Maaike Ouboter - En Hoe Het Dan Ook Weer Dag Wordt (2015)

Kan wonderschone liedjes schrijven, dat heeft ze al bewezen... hoop ook op genoeg muzikale verpozing en dan zou er wel eens een heel gaaf album uit voort kunnen vloeien

Ik verwacht wel wat van haar samenwerking met Novastar.
Joost Zweegers kan mooie liedjes schrijven.

Dat Ik Je Mis getuigt in elk geval al van een bijzonder en eigengereid taalgebruik..... emotioneel 100 procent raak

Zijn steeds meer nummers te beluisteren van deze cd. Muzikaal had ik een beetje vrees voor een hoog kampvuur-gehalte, gelukkig is daarvoor niet gekozen en zou ik het vooral subtiel, inventief en bovenal afwisselend en sfeerbepalend willen noemen. Een prettige verrassing. Voor een definitief oordeel wil ik eerst het gehele album een aantal malen horen om zo alles in de juiste context te zien... deze voortekenen geven mij wel daar extra zin in.

Dit album wordt pas volgende week vrijdag volledig vrij gegeven... na het meerdere malen beluisteren van 9 van de 11 nummers ben ik behoorlijk in de ban van dit album. Is hier het glas half leeg of bijna geheel vol.... qua teksten opent zich op een paar rimpels en ietwat geforceerd ingevlochte woorden na echt een snoepfabriek.. een speelparadijs.Leunen tegen poezie en muziek het is vaak geen geslaagde combinatie, hier is de uitzondering die ik heel graag voor mijn rekening neem. Zoveel fraaie woorden/zinspelingen, zoveel woorden die je pas na een aantal keren beluisteren in het juiste (jouw) perspectief kunt plaatsen. Wordt er oprecht door uitgedaagd en krijg er spontaan een glimlach van.

Hoop dat dit album niet wordt beoordeeld op het gegeven dat Maaike werd uitverkoren tot de beste singer-songwriter... niet op vooroordelen..... niet op mensen die alleen stemmen op hypes uit het buitenland.... gewoon in alle rust luisteren en dan zeggen wat je denkt/voelt.... want het is voor mij vooral een gevoelsalbum ( het missen van je ouders, de onuitgesproken liefde voor je broer, de macho-mannen, lekker een dag nietsnutten). Qua muziek en stem is het genieten... al zijn daar zeker momenten van wisselvalligheid en kwetsbaarheid... qua teksten verbaas ik mij telkens weer.... met volledig overrompelende en nooit gehoorde woorden/zinspelingen torent deze plaat boven de middelmaat uit... moet ik mij schamen als ik zeg dat dit een stukje Hollands glorie is!!!!!!!

Prachtige plaat! Geweldige teksten, heerlijke sfeer!

Mijn weekendplaat..... valt telkens nog iets nieuws te ontdekken....

Is het slim geweest van Maaike Ouboter om zolang te wachten voordat ze met haar debuutalbum aan komt zetten.
Met Dat Ik Je Mis zette ze zichzelf al zo overduidelijk neer, waardoor het onmogelijk lijkt om hier nog overheen te gaan.
En inderdaad, dit is gewoon een feit.
En Hoe het Dan Ook Weer Dag Wordt is een titel welke mij gelijk aan een afgekeurd koningslied doet denken, maar ook aan een Spinvis nummer.
En Spinvis hoor ik zeker terug.
Het verhalende, mysterieuze getover met woorden heeft zeker raakvlakken.
Maar ook Roosbeef hoor je terug, maar dan is Maaike Ouboter de volwassen variant daarvan.
Natuurlijk heeft ze privé hoe dan ook meer bagage dan een Roosbeef, en verwacht je bij haar dan ook geen Kinderen voor Kinderen achtige liedjes over een boerderij of een beugel.
Novastar weet de sfeer van de geschreven liedjes prima muzikaal te omlijsten.
Het dromerige is absoluut aanwezig.
Helaas is zijn mooie warme geluid niet aanwezig als tweede stem.
Maar misschien is het wel goed zo, anders zou het waarschijnlijk minder persoonlijk klinken.
Gelukkig laat ze meer horen dan alleen maar nummers als Dat Ik Je Mis; alleen Lijmen ligt behoorlijk in het verlengde hiervan.
Aankomend seizoen zal ze wel regelmatig voorbij komen bij De Wereld Draait Door.
Kan Carice van Houten zich gaan richten op haar acteerwerk in Game of Thrones.
Dan heeft Matthijs van Nieuwkerk een gast die ook inhoudelijk over muziek kan praten.
Ja, iemand die zelfs voor hem unplugged kan gaan zingen, Franse chansons kan over brengen, en zelfs een ode kan brengen aan Ramses Shaffy.
Giel Beelen mag zo af en toe eens komen, om aan te schuiven en in tranen uit te barsten.
Ja, ik ben aangenaam verrast door haar debuut, en 23 april verdient het om een hit te worden; echt waar!!
Maaike Ouboter is er klaar voor, al zal ze voor altijd het meisje van Dat Ik Je Mis blijven.
Maakt ook niks uit; die klassieker kan ze in haar zak steken.

