Jason Molina - Pyramid Electric Co (2004)

Tot mijn schande nu pas écht goed beluisterd. Wat is dit een ongelofelijk mooi album. Zo intiem, zo doordringend. En wat een wonderbaarlijk knappe teksten.

Vandaag de vinyl + Cd gehaald en nu aan het luisteren. Ik hou van Jason Molina, wat een gevoel

Wauw. De mooiste Molina die ik tot nog toe gehoord heb. Prachtig sober, prachtig kaal, en potverdomme wat een prachtsongs. Pure, onversneden schoonheid. Later meer, voorlopig draai ik 'm gewoon nog een keer (en nog een keer, en nog een keer...). 4,5*

Van sommige artiesten heb je af en toe een dagelijkse dosis nodig. Molina is er zo een de afgelopen 3 weken. Na een verhoging van the Lioness (naar 5*) ben ik ook maar op zoek gegaan naar meer. En dit plaatje bevalt wel heel erg goed, misschien wel beter dan de voorgenoemde.





Inderdaad prachtig in z'n simpele eenvoud. Die stem van Molina in combinatie met de instrumenten die ver op de achtergrond klinken is te heerlijk voor woorden. En zijn teksten, misschien nog wel mooier dan op de andere platen. Als uitschieter van pure pracht is er Long Desert Train, een nummer dat me rillingen van gelukzaligheid gemengd met pure treurigheid bezorgt

Ruime 4,5*

Zelfs een plaatsje in m'n top 10 nu Prachtigheid

Long Desert Train is misschien wel het mooiste nummer van Jason Molina. Tekst en muziek...

Grandioos album dit. Dit is zulke sfeervolle muziek. Geweldig dat ik Molina vorig jaar op Crossing Border (in een te druk zaaltje) zag. Ik zou hem graag nog eens, maar wel in een andere setting (Ekko of Paradiso) zien.
Dit is muziek voor zwoele zomeravonden als het donker begint te worden.

Bijzonder minimale maar hart brekende plaat na 2 keer luisteren.

Kan of hoef alleen maar te schrijven; Prachtig!

Jammer dat 'ie niet alleen als CD te bestellen is. Je kunt de plaat bestellen, dan krijg je naast het vinyl een CD erbij. Dat maar doen dan. Wil 'm echt graag hebben.

Toch maar de maximale score dan. Misschien wel het mooiste album dat Jason Molina gemaakt heeft, met als ultiem hoogtepunt het laatste nummer. Waarschijnlijk mijn favoriet van hem, gewoonweg onweerstaanbaar. Muziek voor weer zoals nu, veel te warm om iets uit te voeren, maar gewoon luisteren.

Vergeleken met dit album is Ghost Tropic een donzig haarballetje.

Tja.. Weer een prachtplaat van Molina die ik hier ontdek. Ik hoop dat het gauw weer beter met 'm gaat, er bovenop komt, en ons weer van die ongelooflijk intense, breekbare muziek zal schenken. 'Pyramid Electric Co' is veertig minuten lang zweven, een tripje naar het achtereind van je ziel.

Vijf jaar nadat ik deze LP voor het eerste luisterde, blijkt Long Desert Train nog altijd niet aan inflatie ondehevig. Met gemak een van mijn favoriete nummers allertijden. There are things you can't change...

Als ik aan Jason Molina dacht ik aan zijn werk onder de naam Songs: Ohia of met Magnolia Electric Co. Pyramid Electric Co, onder eigen naam uitgebracht, liet ik na het enkele keren globaal geluisterd te hebben links liggen. Een grote fout blijkt nu. Niet het lang links laten liggen (nou ja, dat ook wel), maar het slechts globaal hiernaar luisteren.
De muziek is zo minimaal dat het je volle aandacht nodig heeft, anders gaat het compleet langs je heen. Inmiddels heb ik dit album weer een paar keer geluisterd en het is als een bom ingevallen. Wat een pracht. Wat een sfeer en de met teksten die op momenten zo beeldend zijn en door de ziel snijden is het plaatje compleet.
Voor zover ik Molina niet al een van de beste, zoniet de beste songwriter die ik ken vond, is dit nu alleen maar sterker geworden. Enige verschil nu is dat ik een album dat ik eerst als een van de mindere beschouwde nu juist zijn beste werk vind.

Met Pyramid Electric Co. haalt Molina het niveau van andere persoonlijke favorieten Didn’t It Rain en het broeierige Ghost Tropic net niet. Favoriete moment is tijdens Division St. Girl waarin Molina het rechtstreeks tegen de luisteraar lijkt te hebben. Het zal mij niet verbazen als zijn albums op lange termijn nog wat zullen stijgen in waardering. Wellicht dat ik mij dan nog beter kan vinden in de intieme en zware teksten.

Hij is op 16 maart overleden en misschien kunnen we het hier beter over hebben in het rip topic.

Deze man maakt alleen maar goede albums. Potdomme, weer een voltreffer..

Wat is hier zo jammer aan? Geniale zet vind ik net, je krijgt the best of both worlds! Iedereen zou dit moeten doen, een vinylplaat uitbrengen met de CD erbij. Een vinylplaat is namelijk veel mooier, maar een CD is veel handiger om te draaien. Nou ja, mijn mening i guess. Heb deze en de opvolger maar vlug in de bestelling gedaan.

Achteraf gezien niet jammer inderdaad, Johnny Marr. Ben blij dat ik hem in huis heb, zowel vinyl als de cd.

(ik was vroeger thedude1975, vandaar )

Bij mijn exemplaar zit er trouwens geen CD, alleen een downloadcode Heel erg jammer, vooral ook omdat mijn plaat geregeld eens overslaat wat vrij irritant is en de beleving van dit pareltje toch wel verpest.

Dit is zo'n intens album. Het grijpt me bij de strot en laat nier meer los. Zowel de zang als de muzikale omlijsting zijn van ongekende schoonheid.

Waanzinnig mooi album. Ik kom steeds weer bij Molina uit als het even echt om de zwaardere dingen in het leven gaat. Om samen mee te huilen. Wat een ongekende ontdekking is het geweest een aantal jaren geleden dat ik zijn werk leerde kennen. Voor altijd dankbaar.

Dit album. Och man. Het doet gewoon pijn. Zo mooi en kaal en ontdaan van alles wat er niet toe doet. Ik kan het niet te vaak luisteren. Heb dit album de afgelopen jaren op bepaalde, gekozen momenten op de draaitafel gelegd. Alles valt dan telkens weer compleet stil. Je kunt dit niet achteloos op de achtergrond een beetje laten gaan. Onmogelijk. Dit komt telkens weer zo hard binnen.

Aiaiai na mijn bekentenis van gisteren nog eens gegraven. Deze zat ook nog in de garage. Iets minder dan Ghost Tropic maar deze LP was ook echt bekrast. Dat stoorde wel wat. Ik ga hem eens streamen op de hoofdtelefoon.

Naar 5* gebracht