The Maccabees - Marks to Prove It (2015)

Ik ben nog niet zo overtuigd van deze plaats als sommige gebruikers hier. The Maccabees hebben wel degelijk gepoogd een volwassener, completer geluid neer te zetten met Marks to Prove it. The Maccabees hebben heel erg de neiging om ieder nummer te laten climaxeren. Dat doen ze meestal naar behoren, maar het is soms ook wel een makkelijk truukje. Wat dat betreft is het leuk om te beginnen met een Marks to Prove it, dat niet climaxeert, maar juist voortdurend van tempo wisselt. het daaropvolgende Kamakura blijft voor Maccabees' begrippen ook ingetogen. The Maccabees proberen hard om fris, anders te klinken en dat is zeker gelukt. Er zit een droevige ondertoon in veel nummers die ik niet zo gewend ben van de band. Dit komt het best naar voren in Spit it Out. Een heel compleet, groots nummer met een fantastische opbouw. Wat ook opvalt is dat Marks to Prove it meer mid-tempo is dan haar voorgangers. Een duidelijk teken van het groeiproces dat deze band heeft doorgemaakt.

Toch ben ik nog niet overtuigd van deze plaat. Een aantal nummers voelt daar niet 'af' genoeg voor. Denk aan River Song, een nummer dat me enerzijds enorm fascineert, maar anderzijds meer als een intermezzo voelt. Ook Slow Sun, dat heel sterk begint, lijkt vooral erg te leunen op het rifje dat al heel vroeg ingezet wordt. Vervolgens vindt ik dat er te weinig mee gedaan wordt en blijft het toch een niemendalletje. En ook de twee afsluitende nummers, Dawn Chorus wellicht wat minder, geven mij het gevoel dat er meer in had gezeten. Kortom, ik hoor een hoop goede ideeen op de tweede helft van deze plaat, maar deze worden onvoldoende uitgewerkt om echt een memorabele plaat achter te laten. Als ik dat vergelijk met de eerste helft, t/m Silence, hoor ik wel een uitgebalanceerde plaat met een paar hoogtepunten in het oeuvre van deze fijne band. Spit it Out en Kamakura zou ik daar zeker toe willen rekenen. Zoals altijd zal ik de plaat moeten laten rijpen voor een definitief oordeel, maar ik denk dat deze plaat meer had kunnen zijn dan het nu is.

Heerlijke plaat.. Ik moet eerlijk zeggen dat ik deze plaat fijner vind dat "given to the wild", maar ik geloof dat ik de enige ben hier.

Favorieten:
Silence
Slow sun

MIndere nummers:
Marks to prove it

@ sillus: Zeker niet de enige. MtPI is nog subtieler dan GitW.
Om dat te ontdekken moet je wel meerdere malen intensief luisteren. Het album als achtergrondmuziek gebruiken gaat niet werken. Je zal er moeite voor moeten doen.

Slow Sun is een meesterwerk, en de koppeling aan Something Like Happiness is hemels.
2 perfecte Britpop songs. Opvallend dat de 2 songteksten naadloos in elkaar overlopen, als één triest verhaal met een hoopvolle muzikale explosie..

Ik heb geen enkele mindere song en zit dus heel dicht tegen de ***** aan

He he ik heb hem binnen en in 1 woord geweldig. Zeker een plaats in mijn top 5 van 2015 of er moeten wel hele gekke dingen gebeuren. Deze band begint een van mijn favoriete bands ever te worden.

Gister aangeschaft, na een paar luisterbeurten toch nog niet he-le-maal overtuigd. Ik hield juist wel van die rommeligheid van Given To The Wild, dat is nu een beetje weg, op Marks To Prove It na dan. Al met al blijven het natuurlijk wel gewoon hele goede muzikanten en weet ik zeker dat ik er nog wel in rol de komende weken. Voor nu zet ik de vorige nog maar eens op, man man man wat een plaat!

Wat is Marks to Prove It een complex nummer. Klinkt simpel en catchy, maar het kent enkele gave overgangen en time-signature changes. Knappe muziek.

Ik kende de band totaal niet. Maar als moderne rock zoals dit klinkt, is er wel hoop.

Vandaag heb ik zin in wat alternatieve rock. Catchy spul, vooral niet te complex. Ik zag The Maccabees in de rotatielijst staan dus heb ik dit album maar eens opgezet. Ik ben nu drie nummers onderweg en dit voldoet vooralsnog prima aan mijn wensen.

stoepkrijt

Grappig, jij zegt niet complex, terwijl ik juist het idee heb, dat het erg complex in elkaar zit.

