Beirut - Gulag Orkestar (2006)

geniale muziek. ik heb zelfs een ukelele gekocht na het grijsdraaien van deze plaat. ben verslaafd! lang geleden dat ik zoiets gehoord heb en waar ik niet zo snel zat van word.
dit is muziek! en de youtube filmpjes zijn ook tof. check ze door op beirut te zoeken.

maii,

bj

paar weken geleden pas ontdekt, ben er verslaafd aan. Non stop in mijn cd speler. Eerst wat terughoudend over deze cd, maar nu laat hij mij niet meer los. een 4.5*

fans van deze band moeten ook even Devotchka checken, je hoort veel van deze muziek terug in de muziek van Beirut.

5 sterren voor dit album van mij.

Wat een prachtige, heerlijke, geweldige plaat is dit toch. Onophoudelijk draai ik 'm nog steeds, al maandenlang, en dat ik hier ooit slechts een karige 3,5* aan kwijt kon kan ik eigenlijk niet begrijpen - een beetje te voorzichtig geweest o.i.d. Tegelijkertijd weet ik ook zeker dat Gulag Orkestar de 5* nooit binnen zal slepen, omdat er ook wel wat duidelijke minpunten aan hangen. Condon's melodietjes zijn soms nét te vaak op één en hetzelfde maniertje gestoeld, wat niet stoort bij het luisteren (het is een fijn maniertje) maar het wel onmogelijk maakt het stempel geniaal op dit album te plakken. Ook tekstueel vind ik de plaat niet erg sterk en is het vrij duidelijk een product van deze toch nog jonge kerel; het is vrij moeilijk aan te wijzen waar de schoen nu exact wringt, maar een gevoel van gemis aan authenticiteit van de bezongen sentimenten bekruipt me toch altijd weer.

Die kritieken staan echter absoluut niet in de weg van het luisterplezier dat ik aan deze plaat beleef, en ik vind het ook geen onoverkomelijke punten die ik hier aanstip (ik zei immers al: prachtig, heerlijk, geweldig - en dat meen ik!). In tegendeel zelfs, ik neem ze voor lief en laat me toch maar gewoon meevoeren. Want vooral muzikaal is Gulag Orkestar toch wél geniaal, en het hele pakket wordt daarmee toch gewoon iets om lief te hebben. En dat Condon zo jong is maakt het feit dat 'ie deze plaat maakte enkel nog maar knapper, en geeft vertrouwen voor de toekomst. Mooi spul, uitermate benieuwd naar de opvolger, maar festina lente, Zach - met Gulag Orkestar houd ik het ook nog wel een tijdje uit. 4,5*

De hoes vind ik echt prachtig, en ik vroeg me al af hoe hij op het idee kwam om deze foto's (voor en achterkant) zo te maken, terwijl de foto in de binnenkant van het hoesje enorm kitscherig en aanzienlijk lelijker is.
Toen las ik in het boekje dat de artiest deze foto's bij toeval tegenkwam in een bibliotheek en dat het niet bekend is wie ze gemaakt heeft.
Hoe dan ook een prachtige en ontzettend goed passende keuze voor de hoes van dit steeds leuker wordende album dat ik erg veel kan draaien zonder dat het verveelt.

had iets heel anders verwacht toen ik het ging luisteren, maar vind het zeker intressant klinken

Hier kan ik wel wat mee. De muziek hoef ik helemaal niet aan te wennen. aan de stem van de man wel. Van mij had dat wel wat apparter gemogen.

Ik beaam sxesven

Heb em vandaag op LP gekocht. De eerste twee nummers vindt ik nu gelijk al prachtig, de rest wil nog niet echt. Maar ik hoor wel al dat er meer in zit dan dat ik nu hoor. Ik start op 3.5, maar dat zal bijna ongetwijfeld wel omhoog gaan.

Zeer fijn en origineel. Een ontdekking!

Net een eerste luisterbeurt achter de rug, voorlopige oordeel 3 sterren, een zwakkere versie van sufjan stevens. Kan natuurlijk nog omhoog gaan.

Beirut en Arcade Fire spelen Gulag Orkestar

prachtige muziek , hoe is het mogelijk dat een jonge knaap dit uit zijn mouw krijgt

Heeft waarschijnlijk een talentvolle jas?

heheheh

Hey, Interior Of A Dutch House staat helemaal niet op deze plaat. Altijd gedacht dat het nummer op Gulag Orkestar hoorde. Is dat nummer nooit uitgebracht? Kent uberhaupt iemand dat nummer?

