Bløf - Boven (1999)

Het beste album van Blof.

Mmzzz misschien.....
ze zouden eigenlijk een greatest hits moeten maken, want hier zijn ook gebreken op te bekennen,
Maar idd cker geen slecht album

Greetz Shiv

Dit was absoluut nog de Blof die ik graag hoor. Wat ze tegenwoordig maken is mij teveel van het zelfde.

Ik heb de albums nu niet meer, maar vond dit ook altijd wel een erg goed album.

Naar mijn mening het beste van Blof tot nu toe. Niet zo braaf als watermakers en omarm. De meeste nummers rocken lekker en ook rustige pareltjes als 'harder dan ik hebben kan' en 'kaugom, thee en wierook'. 5 sterren

Vind het toch wel sterk ondergewaardeerd. Briljante muziek is het misschien niet, maar het is erg goede hedendaagse Pop/Rock. Tekstueel vind ik het i.t.t. tot velen ook goed te pruimen. Overkill aan metaforen

Aardig album van Blof. Het is toch wel de Nederlandse muziek die ik erg goed kan versmaden. Niet zoveel aan de hand muziek met een ijzersterke zanger.

dit is een ramp voor ons land gelijk 1953

Stukken beter dan de albums die erna kwamen!

Lekkere 'rock'plaat van de Zeeuwen.

Alleraardigste plaat van Blof .

Op Boven klinkt de groep lekker fris en ongecompliceert .
Het rockt lekker en een ballad als Harder dan ik hebben kan , is uiteindelijk 1 van hun betere nummers .
Mooie tekst en muzikaal knap uitgediept .
Ondanks de veelvuldige rock , waarvan Welkom Thuis er absoluut in uitblinkt , is een lichtvoetiger werkje als Zaterdag ook prettig beluisterbaar en houd het zaakje prima in evenwicht .
Niet de volle score , want bassist Peter Slager is tekstueel nogal eens vaag en mij iets te ''gemaakt poetisch '' .
Dat is niet overal het geval , maar het valt wel op .
Ook in de songs is Blof niet overal even constant , maar de band zit hier duidelijk nog in een groeiperiode .
Blauwe Ruis is wat dat betreft een verademing . Dat album klopt als totaalplaatje .
Tegenwoordig zit de band in zijn experimentele periode , en dat boeit mij persoonlijk iets minder .

Grote sprong qua sound en productie ten opzichte van Helder. Watermakers en Blauwe Ruis (sterk!) klinken nog volwassener dan deze, maar Boven is wel erg charmant en eerlijk. Niets Dan Dit, Boven, Welkom Thuis, Eén Dag Op De Grens, De Schaduw Van De Brug... Mooie stukken. En Het Is Laat zeker, als je de versie van Oog In Oog hebt (met die elektrische piano, ik denk een Rhodes).

Beetje Folkrock achtige pop-plaat van een band bekend om zijn hits, maar toch fijne platen maakt.
De niet-hits zijn ook meer dan prima.

Leuk album van Blof, maar dan blijft het ook bij leuk zitten toch veel skip-nummers tussen *3,5

Derde album ‘Boven’ is voor mij eigenlijk de eerste échte Bløf-plaat. Hier lijken ze dan eindelijk hun eigen sound gevonden te hebben (met dank aan Chris??). De eerste 8 nummers (+ liedje 10) van de plaat zijn super en staan vol met aanstekelijke Nederlandstalige pop/rocksongs. Helaas lijdt dit album net als voorganger ‘Helder’ (en ook z’n opvolger) aan het feit dat er teveel nummers op staan en zakt het daarna iets in.

Waarom moeten er 16 nummers op staan?? Maximaal 12 is voldoende naar mijn mening.
Vreemd genoeg wordt echter alleen ‘Harder dan ik hebben kan’ een hit, maar wordt ‘Niets dan Dit’ wel een klassieker en is het duidelijk geworden dat Bløf een blijver is.

Zie http://www.musicmeter.nl/ar... voor een uitgebreider verhaal over Bløf.

Toch een van de fijnste platen van Bløf.