In elk geval vinden we het beide catchy/

Ach, het is maar een eerste indruk. Misschien blijkt de muziek inderdaad complexer dan het op het eerste gehoor lijkt. Het is ieder geval wel toegankelijk, dat bedoelde ik vooral met 'niet complex'.

Leuke plaat maar haalt bij lange de kwaliteit van Given To The Wild niet. Nummers in de trent van Forever I've Known, Feel To Follow en het briljante Unknown heb ik op het nieuwe album niet kunnen ontdekken.
Wel een voldoende.

Onzin, dit is echt een ontzettend ondergewaardeerde cd, ik heb ze gezien op Pukkelpop en toen hebben ze een enorme indruk op mij gemaakt!

Wat een top album heb ik nog opgeschaard in de laatste maand v/h jaar, deze gaat nog ergens een plaatsje moeten krijgen in mijn top 10 van dit jaar. Echt een heerlijk album, IMO beter dan Given To The Wild.
4,25*

Hier staat Marks to Prove It in de top van 2015 fier op een 2de plaats.
Kijk zeer uit naar h paradiso concert in januari.

Dit is uiteindelijk het laatste album gebleken van The Maccabees, ze hebben net op Facebook aangekondigd dat ze splitten.

Zag het net ook. Een tijdelijke stop? Want ze komen wel met nieuwe muziek, al zijn er nog geen concrete plannen. Dit album groeide en groeide, kon het niet laten de waardering nog eens te verhogen. Met Given to the Wild hebben ze hun meesterwerk afgeleverd, maar dat is bij het grote publiek nooit zo aangekomen. Heel veel mensen kennen de band niet eens. Zonde, want je mist een hoop kwaliteit.

Maar de compositie kwaliteit is op MarksToProveIt op veel punten nog hoger.
Ribbon Road
Spit It Out
Slow Sun
Something Like Happiness

Hier ziy zoveel detail, gevoel, en perfecte samenwerking in. ongeëvenaard.
Maar we weten ook dat dit moeizame wordings-proces zwaar is geweest. en nu blijkt wellicht te intensief.
Het zou een zwaar offer zijn om te stoppen.

De laatste dagen begin ik ook te twijfelen. Heb het album regelmatig tijdens mijn werk op staan en het verveelt echt nooit. Given to The Wild is wat langdradiger, meer een conceptalbum. Dit Marks to Prove it is wat overzichtelijker. Ze hebben er sowieso de tijd voor genomen, dat hoor je aan alles. Stiekem vind ik het erg jammer dat ze de handdoek in de ring gooien...

Terwijl ik dit album nogmaals aan het beluisteren was lees ik dat de Maccabees ermee stoppen. Slecht nieuws, want ik was vorig jaar al erg onder de indruk van deze Marks to Prove It, en m.i. dan ook het beste van de Maccabees tot nu toe. Jammer, want de albums van de Maccabees werden imo steeds beter, met als hoogtepunt dit album, wat tot mijn top 10 van 2015 behoorde. Toch nog maar eens een paar keer gedraaid en meer dan ooit onder de indruk van dit album. Sterke songs, energieke uitvoering en een erg mooie productie. Ik ben geboeid en het album verslapt nergens, Ik gooi er een halfje bij 4,5*!!

Dat laatste nummer, Dawn Chorus, is een van de mooiste liedjes van de jaren 10. En inderdaad: na dit album volgde er helemaal niks meer van The Maccabees. Zong-ie eigenlijk ook al in dat laatste nummer, in het refrein: 'Break it up to make it better.'

Elke aandacht voor dit iconische album is alleen maar te prijzen.
Luisteren is het advies. en Herluister. Britrock Goudmijntje.

een krasje op mijn cd bij Ribbon Road noodzaakte me om afg week dit geweldige album opnieuw aan te schaffen. Kwam uit bij de deluxe cd, het album met een extra dvd genaamd Elephant Castle. Een korte sympathieke film over de wijk in London waar het album is opgenomen inclusief shots van de band tijdens het opnemen. Helaas geen nieuwe nrs uit die periode, wel een zwoegende band in een cosmopolitische wijk die sterk aan het veranderen was toen. Het laat je achter met de vraag hoe het nu met die wijk gaat en met de afzonderlijke bandleden.

De 10th anniversary van Marks To Prove It betekend op 28 november.een 3cd box met acoustic versies,
de 2015 Glastonbury Gig. en 3 unreleased tracks (Nimm, Koya, The Truth).
De promo singel is al een cadeau op zich is: The Maccabees - Koya