Prachtig album! Staat sinds vandaag op Spotify. Mooie ontroerende teksten en dromerige deuntjes. Aanrader!

Wat een talent.... Wat een gevoel..... Wat een mooi album..... Genieten!
Mocht haar met band al zien in Tivoli en was af en tot tranen geroerd, een megatalent, koesteren...., koesteren....., koesteren!

Nog beste een lastige dit album van Maaike want onwillekeurig ga ik toch denken aan de Nederlandstalige albums van Ellen ten Damme, Clean Pete of Rita Zipora. Gemakzzuchtige vergelijking wellicht maar ik kan het niet loslaten.

Ik vind het een mooi album geworden maar het wil me vooralsnog niet heel diep raken. Misschien toch iets te veel getover met woorden?! De tijd zal het leren. Ik zet nu nog even voorzichtig in op 3,5*. Wie weet volgt de echte klik later nog.

Dat getover met woorden kun je ook uitleggen als iets zeer aantrekkelijk... iets van bewondering of verwondering.... iets wat spontaan een glimlach veroorzaakt of juist pas naar een aantal keren luisteren valt (Zandbak). Maaike heeft mijn inziens niet gekozen voor gebaande paden en oubollige kreten... dat vergt lef en toewijding en dat straalt dit album in uitermate grote mate uit... groots in de juiste mix van woorden en details

Dat kan, maar dan moet het ook wel diep kunnen raken en dat lukt haar vooralsnog niet. Het is een prima plaatje maar dat is niet genoeg voor net dat beetje meer. Ik denk niet dat het ook snel zal gebeuren daar de door mij genoemde dames het ook nooit echt gelukt is. Maar goed, je weet maar nooit.

Mij raakt het wel en jouw op dit moment nog niet....vindt dat ergens wel mooi... in die zin dat het gevoel en de stem iets persoonlijks is.... leve het eigen geijkte

Verrassend goed. Dat ik je mis vind ik een draak van een nummer. Zelden zo'n tenenkrommend nummer wat anderen weer onwijs goed vinden. Tekstueel is het best aardig, hoewel het erg simplistisch blijft qua inhoud, thematiek en symboliek. Het is allemaal behoorlijk recht voor z'n raap en dat terwijl de teksten juist het sterkste punt van deze stijl horen te zijn. Instrumentaal gezien is het sowieso erg makkelijk.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Maaike Ouboter - En Hoe Het Dan Ook Weer Dag Wordt - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Het is al weer ruim twee jaar geleden dat Maaike Ouboter een werkelijk verpletterende indruk maakte met haar auditie in De beste singer-songwriter van Nederland.

Het ontroerende Dat Ik Je Mis ging vervolgens in onwaarschijnlijke aantallen over de al dan niet virtuele toonbank, maar Maaike Ouboter heeft vervolgens, mede geholpen door het niet winnen van de talentenjacht van Giel Beelen, gelukkig de rust bewaard.

De afgelopen twee jaar werkte ze aan haar debuutalbum en werd eindeloos geschaafd aan de elf songs die uiteindelijk zijn terecht gekomen op En Hoe Het Dan Ook Weer Dag Wordt (in het opvallend fraai uitgevoerde boekje gevolgd door 'En Hoe Het Ooit Nacht Heeft Kunnen Zijn').

