Bitches Crystal' er ook mee door.

3* vrees ik, wat ik erg laag vind voor Emerson, Lake & Palmer.

Prima ELP plaat met fantastisch geluid