Symphony X - Underworld (2015)

Damn! "Without You", behoorlijk anders als ik van Symphony X gewend ben. Wonderschone track!

Melodieuzer dan het vorige album Iconoclast en al met al ook wat minder indrukwekkend. De hardere, meer agressieve kant van deze band bevalt mij toch net iets beter dan het meer traditionele en tja, soms een beetje oubollige geluid van deze Underworld. Neemt gelukkig niet weg dat de uitvoering van de songs superieur is, met heerlijk gitaarwerk en een hoofdrol voor de fijne zang van Russell Allen. Er staan ook een aantal topsongs op, zoals het felle Kiss Of Fire en de aanstekelijke afsluiter Legend.

De strijd tussen de laatste drie albums is beslecht in het voordeel van Iconoclast, maar het scheelde niet veel of Underworld was mijn favoriet geweest. Het album is erg consistent en is bovenal erg afwisselend met een aantal harde tracks (Underworld, Kiss Of Fire), ballads (Without You, Swan Song) en melodieuze tracks (Legend, Charon, To Hell And Back) en heeft een lekker ademende productie zoals het geval was bij Iconoclast. Wat dit album echter net minder maakt dan zijn voorganger is het gemis van When All Is Lost, dat mijn absolute Symphony X nummer genoemd mag worden. Het is echter een klein minpuntje waar dit album vanzelfsprekend weinig aan kan doen, want het gemusiceer, songmateraal en de wederom weergaloze zang van Allen doen niets fout. Without You, Legend en Charon horen echter wel bij andere subfavorieten.

Underworld is wat mij betreft een prima afsluiter van deze marathon, die me vooral bewijst dat Symphony X met songgerichte albums toch een stuk meer mijn aandacht trekt. Ik kan me voorstellen dat veel fans toch liever het oude werk horen, voor mij gaat de voorkeur toch echter het meeste uit naar de technische power metal die vanaf Paradise Lost is ingezet.

1. Iconoclast 4.5*
2. Underworld 4.5*
3. Paradise Lost 4.5*
4. V - The New Mythology Suite 4.5*
5. Twilight In Olympus 4*
6. The Divine Wings of Tragedy 4*
7. The Odyssey 3.5*
8. The Damnation Game 3.5*
9. Symphony X 3*

Gemiddeldes:
1. While Heaven Wept 4,4*
2. Finntroll 4,36*
3. Sonata Arctica 4,33*
4. Primordial 4,25*
5. Psychotic Waltz 4,25*
6. Thyrfing 4,21*
7. Stratovarius 4*
8. Symphony X 4*
9. Helloween 3,9*
10. Iced Earth 3,81*

Na mijn erg positieve ervaring met Iconoclast is het jammer om deze marathon in lichte mineur af te sluiten. Underworld behoort in mijn ogen tot de betere albums van Symphony X. Er word echt geprobeerd om hier iets moois van te maken en daar slagen de heren ook best in, maar de vonk wil niet overspringen. Het is voor mijn smaak soms te modern. Dat is mijn enige echte punt van kritiek, want verder is dit album productioneel prima, zit de afwisseling er behoorlijk goed in. Toch pakt het me niet. Misschien wel omdat Underworld weer meer prog dan power is, maar wellicht omdat ik de connectie van de muziek met (klassieke) thema's als Dante's Inferno in de verste verte niet hoor. Het deed me weinig en dat vind ik eigenlijk wel jammer. Er is niet echt iets waardoor ik iets tegen het album kan hebben, maar er zijn ook weinig sterke kanten aan dit album. Het luistert prima weg, maar blijft niet hangen.



Eindstand:
1. Iconoclast
2. V - The New Mythology Suite
3. Underworld
4. Paradise Lost
5. Twilight In Olympus
6. The Divine Wings of Tragedy
7. The Damnation Game
8. Symphony X
9. The Odyssey


Gemiddeld: 3,33*

1. Psychotic Waltz (4,63)
2. Finntroll (4,5)
3. While Heaven Wept (4,3)
4. Primordial (4,19)
5. Thyrfing (3,93)
6. Stratovarius (3,87)
7. Helloween (3,67)
8. Symphony X (3,33)
9. Iced Earth (3,25)
10. Sonata Arctica (2,44)