Het nummer staat op een split-single met Calexico. Calexico met het nummer The Guns Of Brixton en Beirut met dat nummer wat je noemt. Leuke split-single overigens.

Aah, zit dat zo - bedankt . Zal eens op zoek gaan naar dat split-singletje.
Tijd om eens kennis te maken met Calexico

Ik weet het nog niet helemaal zeker, maar steeds zekerder: Beirut is top. Ik ben hier voor de verandering eens begonnen met het debuut en ondanks dat hij me na drie keer nog steeds niet helemaal overtuigd heeft wil ik hem toch steeds opnieuw opzetten. Het zijn vooral de nummers 3 t/m 6 die me terug doen keren. Maar ook alle andere nummers beginnen me steeds meer te bevallen. Ik ben ook al begonnen aan zijn volgende album en de Lon Gisland EP staat te downloaden, laat de pret maar beginnen xD

Goed album met Oosterse invloeden en een grote diversiteit aan instrumenten.

Dat riedeltje in Scenic World is om van te smullen!

Met Flying Cup Club pas Beirut ontdekt, en opzettelijk lang gewacht om ook Gulag Orkestrar de volledige kans te bieden. En Condon pakt die kans met mooie, sferische, bombastische liedjes die het (weliswaar met mate) erg goed doen in huize otherfool. Door de omgekeerde luistervolgorde een minder grote verrassing dan Flying Cup Club en ook mede daardoor (voorlopig?) een halfje lager, maar zondermeer een fijn plaatje.

3,5*.

Melodisch gezien ben ik het met je eens, maar ik had er een ander instrument voor gekozen. Dit klinkt wel heel erg blikkerig. Verder duurt hij maar 2.08 min. Toch een beetje een gemiste kan, want ik vind het wel het mooiste nummer op de CD.

//edit: Wacht, ik zie net dat er op Lon Gisland nog een andere versie van Scenic World staat!

//edit2: Net geluisterd, en heeft notabene een ander intro! Moet even aan de snelheid wennen (deze is iets langzamer), maar ik denk dat ik deze versie toch beter vind dan die op Gulag Orkestar.

Wat grappig, scenic world is bij mij altijd juist een skipnummertje en eigenlijk het enige minpuntje van deze plaat. Doe mij maar het theatrale van de eerste twee nummers vooral

Wat vind ik Mount Wroclaj een prachtig nummer. Ook leuk dat je tijdens het luisteren van Gulag orkestar even de atlas erbij kan nemen of de plaatsnamen googelen om te kijken waar het nou ligt etc.

Beetje in de stijl van Sufjan Stevens waar je de muziek ook pas echt begrijpt als je er een geshiedenisboek bij hebt liggen.

Toen ik dit album vond wist ik niet wat er gebeurde, ik had nog nooit iets gehoord wat er ook maar in de verste verte op leek. En dat is waarschijnlijk de reden waarom ik er vandaag nog even verslaafd aan ben. Prachtig.*4.5

Eerlijk is eerlijk: het wordt tijd dat deze plaat zijn welverdiende 4.5* gaat krijgen en is daarmee beter dan Beirut's tweede. Vraag me niet waarom, maar deze plaat is na al die afspeelbeurten nog steeds even fijn om naar te luisteren. De puurheid, de meeslepige en melancholieke stem van Zach Condon en de wereldlijke instrumenten. Mij kun je ervoor wakker maken midden in de nacht. The Flying Club Cup heeft nog even wat luisterbeurten nodig voordat het zich mag tippen aan Gulag Orkestar.

Mijn verhoogde stem dus, nu op 4.5*

Dan moet je eens de andere versie van Scenic World horen.
Dus gewoon in orkest-uitvoering en niet met een computer-beatloop eronder.
Staat volgens mij wel op de Beirut website.

wat is dit zo ongeloofelijk mooi zeg.
vooral postcards from italy is een uitschieter.
treurig, hartverscheurend maar ook opwindend.

Schitterend album, van deze jongeren die het musiceren in het bloed lijken te hebben zitten (kijk ze eens bezig zijn in de live-opnames van de nummers van hun tweede album op youtube). Prachtig! Live wil ik ze zeker eens zien, en inderdaad Djeff: Postcards from Italy is ook mijn favoriet

Idd b3rt, Devotchka maakt ook zeer mooie muziek. Het album "How it Ends" is een aanrader voor iedereen die Beirut mooi vindt!


Stem verhoogd naar 5*.

Dit is gewoon geniaal. En dat allemaal uit het brein van een 21 jarige muzikant. Meer mensen moeten dit horen.