Het is een debuut dat opent met het inmiddels overbekende maar nog altijd indrukwekkende en ontroerende Dat Ik Je Mis. Een riskante openingszet, die de lat direct flink hoog legt, maar het is een openingszet die fantastisch uitpakt. Het debuut van Maaike Ouboter blijkt een plaat van een bijna onwerkelijke schoonheid, waarop iedere andere track de vergelijking met de zo succesvolle en indrukwekkende eerste kennismaking met de muziek van Maaike Ouboter aan kan. Met gemak aan kan durf ik wel te zeggen.

Voor haar debuut koos de jonge Nederlandse singer-songwriter voor de samenwerking met Joost Zweegers, beter bekend als Novastar, die de plaat produceerde. Zweegers heeft gezorgd voor een hele mooie productie, waarin de inmiddels al zo herkenbare stem van Maaike Ouboter centraal staat.

Het is een hele mooie en bijzondere stem, die bijna dwingt tot luisteren. De wijze waarop de songs op En Hoe Het Dan Ook Weer Dag Wordt de aandacht te trekken heeft ook alles te maken met de eigenzinnige wijze waarop Maaike Ouboter zingt. Alle songs op de plaat vallen op door teksten die klinken als gedichten en ook als zodanig worden voorgedragen. Het geeft de songs urgentie en overtuigingskracht.

Maaike Ouboter blijkt een meester in het vertellen van mooie en indringende verhalen, waarin de kleinste details van groot belang zijn. De liefde staat centraal in de teksten, maar Maaike Ouboter is niet de gekwelde singer-songwriter die alleen maar leed over je uit stort. Natuurlijk zorgt de liefde soms voor diepe dalen, maar ook de hoge pieken die de dalen rechtvaardigen blijven niet onbelicht op dit debuut, dat ook een ode aan de liefde is.

De elf songs zijn niet alleen in tekstueel opzicht ware kunststukjes. Ook aan de instrumentatie is hoorbaar lang gesleuteld, wat steeds weer zorgt voor een net wat ander klankentapijt. De instrumentatie is vaak ingetogen en akoestisch, maar En Hoe Het Dan Ook Weer Dag Wordt bevat ook een aantal meer uptempo songs, die laten horen dat Maaike Ouboter ook uitstekend uit de voeten kan in net wat lichtvoetigere popliedjes.

In de instrumentatie duiken soms verrassende accenten op, zoals bijvoorbeeld in het uiterst sober openende Smoor, dat vervolgens wordt voorzien van de honingzoete klanken die in de jaren 70 de basis vormden voor de soundtrack van menige Franse softporno film.

Door de hoofdrol voor de teksten raakt de muziek van Maaike Ouboter zo nu en dan aan muziek die in het hokje kleinkunst past. Dat is voor mij bijna een vies woord en meestal een synoniem voor gekunsteld, maar Maaike Ouboter ontwijkt gelukkig met speels gemak alle valkuilen.

En Hoe Het Dan Ook Weer Dag Wordt is een debuut vol goudeerlijke popliedjes. Het zijn popliedjes die ontroeren en vermaken, maar het zijn ook popliedjes vol spitsvondigheden en memorabele momenten.

Maaike Ouboter is er in geslaagd om een geheel eigen geluid te creëren en heeft een debuut afgeleverd waarvan ik alleen maar zielsveel kan houden. En Hoe Het Dan Ook Weer Dag Wordt maakte direct een verpletterende indruk, maar inmiddels kan ik alle elf de songs op de plaat dromen. Desondanks worden ze alleen maar mooier.

Dat Maaike Ouboter een uniek talent is, was twee jaar geleden direct duidelijk, maar je moet het vervolgens nog maar waarmaken met een eerste album. Maaike Ouboter doet het. En hoe. Een diepe buiging is op zijn plaats voor een plaat die de competitie met alles en iedereen aan kan. Erwin Zijleman

Met dit album zitten we op 1 lijn.... verpletterend en wonderschoon debuut..... mijn oprechte complimenten voor deze fraaie en uitgebalanceerde recensie....

Het raakt me niet zoals bijvoorbeeld Frédérique Spigt dat op haar Nederlandstalige albums doet, maar dat is ook heel anders (daarom noemde ik die niet in het rijtje vergelijkingen). Maaike zingt mooi, heeft mooie liedjes en bijzondere teksten maar misschien mis ik net even dat stukje rauwe dat Fré bijvoorbeeld heeft. Misschien is het allemaal te braaf of zo. Ik weet het nog niet op dit moment.
Ik moet er wel bij zeggen dat ik alleen maar ben gaan luisteren door de reacties hier want anders was ik er nooit naar gaan luisteren.