Wederom een degelijke ,maar te lange plaat van Blof.Dan komen er niemendalletjes op te staan en dat komt het geheel niet ten goede.Harder dan ik hebben kan vind ik een prima nummer en dat heb ik altijd al gevonden.Niets dan dit is in zijn live uitvoering iets krachtiger maar blijft toch ook wel overeind.
Voor de rest een aardig album ,wat bij vlagen rockt,maar ook weer net te vaak dat slome in zich heeft waardoor Blof voor mij niet die topaandelen is die het zou kunnen zijn. 3 en halve ster

Heb deze cd ooit gekocht vanwege Harder Dan Ik Hebben Kan (mijn lievelingsnummer van Blof) en Niets Dan Dit. Verder zijn Zaterdag en Een Dag Op De Grens nog fijne nummers. Verder heb ik niets met dit album met als dieptepunten Liefde En Drank en Het Is Laat. Sindsdien heb ik niet meer open gestaan voor nieuwe Blofalbums. Enkel de singles blijven volgen. Misschien dat ik Umoja eens een kans moet geven.

Soms ga ik even terug de tijd in dat alles in de wereld nog niet zo moeilijk was. Dat de mensen niet zo boos waren en niet zo lijnrecht tegenover elkaar stonden. Door dit album weer eens te beluisteren ben ik dan daar weer terug en dan heb ik soms zo'n heimwee.

Gatverzegt Nee, duidelijk minder dan 'Blauwe ruis' die natuurlijk ook door de ontstaansachtergrond een bijzondere geladenheid kreeg. Beperken tot 10 nummers (6 minste nummers dus weglaten) en "scherpst van het mes" vervangen door 'snede' had misschien een beknopt 4-sterren album opgeleverd.

Blauwe Ruis is een hele oprechte plaat met idd een beladen en voor de band's doen sombere sfeer, wat logisch is na het overlijden van hun drummer.
Het uit zich wel in een fraaie plaat.
Boven is niet onaardig en bezit een aantal heel behoorlijke songs, maar is in de balans nog niet zo stabiel.
Harder Dan Ik Hebben Kan is natuurlijk een gouden vondst.

Matig plaatje met een geweldig mooi nummer. "een dag op de grens".

De eerste studioplaat die ik van Bløf leerde kennen, en mijn bevindingen vallen eigenlijk grotendeels samen met die van diverse eerdere gebruikers : de paar latere platen die ik van deze band beluisterde klonken mij vaak eenvorminger en minder sterk in de oren, maar de nummers op Boven klinken nog altijd fris en open, met een lekker vol en hard geluid en uitstekende zang. Wat ik ook deel met eerdere gebruikers is echter het gevoel dat er wat te veel muziek op de plaat staat, want waar ik bij de eerste acht nummers slechts één zwakke broeder aantref, is de helft van de laatste acht matig tot flauw, en die mindere tweede helft van het album is toch een beetje een domper. 11 van de 16 zou tot 3½* moeten leiden, maar door het lekkere geluid en de zeggingskracht van de beste (up-tempo-)nummers is dit voor mij toch een typische 4*-plaat.
        Waar ik afwijk van eerdere gebruikers is dat ik Harder dan ik hebben kan duidelijk niet het beste nummer vind, want die eer is wat mij betreft voor het opzwepende titelnummer weggelegd. Extra vermelding verdient daarnaast Welkom thuis, waarvan de tekst een mooi verhaal over dankbaarheid om een verloren maar teruggekeerde zoon behelst, terwijl in contrast daarmee de gitaarpartij enorm agressief is en Pascal Jakobsen de tekst soms lijkt uit te spúgen, alsof er naast de opluchting en de vreugde ook een zekere mate van woede om het aangedane leed uit moet – een mooie extra laag.

Ik ben geen Bløf fan maar van "Welkom thuis" krijg ik kippenvel...

Tsja, Boven van Blof; eigenlijk wel heel goed. Achteraf gezien zeker wel. Ontmoette in 2000 de liefde van mijn leven. We hadden wel veel verschillen, maar 1 ding gemeen; we hadden allebei 'Boven' in ons cd rek! De liefde bloeide verder, twee kinderen volgden, maar, helaas, ons huwelijk strandde verleden jaar....... 'Boven' is een goede pleister op mijn wonden.