Adrian Younge & Ghostface Killah - Twelve Reasons to Die II (2015)

Nu al zin in! Leuke gastartiesten ook weer!

En weer een lekker compacte plaat.

Heb er ook zin in!

Ziet er goed uit! Wel erg veel Raekwon, wat tegenwoordig niet echt meer een pluspunt is. Misschien dat ie toch een beetje opbloeit op de soulvolle producties van Younge. Ben ook erg benieuwd naar de feature van Vince Staples.

Ik vind Raekwon geen minpunt o.i.d. Hij is juist wel lekker bezig de laatste tijd. Ik ben ook erg benieuwd naar de bijdrage van RZA. Als het weer een album met conversaties is tussen rappers kan dat erg vet uitpakken!

De eerste plaat van dit duo was een schot in de roos, dit kan ook zomaar eens een voltreffer worden. Ghostface is momenteel het meest relevante lid van de Clan.

Hard. Adrian Young haalt het beste in de Wu-Tang naar boven en doet tijden van weleer herleven.

Hoop op een lekkere plaat met een flinke Wu-Tang invloed. Return of the Savage klinkt al veel belovend!

Dit had ik niet zien aankomen. Deel 1 was briljant, en ik verwacht dat dit deel ook van hoge klasse zal zijn. De gast artiesten zijn allemaal top.

10 Juli dit jaar verwacht.

Wow, ik kan niet wachten.

Begin een beetje Ghostface-moe te worden. Leuk wat ie afgelopen 2/3 jaar allemaal uitbrengt, maar het begint imo nu allemaal een beetje naar automatische piloot te klinken.

Strakke plaat toch weer, vind het juist knap dat ie constant toffe releases blijft droppen. Mooi dat Raekwon hier ook veel op aanwezig is, stuk beter dan die zooi op zijn eigen album.

En hij doet het toch weer. Ghostface Killah zet hier een fraaie plaat neer, samen met Adrian Younge. Wat een lekkere analoog opgenomen relaxte retro beats en veel instrumenten (opvallend zijn de orgeltjes) vormen de basis van het album. Bij deze muzikale retrosfeer hoort ook weer een retro gangsta verhaal, Ghostface doet zijn Killah eer aan.

Het begint dan ook verhalend met het sterke Return of the Savage met Raekwon en RZA. Raekwon doet ook mee op één van de beste tracks van de plaat King of New York. Rise Up met snel pianootje klinkt erg fijn. Wel is het jammer dat Daily News zo kort duurt, want dat klinkt lekker zeg. Gelukkig wordt het enigszins doorgetrokken op Get the Money. Lekkere echte diepe bas is hierop te horen.

Dan blijkt Tony ineens een verborgen zoon te hebben. Dat zal DeLuca weten krijgen we op een wel heel duidelijke wijze te horen van verteller RZA. Zijn teksten worden gevolgd door een bijzondere half verhalende, half hip-hop song, met geweldige flows: het hardere Death Invitation. Mooi is dat dit weer gevolgd wordt door een heerlijk piano- en orgelnummer met zelfs een retro titel: Let The Record Spin.

Op een fijne drum gaan Raekwon en Ghostface verder op Blackout. De basis van het echt mooie Resurrection Morning is een klassieke piano en ook hier doet Raekwon weer mee, samen met Bilal. Life's a Rebirth is in alle opzichten een waardige afsluiter van dit sterke album. En juist van deze plaat zijn ook de instrumentals de moeite meer dan waard.

Mee eens.

Het is ook Adrian Young die heel tof werk levert en vind zijn andere werkjes ook beter zonder Ghostface.

Ik ben niet zozeer Ghostface-moe, maar hij brengt de laatste tijd/jaren zoveel sterke projecten dat het overzicht een beetje zoek is. Een ander bijkomend nadeel is dat het vergelijkingsmateriaal eveneens zoek is. Twelve Reasons to Die 1&2 (incl. extra materiaal), Sour Souls en 36 Seasons zijn stuk voor stuk uitstekende projecten met een nog altijd meer dan prima presterende Ghostface. Dat is enerzijds zijn kracht, anderzijds neemt dat die kracht ook wat weg. Het gevoel dat hij mij nog kan verrassen, dat ik bij Twelve Reasons to Die had, is verdwenen.

Desalniettemin is ook deel 2 wederom een heerlijke plaat, mede door de prachtige producties van Arian Younge. Het blik aan meer diverse gastartiesten dat hij heeft opengetrokken zorgt voor een mooi verschil ten opzichte van deel 1. Ook de interludes van RZA vind ik een leuke toevoeging. Het is echter wel wat meer een 'gewone' hip-hop plaat geworden en minder storytelling. Tenminste, ik zit niet echt in een verhaal zoals bij het vorige album. Daarbij is het verder een herhaald project. Niet minder lekker, maar wel minder origineel en daardoor minder bijzonder.

Bij mij stijgt 'ie verder in waardering. Wat een lekkere plaat zeg!
En ook de Wu-Tang sound doet mee, zeker ook dankzij Raekwon en RZA.

Zet 'm vooral in jouw rotatielijst, album staat nu op 50 in de MM lijst.

Ik draai minstens zo vaak de Instrumentals LP. Wat een overheerlijke soundtrack is dat zeg!

Heerlijk inderdaad die instrumentals. Prachtige toevoeging, zouden ze bij meer hiphop platen mogen doen.

Wat een geweldige plaat, hij mocht veel langer duren. Vreemd dat hij zo weinig aandacht krijgt hier, zeker in vergelijking met het eerste deel.

Gauw in je rotatielijst zetten: dondert 'ie de top 20 binnen...

Goed idee, bij deze gedaan, staat nu op 18

Wederom een goede plaat, maar duidelijk minder dan het eerste deel. Ik vind Ghostface wel beter rappen dan op deel 1 en ook de gastartiesten zijn beter uitgekozen (Raekwon klinkt verrassend goed op Adrian Younge's producties), maar hier vind ik Adrian Younge wat minder produceren. Wat donkerder en minder sfeervol bij momenten en het voelt alsof hier ook wat minder tijd is ingestoken dan het eerste deel. Maar goed, nog steeds een goede plaat dus met een aantal puike nummers, al kunnen de heren (lees: Adrian Younge) bij vlagen beter.

3,5*

Wacht even, doet Ghostface, en niet Vince Staples, de refreinen op Get the Money en Let the Record Spin?

Dat klopt, beste MJ_DA_MAN, volgens rapgenius althans. Maar ik hoor Staples toch echt wel ergens op de achtergrond meedoen hoor. Ik denk dat ze het samen brengen.

Blijft wel een toffe plaat, al was het eerste deel wel wat sterker. Zeker wat betreft de losse tracks. Tweede helft van dit albumpje vind ik een stuk beter dan de eerste helft. Na deze had ik wel een beetje een Ghostface overkill en de albums daarna vind ik ook niet meer zo boeiend.