Kan mij heel goed in je gedachtegang vinden... lijkt mij niet eerlijk om de stemmen van Maaike en Fre te vergelijken... het album van Maaike is gewoonweg een prachtig geheel.. het totale plaatje klopt... maar het rauwe van Fre daar ben ik ook gek op ( zie mijn rotatielijst).

Dat ik je mis ging het hele land over met al die geëmotioneerde juryleden voor haar neus. Bij dit TV momentje zou het vast blijven dacht ik. Dit album laat er echter geen twijfel over bestaan dat Ouboter een dame is om rekening mee te houden in de toekomst. Heel verstandig om de opwinding van Dat ik je mis even te laten bezinken, al heb ik geen idee of dat een bewuste keuze is geweest. Maar wat een verrassend mooie plaat is dit geworden.

Ik ben hier eigenlijk heel negatief over. Het doet me niets. Maaike's stem heb ik persoonlijk weinig mee, maar het is vooral de instrumentatie die ervoor zorgt dat ik dit album een laag cijfer geef. Nergens wordt het betoverend mooi, nergens wordt het spannend of juist extreem klein. Ik kan niet plaatsen waarom, maar ik heb hier helemaal niets mee. De vergelijking met artiesten zoals Roosbeef en Eefje de Visser is snel gemaakt en hoewel ik daar ook geen fan van ben kan ik die twee toch een stuk beter verteren dan dit album.

Had er meer van verwacht. Ook ik ben fan van Eefje de Visser en zag dit wel zitten, maar het haalt dat niveau niet. De combinatie van teksten, stem en arrangementen komt nergens echt tot leven (althans, het weet mij niet te raken). Toch 3 sterren, want er zitten zeker mooie momenten bij.

wonderschoon

Toch vreemd. Waar Eefje de Visser me heel erg weet te raken en betoveren, roept Maaike irritatie en jeuk op. Het is me allemaal veel te geforceerd, kleinkunsterig en bedacht.

Kom je naar huis lieve jongen? Ik heb je zandbak zo gelaten als 'ie was?
Soms vliegt ze tekstueel even uit de bocht...

Maar verder klinkt dit via (best) aardig, via (toch wel) mooi tot aan (echt) prachtig, zoals op Anders en Lijmen.

Op dit moment 5 stemmen onder de 2 en 10 stemmen van 4,5 ster. Dat is wat muziek teweeg brengt... de ene wordt er niet door geraakt en vindt het brol, de ander vindt het wonderschoon en de middengroep zit in dubio. Niks mis mee, ware het niet dat ik toch soms de indruk heb dat er hier wel heel snel over een album wordt geoordeeld, zowel in positieve als negatieve zin. Wie het album ook heeft gemaakt, de zorg en liefde die artiesten in zo'n project steken verdient minstens meer dan 1 of 2 luisterbeurten als je er toch aan begint of het moet overduidelijk zijn dat desbetreffende artiest er met de pet naar heeft gegooid. In dit geval mag je Maaike van alles verwijten en wel of niet goed vinden, echter niet dat het zomaar een losse flodder is.... er is bijzonder veel werk en aandacht voor details ingestoken om het te laten worden wat ze in haar hoofd had.

Novastar ....

Heel grappige teksten. Ze heeft het heel klein en dicht bij huis gehouden. Leuke vondsten om alle woorden toch nog een beetje in het gareel te krijgen en echt een eigen stijl.

De stormachtige aandacht voor dit album is gaan liggen en voor mij is dit het ideale moment om te kijken of mijn eerste indruk ook de juiste was. Ben ik niet te rooskleurig geweest misschien....... nou nee dus, ook nu kan de plaat mij meer dan bekoren en eenmaal gedraaid blijven de liedjes niet alleen hangen, heb ook de sterke neiging deze plaat meerdere malen voorbij te laten komen.... zoals Erwinz al aanstipte; deze plaat kan de competitie met alles en iedereen aan. Tegelijkertijd kijk ik ook uit naar de nieuwe van Ellen ten Damme; heerlijk eigenwijs, super talentvol en heel vindingrijk met woorden.